Boylikmi yoki Nomus? By DoMiNo (2-qism)

Sarvar jaxldan  titrayotgan lablarini,  nafratdan yonayotgan közlarini  yashirishga harakat qilib:
-tezda zebodan kechirim so'ra!
-menmi? Kimligimi bilasanmi?  Kimsan Falonchi xojini  nabirasiman, obröga to'g'ri  kelmaydi, eshitgan quloq nima  diydi?
-gapimni takrolashni yomon  ko'raman
-yo'q, kechirim so'ridigan ish  qilganim yöq.
-sen ham erkemisan? Kuching qiz  bolaga yetdimi? Kechirim söra!
-yöq, didim shekili!
Jamshid özini bosolmadi, uning  kökrak qafasiga (dihaniyasi) ga  shu qadar kuch bn musht  tushurdiki bechora bola  bukchayib nafas ololmay qoldi.  Entikib, hansirab zo'rg'a nafas  olardi, partaga suyangan ko'yi:
-maraz, hali pushaymon bo'lasan
-sendan ham sendan "pizdes"laridan ham qo'rqmiman  kechirim so'ramaginingcha hech  bu honaga kirmaydi ham  chiqmaydi ham.
Vaziyat shu darajaga yetdiki  iqbol qizdan kechirim so'rashga  majbur bo'ldi. Ovoz pardasi  yirtilib ketgan odamdek juda ham past ovozda gapirdi:
-kechirasan
-nima balo ovozing og'zingdan  emas orqangdan chiqyabdimi?  Hali kelganimda butun maktabni  buzub yuborgudek baqirib  yotudinu. Öxshamadi qattiqroq!
Endi u qattiqroq va dadilroq  kechirim so'radi:
-kechirasan
-agar yana bir marta xafa qisen,  man uzimga javob berolmi  qolishim mumkin.
Shu taxlit kunlar o'tdi, jamshidni  xurmati kundan kunga ortib  borardi, iqbolning oldida esa  faqat puli un yuruvchi qizlar-u,  laganbardor yigitlar.
Aprelning oxirgi kunlari, ko'k  yuzida suzib yurgan bulut  parchalari oftobni bir zumga har  ko'yga solyabdi. Oftob har safar  bulut ostiga kirib chiqqanida,  bahor kelganidan bexabar hanuz  g'aflatda yotgan o't-o'lanni,  qurt-qumusqani uyg'otgani  avvalgidan ham yorug'roq,  avvalgidan ham issiqroq shu'la  sochayotganday tuyulardi. Sinf  xonada xamma  chug'urlashayotibdi.
--- ahir biz maktabni eng  namunali sinf bituruvchilarimiz,  bituruv kuniga o'zgacha chiqish  qilishimiz kerak deb bir birlari bn  tadbir rejasini tuzardilar. Birdan  davroning ovozi sinfni  tinchlantirdi, u derazadan  tashqariga qarab o'tirardi,
-anu, söte zeboga yana  suqlanvoti.
Hamma jimib qoldi, jamshid  derazadan maktab xovlisiga  qaradi, tashqarida zeboni qo'lini  ushlab olgancha nimalarnidir  javrar, qiz esa qafasga tushgan  qushdek undan qutilishga  harakat qilardi. Sinfda iqbol  alaqachon obröyini yo'qotgan,  undan deyarli hech kim  hadiksiramay qo'ygandi. Sinf  bolalaridan bir nechta yigit hoz  köradi deb tashqariga intilgan  zahoti jamshid ularni to'xtatdi.
-yo'q, to'xtanglar! Hech kim  joyidan qimirlamasin! Hech kim  qo'zg'almasin! Ortimdan hech kim chiqmasin.
Shunday deya tashqariga otildi,  hamma deraza oldiga intildi,  hozirgina tadbir rejasini  tuzayotgan yigit va qizlar huddi  qiziq film boshlanishini kutib  turgandek deraza yoniga  tizilishdi.
Tashqarida iqbol zeboga hamon  vaysamoqda edi.
-ko'rasan baribir maniki bölasan,  yoki zo'rim bn, yoki zarim bn  baribir senga erishaman.
-ming yil toq o'tsam ham senga  tegmayman tushundingmi?  Zaringni bn boshqa qizni ilintirgin xo'pmi?
