Hayotga muhabbat by DoMiNo (2-qism)

Nodir turushga urindi  biroq eplay olmadi.  Musht shu qadar kuchli ediki  zo'rg'a nafas ola boshladi. Yana  bir bola kelib umidga musht  otgan edi yigitcha mushtga shu  qadar epchillik bn chap berib  musht otgan bolani qo'lini ushlab  oldiki agar bu xolatni Bryus LI  ko'rganda bormi Ustoz  devorardiyov.
Sinf bir zumda jangohga aylandi,  nodir edi bir burchakda inqillab,  pishillab nafas olardi. Umid va  begzod ularga qarshi chiqqanlarni aslida bu yerda xo'jayin kim  ekanligini ko'rsatib qo'ydi. Daston esa bir chetda urushni sharxlab  turdi.
-umid orqenga qara, eee lalayma,  tezroq bo'l, och biqiniga, tep, sol,  kalla,kalla qo'y, ha shunday, o'ng  qo'ling ham bo'sh kerak bo'p  qolsa.
Begi, qara, qara ex attang, yana  kaltak yeydiganga o'xshesan. Tur o'rningdan...
Umid asta sekinlik bn nodirning  oldiga yaqinlashib borib, o'zi  shundoq ham og'riqdan inqillab  cho'kkalab o'tirib olgan bechora  yigitni sochlaridan ushlab tortib  turgazdi. Nodir tipirchilana  boshladi, lekin uni qo'lidan chiqib  keta olmaydi, urushay desa kuchi  yetmaydi. U nodirni sochidan  sudragancha begzodni oyoqlari  orasiga olib kelib tashladi. Va o'ta  jiddiy ohangda,
-hali ham kechirim so'ramoqchi  emasmisan?
Nodirning ko'zlaridan yosha oqa  boshladi, yeg'lagisi kelardi,  tomog'iga nimadir tiqildi,  yeg'lagandan beri bo'lib  noilojlikdan undan kechirim  so'rashga majbur bo'ldi.
-kechir begzod. Bilmapman,  axmoqlik qilib qo'yibman.
Begzod ham o'z o'rnida uning  axvolini ko'rib achindi, axir 30 ta  bolani ichida kaltaklanib kechirim  so'rashni o'zi bo'ladimi? Agar  maktab bo'lganda ham bari  sinfdoshlar tanish, iki uch kunda  hamasi unut bo'lib ketadi, lekin  bu yer kolej qolaversa hamma  begona, turli xil tumanlardan  kelgan o'quvchilar, u mana shu  narsalarni biroz o'yladida, ortiq  tarang qilib uni yalintirmasdan  o'rnidan turg'azdi.
-ha mayli, hech qisi yo'q og'ayni,  endi, yigitchilikda bo'lib turadi-da.
Endi umidga bo'lgan qiziqishi ikki  xissa oshib ketgan yulduz u bn  qanday qilib do'st tutunish  mumkinligini o'ylay boshladi. Ahir yonida har qanday vaziyatda  ham uni himoya qila oladigan  yigiti bo'lishini qaysi qiz orzu  qilmaydi deysiz, uning ustiga  kelishgan, basavlat, ichmaydigan  chekmaydigan, chiroyda ham  birovdan qarz olgudek emas.  Xullas haqiqiy "zalatoy paren"  biroq o'ta kamgap, yuzida  allaqanday mung...
Umid ortiqcha gina saqlamas edi,  kim bn bo'lsa ham yaxshi  chiqishib ketaverar, sofdil,  mehribon kishilardan. 1 para  tugagandan keyin nodir umidni  gaplashib olish un chaqirdi.
-bilasanmi umid, menimcha  janjaldan foyda yo'q, menga  to'saddan tushirgan mushting  nafas yo'limni siqib qo'ydi, lekin  men bir mushtga yiqiladigan bola emasman, xolasang birga bir  chiqamiz.
