Xayotga Muhabbat by DoMiNo 
(yakuniy qism)
Birinchi qor... Yuraklarni  orziqtirib yuboruvchi  laylak qor... Qalblarni junbushga  keltiruvchi o'ynoqi qor. Yorishib  kelayotgan osmondan uchqunlar  kim o'zarga g'ujg'on o'ynar edi.  Negadir birinchi qor yog'ishi  uzoq kasal bo'lib yotgan  odamning jon taslim qilishiga  o'xshaydi. Bemor to'shagiga  yopishib inqillab yota-yota  omonatini topshiradi-yu bu  dunyoning azob uqubatlaridan  qutulganiga shukr qilgandek  tinchib, chehrasi yorishadi. Bir  haftadan beri yomg'ir azobidan  ezilib ketgan yer, nihoyat oppoq  kafanga o'ralib, tinchidi.  Hammayoq jimjit. Faqat baland- baland chinorlar ustida qarg'alar  shodon qag'illaydi. Qilichini  qayrab kelayotgan qishga  peshvoz chiqib, qaxraton sovuq  boshlanganidan darak beradi,  tantana qiladi... Yulduz birinchi  qor munosabati bn umidga "QORXAT" Yozdi. Yana o'sha sehirli raqamlarga qizning qo'li o'ziga  bo'ysunmasdan yugirib ketdi.  998903616265 (avvalari  shunaqa edi, birinchi qor  munosabati bn yigitlar, yoki  qizlar o'z sevganlariga yoki  do'stlariga qorxat yozardi. Xozir  hamma QorSMS Yozvoti, yulduz  ham sms yozgandi) Yigitcha ham  javob yozdi. Birinchi qor bn  tabriklab yulduz tel qildi va "uchrashuvga taklif qilmaysanmi  axmoq bola" degandek piching  gaplar qila boshladi.
-umidjon, bilasmi qor yog'ib  shaxar ko'chalari, xiyobonlar juda ham chiroyli bo'lib ketibdida.
Yigitcha ham qizning nima  demoqchi bo'lganini sezgandi,  lekin o'zini bilmaslikka olib  kalovlana boshladi.
-ha, nimasini etas, ayniqsa bog'lar juda ham chiroyli.
-bilasmi? Sevishganlar qor  yog'ishini orziqib kutisharkan.
-nega? Orziqib kutisharkan? Nima qordan energiya olishadimikan?
-ha yo'g'a, Romantikadeeee...
-Romantika? Nima u? Yesa  bo'ladimi?
-ha qovurib, ustiga ketchup  surtib, qaymoqqa botirib mazza  qilib yesa bo'ladi.
-namuncha ajoyib ovqat. Uni buni qo'ying, sizni sog'indim,  uchrashelu, ko'rgim kevoti disez  bo'lmidi gapni aylantirib, Qor,  Romantika dimasdan!
Bu gaplarni eshitib qiz uyalib  ketdi, uyalganidan qulog'igacha  shaptoliday qizarib ketdi.
-i-i-i men qachon unaqa didim?  Hechamda! Anu... Lekin... Anaqa...
-uyolmen endi, nima qilas uyalib?
-ajab bo'pti, alam qilsa burnizi  tishlen.
-demak men to'g'ri topdim-a?
-yo'q
-mayli unda yaxshi dam oling.  Deya yigit telni o'chirmoqchi  bo'lganda, telefoni yorib  yuborgudek ovoz eshitildi.
-eeeeeee, to'xteeen,
-shu yerdamanku, hech qayoqa  ketganim yo'q.
-nima endi qiz bola boshim bn  men uchrashuvga chaqiremi?  Xo'p sog'indim, shunga nima  qilibdi? Sizi ko'rgim kelyapti,  chunki men jiniman, endi  tushundizmi? Deya piqillab yig'lab yubordi, balki aytgan gaplaridan  uyalib yig'lavorgandir, balki  sog'inganidan, balki...
-iya, ana jinivoyim, darov yig'lab  ham yuboradi.
-ha men shunaqa yig'loqman.  Ajab busin, yig'lamaydiganidan  topvoling, ahr kolejda nechtasi  boru...
-lekin ular senga o'xshamidida  jinivoy
-iya, senladizmi? Nahotki?
-ha, nima qipti? Yoki yoqmadimi?
-yo'q, nega endi aksincha...
-nima aksincha?
-nimaga doim g'alati savollar  berib mani uyaltiruras? Axir  sog'indim, ko'rgim kelyapti degan gaplarni man qanaqib etaman?  Qiz bola uyaladida bunaqa  gaplarni gapirgani.