Xovlida ularga yaqinlashayotgan  jamshidni ko'rib yosh bolalarga  o'xshab yeg'lab yubordi. Jamshid  qizni u yovuzni qo'lidan halos  etdi, va xonaga kirishni buyurdi.  Qiz ayb ish qilgandek sekin  ulardan boshini yerga egib  uzoqlasha boshladi.
-man sanga etgandima? O'zimga  javob berolmayman deb,  shunday dedi abjirlik bn uning  yuziga musht otdi, hali musht  zarbidan o'ziga kela olmagan  iqbolga endi tepki ham kelib  tushdi. Bir necha musht va  tepkiga bazo'r bardosh berib  yerga yiqildi.
-tur, maraz, tur, sen ham  erkemisan tur
jamshid uni yoqasidan ushlab  turgizdi, iqbol madorsizlanib,  mast odamdek oyoqlari almashib  gandiraklay boshladi, jamshid  g'azabini bosib tura olmadi,  qarshisida jonli mushokni  tasavvur qilib do'poslay ketdi.  Agar jismoniy tarbiya domla kelib ularni ajratmaganda bilmadim  iqbolni sog' joyi qolarmidi yoki  yo'q? Endi hammasi tamom! Ipbol Jamshidni sudga berib qamatib  yuboradi yoki uch törta "Shvarsnegr" larga pul berib  kaltaklatadi dedi hamma.
Biroq, unaqa bo'lmadi, u  qanchalar razil va xudbin  bo'lmasin yigitlik g'ururini  butunlay yo'qotmagan edi. Shu  o'rinda ozgina chekinish (bu  maqtanish emasku lekin qöqonda shunaqa, ikki kishi mushtlashib  biri yengildimi, böldi yengilgan  odam yutgan odamga tan beradi, xolanga bor, tog'anga bor,  bolarni chaqir, sudga ariza yoz  degan gaplar bo'lmidi, yana bir  gap qöqonda mehmoni juda ham  izat qilishadi, hattoki kechasi  birorta musofir shaxardagi  bezori guruhga yo'liqib qolsa "okalar, yoki ukalar man  mehmonman" deb aytsa unga  tegishmidi eng ashaddiy kisovur  yoki bezori bo'lsa ham aksincha  unga yordam beradi. Bu bn  boshqa viloyatlarni kamsitmoqchi emasman shunchaki bu  qöqonliklarning fel atvoridan bir  qism. Bazilar öylashi mumkinda  puli köp bölsa yoki tanishlar köp  busa nega jamshidni qamatmidi  yoki kaltaklatmidi degan savol  tug'ulmasligi un. Endi esa  hikoyaga qaytamiz)Kunlar ötib borardi,  iqbolni bir narsa  qiynardi. Nima un men emas u?  Undan qayerim kam? U kim  böpti? Men kimsan falonchi xojini nabirasiman, u-chi? Bitta  paypoqfurush savdogarda.  Savollar ko'p biroq javob...
Darxaqiqat, jamshid doim  iqboldan oldinda edi, undan har  javhada ustun. Hattoki komyuter  xonada ham bu narsa yaqol aks  etadi. Yoshlar orasida mashxur  o'sha "DOTA" da ham hech kim  jamshidni oldiga tusha olmas edi.  Hoh dota hoh Playstation hamma  hammasi...
Kompxonada jamshidni Doter "ustasi" deb atardi agar boshqa  viloyat yoki shaxar bn musobaqa bölib qolsa bu musobaqada  jamshid jamoasi haloskori, o'yinni olib chiqib ketuvchi qaxramon  shaxs sifatida gavdalanardi...
Iqbol, bu narsalarni öylarkan  ichini nafrat kemirar edi. Shuncha gap so'zdan keyin ham jamshidni  iqbolga munosabatini  o'zgarmaganini ko'rib uni yana  g'azabi toshdi. Chunki jamshid  ortiqcha gina saqlamaydigan  yigitlardan edi.
Nihoyat bituruv kuni ham yetib  keldi, birovni ko'zini yosh, birov  maktabdan qutulganiga  shukronalar aytmoqda...  Sinfdoshlar yegilib 1 iyun kuni  vipsnoy "karnaval" uyushtirishga kelishib olishdi...
