Kimda xato? (1-qism)

-maraz, o'ldiraman sizni, og'rimaydi dudingizku, ayyy
-mana, xoz tugataman, ozgina qoldi.
-ayy, og'rivoti, oyijooon!
-ana, bo'ldi, nega endi doim men qulog'inga zirak taqib qo'yishim kerak? :lol: 
O'zbek xalq latifalari turkumidan :D
********
Yozning jazirama  kunlarining birida "Buloqboshi" ga kiraverishdagi oq  tunuka tomli uyning eshigini  yosh bir yigit taqqilatdi. Olis yo'l  yurganidanmi, yo issiq tasir  qilganidanmi uning oq batis  ko'ylagi kuraklariga yopishib  qolgan, yoqasi ichidan bo'yniga  tashlab olgan ro'molchasi jiqqa  xo'l edi. Dam o'tmay u kaftlari  b/n yassi peshonasini, baroq  qoshlari aralash yuz-ko'zlarini  artdi. Ichkaridan hadeganda hech kim chiqavermagach, yigit  beso'naqay karton jamodonini  qo'liga olib eshikni oyog'i bn  itardi. Yangi bo'yalgan jimjimador zangori eshik "g'iyq" etib ochildi.  Yigit ichkariga kirdi. Uy tomoni  baland so'ridan iborat bo'lgan  chorsi hovlida hech kim  ko'rinmasdi. Hovlining o'ng  biqinidan o'tgan g'isht yo'lka  yonida gulzorga jildirab suv oqib  turardi, yigit shu tomonga qarab,  tok tagiga keldi. Shunda u  rovonda xontaxtaga tirsaklarini  tirab tasbeh o'girib o'tirgan  kampirga ko'zi tushdi.  Kampirning ko'zlari yumuq, ajin  tortib ketgan ingichka lablari  nimalarnidir shivirlardi.
-buvi, -dedi sekin yigit uni  cho'chitib yubormaslik u/n.
Kampir ko'zlarini ochdi va  ro'parasida jilmayib turgan  yigitga tikildi. Keyin birdan o'zini  orqaga tashladi-da, dedi:
-Voy, voy o'lmasam,  Shoxruxmisan?
-Men...
Shoxrux jomodonini yerga  qo'yib, rovonga ko'tarildi.
-voy, bo'ylaringdan aylanay, sen  keladigan kun ham bor ekanku-a? Kampir yangi ko'rpacha solib,  Shoxruxni o'tqazar ekan, sevinchi ichiga sig'masdi, shang'illab  gapirar, yigitcha javob berishga  ulgurolmay jilmayardi. U  Buloqboshiga bu gal bir o'zi  kelgan edi. Maktabni "qizil  attestat" ga bitirib, ozod qushdek bo'lgani un ota-onasi o'zini  yolg'iz yuborishga qarshilik  qilishmadi.
Shoxrux deyarli har yozda  ikki-uch hafta oyisi bn kelib  turardi. Ammo ikki yildan beri,  otasi kasalga chalingandan beri  kelmagan va buvisini juda qattiq  sog'ingan edi. Qarib munkillab  qolgan kampirni u yaxshi  ko'rardi, soatlab uning gaplarini  tinglardi, zerikmasdi va ko'pincha uning yonida yotib, hikoyalarni  tinglab tong ortirasdi. Maston  buvi ham nevarasini yaxshi  ko'rar, U kelganda o'tqazgani joy  topolmay qolardi, agar ko'cha- ko'yda bolalar bn o'ynab, u yer  bu yerini yara qilib olsa  kampirning jig'ibiyroni chiqar  unga dashnom berardi.
-tog'am qanilar?
-choyxonaga chiqqan edi-ya,  boya! Xozir kelib qoladi.
-kelinoyim ko'rinmadilarmi?
-uylarini sog'ingan ekan javob  berdim, uch-to'rt kun dam olib  kelsin.
Oraga jimlik cho'kdi. Maston buvi  o'z xayollariga berilib nevarasini  bir zumga unutdi, keyin seskanib  o'rnidan turdi.
-esim qursin, ovqatga unnamay  o'tirishimni qara.
-ovora bo'lmang buvi, qornim  to'q.
