Jumanji... (turnir uchun)

Nonick92 vs Egoiste

Ξ   Ξ   Ξ   Ξ   Ξ   Ξ   Ξ

(ehtirosli hikoya tarafdorlari o'qishi tavsiya etiladi)


AQSH. Manxetton. Soat 23:30. Yarim tun vaqti yaqin qolgandi. Shunday bölishiga qaramay, köchalar hali-hamon yop-yorug' va sukunatdan holi edi. Köchalar va köp qavatli binolardagi chiroqlar, e'lon uchun yoqib qöyilgan har-xil turdagi monitorlar, e'tiborni jalb qiluvchi mayda chiroqli yozuvlar, tunni kunga almashtirgandek edi. 
"Enjoy Party" deb yozilgan banner tagidagi zinadan, köplab odamlar chiqib-tushib yurishar edi. Bu joy tungi klub bölib, tuni bilan mijozlari hizmatini ado etardi. Zina böylab pastga tushilsa, bir katta eshik bor. Ösha eshikdan, tungi klubga ötilar edi. U yerdan kelayotgan baland musiqani, kimdur quloqqa yoqmas shovqin desa, kimdurlar haqiqiy rohat manbai deb hisoblar edi.

Öynayverib oyoqlari charchagan qizlar, stol atrofida gaplashib ötirishardi.
-Böldi boshqa öynamayman.
-Charchadingmi?
-Ha. Senchi?
-Men ham. Boshqa öynamayman.
-Qöysangchi! Stiv(Steve) chaqirsa yana turib ketasan!
-Bir özi qolmasin deymanda Emma(Emma).
-Ana Ben(Ben) ham ösha yerdaku.
-Ha. Uni öynashini qara! Kulging qistaydi!
Örtada raqs uchun ajratilgan kenglik böylab, yigitlar va qizlar tinmay raqsga tushishardi. Öyin-kulgu avjida! Ovoz kuchaytirgichlarda shovqinli, murakkab janrdagi musiqa yangrardi. Bu musiqaning öyinga chorlovchi ohanggi va alkogolli ichimliklar ta'sirida, sarmast holatda öynashar edi. Shu öyinchilar orasidan, Stiv va Ben  ham joy egallashgandi. Stiv musiqaga moslab, ajoyib tarzda qöl va oyoq harakatlarini özida uyg'unlashtirardi. Bu harakatlari qizlarni chorlashini, özi ham yaxshi bilardi. Ben esa, biroz chetroqda, betartib qöl harakatlari bilan öynardi. U tuzukroq öynay olmasdan, Stivning harakatlariga taqlid qilardi. Ben aslida raqsga tushishni hush körmas, faqatgina döstining hohishi bilan bu davraga tushgandi. U tabiatan og'ir bosiq, kamgap, tortinchoq va odamovi yigitlar qatoridan edi. U raqsdan köra, öz ishini, ya'ni ustachilikni hush körar edi. U dadasi bilan, ustachilik va qurulish sohasida katta yutuqlarga erishgan edi. Ajoyib uylar, örmon ichidagi mexmonxonalar, tog' bag'ridagi villalarning aksariyati, Ben va dadasining tashabbusi bilan qurilgan edi. U har qanday holatda ham özini yöqotmay, mulohaza va aql orqali ish yurutishi bilan, döstlari orasida ajralib turardi. Aytib ötilganidek, hoh ziyofat, hoh marosimda u bir xil, vazmin holatida bölardi. Hozir ham shu xulqini ma'qul körib, sezdirmaygina örtadan chiqib ketdi. Uni raqsini tomosha qilayotgan qizlar yoniga bordi. Avval stolga yaxshilab joylashib olib, Emma yaqinroq qilib ötirib oldi.
-Nima böldi Ben? Raqsga tushish yoqmadimi? -söradi undan Keyt(Kate).
-Ha yoqmadi. Undan körasi senlar bilan gaplashib ötirganim yaxshidi. -u shunday deb, Emmaga qarab qöydi.