-kechirasan, o'zimni bosib  turolmadim, qolaversa do'stimni  o'larsa qilib kaltaklabsan, kechirim ham suramading, xaqoratlana  ketding boshqa yo'lim  qolmagandi.
-shaytonim kuchlilik qildida, mayli endi bo'lar ish bo'ldi.
-isming nodirmi?
-ha
-bo'ldi muammo hal, oramizda  hech qanaqa janjal bo'ldi deb  xisoblamaymiz.
Ikovlari kelishib ketishdi biroq  endi kotta kurs talabalari ham  yulduzni tarifini eshitib unga  qarmoq tashlashga urunib 1015  guruhiga serqatnov bo'lib qolgan edi. Ular darsning o'rtasida ham  sinfga bostirib kirib bo'sh  partalarga o'tirib olib qizlarni  gapga solishga urunardi. Guruh  yigitlaridan hech qaysisi miq  etmay o'tiraveradi. Chunki ular bn tortishish yaxshi oqibatga olib  kelmasligi hammaga ma'lum. Bir  kuni adabiyot darsi bo'layotgan  payt eshikni begona bola ochidi- da ichkaridagi har bir o'quvchiga  bir bir nazar tashladi. Qidirgan  odamini topdi shekil unga biroz  tikilib turganida o'qtuvchining  ovozidan cho'chib ketdi.
-balki eshikni yopib qo'yarsiz?  Yoki shu guruhda o'qismi?
-yo'q, 3 kursmiz, biz abetan keyin o'qiymiz og'aynilar bn aylanib  yurudikda, maylimi kirib o'tirsak.
-eshikni orqasidan yopib qo'ying  iltimos.
-vayu, nima partalar yiyilib  qoladimi, yu dimen.
Ularning suhbatiga begzod  aralashdi,
-aka, biza dars o'tvomiza xalaqit  qimen.
-sandan birov so'radimi? Ko'rib  turiman nima qivotganlaringi,  xuyyet qilaman, 1 kurslari tili  chiqib qolibdimi?
-xuyetni uyda qilas, bu yer kolej,  yaxshilikcha chiqing.
U begzodni masxara qilgandek,  xo'p, xo'p oka, boshqa talablari  yo'qmi? Choy poy kerakdir,  qorinlari ochqab qolmadimikan 1  kurslari deb shundoq, kalla  suqqan edikda.
- choy poy? Haaaa, vaqtliroq  etmismi perashkachiman deb,  sasikaligi bo'lsa olamiz 2 tadan.
Butun sinf kulgudan o'zini tiyib  tura olmadi. Hamma kulib  yubordi, hattoki muallim ham  mirqib kuldiyov... Yana luqmalar  tashlandi. "manga ham  sasikaligidan, manga  go'shtligidan, choyi ham bormi?  Ko'p olsak chegirma ham qilib  berasmi?"
Bechora bola, tagiini xo'llab  qo'ygan go'dakdek yeg'lamsira  boshladi, sap sariq yuzi qizara  boshladi, lablari ko'karib ketdi,  eshikni qanday yopganini ham  bilmay qoldi.
O'qtuvchini ovozi yana sinfga  sukunat chirog'ini yoqqandek  bo'ldi.
-bo'ldi, ana kulishib ham oldik,  endi darsga qaytamiz... Xo'sh  nima haqida gaplashyotudik?Nima deyatudim? Deb  savol nigohi bn hamma  o'quvchilarga bir bir qarab chiqa  boshladi. Begzod yana javob  berdi.
-BUYUK RUS KNYAZI, NUQTA.
Yana sinf kulgudan portladi,  hamma kulib yubordi, o'qtuvchi  ham lablariga tabassum  yugurtirdi. Shunday ajoyib  manzarani para yakunlanganini  bildiruvchi qo'ng'iroq buzdi.
Zum o'tmasdan boya masxara  bo'lgan bola yana paydo bo'ldi bu safar yolg'iz emasdi, yonida  talaygina kursdoshlari  (buqachalar) ham bor edi. Ular  birin ketin begzodni yoniga  borishdi. Nima san shunaqa zo'r  bo'p ketinmi deb gap boshladi,  bir novcharoq, kartoshka burun,  lekin anchagina baquvat.