-ovorasi bor ekanmi? Xozir  tog'ang ham keladi. Sen birpas  cho'zilgin, men darov osh  damlayman, bor mening uyimga  kir. Maston buvi pildirab o'choq  boshiga ketdi, Shoxrux esa  qishloqqa kelganidan xursand  bo'lib, o'rnidan turdi.
Uzoq yo'l yurib charchagan  yigitcha esnab ichkarigi xonaga,  buvisining uyiga kirdi. Shoxrux  muzdek beqasam ko'rpacha  ustiga cho'zildi. Yumshoq par  yostiqning rayxon xidini  eslatuvchi yengil, yoqimli xidi  dimog'iga urildi. Qo'llarini yoyib,  yostiq ostidan o'tkazib uni  quchoqlagan xolda, ko'zlarini  yumdi. Hovlida esa musicha  kukular, chars-churs yonayotgan  g'o'zapoya unga qo'shilib, g'alati  orombaxsh ohang kasb etardi.
Imtixon tashvishlaridan qutulgan, yuragi ming xil orzular, nomalum,  ammo porloq kelajak lazzatlari bn  to'lgan Shoxrux o'zini nihoyatda  baxtiyor his qilar va mudrar ekan, yuzlarida tabassum o'ynar edi.
U shu yotganicha tong saxarda  uyg'ondi, bekorga aytishmagan  ekanda "yo'l azobi, go'r azobi"  deb, buni yaxshi tushungan  kampir ham nevarasini  uyg'otmadi. Ertalabki choyini  naridan beri ichib qishloq  aylanish maqsadida tashqariga  otildi. Qishloqni sayr qilar ekan  odatdagidek anhor bo'yidan  o'tayotganda uning suvidan  to'yib-to'yib ichish un anhor  labiga keldi.
-Suvga tiqilib qomen yana?  Bizada "polikinika" uncha yaqin  emas
degan ovozdan tok urgan  odamdek sapchab tushdi,  og'zidagi bir qultum suvi  tomog'iga yugurib ketdi. Qattiq- qattiq yo'tala boshladi, bu xolatni kuzatib turgan qiz piqirlab kulib  yubordi.
-odam tomoq qirib keladi-da, bu  qandoq bedodlik? Haliham shu  sezdirmasdan kelish odating  qolmaptida-a?
-shunaqa-da, tiqilib qolmadizmi? "Nonga tiqilgan suvga, suvga  tiqilgan go'rga" degan gap bor  ahir.
-rahmat, iliq gaplaring un, xudoga shukr tirik qoldim.
-Maston buvimlarnikiga  chiqqandim, "Shoxrux keldi" dedi, qani disam "Qishloq aylangani  chiqib ketdi" dedilar, o'zim ham  shu yerda bo'lsangiz deb  o'ylagan edim.
Durdona gapiryapti-yu, yigit  unga boshdan oyoq razm solib,  og'zi ochilib qolgan edi. Qizning  bir-biriga tutash qalin  qoshlarigacha tushgan, majnuntol popuklari jamalak bo'lib yopishib  qolgan oppoq durrasi, qiyiq ko'zi  va kichkina burni ustida osilib  turgan bir tutam jingalak sochi,  uyalganidanmi yoki qattiq  xayojanda ekanligidanmi titrab  turgan dumaloq lablari uni lol qilib qo'ygan edi.Shoxrux uni  anchadan beri  ko'rmagan bo'lsada  qo'ng'iroqdek mayin, jarangdor  va yoqimli ovozidan darov  tanigan edi.
Yigitning termulib turganini  payqagan qiz biroz uyaldi.  Kulchaday yuzlari olmadek qizara  boshladi. Lekin tezda o'ziga keldi.
-Aytganday, tabriklayman
-nima bn? Xayron bo'lib so'radi  Shoxrux!
-Atestat bn! Eshitdik qizil olibsiz!  Buvingizni og'zi qulog'ida.  Nevaram maktabni a'loga  bitiribdi deb xursandlar.
Yigitning hayoli hamon qizda edi.
O'zgarib ketibdi, juda o'zgarib  ketibdi, nahotki 2 yilda odam shu  qadar o'zgarsa? Ilgari qop-qora,  qiltiriq qiz edi. Endi-chi? Ana  qaddu-qomat...
Baroq, qayrilma qoshlariga yangi "xilol oy" ning ham havasi keladi,  kotta-kotta ko'zlari ohuning  ko'zlariga o'xshab juda go'zal!  Uning shirin hayollarini yana  o'sha sehirli va mayin ovoz buzdi.