Ötkir közlar nigohidan söng, Emma ham köz suzib qöydi. Bu ikki juftlik, bolalik vaqtlaridan beri bir-birini yoqtirar, har qanday kömak va maslahatni, bir-biridan ayamas edi. Oradan shuncha yillar ötgan bölsa ham, tortinchoq qahramonimiz Ben, unga dil izhori qilmagan edi. "Birinchi bösa", "birinchi kecha" sözlari ham, ularga butkul begona edi. Visollariga doimo intilib yashashardi. Afsuski, bu uchun na Ben birinchi qadamni qöyardi, na Emma. Hozir ham bir-birlari bilan köz urushtirib ötirishibdi. Bu holat kamdan-kam takrorlanar edi. Hozir esa, ular biroz ichishgan. Shuning uchun ham, ochiq-oydin nigohlar, ochiq-oydin gap-sözlar bilan ovora bölishar edi.
Emma odatda, Benning nigohlariga javob qaytarmay, moviy közlarini undan olib qochar, kezi kelganda "menga bunday qarama"ga öxshash gaplarni ishlatardi. U vaqtini chog' ötkazishni istamas, iloji boricha, öqishi va sevimli mashg'ulotiga vaqt ajratardi. U yuqori maktabning oxirgi bosqichida öqir edi. Sevimli mashg'uloti esa, bu - gimnastika. Gimnastikani chin dildan sevar, kunining deyarli yarmini zalda, har-xil mashg'ulotlar bilan band holda ötkazar edi. U bir-necha olimpiadalarda qatnashgan, ammo omadi kelmagani tufayli, shoxsupaga hali beri kötarilmagan edi. U bunday tungi klublar, kafe-barlar va köngil ochuvchi joylardan köra, öz sportzalini hush körar edi. Hozir ham u faqatgina, dugonasi Keytning qistovi va Benning shu yerda ekanligi uchun ötirgan edi.
Dugonasi Keyt esa, judayam shöx, birozgina injiq, hazilni tushunmaydigan, yengiltak va suyuqroq  qizlar turkumidan edi. Emmaga Keytning, faqatgina yengil xarakterlari yoqmasdi. Chunki, u shu xarakterlari bilan, Emmaning ham bir kun qandaydir yölga tortishi mumkin edi. Emma Benni qanchalik yaxshi körsa, Keyt Stivni ham shunchalik yaxshi körardi. Ikki juftlik orasida faqat birgina farq bor edi. Birinchi juftlik, hayoti davomida, birgina bösaga ham erishmagan edi. Ikkinchi juftlik esa, buni aksi edi. Keyt ön yetti yoshida "kerakmas" pardalaridan, Stiv tomonidan mahrum qilingandi. Mana ikki yildirki, vaqt va imkon böldi deguncha, ikki sevishgan birga bölishar edi. Keytning hayoti mana shunday yösinda edi. Uni hayotidagi yashashga undovchilar, hozircha mana shular edi. Davrada hali-hamon qizg'in raqs ketar, qizlarni gir aylanib, Stiv ajoyib raqsga tushardi. U tabiatan hushchaqchaq, özini sevadigan, judayam qaysar, qizlarga suyagi yöqroq yigitlar turkumidan edi. Uning tez asabiylashish va öylamay qaror qabul qilishdek, odatlari ham bor edi. U dösti Benga havas qilardi. Hayotiga havas qilardi. Oilasi ham, ishi ham joy-joyida. Uni ustiga sevgani bor. Bir qadam tashlasa bölgani, unga ham erishadi. Özi Keyt bilan yuz martalab tun ötkazgandek, negadir Emma bilan ham birga bölgisi keb qolardi. Shuning uchun ham, Benga, uni hayotiga havas bilan qarardi. Stivni esa hayotida ming bir tashvish bor edi. Tayinli ishi yöq, kuni klublar va barlarda ötadi. Bu yetmagandek, oilasi ajralish arafasida turgandi. Dadasi bir tarafda bölsa, onasi ikkinchi tarafda edi. Örtada ikki ukasini ushlagan holatida Stiv turardi. Ikki kichik farzand, ota-ona tomonidan talashilardi. Stivga nisbatan esa, kunlar ötgan sayin e'tibor pasayardi. Shunday özgarishlar va ota-onasining janjallari ostida, töng'ich farzand ham, spirt va qizlar orasida öralashib qolgandi. Hozir ham shunday yölni afzal körgan bu yigitning hayotiga, endi qandaydir chalg'ituvchi vosita kirayotgan edi. Bu vosita Keyt emas, balkida bir sport bölib, u Stivni tashvishlar girdobidan olib chiqayotgandi. Alkogol ta'sirida tashvishlarni bir zumga bölsa ham unutgan Stiv, döstlari qolmagani tufayli davradan chiqa boshladi. U qöllarini kötarib, öynab, tashqariga chiqar ekan, har-xil qizlarning, dumbalariyu-kökraklariga urulib ketardi. Nihoyat örtadan chiqib, döstlari ötirgan stolga yetib keldi.
