Boylikmi yoki nomus? By DoMiNo (1-qism)

makka tillo yo'lida  joynamozi qo'lida,  Salom, salom yor yor, sizga salom  yor yor, qabul aylang qaynotasi,  sizga salom yor yor.
Atlas ko'ylak tahlagan "kelinim"ga dep saqlagan Salom, salom yor  yor, sizga salom yor yor, qabul  aylang qaynonasi, sizga salom  yor yor.
bozorga borib hashlagan to'yni  o'zi boshlagan, dakang ho'roziga  don bergan qizlarni ko'rsa jon  bergan,
opachamni hardori yigitlarni  sardori, Salom, salom yor yor,  sizga salom yor yor, qabul aylang  qayn og'asi, sizga salom yor yor...
To'y ham o'tgan kelin salom 3  kundan keyin bo'ldi. Hamma  viloyatlarda har hil, qöqonda 3  kundan keyin kelin salom (yuz  ochdi) bo'lib o'tadi. Bu  honadonga kelin bo'lib tushgan  sarvinoz juda ham bahtli edi,  o'zicha yetinchi osmonda  uchardi. Darxaqiqat, u kelin bölib  tushgan uy Qöqonning eng  badavlat va obro'li oilalaridan biri edi. Bu oilaning 2 ta erkatoy o'gli  bor. Kotasi jahongir NBU da  (qöqon filialida) kredit bölimda  bosh mutaxasis bölib ishlaydi.  Aslida kallasida hech vaqo  bölmasa ham dadasi orqali  moliyani bitirib endi u orqali  ishga kirib olgan. 92 yil bölishiga  qaramay 2 chi marta uylanishga  ham ulgurdi. Uning ukasi Iqbol u  akasidan ham ötib tushgan,  tanbal yalqov, "bezdelnik" sal  qöpolroq bo'lsa ham "Besagon"  edi.
U avtodarojnida 3 kursda öqirdi.  Pul ko'p muammo yo'q, tagida  mashina xurmati joyida har kuni  aysh ishrat, chista yobr. U qizlar  bn nari borsa 2 hafta yurardi,  ayshini qilib javobini berardi,  keyin yana yangisi...
Shahardagi aksariyat foxisha,  qo'shmachilar yangi kelgan  qizlarni pochini ochib berish un  chaqirardi. Qizlar desa ishtoni  tushib ketadigan iqbol  chaqirilgan joyga bormaslikni  uyat deb bilib darxol borar,  qizlarni chiroyli, qomati va hali  qizligiga qarab 200 mingdan  200$ gacha to'lardi. Lekin "notovon ko'ngil" deganlaridek u  ham bir qizni yaxshi ko'rardi,  lekin hech "ilintiraolmas"di.  Qizning ismi Zebo.
Haqiqatan ham u shu qadar go'zal ediki, husnini ko'rib har qanday  yigit ham boshqacha bo'lib  ketardi. U tabi juda nozik,  dimog'dor qizlarga deyarli  qo'shilmas, unga bir qaragan  kishi ko'zi hira tortib, yana  qaragisi kelar, agar uzun ko'ylak  kiyib, sochini "laylak uya"  qilganida maqtoviga "chiroyli,  go'zal" degan so'zlar goh kamlik  goh eskilik qilib qolardi. Uni pul  umuman qiziqtirmas chunki  dadasi ham o'ziga yarasha  mansabda ishlidigan odamlardan,  yakayu yagona qizini hech bir  farzanddan kam qilib o'stirmadi.
Kelin tushganidan 10 kun o'tib  sarvinozga iqbolning munosabati o'zgarib qolgan edi, haqiqatan  ham qiz nihoyatda chiroyli,  ixcham beliga chumolining rashki  kelardi, uzun sochlari shu qadar  o'ziga yarashar ediki, shamolda  sochini yoyib olsa bormi?  Sarvinoz juda shaddod qiz edi,  qora yorqin porlab turgan  ko'zlaru, tutashib turgan  payvasta qoshlar odamni  ishtaxasini ochib yuboruvchi  kuldirgichlarni aytmaysizmi?  Ohohoh :) har qanday yigitni  kasal qilib qöyadi. O'z navbatida  qizlarga suyagi yöq iqbol ham bu  gul garchand akasining bog'ini  fayzi, or nomusi bo'lishiga  qaramay bu gulga changal solish  payida yurardi.