-nega uyalasan? Nima men  begonamanmi? Yoki aytishga  arzimimanmi?
-yo'q nega endi, ahir siz... Siz...  Men...
-ha, ha, men, sen keyinchi, keyin  nima bo'ldi, to'xtama qani...
-eee yo'q borine, jinni
-hada men jinni, sen jinni, agar  men jini bo'lmaganimda sen  jinnini sevib qolarmidim?
-ajab bo'pti, xo'p bo'pti.
-yulduzzz, (u bu so'zni  shunaqangi erkalab aytidiki,  qizning yuragi xapqirib, tez  urganidan yorilib ketayozdi)
-ho'o'
-sizni sevaman degin bir marta!
-hooo, yoqmi qosin.
-aytmisanmi?
-yo'q, aytmiman, alam qisin.
-aniq aytmisan-a?
-uyalaman, ahir
-aytaqol, aytmaganinga  qo'ymiman...
-men... Men... Siz... E yo'q  aytmiman.
-yo'q etasan.
-men... Siz... Men sizni...
Siz... Men sizni sevaman
-uraaaa, rostan sevasanmi?  Aldamayapsanmi?
-nima? ishonmayapsizmi? Qasam  ichaymi?
-yo'q, nega endi ishonaman,  hattoki o'zimdan ham ko'proq  ishonaman.
-aldoqchi, shunaqa disizu, kolejda  atedan boshqa qizlarga gap  otaveras, ichimi yondirib.
-battar bo'l, alam qilsa burnini  uchini tishla.
-ajab bo'pti, o'zimi gapimi  o'zimga qaytarmen.
-xo'p, uchrashamizmi?
-xech qo'ymadiz, qo'ymadizda,  mayli shunchalik sog'inganizi  hisobga olib uchrashuvga rad  javobini bersam yaxshi ish  bo'lmas.
Bu gapdan ikalalari ham kulib  yubordi. Uchrashuv belgilandi.  Tashqarida qor gupullab  yog'yapti, lekin bu sevishgan  qalb un to'siq emasdi. Uchrashuv  joyiga qiz allaqachon kelib  bo'lgan va yigitni orziqib  kutmoqda edi. Nihoyat uzoqdan  o'sha o'ktam qadamlar bn qo'lida  bir dona gul tutib olgan yigit  kelayotganini ko'rgan qiz o'zini  qo'yarga joy topa olmay qoldi,  yuragi allanechuk g'alati xislar  og'ushida sarmast bo'la boshladi,  oyoqlarida quvat qolmagan  odamga o'xshab tik oyoqda  zo'rg'a qaltirab tura boshladi...
-assalomalekum, yaxshi keldizmi?
-voalekum, assalom raxmat  o'zingchi?
-charchab qolmadizmi?
Ular bir qancha vaqt suxbat  qurgandan so'ng yigit qizga razm sola boshladi.Qiz nihoyatda go'zal edi, kulchadek yuzlari  sovuqdan qip-qizil ranga kirib  qolgan, qoshlari xilol oyga  o'xshab nur sochib turganga  o'xshardi. Yigitning qarab  turganini sezgan qiz xijolatomuz  gap boshladi.
-ha nima? Yuzimga biror narsa  bo'libdimi?
-yo'q aksincha, bugun juda ham  ochilib ketibsan.
-i-i-i, yana uyaltirishi boshladizmi?
-yo'q, uyalma, rostan xam  go'zalsan.
-iya qo'llarizga nima qildi, o'xo'  sovuqdan qizarib ketibdiku keling isitib qo'yaman.
U shunday deya yigitning  qo'llarini kuh-kuh lab isita  boshladi. Ular birinchi bor  bir-biriga yaqin kelishdi. Yigit  qizdan taralayotgan yoqmli va  rohatbaxsh iforga sarxush bo'la  boshladi, undan taralayotgan  g'alati lekin yurakni o'ynatib  yuboruvchi atir xidi, uning  qo'ng'iroqdek ovozi yigitni  tamomila rom etib qo'ygandi.
Yigitcha bemani xayollarga  berilmaslik un ikki qo'li bn qizning yanoqlaridan oxista tortib "voy  o'zimning mehribonimdan" deb,  burnini uchini chimdim qo'ydi.  O'z navbatida qiz ham yigitga  o'zini topshirgisi, uni bag'riga  o'zinii otgisi, maxkam quchib uni  sevishini olmga jar solgisi kelardi,  biroq uyaladi, xijolat bo'ladi.