-Nega ötiribsizlar? Ben, Keyt qani turlaring, kettik davraga! Sen ham tur Emma!
-Ertaga mashg'ulotlarim bor Stiv, charchab qolmay yana, sizlar bemalol! -dedi Emma, hijolat ohangida.
-A mayli, yur kettik Ben!
-Meni ertaga ishlarim köp, uzoqroqqa ketaman. Uni ustiga oyoqlarim ham og'rib qoldi.
-Ha bunisiga ham mayli! Keyt ikkovimiz raqsga tusharkanmizda. -u Keytga qarab, közini qisdiyu, belidan qattiq öziga tortdi.
-Töxta, töxta! Mashg'ulotim, ishlarim! Ertaga! Menga nima deb va'da beruvdinglar, eslaringdan chiqdimi?
-D shuni qöygin Stiv, men uzoqroqqa ketishim kerak deyabmanku!
-Yöq Ben! Borasan tamom! Axir buni bir hafta oldin aytganmanku! Senchi Emma?
-Hayronman -dedi Emma, nafis yelkalarini qisib.
-Ikkoving ham borasan, gap tamom! Borguningizcha, biz Keyt bilan u yoq, bu yoqni tozalab turamiz. 
Stiv shunday dediyu, Keytning dumba aralash bellaridan öziga tortib, davra örtasiga singib ketdi. Davra törini otashga aylantirib, ikki sevishgan tinmas edilar. Hammaning köz oldida, lablarni bir-biriga urishar, qöllar esa, ochiq sonlaru, ochiq bellarga ketardi. Uyatni yig'ishtirgan holda harakat qilishardi. Bir chetdagi stolda esa, Ben va Emma ularga termulib ötirishardi...

Ben közlarini ochganida, har doimgidek köziga birinchi bölib, soat körindi. Soat 09:20. Soat raqamlari uyqusini öchirib yubordi. Örnidan turib, ertalabki kundalik ishlarini qildiyu, köchaga yugurdi. Har doimgidek, maktab avtobusi töxtaydigan joyda, Emma kutib turardi. Uni körib, uyqu va kech qolayotganligi, unutildi göyo. Emma ustida yupqa materialdan bir mayka va tagida tor shim kiyib olgandi. Qomatini shundoqqina bilintirib turgan kiyimlari, Emma tomonidan kam foydalanilardi. Uni mashg'ulot orqali orttirgan kökraklari, öz kerakli natijasiga erishib bölgan dumbalari, qöl yuborsa yayraydigan chiroyli bellari, göshtlari osilmay tarang turgan sonlari va juda ham chiroyli, tekis yelkalari Ben uchun orzusidagi haqiqiy qizni ifodalardi. Emmaning husni kamyoblardan edi. Unda hech kimda yöq moviy közlar bor edi. Sariq sochlari, uzunchoq burni va ingichka labi ham bir-biriga juda mos edi. Ikki yuzining ham, biroz chözinchoqligi bor edi. Benga qaraganda biroz balandroq böyi, uning sportchi qiz ekanligidan dalolat edi. Ben u tomon yaqinlashdiyu, har doymgi aytadiganini aytdi.