Buni sarvinoz uncha sezmasdi,  chunki uning begubor qalbi  bunaqa yomon narsalarni  o'ylashga yoshlik qilardi. Iqbolni  oyisi, adasi va akasi har kuni  ishda uyda doim kelinoyisi va  o'zi. Qiz unga o'z ukasidan ham  ziyoda mehribon edi, öqishdan  kelishiga ovqat qilar, kirlarini  yuvar, ertalab doim to'liq  assalomu alekum yaxshi dam olib  turdingizmi iqboljon derdi.
Uning ovozi shu qadar mayin va  yoqimli ediki bu ovozni eshitgnda doim uni hayoli buzulib unga  nisbatan shaxvoniy hissi  uygonardi. Mana bugun ham  uyda hech kim yo'q sarvinoz  mehmonxonada televizor uxlab  qolgan ekan. Iqbol xonaga kirdi  va bu go'zalni xidlagisi keldi  shekil uning yoniga yaqinlashdi.  Qöllaridan ushladi, o'pdi, sekin  yuziga yaqinlashdi, undan  taralayotgan iforga mast bo'lib  qolgan edi, sekin yuzlaridan o'pib  qo'lini ko'kragi tomon cho'zdi. U  o'zicha maza qila boshladi, qo'lini  ko'ylagi ichiga tiqib ko'kraklarini  eza boshladi, qiz charchaganidan  qattiq uyquda edi lekin kimdir  uning labidan shu qadar qattiq  tishlab o'pdiki u og'riqdan  uyg'onib ketdi, o'ziga kelib  qo'rquvdan qilt etolmay qoldi,  lablari titrar, ko'zlaridan yosh  sizib chiqa boshladi.
Yig'lagudek bo'lib, zo'rga titroq  ovozda qaltirab:
-bu nima qilganingiz iqboljon?  Ahir men... Men akangizni ayoli  bo'lsam. Uyalmesmi shunaqa ish  qilgani.
-heh, siz shunchaki xizmatkorsiz.  Siz bölmasangiz ham barbr bita  xizmatkor kereda uyga, unga esa  pul tölash kere kuniga, siz esa  tekinga ishlis. VIP... Nargi  kelinoyimga o'xshab xidingiz  tugasa, yoki sizdan zeriksa akam  darov yangisini topib oladi. Akam shunaqa gullarni xidlashni yaxshi  kuradi, aytishadiku har gulning  hidi bölak deb.
-uyalmesmi shunday degani? Men sizni bunaqa deb uylamagan  edim. Men sizga nima qildim?  Meni kim deb uylavos? Pul bn  hamma nasani sotib olsam böladi  deb öylavosmi? Hayotda puldan  muhim narsalar ham bor.  Aqlingizni yig'ing
Qiz bu gaplardan  daxshatga tushdi,  badani dir-dir titray boshladi,  uning qarshisida qaynisi emas  vaxshiy xayvon turgandek bo'ldi. Iqbol qizni qölidan ushlab  bag'riga bosmoqchi edi lekin qiz  g'ayrioddiy chaqqonlik bn uning  qo'lidan chiqib tashqariga otildi.  Ortidan chiqmoqchidi telefoni  jiringladi.
-da
-alo, iqboljon, qales?
-da, rahmat, kim bu?
-bu man, nargiza apezman
-ehaa, apa qales? Bormisiz?  Dolarga öxshab yu bu ketizku. A?
-yo'g'e, ukam, bormiz. Sizga yangi gul qidirish bn kunimizni  o'tkazmoqdamiz.
-ax-ax-ax, gapni ham rora olasda.  A?
-sizchalik emasdirov! Qaerdasiz?
-uyda
-yengisi keldi
-niholmi?
-nihol ham gapmi, nav nihol
-yo'g'e, xoz boraman
u aeraportdan kech qolayotgan  yo'lovchidek tashqariga otildi,  mashinasiga minib aytilgan joyga oshiqdi.
"Ximik" ka borib, baland-baland  chinor bog'lar orasidagi ko'rkam  domlar oralab yurib berilgan  adres oldida to'xtadi. **6 chi  dom, uchinchi qavatga chiqdi,  eshik qo'ng'irog'ini bosdi.