Hamma orziqib kutgan kun keldi,  1 iyun, yigitlar ham o'zgacha  kayfiyatda, boshqacha kiyinib  olgan, qizlarni esa gapirmasa ham bo'ladi. Huddi nikoh kechasiga  tayorlanayotgan kelinchaklardek  o'zlariga shu qadar oro  berishganki yigitlar ularni ko'rib "yopiray, nahot shular bizlarni  sinfdoshlarimiz bo'lsa" deb  yuborishdi. Ayniqsa zebo naq  kechaning malikasiga aylangan  edi. Uning uzun, qora sochlari  shaboda bn o'ynayotgandek  yengil tebranardi, ana qomat-u,  ana bel.
Qochlar kamon, kipriklar o'q, unga ko'zi tushgan odamni yuragini  nishonga otib yaralayotganga  o'xshardi. Uni ko'rgan iqbol  tamomila uzini yo'qotdi, borib  gapiray desa uning gaplarini  eshitish u yoqda tursin zebo  hatto uning yuzini ham ko'rishni  istamaydi. Iqbolning dardiga dard qo'shilar, bir tamondan zebo, bir  tomondan jamshid...
Zeboni ko'rgan jamshid ham aqli  shoshib, dovdiray boshlab, tiliga  tuzukroq so'z ham kelmadi. Hatto  uni tavoze bn bergan salomiga  ham alik olishga yaramadi. U  o'zicha buyuk shoir M. Yusuf  o'zining bir sherida,
Suzulma oy osmonda,
Sendan tiniq yuzlar bor.
Qo'qon degan tomonda,
Oydan oydin qizlar bor.
Degan misralar aynan zeboga  atalgan deb fikr qilardi.  Karnavalda hamma yayradi,  nihoyatda ajoyib fayzli o'tdi,  hamma so'zga chiqib bir-birlarini  tabrikladi. Vipsnoy tugagach  zeboni kuzatib qo'yish un uning  yoniga iqbol keldi.
-yuring, zeboxon tashlab  quyaman.
-raxmat, ovora bumang, sekin  keturing uzim yetib olaman.
-noz qimen endi, har xolda  sinfdoshmiz! U shunday deya  qizga suqlana boshlaganda  qizning oldiga jamshid yugurib  keldi. U iqbolga shunday vajohat  bn qaradiki, iqbol qanday qilib  mashinasini yurgazganiyu bu  yerdan qanday qilib ketib  qolganini o'zi ham sezmay qoldi.  Yana ikki yosh qolishdi, torgina  baland-baland chinorlar orasidagi  ko'chadan keta boshlashdi. Hech  kim yo'q hatto oy ham bularga  halaqit bermaslik un goh bulutlar  orasiga berkinar goh shunday  manzaraga qaramaslikni ayb bilib  o'z yog'dusini sochardi. Jamshid,  qizni yo'l yo'lakay zeriktirib  quymadi. Gapdonligi tutib ketib  har xil qiziq qiziq narsalarni ayta  boshladi...
Ular ayrilish chegarasiga ham  yetib keldilar, lekin hech kim xayr  deya olmas edi. Qo'yib berishsa  dunyoning nargi chekkasiga  piyoda ketishga tayyor.
Zebo xayrlashgani qo'l berdi.  Jamshid uning qo'lidan mahkam  ushlab sekin o'ziga tortdi. Zebo  besaramjon bo'lib
- I-i-i, xafa bo'laman... Dedi, men  sizning bunaqa qilishingizni  bilganimda birga kelmas edim.
Jamshid uning qo'lini darov  qo'yib yubordi.
-kechirasiz... Men yuzingizdan bita o'pmoqchi edim... To'g'rilikcha....
Zebo, bu sodda, beg'ubor,  ichi-tashi bir, yigitga havas bn  qaradi. Agar uyalmasa hozir  o'pgani bir emas, ikki yuzini tutar, balki o'zi ham o'par edi. Uning  jilmayib turganini ko'rib yana  sekin bag'riga tortdi, qizning  qitig'i kelganday qiqirlab kuldida "jinivoy" deb quchog'idan chiqib  ketdi. U yigit bn xayrlashib uyi  tomon oshiqdi. Uyiga keldi  yotoqxonasiga kirib o'zini o'zi  malomat qila boshladi, "noz qilme  o'l, bita o'psa nima bo'lardi? Biror  joying kamayib qolarmidi, eh  axmoq qiz" deya o'ziga o'zi  gapirib turgan mahal telefoniga  sms keldi,
-boyagi beadabligim un kechiring o'zimni boshqaraolmay qoldim.