-yo'g'e, aka, tushunmovchilik  bo'ldi, bu okam perashka sotib  yurgan ekanlar...
-og'zinga qarab gapir deb  yoqasidan oldi boyagi bola  (perashkachi laqabini olib  sharmanda bo'lgan bola)
bularni sal naridan kuzatib turgan Umid gapga aralasha ketdi.
-xoy, xoy okalar, shoshmaylare,  jamoat joyidaya, u shunday deb  ularning oldiga kelib hamma bn  so'rashib chiqdi.
-muammoni keragi yo'q, o'zi  prablemalardan to'ydik. Tinchlik  bn hal qilaylik. Sizi ismiz nimaydi  deb boyagi "perashka" ga  yuzlandi.
-eldor, dedi, ovozi bo'g'ilib.
-eldor aka, nima qilas ukayiz tengi bollar bn teng kelib?
-ko'p aqillik qilma! Boyagi gaplari  un javob beradi.
-ayb o'zizdaku, biz silarni  guruhlaringa kirib olib darsga  halaqit berib kursdosh qizlaringa  gap otsak achiqlaring keladimi?  Bu xonadagi har bir qiz kerak  bo'lsa meni singillarim. Garchand  hammamizni yoshimiz teng  bo'lsada ularni singlimdek himoya qilaman. Begonalar bu xonada  ularga ortiqcha gap qilolmaydi.  Balki gaplarim ochko yeg'ishga  o'xshab qolayotgandir lekin men  hech qaysi kursdoshimi hafa  qildirib quymayman. Endi  marhamat qilib xonani tark  etsangiz.
Butun sinf qizlari qarsak chalib  yubordi, ularning ko'zlariga Umid  haqiqiy qaxramondek ko'rinib  ketdi.
Bu gaplardan eldorni boshi  aylanib qoldi, lekin mag'rurligi  tutib uni yuziga shapallab quydi.
-buldi, bo'ldi gap yo'q ko'rdik  paxlavon ekansiz, 1 kurslar  shunaqa zo'r bo'lib ketganini  bilmagan ekanman.
-aka, gap zo'rlikda emas biz  erkakmiz bizni xonaga begonalar  kirib qizlarimizga gap otsa  indamasdan qarab turadigan  xezelalardan emasmiz.
-tiling uzun ekanmi? Bu yoqa  yurchi, deb uning ko'ylagidan  tortdi.
-ko'ylakni qo'yvoring, g'ijim  qilasiz.
-o'zi shundoq ham g'ijim bo'p  yotibdiku
-yoshiz kattaligi un xurmatizi  qilib turibman qo'yvoring.
-yoshimi xurmatini qilme quyvur, yur tashqarida gaplashamiz.
Endi umidni toqati toq bo'lib jaxli  chiqqanidan ko'zlari kottalashib  ketdi.
-tort panshaxangni, xozir shu  g'ijim qilgan joyingni yuzinga  chiqarib quyaman. Keyin laqabing perashkachi emas G'ijim bo'ladi.
Bu gap Eldorni ko'ziga qizigan six  tiqan bn barovar bo'ldi.