Eshikni, 25 yoshlardagi, tor  futbolka va jigarrang jinsi kiyib  olgan, sochini bir tutam qilib o'rib yeklasi ustidan tushirib olgan  (ishaniga xavas qilgan busa kere :)), yoshiga nisbatan ancha yosh  va ko'rkam, qomatini buzmaslik  un doim dieta saqlaydigan  nargiza ochdi. Iqbolning köziga u  shu qadar chiroyli ko'rinib  ketdiki, aval etibor bermaganmi?  Yoki kiyib olgan kiyimi chiroyli  qilib yuborganmi? Iqbol o'zini  tutib tura olmadi, qizning belidan  maxkam quchoqlab uni devorga  tirab labiga yopishdi, qaynoq  qaynoq bo'salar xadya etdi,  kökraklarini eza boshladi, uning  lablaridan shu qadar qattiq  tishlab tortar ediki qiz bunga  bazor chidab ogriqdan ingrardi,  kökraklarini futbolka ustidan  ezish malol kelib bitasini  futbolkadan tashqariga chiqarib  g'ijimlab, tishlab, torta boshladi,  qiz esga og'riqdan hamon ingrar  bu esa yigitni kayfini battar  qo'zg'ardi.
U qizning kokregini shu darajada  tortib, azob berib, gijimlaa emar  ediki, hatto och qolgan chaqoloq  ham uning oldida ip esholmasdi.  U endi qizni futbolkadan ozod  etib rosmana rohat olmoqchi  bo'ldi, bir qo'lini qizning shimini  ichiga tiqib masaj qila boshladi,  bir ozdan so'ng, u shimni yecha  boshlaganda qizning qarshiligiga  uchradi.
-xay, xay, o'zizni bosing,  chuqurlashib ketmaylik, ichkarida  sizga atalgani bor.
Iqbol qulog'iga bu gaplar "jonim  davay" degan xitob bo'lib  eshitildimi! Nima un kelgani ham  esidan chiqib yana qizning  lablariga xujum boshlab, bir qo'li  bn orqalarini, bir qo'li bn sonlarini ezib yana shimiga qo'l cho'zdi. Qiz bu safar yana qarshilik ko'rsatdi.  Aslida nargiza iqbolga qarshilik  ko'rsata olmas edi, chunki iqbol "sog'in sigir" ga aylangan edi,  sigirni esa sutdan chiqib  ketmasdan sog'ib olish kere deb  o'ylardi. Agar ichkaridagi qiz  iqbolga yoqsa ancha pul ishlab  olishi mumkin edi.
Yigit ichkariga kirdi va hang-u  mang bo'lib qoldi, ichkarida  pariruhzor bir go'zal o'tirar edi. U  yigitni ko'rib darov salom berdi. "ovozini qara, nafisliginichi,  odamni eritib suv qilib  yuboradiya" deb o'yladi ichida.  Qizga obdan razm soldi.  Haqiqatan bu qiz tabiat mujizasi  edi, qiyiq qayrilma kamon  qoshlari, uzun uzun kipriklari,  oxular ham hasad qiladigan tim  qora ko'zlari, ko'zlaridan ham  qoraroq belida cho'lg'onib turgan uzun sochlari kishini aqlini  shoshirib qo'yardi. Qizni qo'rquv  bosgandi, tizalari titrab, kipriklari  pirpirardi.
-ismingiz nima?
-shaxlo,
e, voh, shunchalar ham mayin  ovoz bo'ladimi deb o'yladi,  bunday go'zalga teginish u  yoqda tursin, qattiqroq tikilish  ham gunohku.
-yaxshi, shaxlo qaerdansiz?
-yaypandan,
-yaypani qaeqidan?
-o'zidan, paxta zavodni  orqasidan.
-nargizani qaerdan tanis?
-bir dugonam tanishtirdi
-kaftingizni ko'rsating!
-voy, nega?
-shunchaki.
-mana, qizning kaftlari, og'ir  mehnat qilganidan qadoq bo'lib  yorilib ketgan edi. Shunday qiz.  A? Shunday qizni... Eh, xayot ham  qiziqda pul un odam nimalar  qilmaydi...
U nargizani oldiga chiqdi va:
-qancha?
-100
-xo'p,
-qog'ozda,
-esiz joydami?
-200, demaganimga ham shukr  qiling, qizni ko'rdingizmi? Figurasi maylikuya, yuzini qaren  chiroyliligini.
-mayli, lekin opketaman
-yo'q, men bugun dugonamnikiga ketaman, shu yerda qoluring.
