"Seni hohlayman" asarining g'oyasi bir yil avval, 2013-yil sentabr oylarida paydo bo'lgandi. O'sha vaqtlarda odnoklassnikidagi bir qator guruxlarda hikoyalar yozardim. Bir kuni yozgan insest voqeamga juda ko'pchilik yomon fikr bildirgani ko'nglimni cho'ktirdi. Chunki o'sha voqe aka-singil yoki ona-bola emas, amakivachchalar o'rtasidagi holat edi. Shu paytdayoq amakivachchalar o'rtasida sevgi-muhabbat paydo qilish g'oyasi tug'ildi. Lekin odnoklassnikidagi profilim ma'lum sabablarga ko'ra blok qilindi)))
Aniq esimda, 1-oktabr kuni ilk marta Uzbxxx Com saytiga kirgandim. Avval bir necha kun davomida kutubxonadagi hikoyalarni o'qib chiqdim. Yozilgan kommentlarning 90%i salbiy edi. Shundan keyin "yozganim bilan yana so'kish eshitar ekanman" deb o'ylab, yozgim kelmay qoldi.
Lekin keyin yana yangi g'oya keldi. Bu serial-hikoya yaratish edi. Juda sekinlik bilan rivojlanadigan voqealar rivoji ko'pchilikka manzur bo'lishi tabiiy edi. Hikoya mavzusiga o'sha amakivachchalarni to'g'riladim.
Ochig'i birinchi qism jud qiynagandi. Avvalgi hikoyalarimdan tubdan farq qiladigan obrazlar yaratish oson emas edi. Men yozgan hikoyam "ertak" deya baholanishini istamasdim. Sardor bo'lib yashab ko'rishga harakat qildim. Ya'ni, hayolan Sardorga aylandim. "Agar bunaqa holat bo'lsa o'zim nima qilardim?" kabi savollarim bilan hikoyadagi hayotiylikdan uzoq elementlarni chiqarib tashladim. Har safar telefonimni olib, hikoyaning davomini yozishga kirishar ekanman, hayolan Sardorga aylanardim.
 Dilnozani tasvirlash ham oson kechmagan. Bu yoshdagi qizlarni chuqurroq tasvirlash uchun ber necha qiz o'rtoqlarimdan yordam oldim. Avvaliga bergan savolimga hayron bo'lgan qizlar hikoyaning davomiga qiziqib qoldi.
 Hikoyamga mayda detallar qo'shish uchun ham ko'plab do'stlarim yordamidan foydalandim.
 "Asarning oxiri tugatish uchun yozilgan" degan kommentga ko'zim tushdi. Umuman olganda ham shunday edi. Aslida mening rejam 10-bobdan so'ng birinchi faslga yakun yasashim kerak edi. 10-bob Dilnoza sevishini aytishi bilan tugashi kerak edi. 2-fasl ham kamida 10ta bobdan tarkib topib, uning ichida ular qarshiliklarni yengib o'tib turmush qurishlari va turmushdan keyingi lazzatli onlari tasvirlanishi kerak edi. 2-faslni nogiron bola tug'ilishidan havotirga tushgan Sardor va Dilnozaning tasvirida ko'rardim.
 Ochig'i asarning bunchalik mashxur bo'lib ketishi tushimga ham kirmagan edi. Bu hikoyaning ortidan deyarli so'kinishlar qulog'imga chalinmadi. Hamma buni maqtab menga xabar yozishi meni ilhomlantirib yuborgan edi.
 Lekin negadir "asarni tezroq tugatishim kerak" degan hayol miyamga o'rnashib qoldi. To'g'rida, yana qachongacha cho'zaman? 8-bob bilan 1-bobning orasidagi masofa yarim yildan ortiqni tashkil etadi. Agar 20-bobgacha yozsam. . . Menimcha asarning qizig'i ham qolmasdi.
 Shunday qilib asarga yakun yasash harakatini boshladim. Avvalgi rejalarimni ham asar tarkibiga kiritib o'tdim: qarshiliklarni yengib o'tib turmush qurish, nogiron farzanddan havotir va hokazo. Yaqin tanishlarim asar so'ngini o'qib ko'ziga yosh olganliklarini aytganida hayron bo'lgandim. Chunki bu bob o'zimga yig'latadigan detallardan holi bo'lib ko'ringandi. Shunday qilib, bu asar ham o'z nihoyasiga yetdi.

Asarni o'qiganingiz, unga bee'tibor bo'lmaganingiz va xolisona qilingan tanqidlar uchun barchangizdan minnatdorman! Aynan sizlar tufayli bu hikoyam mashxur bo'ldi!

Hurmat bilan EroMaster