Umid bir siltab uning qo'lini  ko'ylagidan olib tashladida  tashqariga qarab intildi. "o'zing  shuni xoladin, yur tashqariga"
ular koridorga chiqishdi, 3 qavat  hamma tanafusda hech kim yo'q.  Bir yigit umidni qo'liga yopishdi,  boshqasi unga tashlanishga  urindi, begzod ham urushga  qo'shildi, garchand dastonni  gavdasi kichkina bita yaxshigina  mushtga yaramasa ham  do'stlarini kaltaklanishiga qarab  tura olmasdan "bitta musht ham  harnada" degan maqsadda  shartta bir bolani ustiga chiqib  olib do'poslayotganni oldiga  borib chunonan tepdiki og'riqni  zarbidan belini ushlagancha  dastonga qarab "Nimaga tepasan  palakat, ko'rmisan? San atedan  qilding ax belima" degancha sekin o'rnidan turdi bu begzod edi,  daston shoshganicha "kechirasan men sen kaltak yeyapsan  dipmanda, uzr bilmasdan"
umid deyarli bari "buqacha" larni  shoxini qayirdi. Ularga bunaqa  chala oliftalar cho't emasdi.  Guruhda umidni xurmati oshib  ketdi, shu janjaldan keyin guruh  qizlari "talpaga" qo'shilmagan  bollarga qarab, "xayriyatey, qizlar omadimiz bor ekan, guruhimizda  qizlarni himoya qila oladigan  mardlar bor ekan, bazilar faqat  og'izda kar kar qiladikanu joyi  kelganda sichqoning uyi ming  tanga bo'lib ketadikan.  Guruhimizda faqat 3 ta yigit bor  ekan xolos. A? Esiz ularni  o'qtuvchimiz 14 ta degan ediya"  degan pichinglari nodirga og'ir  botib ketdi.
-silar ko'z qismasalaring shular  orqalaringdan kelmidi.
Bu gapdan yulduzni jaxli chiqib
-nodir, og'zingizga qarab  gapiring, kim ko'z qisibdi?  Ko'rdingizmi? Begonalar kelganda siz ko'z emas boshqa joyingizni  qisib qoldingizku.
Bu gap nodirga og'irlik qildi shekil lol-lum demasdan pastga qarab  tushib ketdi. Yulduz endi umid bn tanishib olish umidida yashay  boshladi. Umidning aytgan  gaplari quloqlari osti  qo'ng'iroqday jaranglardi "bu  guruhdagi kursdoshlarimga  begonalar gap otishiga yo'l  qo'ymiman" haqiqiy yigit  shunday bo'ladida deb qo'ydi.  Kunlar ketidan kunlar o'ta  boshladi. Bu orada umidning oyisi Zaynab ayaning kasali xuruj qilib  qoldi. Ularning yuraklari ozgina  quvvatsiz. Salgina  xayajonlansalar yoki ko'proq  harakat qilsalar darov buklanib "gajjak" bo'lib, xolsizlanib, ko'zlari  tinib o'zlarini yuqotib quyadilar.  Duxtirlar ham ularni  davolanishlari un bir vagon dori  darmonlarni yozib bergan. Ularni  har biri falon pul turadi.Zaynabxonimni yana  kasalxonaga olib  ketishdi. Umidni ishdan  chaqirtirishdi. Bosh vrach unga  zudlik bn ritsepdagi dorilarni olib  kelishni buyurdi. "oyingizni  axvolari og'ir, o'tgan safar ham  ogohlantirgan edim, davolanishni kechiktirib bo'lmaydi." yigitcha  nima qilishni bilmasdan boshi  garang bo'p qoldi. Shoshganicha  aptekaga yugurdi, aptekachiga  qo'lidagi ritsepni berdi. Ritsepni  unga uzatarkan, yuzlaridan yosh  tomchilar, qo'rquv qo'llari titrab,  tili gapga aylanmasdi. Aptekachi  ritsepni o'qib bir bolaga bir  ritsepga qarardi.
-bilasmi uka! Bu dori va ukollar  juda ham qimmat. Dastlabki 3 ta  dorini o'zi har bir donasi 10.000  dan. Bu yerda 3 pochka ekan  300.000 ming sum buladi.  Keyingisi...
Hammasi qancha bo'ladi aka, deb  so'radi ko'zidagi yoshini yengi  bilan artib.
-2 milonga yaqinlashib qoladi,  ukollari bn xisoblaganda.
Umidni tok urgandek qotib qoldi,  nima qilishini bilmay qoldi. Qayga  borishini kimdan yordam  so'rashini bilasdi.