-mayli yaxshi boring dedi, va  ko'kraklariga ishora qilib ehtiyot  qiling dedi. Nargiza ham ayorona  tabasumi bn xöp dedida pulni  olib yigitning labidan o'pib chiqib ketdiIqbol qizning oldiga  bordi, gapni nimadan  boshlashni bilmasdan  dudmalasha boshladi.
Qizning ovozi uni tamomila  sehrab qo'ygandi, qizning ko'ziga qaragand jodulanib qolar edi.
-shaxlo,
-labbay, (etibor beringa, "ha, yoki  ho' " emas labbay deb javob  beryapti, bu esa qizning  qanchalar oqil va tarbiyali  ekanligidan dalolat)
-qorin ochdi, biror narsa qiling.
-aha, höp lekin, nargiza opam...
-unga uzim etaman, narsalardan  bemalol foydalanavering.
Kechki ovqatga qiz mastava qilib  dasturxonga tortdi, garchand  iqbol uy taomlarini uncha  yoqtirmas, köchada fastfood da  ovqatlanib yursada, qanaqa qilib  2 kosa ovqat ichib qo'yganini özi  ham sezmay qoldi.  Ovqatlangandan so'ng qiz  dasturxon yegishtirishga tushdi,  yigit unga yana razm soldi, endi  yovoyi xayvoniy xirs bn qarardi,  dastlab sochiga etibor berdi,  nafis, mayin, qalin qora sochi uni  o'ziga rom eta boshladi,  kökreklari uncha kota emas,  kichik bir piyolacha kelardi xolos,  qomati, qo'larini nozikligichi?  Bellari, sonlari ham kichkina ekan  deb xayol bn qandey qilib uning  orqasiga kelib qolganini bilme  qoldi. Sekin belidan quchdi, qiz  sichqondan qo'rqib ketgan yosh  boladek seskanib ketdi  bo'yinlaridan o'pa boshladi,  quloqlariga nimadir deb pichirlay  boshladi, qiz ko'zlarini mahkam  yumib olgancha unsiz faryod  chekardi. Yigit uning sochlarini  yoyib yubordi, goh uning  sochlarini hidlab o'ynar, goh  bo'yinlaridan o'pib jonim asalim  deb erkalatardi, qizga esa bu  xolat umuman yoqmasdi. Iqbol  qizni sekin o'zi tomonga burdi va  lablaridan o'pa boshladi, qizga bu  xolat erish tuyulardi qo'yib bersa  yigitni turgan etajidan pastga  uloqtirib tashlashga tayor edi,  lekin...
Yigit qizning labini tishlab tortar,  tili bn uning tilini o'ynagisi kelardi lekin undan javob qaytmas edi,  qaydan bilsin bu beg'ubor qiz  o'pishishni, sevgi u yoqda tursin  sevgining ko'chasidan ham  o'tmaganku, esini tanigandan  beri boshi mehnatda chiqmaydi,  ham mehnat qiladi ham gap  eshitadi. Qizning lablari shu qadar totli ediki asal ari asaldan ajrala  olmaganidek iqbol ham uning  labidan labini ololmay qoldi. U  sekin qizni sipalniga yetakladi,  xonaga kirgach panshaxasi bn  qizning kökraklariga yopishib shu qadar ezdiki qiz og'riqdan  chinqirib yubordi, iqbol özicha  unga tasalli bermoqchidek jonim  asalim deb erkalatmoqchi böldi  lekin foydasi bölmadi. U tezda  qizni kiyimlardan ozod qildi, uzi  ham kiyimlarini yechib qizning  ustiga o'zini tashladi, qiz taqdirga tan bergan xolda közlarini qattiq  yumib olib yotardi, iqbol qizning  iforidan mast bölib goh  kökraklarini øpib, goh böyinlarini  öpib goh sonlarini gijimlar edi. Qiz esa og'riqdan ingrardi holos.  Birdan qizning ko'zidan yashil o't  chiqanday böldiyu xushidan  ketdi. Faqat bir necha tomchi qon tomdi xolos. Eh, kayfni beliga  tepding q*...q, dedi ichida. Bir  necha soatdan keyin qiz öziga  keldi unga suv berib nafsini tiyib  tura olmadi, qizga yopisha ketdi,  qiz vahima, qörquv, najot közlari  bn iqboldan menga teginma der  edi. Lekin...