Qiz ming hayajon bn nima  yozishni bilmay so'z qidirardi.  Unga dunyodagi eng chiroyli  so'zlardan tuzilgan gap yozishni  o'ylab uzoq xayol surdi biroq  topa olmadi. Qizning yuragi  shunaqa tez urardiki, go'yo yorib  tashqariga chiqib ketgudek.
-agar men sizning o'rningizda  bo'lganimda qizning qarshiligiga  qarab o'tirmasdan, yoki undan  izn so'ramasdan shartta o'pib  olgan bo'lardim deb yozib junatib yubordi. U smsni junatdiyu lekin  uyatdan kulcha misol oydek yuzi  qizil tusga kira boshladi.Kunlar shu zaylda o'ta  berdi, qiz va yigitning  orzulari osmonlarda parvoz  etardi. Tundan kunga qadar  cho'ziladigan telefon suhbatlar,  goh "hudoyorhon" bog'ida goh  yangi ochilgan "gipermarketda"  uchrashib yuradigan bo'lishdi.  Ularni ko'rgan odamlar ko'z  tegmasin, ajoyib juftlik qara,  uzukka ko'z qo'ygandek  yarashibdiya baxtli bo'lsin, ayriliq ko'rmasin deb duo ham qilib  qolishardi. Vaqt shu qadar tez  o'tib keta berdiki qanday qilib 3  kursga yetib qolishganini sezmay qoldi. Bu davrga kelib zebo shu  qadar go'zal bölib yetishdiki  tariflashga til ojizdek. Iqbol esa  unga yetishish payida bo'ldi, ne  ne xurliqolarni ko'rmadi, lekin  hech qaysisini zeboga o'xshata  olmadi. Qizning sovchilari ham  ko'payib qoldi, zeboning oyisi  ertayu kech sovchi kutishdan  bo'shamay qoldi...
Bu davrga kelib jamshid va zebo  bir-birisiz tura olmaydigan bölib  qoldi. Bir kun bir birini ovozini  eshitmasa katta falokatga duch  kelgan odamlardek xomush  yurardi. Deyarli har kuni  uchrashuv. Uchrashuv joyi  hudayorxon bog'i. Xaqiqatan  ham shaxarlik yoshlar bitta danak topsa ham shu bog'ga kelib  chaqib yer edi. Bularning ichida  chiroyligi bor, sho'xi bor,  boyvachchasi bor, bevoshi bor...
Bizning qaxramonlarimiz sho'x  shaddod bo'lishiga qaramay  bebosh emas...
Iqbol ortiq chidab tura olmadi va  qizga sovchi qo'yish payiga  tushib qoldi. Uyida akasini qayta  uylantirish masalasi ko'tarildi  (iqbolni qilmishidan keyin  sarvinoz ketib qolgan edi, bunga  biroz keyinroq to'xtalamiz)
-akamni necha marta  uylamoqchisilar? Menchi? Endi  yosh bola emasman! Akam uje 2  marta uylandiku.
Bu gap uydagilariga ham maqul  tushdi shekil indamadi,
to'g'ri dedi jahongir ham, aslida  yana uylansa yelkasiga yuk  tushishidan, kech kelsa xotinning  tergovidan cho'chib turgan edi.
-iqbolni ham bo'yi cho'zilib ovozi  do'rillab, burni ishib, uylanadigan  bo'lib qolibdi.
Bu gaplardan iqbol uyalib yerga  qarab boshini ham qilib  o'tiraverdi.
-ko'z ostinga olib qo'yganing  bormi? Yoki o'zimiz topelikmi?
-bor, dedi qatiyatlilik bn
-kim?
-zebo
-qaysi zebo? Anu muxtor akani  qizimi?
-ha,
-ha u jamshid bn yurganini butun dunyo biladiku
-yursa yurar, menga farqi yo'q
gapga iqbolning oyisi saboxat  opa aralashdi.
-sen bola esingni yeb  qo'yganmisan? Birovdan qolgan  qizga uylanurasanmi?
-kimdan qolibdi?
-ana, akang aytyabdiku jamshid  bn yuradi deb, nima endi shu  paypoqfurushdan qolgan qizni  xotin qilib yuraverasanmi?
-yurgan bo'lsa yurgandir,  to'shakka tortmaganku uni.