U begzodga telefon qilib unda pul bor yoki yo'qligini aytdi. Aksiga  olib unda ham pul yo'q edi. Agar  puli bo'lganda ayamasdi. Chunki  o'tgan safar ham kompyuterga  deb yeg'ayotgan 250.000 ming  pulini dori darmon olish un  bergandi. Bu uchovlon un pul  hech qanaqa ro'l o'ynamasdi.  Umidni ilojsizlik qiynardi, sherdek  kuchi bor lekin...
Begzod ham qanday bo'lmasin  pul topishga kirishib ketdi. Birdan bir yo'l yulduzga iltimos qilish.  Lekin umid bunga qanday  qaraydi ekan. Axir qiz boladan pul so'rash... Lekin pul bo'lmasa  dori-darmon ham yo'q.  Dori-darmon bo'lmasa...
Nima bo'lsa bo'lar deb qizning  raqamini tera boshladi. Bir zum  o'tmasdan qo'ng'roqdek ovoz  eshitildi.
-alo, asalomalekum
-voalekum assalom, yulduz qales?
-yaxshi raxmat, uzr taniyolmay  turibman.
-man, begzodman.
-iii, begzod tanimabman. A?  Kechirasiz!
-hech qisi yo'q. Sizga bir iltimos  bn qo'ng'iroq qilyotudim.
-iltimos? Qanaqa iltimos?
-bilasmi? Haligi... Odam ozgina  xijolat buvotida.
-ne xijolat bo'las? Begona  emasmizku.
-ozgina pul kere bup qoldi! Uff,  buni sizdan so'rash juda noqulay.
-pul dismi?
-ha
-nega? Tinchlikmi?...
-ha tinchlik. Bilasmi umidni oyisi  kasalxonaga tushib qoldi, shunga  pul kerak.
-umidbekni oyisiya? Telefonni  yorib yuborgudek bo'lib so'radi  qiz.
-ha
-qachon? Qaysi kasalxonada?
-markaziy shifoxonada.
-sizchi? Siz qayerdasiz?
-qayerda bo'lardim uydaman.
-unda siz ko'changizni boshiga  chiqib turing man xoz boraman.
20 daqiqaga qolmasdan qiz  aytilgan joyga yetib
keldi. Begzod mashinaga o'tirdi.  Ular birgalashib kasalxonaga  borishdi. Balnitsaga yetib  kelganda qiz begzodga bir dasta $ berdi.
-bu yerda 1000 agar yetmay  qolsa yana opkelaman. Men  bersam noqulay shuning un siz  berganingiz maqul.
-biroq, bu yerda juda ham ko'pku.
-ko'p emas, siz aval olib  kiraveringchi.
-xo'p, rahmat sizga, umidga katta yordam berdingiz. U bu pullarni  albatta qaytaradi.
Ular birgalashib kasalxona  ichkarisiga kirishdi. Navbatchi  ayoldan zaynabxonim qaysi  palatada yotganini aniqlashdi.  Palataga kirganlarida umid  onasini qo'llarini maxkam siqib  yig'lab o'tirardi. Ex yo'qchilik  yomonda. Shoir ham bekorga  aytmaganda "yo'qchilik yiqitar  yigit zo'rini" deb. Begzodni  tomoq qoqishidan so'ng umid  darxol ko'z yoshini artib yuziga  soxta tabassum yugurtirib u bn  ko'rishdi. Qizni ko'rib xayron  bo'ldi. U bu yerda nima qilyabdi?  Degan nigoh bn begzodga qaradi.
-assalomalekum, oyiz  yaxshimilar?
-voalekum asalom, rahmat ancha  yaxshilar.
O'rtoq bir minutga bu yoqa qarab yubor deb begzod tashqariga  intildi, yulduzdan olgan pullarini  umidga berdi.
-qattan oldin shuncha pulni?
-yulduzdan so'rashga majbur  bo'ldim.
-sani ham ancha qiynab qo'ydima o'rto?