-mayli, bo'lmasam men boraqolay. Ha, etgancha bugun kechqurun  bitiruv oqshom qilmoqchimiz  keling.
-harakat qilaman, mayli  ko'rishguncha, men ham biroz  qishloq aylanib ketaman.
Qiz ketgandan keyin ham  Shoxruxni allaqanday ajoyib,  yurakni entiktiruvchi his chulg'ab olgan edi. U o'ziga o'zi  tushunmay qoldi, o'zidagi bu  o'zgarishlarni sezib hayajonlanib  ketardi. Anhor yoqalab orzular  kemasida suzib borayotgan  yigitni yana allaqanday ovoz  o'ziga jalb qildi.
-ehe, kimni ko'ryapman? Shoqi  senmisan?
Shoxrux beihtiyor ovoz kelgan  tomonga qaradi, tepada uning  qishloqdagi eski qadrdoni Shokir  turardi.
-iya, ShoooKir! O'zingmisan?
-ha, men... Chiq bu yoqqa,  namuncha hayol surasan?
Shoxrux tepaga chiqib eski  qadrdoni bn quyuq ko'rishdi.
-yaxshimisan? Nimalarni o'ylab  o'tiruding?
-o'zim shundoq, qishloqni  sog'ingan ekanman!
-kechki payt bitiruv kechasi  bizanikida kelgin bir yayraymiz!
-kech tushaversinchi, bir gap  bo'lar. Dediyu, Durdonani ham  boya taklif qilgani esiga tushib  yuragi shirin orziqib ketdi.
Kechqurun Shoxrux aytilgan  joyga bordi, borganda kechaning  tantanali qismi tugab, o'yin-kulgi  avjiga chiqqan edi.
Hamma o'zi bn o'zi ovora, it  egasini mushuk bojasini, bo'ri  tog'asini, quyon ammasini  tanimaydigan axvol. Garchand  bazmga sanatkorlar "artistlar"  taklif qilinmagan bo'lsada ammo  kecha juda fayzli edi. Shu payt  qayerdandir shokir paydo bo'lib  uni dasturxonga taklif qildi.
-eee, kelardingda erta-perta juda  vaqtli kelibsan, nimaga qoqqan  qoziqday turibsan yur davraga  qo'shil sen ham.
U hazillashdimi yoki kinoya  qildimi? Bilib bo'lmadi, uning ikki  ko'zi xovliga gir aylantirib  chiroyli tuzalgan stolda edi.  Yigitcha odamlar orasidan  Durdona qidirdi lekin topa olmadi.
-o'toqlar, bir daqiqa qichqirdi  Shokir. Bizning kechamizga "London" dan iya yo'g'e,  Toshkentdan o'rtoq Shoxrux  Mirzayev tashrif buyurdilar.
Besh-olti joyda qarsak ko'tarildi  Shokir gapida davom etib yana  shang'illay boshladi.
-o'rtoq Mirzayev siz-u bizga  o'xshagan oddiy odam emas,  tarix fanidan o'tkazilgan  olimpidada Respublika bosqichi  g'olibi va maktabni Qizil attestat  bn tamomlagan odam.
Boyagidan ham qattiqroq  qarsaklar chalindi.
Shoxruxni bu gaplardan ensasi  qotib, o'zini chetga olmoqchi  bo'ldi, lekin Shokir uni qo'lidan  maxkam ushlab dasturxon to'riga tortdi. U ham ortiqcha qarshilik  qilmasdan ko'rsatilgan joyga  o'tirdi. Lekin negadir qidirgan  odamini ya'ni Durdonani  topolmasdi. Shokir hamon  shang'illab o'zichalik va'zxonlik  qilardi. Shoxrux sekin do'stini  turtdi va Durdonani so'radi.