Qiz közini yumib olib yana özini  taqdirning öziga havola qildi,  qizning azosi juda ham tor edi,  uning ustiga bita ham qora tuk  yo'q edi, buni körib iqbol dastlab  hayratlandi keyinchalik bu  hayrati sondi shekil, deyarli har  kuni drachit, ayollar, va qöllarni  köraverib kotalashib ketgan,  örmonzor bölib yotgan olotini  qizning azosiga to'g'rilab kirgaza  boshladi. Juda ham qiyin böldi, qiz bechora körpani yirtib  yuborgudeek, maxkam gichimlab  olib o'zini u yoqdan bu yoqa urar  edi. Yigit harakatlana  boshlaganda qizning közidan  chöq chiqqandek tipirchilardi.  Yigitga mazza, qizga aza edi  go'yo, yigit kayfdan baqirardi,  qiz ogriq va azobdan ingrardi.  Iqbol qizga to'ymasdi, bir marta  böshandi, iki marta böshandi, uch marta... Yerga yotib qolguncha  nafsini qondiraverdi. Qiz  allaqachon og'riqlarga chiday  olmasdan xushidan ketgan edi.  Ayni muddao deb qizning butun  badanini öpib, tishlab, kökartirib  tashladi. Yarim kechasi yegi  ovozidan uygonib ketdi, qarasa  shaxlo yeglab ötirardi.
-men, kim degan odam bo'ldim?  Endi qanday bosh kötarib  yuraman? Qiz yeglayverganidan  qovoqlari shishib ketgan edi.
-uvillama! Yarim kechada! Nima  seni majburlabmanmi? Öz  xoxishing bn rozi bölding.
-boshqa ilojim yoq edi deb  boshidan ötganlarini gapirib  berdi. Uning aytishiga qaraganda:
u 97 yil ekan, hali kolejda  (agrasanoatda) öqir ekan. Onasi  yoshligida ölib ketgan, bita ukasi  bor ekan, dadasi yangi xotin olib  uning quliga aylanib qolibdi. Uyda xotining aytgani aytgan degani  degan. Ukasi tösaddan körichak  bölib qolibdi, davolatgani øgay  onasi qarzga 300 ming beribdi.  Bir haftada qaytarmasang uydan  xaydab yuboraman deb shart  quyibdi, otasi ichkilikka berilgani  un hech narsa qilolmaydi,  topganini ichadi. Shu choqacha  qizning qilmagan ogir mehnati  qolmagan uncha muncha yigitlar  ham udalay olmagan ishlarga  ham rozi bölib qilib ketavergan.Goh u qo'shnining uyida goh bu qo'shnining  uyida mardikorlik qilar, goh  mardikor bozorga chiqar bu ham  yetmaganidek 65 litsey da  faroshlik ham qilar edi. Topganini  uyiga tashir mehnatdan  qochmasdi. Buning ustiga uyning ishlari, dala... Onasi tekinxo'r,  bersang yeyman, ursang o'laman  deydiganlardan, otasi tupa tuzuk  duradgor lekin köp ichadi. Xullas  qiz mana shunday og'ir ahvolda  majburlikdan bu ishga rozi  bo'lgan, qiz shu darajada g'amga  botib, yeg'lab aytib berdiki tosh  bo'lsa erib, ilon 3, 4 marta pöst  tashlardi, iqbol "esiz" deb qöydi  xolos. Qiz unga yana chiroyli  bölib ko'rina boshladi va yana  unga tashlandi. Negadir qizga  hech to'ymasdi, mehri qonmasdi.  O'lganing ustiga tepgandek  qizning azolaridagi og'riq ikki  hissa oshdi. Ahir birinchi marta  begona yigit bn bölishi unga "nagruska" tushadi deb  o'ylamasdi, faqat nafsini  qondirishni o'ylardi. Tong otdi,  qizning avzoyi badani og'riqdan  qaqshardi, uzini ko'tara olmadi,  iqbol esa u tomonga yana  talpindi xayriyat bu safar yalab  yulqab qo'yaqoldi chunki nafsini  qondirgani toychog'i bosh  ko'tara olmadi. Shu bn yana bir  pokiza gulning xazon b/b  to'kilishiga sababchi bo'ldi. Bir  necha kundan keyin u sarvinozga xujum boshlashni rejalashtirdi, bir kun kolejdan uyga qaytgan iqbol  kelinoyisining oshxonada  kuymalanayotganini ko'rib qoldi,  va bildirmasdan ortidan borib  quchoqladi, baquvat qo'larning  changalidan qutulushga urunib  qiz chiranardi, yigit panshaxasi  bn qizning kökraklarini gijimlar,  qölini qizning lozimi ichiga  tiqishga urinardi, qizning  böyinlardan öpdi, orqalarini  gijimlab lozimini pastga  tushurishga urindi, bechora  qizning sochlari tözib ketgan,  özini u yoqdan bu yoqa urib goh  yalinaq, goh iltimos qilardi. Oxiri  oshxona pichoni qöliga oldi, bir  nima bölmasin degan xayolda  qizni quyib yubordi.