-yo'q, nega unaqa disan. U  begzodni maxkam bag'riga bosib  rahmat aytganicha dorixonaga  yugurdi. Barcha kerakli  dori-darmonlarni olib ortiga  qaytdi. Uch kun o'tar o'tmas  zaynabxonim ancha quvatga  kirib qoldi. Bu orada yulduz ham  har kuni uni ko'rgani kelar u bn  soatlab suxbat qurardi.  Zaynabxonimga ham qiz yoqib  qolgandi. Bir kuni yigitcha onasini ko'rgani kelganida qiz endigina  uning onasi yonidan chiqayotgan edi. Qiz uyalganicga yerdan  ko'zini uzmasdan unga salom  berdi. O'z navbatida umid ham  uning salomiga bajonidil alik oldi  va sekin gap boshladi.
-bizga juda ham katta yordam  berdingiz, bu yordamingizni hech qachon unutmimiz, rahmat  kottakon, o'z ishlarim bn bo'lib  sizga rahmat aytishni unutib  qo'yibman.
-hech qisi yo'q eng muhimi  onangiz tuzalib qoldilarku.
-ha raxmat, yana bir bor, ha  etgancha mana bu pulni olib  qo'ying bu yerda 500 $ Ortib  qolgani. Keyinroq qolgan 500 ni  ham qetaraman xudo xoxlasa.
-iya yo'q ololmiman, hali onangiz  to'liq sog'aygancha yo'q. Yana  pul kerak bo'lib qolishi mumkin.  Hali kasalxonaga ham to'lashingiz kerak pul odamdan aziz  bo'libdimi. Keyinroq qaytarsangiz ham bo'laveradi.
Umid harchand urinmasin ammo  qiz pulni olmadi.
-ha, umidjon! Telefon raqamizni  bering.
-tinchlikmi?
-ha tinchlik, siz orqali xolamni  axvolini bilib olamanda.
-himmm... Xo'p yozvoling 90 lik...
-xo'p mayli unda xolamga yaxshi  qarang...
Qizdan baxtli odam yo'q ediChunki u umid bn  yaqindan tanishish  imkoniyatiga ega bo'lgan edi. O'z  navbatida umid ham unga  nisbatan allaqanday yoqimli  xisiyoti uyg'ongandek edi. Uning  mehribonligi va oqko'ngilligi,  shaddodligi-yu xushchaqchaqligi  umidda o'zgacha tassurot  qoldirayotgan edi. Bir hafta o'tdi  zaynabxonim ham aaaancha  o'ziga kelib, yuzlariga qon  yugurib, xolsizlik chekina  boshladi. Xar kuni yulduzni  uzundan uzoq duo qiladigan  bo'ldi. Har kuni davron, begzod,  yulduz va umid uni ko'rgani kelib  suxbatlashib uni kayfiyatini  ko'tarib turishadigan bo'ldi.  Ayniqsa begzod gapdonligi bn  davraga fayz kiritardi. Bugun 10  kuncha oldingi voqeani aytib  berib xamani kuldurdi.
-xola, ishonasmi usha kuni bir  bolani perashkachi deb masxara  qiludik, u bizdan kotta ekan  o'rtoqlari bn keldi. Koridorga  chiqdik, hayriyat umid yonimizda hech kimdan qo'rqmimiz.  Kursdoshlarimiz hammasi quyon  yurak ekan, birortasi ham bizga  qo'shilmadi, 7 kishiga 3 kishi.  Urush boshlandi, men zo'rg'a  amallab bitasini yiqitdim,  ikinchisini ham ustiga chiqib bir  musht qo'yishimni bilaman,  orqamdan kimdir belimga  shunaqangi tepdiki, asti  qo'yaverasiz, qovurg'alarmni  ombirda bitalab sug'urib olganga  o'xshadi, jaxl bn orqamga  qararam, manvi davron ekan  tirjayganicha "uzr o'rtoq bilmay  qolibman" deb turibdi. Uyatdan  qizargan davron xijolatomuz
-rostan bilmay qolgandimda, men o'ylabmanki ular seni uryapti  depman.