-u qozon tepasida hozir keladi.  Darxaqiqat bir ozdan keyin qiz  ham kirib keldi. Ro'parasida  oppoq guruch tishlari  marvariddek yarqirab o'zi orziqib kutgan qiz turardi. Shoxrux bu  safar qizni ko'rib butunlay aqli  shoshib qoldi, u Durdonani  bunchalar chiroyli ekanini  xayoliga keltirmagan edi. Egnida  keng qizil atlas ko'ylak, baland  poshna oppoq tuflisi kichkina  oyoqlariga chippa yopishgan,  ikkita qilib o'rilgan sochlarining  bir o'rimi ko'kragi ustiga tushib,  jingalak uchi zulukdek titrab  turardi. Shodligidanmi? Uyalibroq  turganidanmi ikki yuzi anordek  qip-qizargan, chimirilgan qoshlari  ostida yirik, sho'x ko'zlari  cho'g'dek yonardi. Shoxrux bu  ko'zlar taftiga chidash berolmay  yerga qaradi.
-namuncha ko'rinmisan?
Durdona jilmayib, tortinibroq,  o'sha mayin va qo'ng'iroqdek  ovozi bn gap boshladi.
-bugun men ham izzatdaman  ham xizmatda. Lekin  kelganingizni ko'rdim, faqat  oldingizga kela olmadim  kechiring.
-hech qisi yo'q, Shokir bn  gaplashib turgandim, lekin shu  yerdaligingizni u aytmaganda  ketib qolardim.
-nahotki?
-rost
-unday bo'lsa, ketmaganingiz  yaxshi bo'libdi, endi bo'shadim.
-bo'lmasa o'ltiring, yigitcha unga  yonidan joy ko'rsatdi.
Ammo qiz o'tirishga ulgurmadi,  qayerdandir (DVD dan edi) Valsga mos musiqa yangray boshladi.
-Tushasizmi?
-siz bn tushishga uyalaman!
-nega?
-yaxshi bilmayman-da!
-hammadan kulsam ham sizdan  kulmayman dedi.
-qiz yalt etib unga qaradi,  Shoxrux uning issiq va ipak misol mayin qo'lidan ushlab o'rtaga olib chiqdi va ehtiyotkorlik bn belidan quchoqladi. Musiqaning yangi  pardasi boshlanishi bn  kutilmaganda Durdona boshini  ko'tardi, iklala qo'lini Shoxruxning yelkalariga tashladi-da, tovusdek  suzilib ketdiBirinchi  aylanishdayoq  yigitcha uni olib yurish juda oson va juda yoqimli ekanini  tushungan va ichida, boyagina  xayolidan o'tkazgan va orzusiga  yetishganidan shod edi.
U Durdoni chehrasiga mahliyo  bo'lib qolgan edi, "Yo'q, - o'ylardi  u, -bunaqa qizni shaxarda  uchratmaganman, bazi qizlarga  o'xshab kiborli va dimog'dor  emas. Innakeyin, juda chiroyli,  ikki yil ichida juda ham o'zgarib  ketibdi, qani endi u bn shahar  ko'chalarida yursang, hammaning havasi kelardi, havasi kelishi  turgan gap!"
bir vals ikkinchisiga ulanib ketdi.  Ular bo'lsa jim. Qizning ko'zlari  chetda, hayoli parishon. Nega  shunday bo'lib qoldi? Nega  birdan o'zgardi?
-boshing og'riyaptimi? - so'radi  nihoyat Shoxrux.
Qiz jilmayishga harakat qildi.
- yo'q, hayol surib ketdi,  kechiring!
-hech qisi yo'q, men hafa qilib  qo'ydimmi deb qo'rqdim, hafa  qilmadimmi?
Durdona unga jilmayib boqdi-da,  boshini qimirlatib qo'ydi. Shu  boqishi yigitchaning yana  chehrasini ochib yubordi. "ko'zlari muncha chiroyli?"
qizdan taralayotgan mayin,  odamni dilini qitiqlovchi, yurakni  o'ynatib yuboradigan ifordan  yigitni aqli shoshib qolgandi. Ikki  yoshning pok va beg'ubor  yuraklarining allaqayerida  mudrab yotgan "sevgi" degan  ham ajoyib ham alamli tuyg'u  uyg'ongandek bo'ldi. (To'g'ri  birovlar aytishi mumkin darov  sevib qolibdimi? Buncha tez? Deb  o'ylashi mumkin lekin bular  avaldan tanish edilar, Shoxrux  yozgi tatilga kelganida kunlarini  Shokir va Durdona bn birgalikda  o'tkazardi) vals ham nihoyasiga  yetdi. Yigit qizni xohlamaygina  bag'ridan qo'yib yubordi. Kecha  juda ham chiroyli o'tdi. Hamma  tarqaldi lekin "muhim gap bor  ketib qolma" degan gapni eslab  Shoxrux ketishga shoshilmadi.  Vaqt ham allamaxal bo'lgan.