-heh, orsiz, beti yuq eshshak.
-yashaydigan menmi? Yoki sizlar? Menga o'sha qiz yoqadi tamom  vassalom.
-qolaversa ularning oilasi ham  bizga to'g'ri kelmaydi nodon bola.
-nima qilibdi, menga puli emas  o'zi kerak.
Iqbolni shashtidan hech kim  qaytara olmadi, noiloj sovchilikka  borishga majbur bo'lishdi.
Iqbol o'zida yo'q xursand edi, bu  xursandchiligini kim bndir baham ko'rgisi keldi. "koppon" dan  (bozor nomi) quyuq bozorlik qilib nargizani oldiga borishni  rejalashtirdi. Yana o'sha baland- baland chinor bog'lar orasidagi  domlar ichiga ravona bo'ldi. Eshik  qo'ng'irog'ini bosgani hamonoq  nargiza eshikni ochdi, yigitni  qo'lidagi narsalarni olib ichkariga  yo'l boshladi. Dasturxonni bezatib birga ovqatlanishdi. Biroz ichkilik  ham ichib oldi iqbol. Endi qiz  uning ko'ziga xurliqo bo'lib  ko'rina boshladi, nargizani  bag'riga tortdi, u biroz  sergaklanib shartmikan?  Kayfingiz ham bor deyishiga  qaramasdan uni ko'tarib spalniga  tomonga yo'l oldi. U qarshisida  nargiza emas Zeboni ko'rardi.  Unga yopisha ketdi, lablaridan  bo'salar ola boshladi, lablarini  tishlab tishlab tortardi, undan  taralayotgan nafis atir hidi uni  yanayam ruhlantirib yubordi.  Qizni futbolkasini yechib  ko'kraklarini eza boshladi.  Anchagina kotta ko'kraklar  yigitning panjalari orasida  uvoqqa o'xshab ezilardi.
-sekinroq, og'rityapsiz,
-chidang, apa, chiden
u shu qadar qizga azob berib  badanlarini tortib tishlar ediki qiz  og'riqdan ingray boshladi. Qizni  kiyimlardan ozod qilgandan so'ng toshdek qotgan olotini qizning  azosiga surkay boshladi. O'z  navbatida qizning boyagi  azoblari endi rohatga aylanib  borayotgan edi. Qiz endi  yigitning boshini silar, ko'zlarini  yumgancha mayin tovushda turli  xil ovozlar chiqarib yigitni  erkalatardi. Iqbol 10 daqiqada  ham hali bo'shanmadi kayfi  borligi unga rohatlanish xisini  kechiraberdi. U qizdan shu qadar  shiddat bn nafsini qondirar ediki  qizning rohati azobga aylana  boshladi, qizni ayamasdi, goh  orqasiga goh yuziga shapatilab  qoyardi, nargiza esa aval uni hech bunaqa axvolda ko'rmagandi,  yana bir ozdan keyin qiz  chidolmadi, iqbolni itarib yuborib  mehmonxona tomonga yugurib  chiqib ketdi.Iqbol uni orqasidan  mehmonxonaga yurib  chiqdi, qizning qarshiligiga  qarmasdan yana uni ustiga o'zini  otdi, qashilik befoydaligini  tushungan nargiza unga spalniga  kirishni taklif qilib usha yerga  boshladi, iqbol yana ijodni  boshladi. Pornoda ko'rgan stillarni har birini sinab ko'rmoqchi ham  bo'ldi lekin ko'pchiligini eplay  olmadi, nargiza og'riqdan ingray  boshladi, bu esa iqbolni yana  shiddatlashishiga olib keldi, goh  qizning ko'kraklarini emar, goh  sonlarni, orqalarini g'ijimlab  o'ziga qattiq qattiq tortardi,  lablarini tishlab tortaverganidan  qizning lablari shilinib ketdi. O'zi  yeg'lagudek bo'lib, bo'ldi, qiynalib ketdim deb yigitni itarib yuborar, lekin kuchi yetmasdi. Iqbol, xoli  qolmasdan yerga cho'kka tushib  qolmagunicha nafsini  qondiraverdi. Qiz ham xushidan  ketib qole-qole deb zo'rg'a  chidadi. Agar yigit yana 5 daqiqa  to'xtamaganda xushidan ketardi  ham. Ular dong qotib uxlashdi,  nargizani azoyi badani ko'karib  ketgandi, iqbol nargizadan  vaqtliroq uyg'ondi va u tomon  talpindi, uning yuz ko'zlaridan  o'pib erkalatmoqchi bo'ldi, biroq  qizning qimirlasha ham xoli  qolmadi. Uning ko'zlaridan,  lablaridan, o'par ko'kraklaridan  xuddi chaqaloq misol emardi.  Sochlarini yozib uxlab yotgan qiz, iqbolga boshqacha bo'lib ko'rinib  ketdi, u ortiq chidab tura olmadi,  va olotini to'g'rilab bir zarbada  tiqib yubordi. Qizning ko'zidan  o't chiqib ketgandek o'rnidan  sakrab turib ketdi. Iqbol, yana  rohat ola boshladi lekin 5  daqiqada tugatdi ishini.  Hammomga kirib ketganini ko'rib  hayriyate, deb qo'ydi ichida -  nargiza.