-Hayrli tong, kutib qolmadingmi?
-Biroz. Ketdikmi?
-Albatta.
-Negadur ösha tölqinlar oldiga borgim kelmayapti.
-Axir bu zörku, uni ustiga tölqinlar ustida Stiv yuradi. Bu qiziqku!
-Haa, qiziq. Negadur könglim g'ash. -Ben shunday deb, taksi töxtatish uchun yöl yoqasiga chiqdi.
Emma unga qarab turar ekan, qovog'lari biroz berkitib turgan közlariga termuldi. Ben közlari och jigarrang, burni katta, peshonasi ikki chetidan sochi biroz tökilgan, yuzi dömboqroq bola edi. U odatda jigarrang sochini kalta qilib kestirib yurar, gavdasiga juda yarashardi. Emmaga ham asosan, uning xulqi va gavdasi yoqardi. Böyi örtacha bölishiga qaramay, mushaklari qalin, kökraklari oldinga börtib chiqqan, yelkalar uchburchak shaklida edi. Taksiga chiqib, yonma-yon ötirib ketishdi. Ular doim yonma-yon ötirishganida, Benni hayajon bosardi. Hozir ham shunday bölib, bir zumda terlab ketgandi. Manzilga yetib kelishdi. Mashinadan tushishlari bilanoq, dengiz havosi urildi. Bir chuqur nafas olishib, sohil tarafga qadam bosishdi. Dengizning bir chetidan, qayiq kelayotganiga guvoh bölishdi. Sohilda hech kim yöqligi bois, ösha qayiqni kutishga majbur bölishdi. Qayiq sohilga kelib, qayiqchi bu tarafga qaradi.
-Stiv! -Emma hayrat bilan gapirdi.
-Ha men! Qani ketdik!
-Qayoqqa yana?
-Ben, uy anavi orolchada ösha yerga qayiqda boramiz!
-Tölqinlarda...
-Tölqinni kattasi ham ösha yerda böladi.
Uch döst qayiqqa ötirishib, suza boshlashdi. Stiv charchagani bois, eshkaklarni Benga berdi. Ön daqiqaga bormasdan, orolchaga yetib kelishdi. Bir necha önlab qayiqlar orasiga, qayiqni joylab qöyishdi.
-Qani ketdik!
Emma va Ben, Stivning ortidan ergashib ketisharkan, bu orolchada bir özlari emasligiga ishonch hosil qilishdi. Bu yerda yuzlab katejlar mavjud ekan. Örtaga doira qilib qurilgan bir-xildagi katejlar, har qadamdagi barbekyu oshxonalari, barlar va bolalar uchun maydonchalar joylashuvidan, Ben hayron qoldi. U Stivga yuzlanib:
-"Orolga olib boraman" deganing shu yermi?
-Albatta! "Wavy island"da hamma sharoit bor. Oshxona, dush, bar, diskotekalar, sohil, hovuz, hullas köngilxushlik uchun yaxshi joy.
-Nomini nima deding?
-"Wavy island", "tölqinli orol.
-Ha, afishada körgandim.
-Mana bizning katej. Qani marhamat!
Ben va Emma ichkariga kirishdi. Emma tög'ri oshxonaga ketgan bölsa, Ben uy xonalarini tekshira boshladi. Bir xonaga yetib, eshikni ochdi. Ichkarida bir-ikki mebel va örtada ikki kishilik krovat turardi. Krovat usti ochilgan, kimdur yotganligi aniq. U bularni kimligini fahmlab, eshikni yopdi. Eshik orqasida turgan sharpadan chöchib ketdi.
-Salom Ben!
-Yötalib yurmaysanmi Keyt?
-Kechir! -dedi kulimsirab yelkalarini qisib.