-bugun boshqacha kun-a? Nima  deding? Pichirladi Shokir
-ha, bugun unitilmas kun bo'ldi.
-endi biz ham ulg'aydik, yigit  bo'ldik, shuning un bir ishni  rejalashtirib qo'ydim. Ish pishgan  sen ham qo'shilasanmi?
-qanaqa ish?
-xullas qishloq chetida Charos opa degan ayol bor, eri "Rus"da men  bn juda ham yaxshi chiqishadi,  men ham uni avrab, kechqurun  uyida qolishga ruhsat ham oldim,  bilasan yolg'iz ayol...
-yo'q, rahmat, qandingni uraver.  Man qo'shilmiman.
-o'zing bilasan, aytdim  qo'ydim-da.
Shoxrux do'stini o'zgarib  ketganini endi payqadi, aslini  olganda uning gapida ham jon  bordek, o'smirlik davr...
"Men ham borsam nima qilibdi"  degan fikr yarq etib keldiyu lekin  bu fikridan o'zi uyalib ketdi va  uyiga (buvisinikiga) qarab yo'l  oldi.
Shokir esa qishloq chetidagi  ko'rimsizgina, devorlari nurab  yotgan, uy eshigini taqqilatdi.
Ichkaridan yoshi taxminan 22  atrofidagi, bir ayol ochdi.  Ikkovlari uyga kirishdi, qiz ham  Shokirni kelishini bilib o'ziga oro  berib olgandi. Yosh bo'lishiga  qaramay allaqachon farzandli  bo'lishga ulgurgan bu ko'xlik bu  juvon eri bn juda ham baxtli  yashardi. Hattoki uyni  qayniog'asiga tashlab o'zlari  yangi xo'jalik olib chiqishgandi.  Keyin erini Rus ga jo'natdi,  shundan keyin hayot o'zgarib  ketdi. Charos xo'jayini  jo'natganiga bir yarim yildan  oshdi hamki hali bir tiyin ham  kelgani yo'q. Bazida qo'ng'iroq  qiladi, o'shanda ham pul haqida  gap boshlangudek bo'lsa telefon  negadir o'chib qoladi. Charos erini jo'natayotganda qornida 7 oylik  bolasi bor edi ko'zi yorigandan  keyin 2 oydan keyin turmush  o'rtog'i tel qilib o'g'il yoki qiz  ekanligini so'ragandi. Shokirni  ko'ziga Charos xurliqo bo'lib  ko'rinib ketdi. Uyga kirishgach  Yigit nima qilishni bilmasdan  o'tiraverdi. Tezda dasturxon  tuzaldi, choyni naridan beri  ichdiyu qizning oldiga borib  o'tirdi. Uning qo'lini ohistalik bn  avaylab ushladi, qiz indamadi,  aksincha endi nima bo'lishini bilib ko'zini sekin yuma boshladi.  Shokir ham ancha dadillashib  qoldi va uni spalniga boshladi...