Umid qizni oxistalik bn bag'riga  bosdi, seni sevaman yulduz, seni  hech kimga bermiman o'zimi  jinivoyim deya qulog'iga  pichirladi. Qiz ham yigitning  bag'rida o'zini yo'qotib qo'ydi, u  nima qilayotganini bilmasdi,  atrofda ko'rganlar nima didi deb  ham o'ylamasdi. U yigitning  aytayotgan gaplaridan mast edi,  uning gaplari sevgi izhor emas  xuddi allaga o'xshab jaranglar,  qo'yib bersa yigitning bag'riga  boshini qo'yib uyquga ketsa...
Ular bir oz shu axvolda turdi,  umid uni sekin qo'yib yubordi,  qizcha orqasiga tisarila  boshlaganda nogoh yigitning  ko'zlariga to'qnash kelib qoldi.  Uning ko'zlaridan ko'zini olib  qochishga harchand urinmasin  eplay olmadi. Umid sekin qizning  labiga labini bosdi, cho'g' misol  qaynoq lablar, ular hamma  narsani unutishgandi, qalblari  buyurgan ishni bajarayotgan edi.  Qizning Olovli nafas yigitni esini  og'dirib qo'ygandek edi go'yo.  Qiz ham umuman qarshilik  ko'rsatmasdi... Bir ozdan so'ng qiz xijolat bo'lib uyalganidan  olmadek yuzlari qizil tusga kira  boshladi. Uning bag'ridan chiqib  mashinasi tomon otildi. U  mashinasini eshigini qanday qilib  ochib, ichkariga qanday qilib  o'tirib olganini ham sezmay qoldi. Bir zumda o'tgan ishni esladi, ox  qanday rohatbaxsh damlar.  Birinchi qor... Birinchi uchrashuv... Birinchi bo'sa... U shu narsalarni  birdam o'ylab turdida umid esiga  tushib tashqariga qaradi. Yigitcha ayb ish qo'ygandek, lablari titrab,  yerga qarab turardi. Bu xolatni  ko'rib qizni yuragi orziqib ketdi,  va signal chalib "o'tiring  mashinaga" degan imo qildi. Lekin yigit turgan joyidan qimir  etmasdi, tashqarida laylak qor  yog'yapti, uning ko'ziga endi  tabiat boshqacha ko'rina  boshladi, Qizning butun vujudini  shirin titroq bosdi, derazaning  bug'lanib qolgan oynasini yengi  bn artib tashqariga qaradi, qor  degan narsa shunaqa pokiza  bo'lishini, qish degan narsa  shunaqa issiq bo'lishini birinchi  marta xis qilib turardi. "qor ham  shunaqa tiniq, beg'ubor  bo'ladimi?" deb o'yladi. Qizning  ko'ziga hamma narsa olamjahon  bo'lib ko'rina boshlagandi. Ortiq  sabr qilib tura olmadi,  mashinadan tushib yigitning  yoniga yaqinlashdi, va sekin uni  belidan quchib oldi. Xayollar  og'ushida cho'milayotgan umid  dastlab qizning kelganini sezmadi ham lekin qizdan kelayotgan  yana o'sha esdan og'diruvchi  ifordan birdan sergaklandi. U bu  safar qizni qattiqroq quchib oldi,  va osmonga qarab gap boshladi.
-bilasanmi, yulduz, osmon nima  un musaffo? Nima un undan  pokiza narsalar yog'iladi? Undan  oppoq qor yo'g'adi?
-yo'q, bilmas ekanman, siz  bilasmi?
-chunki u yerda odamzot  yashamaydida.
-ha to'g'ri aytas, aytishlaricha  kaba ichidagi tosh ham dastlab  oppoq bo'lgan ekan, lekin  odamlarni qilgan gunohi uni  qoraytirib yuborgan ekan.
-ketamizmi?
-ha ketamiz.
Ular mashina tomon oshiqishdi.  Mashinaga o'tirgandan keyin  umid lablariga mayin tabassum  yugurtirib gap boshladi.
-heh, romantikasidan o'rgildim,  sovuq urib ketdi.
-sovuqotingizmi?
-ha, qo'llarimga qara, sovuqdan  qotib qoldi.
-keling isitib qo'yaman.
-yo'q, raxmat pechka yaxshi  isitadi, undan ko'ra pechkani yoq.