Begzod yana so'zida davom etdi,  bu ham maylikuya, urush  tugagandan so'ng nima didi "hayriyat 7 ta ekan, agar 20 ta  bo'lganida o'zim aralashimga  to'g'ri kelardi" didi uyalmasdan.
Davroni yuzi sho'rvada pishgan  olmadek qizarib ketdi. Begzod  hech kimga so'z bermasdi,
-bilasmi xola bir kuni bitta  chumoli juda xursand bo'lib  quyonning oldidan o'tib qolibdi.  Uning xursandchiligi sababini  quyon so'rabdi.
-namuncha xursandsan? Nima  bugun tug'ulgan kuningmi?
-yo'g'e, unaqa emas.
-unda nega buncha xursandsan?
-ho'o', anavi yerda qoplon,  yo'lbars, sher, ayiq, bo'ri,  maymun hammasi birgalashib bir  kooota filni rosa  kaltaklashayotgan ekan, man ham bir marta tepdim, maza qildim  depti.
Ertansi kuni haligi chumoli yana  quyoning oldidan o'tibdi bu safar juda ham xomush, ekan.
Ha chumoli kecha juda hursand  eding, bugun hafasan desa.
Chumoli: eeeee, so'rama  quyonvoy, kechagi kaltaklangan  fil o'lib qolibdi, shuni menga  to'nkashyaptida degan ekan.
Zaynabxonim mirqib kuldi.  Qolganlar ham kulgidan o'zlarini  tiya olishmadi. Nogahon umid  qizning ko'zlariga qarab sehrlanib qolgandek bo'ldi, "buncha ham  chiroyli bo'lmasa bu ko'zlar? Nega avval e'tibor bermagan  ekanman? Yuzlari ham to'lin  oydek chiroyli ekan. Qo'llarini  aytmaysizmi? Nafis gul ham  xijolatdan qizaradi bu qizning  oldida" deya xayol sura boshladi.  Qiz umidni qarab turganini sezib  yerga qaragancha biroz uyalib,  biroz xijolat bo'lib o'tirdi. O'n kun  deganda zaynabxonimga ruhsat  berildi. Bu o'n kun ichida umid va  yulduz ancha tanishib do'stlashib  olishdi. Qish ham yaqinlashib  qoldi. Daraxtlar barglarini deyarli  to'kib bo'lib tanasini og'ir yukdan xalos qilgandek uyquga ketishga  shaylandi. Endi quyosh juda  erinib nur sochadigan bo'ldi. 25  noyabr bugun yulduzni tug'ulgan kuni. U barcha yaqinlarini o'z  quvonchiga sherik bo'lish  marsadida chaqirdi, shu jumladan umidni ham. Umid tug'ulgan  kunga borishni ham bormaslikni  ham bilmasdi, boray desa  qimatroq sovg'a olish kerak,  bormay desa qiz hafa bo'ladi.  Ham aytilgan joyga bormaslik  uyat. U qanday sovg'a olishni  o'yladi, "hali pulini ham  qaytarishga ulgurganim yo'qku,  qaysi yuz bn boraman? " deya  ming xil xayolda. Yulduz  tug'ulgan kunga zaynabxonimni  ham taklif qilgan edi, biroq u  tug'ulgan kunga borish axvolida  emas. O'g'lini kech tushib  qolayotgan bo'lishiga  qaramasdan xonasidan  chiqmaganini ko'rgach chaqirdi.
-umidjon, bolam bu yoqa qara!
-labbe oyijon!
-nega tug'ulgan kunga  bormayapsan?
Umid talmovsiray boshladi, ayb  ish qilgandek indamasdan yer  chizib turaverdi.
-sendan so'rayapman nega  bormayapsan?
-uni qanaqa oiladan ekanini  bilasku oyi.
-xo'sh, qanaqa oila ekan?
-juda ham boy! Shuning un  uncha-muncha sovg'ani  mensimiydi. Quruq borgani yuz  chidamidi. Qolaversa undan olgan pulni ham qaytarganimizcha yo'q.