U hammomdan chiqandan so'ng,  o'zini zo'rg'a ko'tarib kuzatib  qo'yish un chiqdi. Ustiga bita  tungi qora xalatini ilib oldi.
-mayli, yaxshi boring iqboljon
-xo'p, yaxshi qoling dedida,  cho'ntagidan 100 $ olib xalati  ichiga, ko'kraklari ajragan joyga  tiqib qo'ydi.
Qiz minatdorchilik evaziga uning  yuzidan o'pib quymoqchi  bo'ldiyu, yana yopishib ketmasin  degan xayolda o'pmadi.
Iqbol madorsizlanib uyiga bordi,  uyida hech kim yo'q, xonasiga  borib uxlaganicha allamaxalda  turdi. Qornini to'qlab yana dong  qotib uxladi. U bir kunni uxlash  bn utqazib yuborgan edi. Xuddi  og'ir mehnat qilgan odamday.  Qanaqa og'ir mehnat qilganini  tepada yozdim.
Iqbolning ammasi va ayasi  zebolarnikiga sovchilika borib  deyarli ishni pishitishdi. Na  zeboning onasi, na otasi bunday  sovchilarni rad eta olishardi.  Aksincha ko'pchilik bunday oila  bn quda bo'lishni o'zlari un  sharaf deb bilardi. Uchinchi marta borishganda qiz tomondan "oqliq" olib kelib to'y kunini  belgilab kelishdi. Ana endi  iqboldan baxtliroq odam yo'q edi. Jamshid bir kunmas bir kun,  baribir shunday bo'lishini bilardi,  ammo,lekin, biroq bu kun kelishini xoxlamasdi. Ikki yoshning  beg'ubor pok orzular xazonga  aylandiyu bu xazonga iqbol  benzin sepib o't yoqib  yuborgandek edi. Jamshid  iqboldan nariroq yurishga, uni  ko'rib turib ko'rmaslikka olib o'tib ketishga urinardi. Agar ko'rishib  gaplashib qolsa, gap zeboga  taqalardi, baribir unga men  erishdim, yugurganiki emas  buyurganiki deganday iqbol,  jamshidning oldidan o'tardi. Nima ham bo'ldiyu mahallada osh  chiqib qoldi, dadasi safarga  chiqib ketgani un jamshid oshga  kirishga majbur bo'ldi. Kirmayin  desa qo'ni-qo'shni, mahalla kuy,  degan narsalar bor. Naxorgi osh  xamma o'zi bn o'zi ovora,  xizmatchilar mehmonlarga goh  cioy toshiydi, goh non, osh  tortadi stol yeg'ishtiradi. Jamshid  o'tirgan stolga, iqbol ham kelib  o'tirdi, uning tashrifi  stolgadilarga yoqmaganligini  ifodalash un stolda o'tirganlardan biri zaharhandalik va kalaka  ohangida "iya, boylar bn bir  dasturxonda osh yiymiz ekanda.  A? " deb qo'ydi. Osh tortildi lekin  qoshiq yo'q. Hamma qo'lda  olishga rozi bo'lib boshlamoqchi  bo'lib turganda iqbol:
-heh, bular na odobni, na gigena  qoidalariga amal qiladi ekanku. A? Oshni qo'lda emas qoshiqda  yeyishadi.
-nozlanmasdan, yeyavermisanmi? Ko'rmayapsanmi xizmatdagilar  ulgishmayapti!