-ajab bo'pti,
kunlar sekin asta o'ta boshladi.  Qish xam qilichini tashlab taslim  bo'lganday o'z o'rnini bahorga  bo'shatib berdi. Bahor... Asirlikda  yotgan dov daraxatlarni, qurt  qumursqalarni qishning zulmidan  ozod bo'lganini e'lon qilib quyosh nurlarini ayamasdi. "7-mart" umid ertangi kunga nima sovg'a  qilishni o'ylardi. Qimatroq narsa  olib beray desa sharoit yo'q.  Nima qilishni bilmasdan kechka  payt qizga qo'ng'iroq qildi.
-allo, asalomalekum
-voalekum assalom.
-qalesiz yaxshimisiz?
-raxmat, o'zingchi?
-xudoga shukr yuripmiz.
-bita gap etmoqchidim, haligi...  Xullas ertaga bayram bilasan-a?  Lekin nima sovg'a qilishni  bilmayapman. To'g'risi boshim  qotgan, qimatroq narsa olishga  sharoit o'zinga ma'lum. O'shanga  xafa bumisan, lekin o'z yo'limni  topib olsam senga eng zo'r  sovg'alarni hadya etaman, so'z  beraman.-men sizga biror nima  olib bering didimmi?  Menga hech narsa kerak emas  o'zingiz sog' bo'lsangiz bas.
-endi shunchaki...
-nahotki meni shunaqa sovg'aga  o'ch deb o'ylasangiz?
-yo'q, yo'q, nega unaqa disan?  Har ehtimolga qarshi etdimada.
-mayli, aybizi yuvishingizga  imkon beraman.
-qanaqa imkon ekan?
-ertangi kuningizni menga  bag'ishles. Birga bog' aylanamiz,  sayr qilamiz.
-xoz, o'ylab ko'rechi!... Xo'o'sh...  Xo'p mayli roziman.
Ertasi kuni ertalab turib umid yuz  qo'lini yuvgancha kechagi olgan  sovg'asini avaylab oshxonaga  chiqdi.
-assalomalekum oyijon  bayramingiz bn, u shunday  dedida qo'lidagi sovg'ani onasiga berib yuzlaridan o'pib qo'ydi.
-iyyy, oyi nima yig'layapsizmi?
-yo'q, bolam nega yeg'layman?  Bu shunchaki sevinch ko'z  yoshlari. Ha etgancha  yulduzxonga ham biror narsa  berdingmi?
-yo'q.
-ha bolasi tushmagura, nega hech narsa bermisan? Ahir qancha  yordam berdi bizga?
-ha berarman oyijon, qornim  ochdi nima qilyapsiz?
-senga emas, yulduzxon qizimga  ajoyib pirog pishirib qo'ydim, hali zamon o'zi ham kelib qoladi.
-nimalar deyapsiz? Yulduz?  Biznikigaya!
-ha nega xayron bo'lasan? U  bilsang, sen uyg'onmasdan 1  yarim soat avval telefon qilib  tabriklagan.
-yo'g'e,
oradan hech qancha vaqt  o'tmasdan eshik qo'ng'irog'i  jiringladi, zaynab xola  quvnganidan eshik tomon  yugurdi. Bir ozdan so'ng yulduz  qo'lida ajoyib sovg'alar bn kirib  keldi, orqasidan hansirgancha  zaynab xola kirdi.
-voy, qizime, ha ovora bo'lib nima qilardingiz-a? Shuncha narsa  olibsiz. Deya umidga qaradi, u  o'g'liga shunday qaradiki, "tur  o'rningdan qizga joy ber, nima  balo o'tirgan joyinga yopishib  qolanmisan?" degan manoni  bilish qiyin emas edi. Buni sezgan  umid darxol turib qizga joy berdi. Hammalari birgalashib choy  ichishdi. Suxbat qizigandan qizidi, ularning suxbatini eshikning  qo'ng'irog'i buzdi. Umid borib  eshikni ochganda davron va  begzod qo'lida gul bn kutib  turardi. Davron zaharxanda  ohangda.
-nima balo qulog'ing tom bitdimi  deb kinoya ham qilishga ulgurdi,  lekin gapini begzod ilib ketdi.
-mana bu gullar senga o'rtoq  bayraming bn.
-ax-ax-ax, rahmat o'rtoq o'zingni  ham, afsus man gul olmapmanda.
Ular xazil xuzl bn ichkari tomonga kirib borishdi. Zaynab xolani  tabriklab bo'lgach begzod gap  boshladi.
-ha bu nimaga eshitmaydi desam  kelin bola shu yerda ekanda-a?
Hamalari kulib yuborishdi, yulduz  uyalganidan qizarib ketdi.