-sovg'a odamdan aziz bo'lib  ketibdimi? U atey uyga kelib  aytib ketdi. Qolaversa  kasalxonada yotganimda ham  uz-u kun yonimda bo'ldi, sen  ishda paytingda ham xolimdan  habar olib turdi. Nima meni ham  xurmatim yo'qmi? Agar  bormasang men qattiq xafa  bo'laman.
Umid noiloj borishga majbur  bo'ldi. Lekin nima olib borishga  hayron edi. Oxir oqibat bitta  buket olib uning uyiga bordi.
Yulduz ham umidni intizorlik bn  kutardi, uning ko'zi eshikda edi.  Hamma kelan bo'lsa ham o'zini  yolg'iz his etar, go'yoki hech kim  yo'qday edi. Nihoyat eshik ochilib kutgan odami yetib keldi,  quvonchdan yig'lab yuboray  dedi, o'tirgan joyidan zag'chaday  sakrab turib ketdi, va yigitni  yoniga oshiqdi.
-tug'ulgan kuningiz bn deya  qo'lidagi gulni unga tutqazarkan  yuzidan bitta o'pib ham qo'ydi.  Atrofdagilar qiy chuv ko'tarishdi,  qiz bechora uyalganidan yerga  kirib ketayozdi.Tug'ulgan kun  nihoyatda ajoyib o'tdi,  hatto umid yulduzni valsga ham  taklif qildi. Haqiqiy romantika,  valsga tushargan umid qizdan  taralayotgan yoqimli va nafis  iforni, olovli nafasni his qilib  turdi. Uning yuragida bir paytlar  ko'mib tashlagan sevgi  uchunqlari ko'ringandek  bo'lgandi. U qizdan taralayotgan  iforga sarmast bo'lib qoldi.  Qizning Quloqlariga bugun juda  ham ochilib ketibsiz, doim  shunaqa chiroyli bo'lib yigitlarni "kompot" qilib yuring deya yarim  chin yarim xazil gapirdi. Hamma  tarqaldi, yarim kechagacha yigitni hayolidan qiz, qizning xayolidan  yigit ketmasdi. Ularning ko'z  o'ngidan birga tushgan raqslari  ketmasdi. Yarim kechasi chamasi  1 lar atrofida umidni telefoniga  sms keldi, ochib o'qidi.
-mani uyatga qo'yib hammani  oldida o'pgani uyalmadingiz. A?
Yigit biroz xijolat bo'ldi, qilgan  ishi qanchalar xato ekanligini  keyin angladi. Shuning un  kechirim so'rab sms junatdi.
Qiz ortiq chidab turolmadi.  Telefonini qo'lga olib o'sha sehrli  raqamlarni tera boshladi.  9989036162** bir ozdan so'ng "allo, eshitaman" degan ovozdan  qiz nima qilarini bilmay qoldi.
-allo, asalomalekum
-voalekum assalom, qales? Uzr  boya ozgina xijolat qilib quydim.
-mayli, hech qisi yo'q.  Uxlamayapsizmi?
(tovba qildim, qizlarga tekkan  kasallik shu bo'lsa kerak, o'zlari  yarim kechasi telefon qilib  uyg'otib olishadida bergan  birinchi savoli "uxlamayapsizmi?  Nimaga uxlamayapsiz? " ex qizlar  qizlar)
-endi, yotmoqchi bo'p turgandim. Siz nega haliham uyg'oqsiz. Aqilli  qizlar soat 10 bo'lmasdan uxlab  sahar 4 yoki 5 da turishadi.
-lekin undan ham aqilliroq va  donoroqlari kechasi 2 ga yaqin  uxlab, sahar soat 10 yoki 11 da  turishadi.
Ikkalalari ham kulib yuborishdi.  Suhbat uzoq cho'zildi, soat  qanday qilib 5 ga yaqinlashib  qolganini na yulduz, na Umid  payqadi.

[IMG]
logo.png