-nima? Pichoqdan qo'rqadi  divosmi?
-agar, yaqinlashsez o'zimni  o'ldiraman.
-yaxshi, bemalol, örnizga  boshqasi keladi.
-sizda insof, diyonat, g'urur  bormi? A? Uyalmismi? Akangizni  xotiniga tegajog'lik qilgani?
-diyonat? G'urur? Nima ular?  Manimcha unaqa narsalar faqat  kitob va kinolarda bo'ladi. Manda  ayb yo'... Ayb akam va amamda.  Sizdaqa chiroyli qizni olib  bermasliklari kere edi.
-manda nima ayb? Akez eshitsa  nima buladi? Agar siz etmasez  bilmidi, aytsangiz sizga ishonmidi chunki bu oilada chaqa pulchalik  qadringiz yo'q.
Ha etgancha nargi xotinini  xaydab yuborishdan avval  akamning o'zi manga ishingni  bitirib ol deb manga ruxsat  bergan. Akam bita xotinga "stoyka" turmidi. Shunaqa  mehribon ko'ngli bo'sh inson.
U shunday deya uydan chiqib  ketdi, sarvinoz cho'kka  tushgancha yeglab yubordi. Qani  endi bu ko'z yoshlar, quvonch  ko'z yoshlari bölganida, lekin...
Iya biz iqbol bilan bo'lib asosiy  voqelikdan uzoqlashib  ketibmizku. Ha mayli zarari yo'q.  Iqbolni qanaqaligini ortiq  gapirishni keragi yo'q, uning  qanaqa ekanligini taxminan bilib  oldingiz. Hikoyamizning asosiy  qaxramonlaridan biri, iqbolning  asosiy raqibi, Jamshid. U ham  iqbol bn bir xil sinfda, bir xil  kolejda öqiydi. U iqbolning  mutlaqo teskarisi, nihoyatda  istarasi issiq, nihoyatda dilkash  yigit, shu qadar dilkashki uni  ko'rgan kishi har faslning o'z  husn-latofati bor degan iborani  yil faslari to'g'risidagina emas "umr fasillar"i haqida aytsa bo'lar  ekan deb qolardi. Uning endi  yuziga sabza urgan soqol  moylovi bölib, uning yuzida ola  kula ko'rinar edi. Uni bunchalik  go'zal qilgan narsa uning yuzi,  chiroyli, baquvat qomati emas  balki insofliligi, birovni haqidan  xazar qilishi va o'ta chiroyli  muomalasi edi. U hech kimni "Sen" deya olmas edi. Kotami  kichikmi, yoshmi qarhmi  hammani sizlardi. Yaxshi  odamning yuzidagi zuluk ham  xolga o'xshab ko'rinishi mana  shu insonga qarata aytilgan  bo'lsa kerak.
Ammo, jamshid odamni so'z bn  sehrlab olish sanatini chuqur  egallagan edi. U bn bir marta  gaplashgan odam yana  gaplashsam derdi. Uning  xushfelligi, toporiligi...  Mahalladagi hamma bn katta- kichik bn bir xil salomlashar, yosh bn yosh, qari bn qari bo'lib,  xursand bn chaqchaqlashib, xafa  bn dardlashib gaplashadi.