Ular ancha vaqtgacha gaplashib  o'tirishdi, zaynabxonim va yulduz osh damlashdi, yigitlar ularga  yordam berishdi, bayram rejasi  ham ajoyib o'tdi.
Umid do'stlarini kuzata turib 20  martni hech kim eslatmasin, o'zi  shundoq ham bugun juda ko'p  sovg'a salom olib kelibdi oyimga  unga hech narsa berolmadim,  o'zim xijolat bo'lib qoldim,  tug'ulgan kunim ekanligini bilsa  yana bir nimalar olib keladi, agar  aytsalaring hafalashamiz, o'zimiz  uyda kichkinagina ziyofat qilamiz deya tayinlab junatib yubordi.  Biroq 19 mart kuni kechqurun  zaynab xonim yulduzxonni  tug'ulgan kunga taklif qilish un  unga telefon qildi
-allo, qizim
-voy, assalomalekum, xolajon  yaxshimisiz?
-ha, raxmat, o'ziz yaxshimisiz?  Oyizlar, adayizlar yaxshi  yurishiptimi?
-raxmat xolajon, salom etishyapti.
-salomat bo'lsinlar, ha qizim  ertaga Umidjonni tug'ulgan kuni  bilasiz-a? Shunga kelasayiz juda  ham xursand bo'lardik. Agar  vaqtliroq kelsez birgalashib tort  ham qilamiz.
-xa albatta boraman, lekin o'zlari  bu haqda indamadi, tug'ulgan  kuniz qachon disam kuzda o'tib  ketgan deydilar doim.
-yo'g'e shunaqami? Vay  yaramase... Mayli o'zim yaxshilab  urushib qo'yaman.
-xo'p xolajon yaxshi dam oling,  ertaga ertalab yetib boraman.
-xo'p qizim kutaman.
Bu gaplardan bexabar umid  ishdan kelib ovqatini yedi-da  biroz telivizor ko'rib xonasiga  yo'l oldi. Soatga qarasa hali o'n  ham bo'lgani yo'q, telefonini  zaryadkadan olib qaradi, o'tkazib  yuborilgan chaqiruvlar yo'q,  hayron bo'ldi, na sms bor na "vizov", yulduzga telefon qila  boshladi lekin u javob bermadi,  bir necha marta telefon qildi  baribir ko'tarmadi, sms yozdi  javob ham kelmadi uning  hayoliga g'alati hayollar kela  boshladi. Dastlab achchiqlandi,  keyin xavotirga tusha boshladi,  allamaxalgacha ko'ziga uyqu  kelmadi. Telefon qo'ng'irog'ini  kuta-kuta uxlab qolganini ham  sezmay qoldi. Ertalab 10 gacha  dong qotib uxladi, bugun  tug'ulgan kuniligichi un  ishxonadan javob ham olgan edi,  o'rnidan turiboq telefonini  qo'liga oldi, biroq hech narsa yo'q na na sms na...
U qaytib o'rniga yotmoqchidi  tashqarida kimningdir baland- baland ovozlari eshitila boshladi,  ovoz xuddi yulduznikiga  o'xshidikan deb o'yladi dastlab  keyin menga shunaqa tuyulyapti  deb o'yladi, oxiri o'rnidan  turishga majbur bo'ldi, tashqariga chiqdi, yuz qo'lini yuvib  oshxonaga kirdi va dong qotib  qoldi. U yerda zaynabxonim va  yulduz bir nimalarni  pishirayotgan edi, Zaynabxonim  o'g'lini turganini ko'rib uni  tabriklashga tushib ketdi.
-voy bolam turdingmi? Baqir  chaqir qilib uyg'otib yubordikmi?  Kecha yulduzxoni yordamga  chaqiruvdim, axmoq bola nega  tug'ulgan kunim kuzda o'tib  ketgan deb aldading?
U o'g'liga goh tanbeh berib goh  yaxshi gapiribZaynabxonim o'g'liga  goh tanbeh berdi, goh  mayin gapirib tug'ulgan kuni bn  tabriklab bag'riga bosib xonadan  chiqib ketdi. Umid nima  bo'layotganiga hamon aqli  yetmasdi, u qizga nima deyishni  bilmasdi!..
-mana aytmasangiz ham  kelaveramiz tug'ulgan kuningizga deya qoshlarini chimirib yuziga  soxta jiddiylikni yugurtirdi.