Qizning qaynoq lablariga labini  bosdi, unga qaynoq bo'salar  hadya eta boshladi, endi u ancha  dadillashib bir qo'lini bn qizning  ko'kraklari tomon xarakatlantirdi. U qizning lablaridan shu qadar  so'rib tortardiki, Charosga bu  xolat azob berayotganini  faxmlamayotgan edi. U endi  sekin qizni kiymlardan ozod qila  boshladi. Qiz esa ko'zlarini yumib,  pastli lablarini oxista tishlab,  qo'llari bn Shokirni sochlarini  silardi. Bir ozdan so'ng iklalalari  onadan yangi tug'ulgan  chaqaloqdek qip yalang'och bo'lib olishdi. Yigitning anchagina  kottakon olotini ko'rib, Charos  boshida tok urgan odamdek  cho'chib tushdi, lekin endi kech  ekanligini anglagan xolda yana  ko'zlarini yumib oldi. O'z  navbatida Shokir ham asta  sekinlik bn "ijdod" ni boshladi,  dastlab qizning pastki azosiga  ozgina ishqalib turdi, keyin  birdaniga tiqib yubordi. Shu payt  qizning ko'zlaridan zangori olov  chiqib ketganday bo'ldi, biroz  og'riqdan keyin qiz ham  rohatlana boshladi, anchadan beri aloqa qilmagan, erkak taftini  deyarli unitib yuborgan Charos  endi o'zini boshqacha his qila  boshladi. Uning yuragi allaqanday boshqacha urib, ichida allaqanday rohatbaxsh tuyg'u uyg'ongandek bo'ldi. Yigit ham dadillasha  boshladi, qizning lablaridan o'pa  boshladi, ko'kraklarini qo'llari bn  mijib sutga cho'milgandek oppoq  va nafis badaniga gohida  shapatilab ham qo'yardiLekin bu  shapatilar qizga  og'riq emas o'zgacha rohat baxsh etayotgandek edi. Shokir esa  qizni endi yanayam qattiq rohat  bera boshladi. Endi u butun  gavdasini qizning ustiga tashladi,  qizning oyoqlarini belidan  o'tkazib oldi, qiz ham yigitning  bo'ynidan qo'llarini o'tkazib oldi,  Shokir harakatni yanayam  tezlashtirar va chuqurroq  botirishga harakat qilardi. Qizning bo'yinlaridan tortib o'par, mayin  va uzun sochlarini goh hidlab goh silab qo'yardi, ikovlari ham  parvoz qilayotgan qushdek  yengil harakat qilishardi. Bir  ozdan so'ng qizning butun vujudi qaltiray boshladi, ko'zlari kirtayib  oyoqlari bn yigitni belini shu  qadar qattiq qisdiki Shokir  og'riqdan chinqirib yubordi, yigit  o'z navbatini bu xolatdan qo'rqib ham ketdi, u "qiz kasal ekan, men  kasalin qo'zg'ab yubordim" deb  o'ylashga ham ulgurdi, keyin qiz  birdan tinchib qoldi, oyoqlarini  bo'shatib xolsizlanib, chuqur- chuqur nafas ola boshladi. Bu  xolatni endi birinchi marta  guvohi bo'lib turgan Shokir  allaqachon "shok" xolatiga tushib  rangi oqarib ketgandi. Buni ko'rib Charos nima bo'lganini sezib uni  tinchlantirdi va yana lablaridan  o'pa boshladi. Erkak taftini  sog'ingan Charos uni shu qadar  mehr bilan o'pardiki tariflashga til ojiz. O'z navbatida Shokir ham  yana avvalgidek harakatlarni  boshladi, uning ko'kraklarini ezib  so'ra boshladi. Bir qo'li qizni  ko'kragini ezib, bir vaqtning  o'zida boshqa ko'kragini emardi.  Bu yigitga boshqacha zavq  bag'ishlardi o'z navbatida qizga  ham. Bu paytda yigitning "toychog'i" yana xarakatga shay  bo'lib ulgurgandi. Shokir yana  nafsini qondirish un o'z olotini  qizning pastki azosiga to'g'rilab  sekin asta harakatni boshladi,  endi u bu safar chuqurroq  botirishga harakat qilardi. U  asbobini qattiqroq tiqar bu  xolatda qizni beli kamalak misol  egilib ketardi...
Erta tongda qizning mayin ovozi  Shokirni uyg'otib yubordi.  Tundagi voqealarni o'ylagan yigit uyalib, Charosning yuziga  qarashga botina olmadi. Lekin qiz  hech narsa bo'lmagandek yigitni  nonushtaga taklif qildi. Ikkovlari  nonushta qilib bo'lishgach Shokir  uyalibroq gap boshladi.
-opa, kechiring, kechqurun  o'zimni nafsimga biroz erk berib  yubordim, axmoqlik qildim.
-nega unaqa deysiz? Ayb o'zimda ham bor! O'zizni ayblamang! Men  ham ayol ekanligimni, mening  ham baxtli yashashga haqqim  borligini endi tushunib yetdim.
- siz baxtli bo'las xudo xoxlasa  xo'jayiniz kelsalar albatta baxtli  bo'las.
- eh, qo'ying gapirmang o'shani,  aqalli oyda bir marta qo'ng'iroq  qilmaydi. Eshitishimcha o'sha  yerdan uylanib olganmish.
-mayli siqilmang, bir narsani  so'rashga sal xijolat  bo'lyapmanda!