U mana shunday ajoyib bola. Juda ko'pchilik unga havas bn qarardi.  Hatto mahalladagi  chaqaloqlarning bir nechtasiga "Jamshid" deb ism qo'yilgani bejiz  emas albatta. U oddiy oila  farzandi, dadasi va oyisi  qo'qonda (optom)da savdo qiladi. Oyisi kiyim kechak sotsa, dadasi  magazinda savdo qiladi. Baxtga  qarshi jamshid yolg'iz o'g'il. Ota  onasining o'n ikki yil deganda  topgan yolg'iz arzandasi. Lekin  yolg'izman deb taltaymagan. U  ham zeboni yaxshi ko'rardi, lekin  oshkora emas pinhona. Nima ham bo'ldiyu bir kun iqbol maktabda  (bir necha yil ortga qaytamiz)  zeboga har xil gaplarni gapira  boshladi. Sinfdoshlardan hech biri zeboni yonini ololmadi. Chunki  iqbol o'rtaga tushgan odamni  tinch qo'ymasdiShuning un hech kim  boshini g'alvaga  qo'yishni istamasdi. Jamshidni  oxiri toqat toq bo'ldi va zeboni  qölidan ushlab tashqariga olib  chiqib ketdi. Sinfda qiy chuv  ko'tarildi. "malades, og'il bola...  Baribir boshqachade dedi bir qiz  uyalibroq" tashqariga chiqib  jamshida jaxldan titrayotgan  lablarini bilintirmaslikka harakat  qilib.
-nega, indamay turibsiz? Sharta,  sharta gapirib tashlamismi?  Nimasidan qurqas uni? Bita  adasini erkatoyida, chumchuq pir  etsa, yuragi shuv etadiyu uni.
-men nima ham qila olardim? Qiz  bola bo'lsam. Unga kuchim  yetarmidi?
Jamshid aytgan gaplaridan hijolat böldi shekil indamadi, haqiqatan  u bechora nima ham qilsin? Bir  ojizada. Zeboning közidan  munchoqday, bölib yosh toma  boshladi, piqirlab yeg'lay  boshladi. Yigit uning yoshlarini  bosh barmoqlari bn artdi va  rumolcha berdi.
-bo'ldi yeglamang ko'z yoshingiz  u yoqda tursin xarom tukingizga  ham arzimidi u maraz deb, qizni  qanday bag'riga bosganini o'zi  ham bilmay qoldi. Ular bir oz shu  xolatda turishdi, na qiz, na yigit  bir-birini bag'ridan chiqishga  urinardi. Qo'yib bersa butun umr  shu xolatda turishga tayor, lekin  qiz xijolat tortib quyib yuboring  darsga kiraylik degan gapidan  so'ng uzi ham hijolat bo'lib qizni  qo'yib yubordi. Qiz qanchalik,  shaddod, mag'rur, tannoz va  xusnda tengi yo'q bo'lmasin  uning jamshidda ko'ngli bor edi.  Uni har doim kuzatib yurar,  darsda ham unga sezdirmasdan  tikilib o'tirardi. Jamshid ham buni  bilsada lek atedan unga e'tibor  bermaslikka harakat qilardi, uni  uBazilarga öxshab falonchi xojini nevarasi ekan diyishmidi. Bu gaplardan keyin, iqbol bir zambar lol böldi, qoldi. Keyin qizni haqoratlashga ötdi. Har hil bemani gaplarni gapira boshladi. Bu orada sinfdoshlardan bitasi jamshidni chaqirdi. Zeboni xaqoratlashayotganini eshitib qanaqaqib maktabga kelib qolganini özi ham bilmay qolgan jamshid sinfxonasi tomon otildi. Sinfda öqtuvchi yöq, lekin hamma jimgina iqbolni gapini tinglab o'tirardi.
-he, sen kim bupsan? A? Osmondagi oymisan?
Oy bo'lsa sanga nima? Bu ovozdan butun sinf seskanib ketdi. Qaysi kazyol bunga tel qildi? Deb hammaga bir bir qarab chiqdi?
-hech kim tel qilgani yöq, ishlarimi tinchitib özim keldim. -bolla hamma sinfdan chiqsin! Uning bu buyrug'iga hech kim etiroz bildiraolmadi, hamma sekin-sekin tashqariga chiqa boshladi.
-nima? Bir og'iz gapga hammang chiqib ketaverasanmi?
-qörqyapsanmi?
-kim? Menmi?! Men... A? Sendanmi? Kulgimi qistatma!
Yiglayverib qovoqlari shishib ketgan, zebo ham partadan boshini ko'tarib turishga uringan edi, to'xtadi.
-zebo, siz qoling. Sinfda faqat 3 kishi qolishd
[IMG]
logo.png