Yigitcha esa nima deyishga  hayron bo'lib ozgina kalovlanib  qoldi, o'zini biroz qo'lga olib  olgach xijolatlik ish qilib qo'ygan  aybdor kimsadek, ovozlari titrab,  yerdan ko'zini uzmasdan past  ohangda gap boshladi.
-aytmoqchidim... Haligi
-qachon aytmoqchidiz? Kelasi  yilimi? Yoki o'tib ketgandan  keyinmi?
-yo'q, ertaga aytmoqchidim  o'zim.
-nima hammadan keyin  tabriklashimi xolumidiz yoki  arzimizda-a? Biz bir og'iz gapga  arzimimiz!
U arazlagan yosh boladek labini  cho'chaytirib teskari qarab oldi.  Buni sezgan umid yoniga sekin  yaqinlashdi yelkasiga qo'lini biroz uyalibroq qo'ydi.
-bo'ldi endi arazlamagin, aytsam  darov bir narsalarni  rejalashtirarding, meni hijolat  qilib qo'yasan dip qo'rqdim.
-nega xijolat qilaman ekan. Xo'p  agar yana bir marta mendan  biror narsani yashirsangiz  o'ldiraman. Tug'ulgan kuningiz bn deya usti yaltiroq qog'oz bn  bezatilgan karobka uzatdi va  yigitning yuzidan o'pib unga  uzoq umr tiladi. Shu orada tomoq  qirib zaynabxonim kirib keldi qiz  bechora uyalganidan qayoqa  qochishni bilmay qoldi, umid ham bir narsani bahona qilib  tashqariga otildi. Qaynona kelin  iye yo'g'e uzr zaynabxonim va  yulduz birgalashib xar xil  pishiriqlar pishirib dasturxon  bezatdi. Umid xonasiga kirib  sovg'ani ochdi, ichidan Galaxy S5  va tabrik xati chiqdi. Yigitcha  mana shuning un ham tug'ulgan  kunini sir tutgandi. Shunday  qimatbaxo sovg'ani qaytarish  ham borda ahir. Dasturxon ajoyib bezatilgan umidni yaqin dostlari  kelishdi, oshpazlarni maqtab- maqtab taomlardan tanavul  qilishdi. Ikki yoshni bir biriga  bo'lgan muhabbati shu qadar  kuchli ediki so'z bn tariflashga  ojizsan kishi.
.. Kunlar kunlarga ulanib haftalar  oylar o'taverdi. Hash pash  deguncha ular 2 kursni ham  tamomlab qo'yishdi. Bu orada  yulduz umidni oila a'zolari bn  tanishtirdi. Qizning otasi ham  dastlab oddiy oiladan chiqani un  boy bo'lishiga qaramasdan oyog'i yerda edi. Shuning un yigitcha  Salim akaga ham yoqib qoldi.  Umidni tez-tez uyiga  chaqiradigan hatto bir safar chet  el safariga birga borib ham keldi.  Yigitning oqko'ngilligi,  rostgo'yligi, mehnatsevarligi eng  asosiysi birovni chind dildan seva olish qobilyatiga ega ekanligi  unda katta tasurot qoldirishga  ulgurgandi.
Bir kuni umidni telefoniga kelgan  sovuq sms dan u o'zini yo'qotib  qo'ydi. Smsda oyisini tez yordam  mashinasi olib ketganligini  telefon qilib tusha olmaganligi un sms yozgan ekan. Bu qo'shnisi  edi. Umid ishxonadan  yugurganicha chiqib ketdi, darxol markaziy shifoxonaga jo'nadi,  zaynabxonimni yana eski dardlari bezovta qilib qolgan edi, bu safar  ancha jiddiy. Doktor umidga "har  narsaga tayyor tururing, bu yog'i xudodan" degan gapni  aytgandan keyin yigitcha o'zini  yo'qotib qo'yayozdi. Oyoqlari  o'zlariga bo'ysunmay qoldi,  tizzalari titray boshladi, bexosdan cho'kka tushib qoldi. Tomog'iga  nimadir tiqildi lekin chiqarib  yubora olmasdi, ich-ichidan  allaqanday narsa xuruj qilib  ko'zlarini namlardi. Ko'zlaridan  marjondek bo'lib yosh tizila  boshladi. U shu axvolda qancha  qolganini bilmaydi kimdir uni  ko'tarib chetroqa olib o'tib suv  ichirganidan so'ng u salgina  o'ziga keldi. Boyatan beri  jiringlayotgan telefoniga endi  etibor berdi.
-allo
-asalomalekum,
-vo, voalekum deya piqillab  yeg'lab yubordi.