-nega xijolat bo'las, bemalol  so'ruring!
-bilasmi? Exxx! Baribir  uyalvomande!
-nega uyalas? Kimdan uyalvos?  Mandanmi?
-kechagi voqeadan keyin...
-nima bo'ldi yana? Etdimku  sizning aybingiz yo'q deb,  o'zimda ham ayb bor.
-yo'q, unaqa emas, "olot"imda  chidab bo'lmas og'riq paydo  bo'ldi, moyak atrofini tomiri  tortishib og'riyapti, ertalab "bavl" qilishga ham juda qiynaldim.  Zararli emasmi?
-shumi? Hech qisi yo'q! O'tib  ketadi, siz birinchi marta aloqa  qilishingizda shuning un shunday bo'lyapti, havotir olmang. Mayli  unda siz ham uyingizga boring  uydagilar havotir olishmasin.
Shokirni bu gaplar ancha  tinchlantirdi va uyiga ravona  bo'ldi.Shoxrux ham endi  oromini yo'qotgan edi.  U endi Durdonani hayolidan  ketkazolmay qoldi. O'z navbatida  qiz ham yigitni o'ylab "adoyi- tamom" bo'ldi. Ha buni sevgi deb  qo'yishibdi. Sevgini esa "Chidaganga chiqargan"
Shoxrux endi qiz bn uchrashish  rejalarini tuzardi. Atiga 3 kunga  qishloqa kelgan edi, endi esa  butun umr shu yerda qolishga  tayyor bo'lib qoldi. Kunduzi  qishloqda uchrashib bo'lmaydi,  shuning un tunda uchrashishga  qaror qildi, lekin bu gapni qizga  qanday aytishni o'ylardi. Qizning  eshigi tagidan bir-necha marta  ataydan o'tdi, darvoza ochiq  biroq hovlida hech kim  ko'rinmasdi. Keyin "yurak yutib"  Durdonani uyini chaqirishga  tushdi. Yaxshiyamki o'zi chiqdi,  qizning kulchadek yuzi Shoxruxni ko'rgan zahoti olmaday qizarib  ketdi, yuragi shirin orziqib ketdi.
-Assalomalekum, keling,  marhamat uyga kiring.
-yo'q, rahmat, shu yerdan o'tib  ketayotgandim, bir ko'rib o'tay  dedim. Agar xo'p disen qishloq  aylanardik.
-i-i-i, yo'q, endi yosh bola  emasmiz, qishloqda gap so'z tez  tarqaladi...
-unda, seni kechqurun anhor  bo'yida kutaman...
U shunday dediyu, qizning  javobini kutib ham o'tirmasdan  orqasiga qarab jo'nab qoldi.
Shoxruxni nazarida har bir  o'tayotgan daqiqa bir yildek  tuyilib, go'yo vaqt to'xtab  qolgandek edi. Nihoyat quyosh  chekindi, yulduzlar birin ketin  charaqlay boshladi, o'sha kuni  qishloq osuda tun qo'ynida orom  olardi. Osmon to'la yulduz. Yangi  yetilgan kungaboqarlar sarg'ayib  turgan oyning nimrang  shu'lalaridan olmazor xisobsiz  kumush sirg'alas taqqan edi.
Kech soat 21:00 da Shoxrux  anhor ustida qizni kuta boshladi,  lekin undan hadeganda darak  bo'lmadi. U ko'prikdan o'tib  kallaklangan majnuntol tagida  biroz o'tirdi, soat ham o'nga  yaqinlashib qoldi, qishloq esa  doimgidek jim-jit, ko'chada hech  kim ko'rinmasdi. Tekis oqayotgan suv ichida yarim kulcha oy  mo'ralab turardi. Shoxrux uni  poylab turib, tosh otmoqchi  bo'lib qo'lini ko'tardi, ammo  otmadi. Oyning ichida  Durdonaning jilmaygan ko'zlari  ko'ringanday bo'lib ketdi.  Yigitcha tikilib qoldi. Oydan u  o'tirgan joygacha uzun soya  tushib turardi. Tolmikin? Shu  savol xayoliga keldi-yu, shoshib  orqasiga o'girili. Shunday uning  tepasida ko'zlari lovillab Durdona  turardi.
-cho'chib tushdingizmi?- so'radi u jilmayib.
Shoxrux sakrab o'rnidan turdi.