-yo'q, deb turib oldi men  qoshiqda yiyman gigenaga  rioaya qilish kere.
Unga qoshiq olib kelib berishdi,  qoshiqni shunday jaxl bn stolgam qo'yishdiki ularning bu xolatidan "ma, tiqilib o'l" degan ma'noni  anglash qiyin emasdi. Oshni yeb  bo'lgach ko'pchilikni oldida  jamshidni muzlam, mot qilish  maqsadida:
- döst, yaxshi bolasanu shu  ozgina befarosatsanda, yo'q,  yo'q befarorat emas ozgina  notavonsan.
Butun stoldagilar goh iqbolga,  goh jamshidga qarardi. Bazilar  iqbolni ta'zirini ham bermoqchi  bo'ldi lekin to'yni buzgilari  kelmadi. Jamshid g'azabdan  tutayotgan bo'lsada, sir boy  bermasdan
-iya, nega bunaqa disan?
-yoshing, 20 ga qarab  ketyabdiku, lekin haliham ovqatni qoshiqda yeyishga urganmabsan
-qo'lim tozza, qolaversa kimga  qoshiq olib kelib ber deb  yalinaman?
-heh, detskisanda, og'ayni detski,  gigena degan narsa bor.
Jamshid biroz hijolat bo'lib  atrofdagilarga qarab olib, sir boy  bergisi kelmasdan.
-heh, gigenachi do'stim,  qo'lingdagi qoshiq yuvilganmi?  Yuvilmaganmi bilmadim? Yana u  qoshiq nechta odamni og'ziga  kirib chiqqanini bilmadim-u?  Lekin meni qo'lim o'zimning  og'zimdan boshqa og'izga  kirmagan. Sen gigena, gigena  disan.Eh gigenach do'stima,  sen bo'sen gigena,  gigena disan! Agar gigena  shunaqa bo'lsa menga bunaqa  gigena kere emas!
U shunday deb stoldan turib  ketdi. Iqbol bir paqir loy bo'lib,  o'zi muzlam bo'lib qoldi.  Atrofdagilar shunaqa mirqib  kulishdiki askiyachi latifa aytib  ham bunchalik kuldurolmasa kere.
Jamshid bu yog'iga nima qilishni  o'ylardi, uylanay desa sharoit  yo'q. Aslida sharoit bor lekin  uydagilari hali yoshsan deb  uylantirishmidi, buning ustiga  uylanaman deb ota onasiga  aytolmidi ham. Endi oldingidaqa  telefon suxbatlari yo'q, yurak  yutib yigit telefon qilgan  taqdirda ham nima deyishni  bilmasdan salom alikdan nariga  o'ta olishmasdi. Bir kuni tunda  zeboni uchrashuvga chaqirdi.  Unashtirilgandan beri ko'rgani  yo'q edi o'ziyam. Jamshid zeboni  taniyolmay qoldi, kimdir unin  o'tli, quvonchdan chaqnab  turuvchi ko'zlarni sug'urib olib,  uning o'rniga mayus, g'amgin  ko'zlarni qo'yib qo'ygandek edi.
Zebo, uyat ish qilib qo'ygandek  boshini yerdan ko'tarmasdan
- Endi nima nima qilamiz deya  ko'zlari jiqqa yoshga to'ldi. Zebo  shunday deb ko'ziga yosh  olmasdan burun, jamshidning  ham xo'rligi kelib, tomog'iga bir  nima tiqildi, yig'i xuruj qildi, buni  bildirmaslik yuzini teskari o'girib  yoxud ko'zini berkitish noqulay  bo'lgani sabablimi, zeboni  quchoqlab, yelkasiga boshini  qo'ydi, tez-tez kiprik qoqib  yoshini yutdi. Zeboning  yeg'layotganini payqab baralla  yig'lab yubordi. Ikkovi bir-birini  yupatmoqchi bo'lgan sayin yig'i  xuruj qilib kelaverdi. Ikkovi xo'p  yig'ladi. Shoir topib gapirgan  ekan.
Ishq balodir, balodir
Oshiq kishilar, g'amga mubtalodir.
Ancha vaqtdan keyin ikkovlari  to'yni to'xtatish rejasi ustida  bosh qotira boshlashdi, biroq  buning imkoni bormikan???
[IMG]
logo.png