-nima bo'ldi tinchlikmi? Nega  yeg'layapsiz? Xolam yaxshimilar?
-xa yaxshilar, xoz kasalxonadalar  eski kasalari bezovta qilibdi.
-xoz, xoz yetib boraman.
Zum o'tmasdan yulduz ham yetib  keldi, uning ham ko'zlari jiqqa  yosh. Keliboq so'roqqa tutib ketdi "qani? O'zlari qani? Nega  tashqaridasiz? O'zi nima bo'libdi?" tinmasdan savol berardi. Umid  esa lom-mim demasdan yerga  qaragancha o'tirardi.
Bir ozdan so'ng ko'z yoshini  yengi bn arta-arta gap boshladi.
-axvolarini og'ir dedi, xoz xushsiz yotibdilar, o'zlariga kelsa  chaqirishadi ekan. U shu gaplarni  zo'rg'a gapira oldi xolos, ichidan  xuruj qilib kelayotgan alam ko'z  yoshlarini tiyib tura olmadi, "ahir  nega? Nima un bunday bo'ldi?  Ertalab ketayotganimda ham  yaxshi edilarku, lekin ko'zlarida  mayuslik bor edi, menga uzoooq  termulib turdilarda Bugun  vaqtliroq qayt Bolam dedilarku  ertalab" yeg'i aralash tinmasdan  gapira boshladi. Yulduz unga na  tasalli bera olardi na ko'nglini  ko'taruvchi birorta so'zni topib  gapira olardi. Bir qancha vaqtdan  keyin zaynabxonim o'zlariga kelib bolalarni chaqirdi, u juda ham  past, mungli ohangda umidni  yoniga chaqirdi.
-umidjon, bolam! Mendan rozi  bo'lgin! Yulduz qizimni asrab  avaylagin, to'ylaringa o'zim bosh  bo'laman degan edim lekin ulgura olmadim. Agar uni hafa qilsang  men ham hafa bo'laman bo'ptimi  jon bolam. Endi yulduzxoni chaqir unda ham bir og'iz gapim bor.
Umid oyisini gapini tinglar ekan  ichidagi alam, faryod tashqariga  otilib ketayozdi, oyisini maxkam  quchoqlab yig'lab olgisi keldi  biroqBiroq, unday qila  olmasdi, yulduzni chaqir  degan xasta tovushdan  sergaklangan bola qizni chaqirdi  va o'zi xonaning bir burchagiga  borib o'tirib qoldi. Zaynabxonim  yulduzdan xam rozi rizochilik  so'radi, unga Umidjoni extiyot  qilishEndi hammasi  o'zgargandi, ishdan  charchab borsa suyib erkalab  oldiga ovqat qo'yadigan, g'amli  kunlarida g'amiga sherik  bo'ladigan, quvonchli kunlarida  undanda ziyodaroq xursand  bo'ladigan onajonisi yo'q edi.  Hayriyatki baxtiga ikki do'sti va  Yulduz bor ekan. Ular umidni  yolg'izlatib qo'yishmadi. Biroq  g'am g'usaga botgan  yigitchaning axvoli kundan  kunga yomonlashardi. Uning un  hayot to'xtab qolgandek edi.  Shunday kunlarning birida uning  ko'zi tina boshladi, oyoqlari  darmonsizlanib qaltiray boshladi,  butun vujudi bo'shashib o'zini  boshqara olmay yerga yeqildi.  Atrofidagilar uni tezda o'rab  olishdi. Tez yordam chaqirishdi va kasalxonaga jo'natishdi. Bu  voqeadan xabar topgan yulduz  kasalxona tomon shoshildi, duxtir bn gaplashdi. Doktor yigitni  axvoli yaxshi ekanligini biroq  ruxiy tushkunlik (depressiya)  xolati og'ir kechayotganini  takidlaydi, agar axvol shu tarzda  davom etsa yigitning axvoli  ancha yomonlashishi  mumkinligini aytadi. Bu gaplarni  yulduz Dadasiga ham aytadi. "agar umidjonga biror narsa  bo'lsa bu dunyoda yashashimdan ma'no qolmidi" deb aytadi. O'z  navbatida salim aka ham  shunday yigitni bu axvolga  tushib qolganidan xavotirda edi.  Avvalgi Umiddan asar ham  qolmagandi...
Umid ko'zini ochganda yonida  yulduz qo'lini maxkam siqanicha  uxlab yotardi. Uning sochlarini  oxistalik bn biroz silagacha  uyg'otdi.