-ayam uxlashlari bilan chiqdim.
-rahmat, dedi sevinib, kelganing  juda yaxshi bo'ldi, ancha  qo'rqqan edim.
-men ham... Hech yolg'iz  chiqmaganman kechqurun. Ko'p  kutdingizmi?
-yo'q, hozir keldim, dedi yigit ham uni ranjitmaslik un
-juda yaxshi.
Ikovlari jim qolishdi. Kun bo'yi  ancha gapni o'ylab qo'ygan  Shoxrux hozir nima deyishni  bilmasdi. Durdona ham  uyalganidanmi, yo  hayojonlanganidanmi, jim edi. Bu  jimlik ancha cho'zildi.
-aylanamizmi? Nihoyat tilga kirdi  yigitcha.
-kech-ku juda ham!
-birmasga maylimi?
Durdona jilmaydi.
-mayli.
Shoxrux sekin uning tirsagidan  ushlab turishiga  yordamlashmoqchi bo'ldi.
-kerakmas dedi qiz va qo'lini  bo'shatib oldinga tushdi.
-Durdona!..
-hm-m...
-siz... Yo'g'e, sen... Sen juda  chiroylisan.
-qayoqda? Nahotki? Durdona  hayron bo'lib qoshlarini chimirdi,  keyim o'z savolidan o'zi uyaldi  shekil, boshini egdi.
-ha, juda chiroylisiz...
-Iyi nega sizlayapsiz?
-o'zim ham xayronman, tilim  o'zimga bo'ysunmay qoldi. Kecha  uchrashganimiz esingdami?  Xuddi shu joyda tiqilib qolmen  deb qo'rqitib yuborgan eding,  o'shandayoq hayron qolgan  edim. Siz... Sen o'zgarib ketibsan.
-siz ham dedi sekingina Durdona.
-yo'q, men o'sha-o'shaman.
-men ham.
Shoxrux uning bu gapini o'zicha  tushindi.
"o'psam-chi?" xayol qildi.
"o'psam indamasmikin?" u sekin  qizning qo'lidan ushlab to'xtatdi.
Qiz ham to'xtab unga o'girildi.
-bilasanmi? Negadir yuragim  g'alati hisiyotlar og'ushida qoldi.  Nazarimda men... Men sevib  qoldim. Eshityapsanmi? Sevib  qoldim.
Durdona unga tikildi. Shu payt  yigitcha uning chap yuzidan  Cho'lp etib o'pib oldi.
-nima qilyapsiz? - qiz shunday  dedi-da, bir siltanib qo'lini  bo'shatdi va bilagi bn ko'zlarini  yashirdi. Shoxrux qo'rqib ketdi. "  Ketib qolsa-ya" lekin qiz ketmadi.  Faqat bir-ikki qadam undan  uzoqlashib to'xtadi.
-yaxshi emas... Sevishmasdan  turib shunday qilib bo'ladimi?
-bo'ladi, shunday deb yana uning  qo'lidan ushladi. Qiz tisarildi.
-to'xtang, Durdona, to'xtang!  Gaplarim rost, hazilashmadim.  Birinchi marta shunday qilishim.  Yaxshi ko'raman sizni,  eshityapsizmi? Yaxshi ko'raman.
Qiz nima qilishni bilmasdi. U  bunchalik tez shu gaplarni  eshitishni kutmagan, shunday  bo'ladi deb o'ylamagandi.  Shoxrux uning jim turganini  ko'rib, yelkasiga qo'lini qo'ydi.  Issiq, yoqimli nafasi dimog'iga  urildi.
-nega indamaysan? Yoki yigiting  bormi? Uyalma aytaver!
Qiz jim edi. U boyagidek o'zini  olib qochmas, qimirlamasdi.  Birdan u titray boshladi, keyin  qiynalib yutindi. Yigit  xavotirlanib unga qaradi. Uning  ko'zlari jiqqa yosh.
-nima bo'ldi, Durdona? Xafa qilib  qo'ydimi?
Qiz boshini tebratdi.
-unda nega yig'layapsan?
-O'zim shunday... Qachon ketasiz?
-bilmayman, atigi 3 kun  qolmoqchidim, nimaydi?
- Ketmang!
-Shoxrux sevinchi ichiga sig'may  uni bag'riga bosdi.
[IMG]
logo.png