-xoy turaqol, tur endi qara soat  nechi bo'ldi.
Qizaloq ham erkalanib bir ko'zini  salgina ochib erinibgina qaradi va birdan ko'zlari koota koota bo'lib  ochilib zag'chaday sakrab turib  ketdi.
-voy, turdingizmi? Qach, qachon  uyg'ondingiz?
-ko'p bo'lmadi, uyquda ekansan  uyg'otmoqchi emasdim lekin  uyquchiliging esimga tushib  o'zim uyg'otmasam  uyg'onmasligingni bildim-da,  uyg'otishga majbur bo'ldim.
-ajab bo'pti, nima bitta man  uyquchimanmi? O'zingiz mandan  ham o'tgansizku.
Ular yana tortisha boshlashdi,  lekin bu tortishuv janjalga emas  muhabbatga yetaklardi. Ertasi  kuni yigitga javob bo'ldi, salim  aka olib ketish un keldi va jiddiy  ohangda gap boshladi.
-endiii, gap bundoq, sizni yaxshi  bilamiz, anchadan beri tanimiz,  qizim bn munosabatingizni ham  yaxshi bilamiz.
Bu gaplardan yigitchani yuzi  pomidor bo'lib ketdi, yerga qarab bir so'z demasdan turaverdi, bu  xolatni ko'rgan salim aka ortiq  uni uyaltirishni xoxlamadi va  muddaoga o'tib qo'yaqoldi.
-bilasiz bizni yakayu yagona  qizimizdan boshqa farzandimiz  yo'q. Bir kam dunyo deyishadiku  xudo menga boylik, mansab  berdiyu o'g'il farzand bermadi  lekin noshukurlik bo'lmasin qiz  bo'lsa ham farzand berdiyu  bermaganda nima qilardik.  Xudoga shukr...
Mana sizday farzandni bizga  yetkazdi, bir qizim bor edi,  bugundan boshlab o'g'illi ham  bo'ldim qani o'rningizdan  turingchi...
Salim aka Umidni bag'riga  bosarkan ko'zidan beixtiyor yosh chiqib ketdi lekin bu quvonch  ko'z yoshlari edi. Endi Umidni  ham kotakon oilasi bor edi. Lekin  qalbida hamon bitta kemtiklik  bor. Onasini o'ylasa ich ichidan  faryod xuruj qilib tomog'iga bir  narsa tiqilaveradi. Hayot davom  etadi. Umid yangi uyga asta sekin moslashib ketti Salim akani  yoniga kirib ancha ish o'rgandi  xatto bazi bir paytlarda unga  maslaxatlar ham bera boshladi.  Kunlar o'ta boshaladi, bir pasta  yigitcha ham tuppa-tuzuk  biznesmenga aylanib qoldi. Bu  orada ikki yoshning to'ylari ham  bo'lib o'tdi. Oradan to'rt yil o'tdi,  bu vaqt ichida ular jajji qizaloqli  bo'lishdi. Unga Zaynab deya ism  berishdi. Ular birgalashib  zaynabxonimni qabrini ziyorat  qilgani borishdi. Borib tilovat  qilganidan so'ng duo qilib fotixa  qilishdi. Shirin qizchalari ham duo  qildi "iloyim buyimni joyyayi  jannatan bo'shin"
.
.
.
Mana yana bir hikoyamiz ham o'z  nihoyasiga yetdi, bu hikoyani  o'qib kimdir qandaydir o'ziga  yarasha xulosa chiqara olsa faqat va faqat xursand bo'lardik.  Hikoyamizni kamchiliklari un  hammangizdan uzr so'rayman. Bu dunyo o'tkinchi dunyo. Agar  yaqinlarimizga vaqt ajratmasak  vaqt bizni yaqinlarimizdan ajratib qo'yishi mumkin. Insof bn  aytadigan bo'lsak kim oxirgi  marta onasiga oyijon sizni yaxshi ko'raman deya ayta olgan. Biz  hech kimga falsafa va odob  axloqdan dars o'tmoqchi  emasmiz, shunchaki imkon borida yaqinlarimizni qadriga yetib  qolaylik. Omon bo'linglar  hikoyamiz kimlargadir yoqmagan bo'lsa ham uzr so'rab qolamiz.  Hikoyamizda kamchiliklar bo'lishi  mumkin kelasi hikoyalarimizda  bunday kamchiliklarga yo'l  qo'ymaslikka harakat qilamiz.  Barchangizga sog'lik va  salomatlik tilab xurmat va  ehtirom ila DoMiNo
[IMG]
logo.png