Keyt boyagi xonaga kirib ketdi. Ben esa uni orqasidan termulib qoldi. Shimi ichida özgarish sezib, noqulaylikni his qildi. Chunki Keyt, hozirgina uni yonidan bir dona sochiqqa öralib ötib ketgandi. U bir zumda terlab kettiyu, öziga xona topishga kirishdi. Shundoqqina Keyt va Stivning xonasi yonidan, ikki kishilik krovat turgan xonaga kirdi. Kiyimlarini yechib tashlab, suzish uchun olgan shortigini kiydi. Tög'ri tashqariga chiqib ketdi. Sohilga borib, dengizga tushib suza boshladi.
Bu orada Stiv, Keyt va Emma ham suzish kiyimlarini kiyishayotgan edi. Katejda ikkita dona xona bölganligi uchun, Emma ham Ben joylashgan xonaga joylashdi. Bu ishidan biroz uyaldiyu, Benni vaziyatga tög'ri baxo berishini öylab, öziga keldi. U tekis oyoqlar böylab, avval shimini yechib tashladi. Söng maykani yechib tashlab, ohistalik bilan ich kiyimlardan ham halos böldi. Yelkasidan boshlab, oyoqlari orasigacha yopib turadigan suzish kiyimini kiydi. Bu kiyim uni qomatini yana ham chiroyli qilib turgandi. Qop-qora bu kiyimning, kökrak tarafidan beli tarafga, kök chiziq tortilgandi. Kiyimi oyoqlari orasini uchburchak qilib yopib turardi. Uchburchak joyidan, qizning jinsiz a'zosi ishib bilinib turardi.
U tashqariga, sohil tarafga chiqib ketdi.
Stiv va Keyt esa, hali ham bir dona kiyimni eplab kiyib olisholmayotgandi.
-Hey, böldi qil! Emma kiyinib chiqib ketgandir, menam chiqay.
-Ket-may-san.
-Böldi suykalmagin Stiv, kechasi bilan birga böldikku!
-Bu menga kam! Qani bag'rimga kel döndiqcham!
-Ohhh, böldi, böldi, taslimman.
-Hösh, endi nima qilasan gözalim.
Stiv bir qöli bilan Keytni kökraklari ustidan siqib öziga tortsa, bir qöli bilan uning oyoqlari orasini uqalardi. Keyt esa rohatlanib, ingrashni boshladi.
-Ohhh...
-Oo yoqib qoldiku, noz qilyabtuvding!
-Böldi ketdik! Bizni kutib qolishgandir.
-Ha bölaqol! Men tayyorman. Sen ham mana bu lash-vushlaringni kiy!
-Siz erkaklar bir dona kiyim kiyasiz. Ayollar esa ikkita kiyishi kerak!
Bir-biri bilan bahsni tugatmay, sohilga chiqib kelishdi. Stiv qölida, tölqinda uchish uchun doskasini kötarib olgandi.
Dengizda tölqin kuchli, sohil yaqinida chömilayotganlarni, sohilga olib chiqib qöyardi. Ben hali ham suvda Emma bilan edi.
-Ana kelishayabdi!
Emmaning gapidan söng, Ben sohil tomonga qaradi. Ustida binafsha rang, bir ikki joyida qora chiziq tortilgan ipli lifchik va trusikda, Keyt suv tomon yurib kelardi. Bu manzarani kördiyu, suvdaligiga qaramay, erektsiya holati boshlandi. 
Keyt haqiqatdan ham, qomati öziga yarashadigan, yurishlari ham özgacha qiz edi. Uni Emmadan farqi shunda ediki, uning qomati biroz dömboqroq va kökraklari Emmanikidan kattaroq edi. Sonlari biroz yög'onroq va terisi töqroq edi. Uning sochlari, qoshlari, közlari qora tusda edi. Ba'zida labiga ham qora pomada surib olardi. Hozir esa, qizil lab böyog'ini, g'uncha lablarida uyg'unlashtirib, husniga husn qöshadigan uzun sochlarini, tepaga yig'ishtirib kelardi. Uning ortidan, qölida skeyt ushlagan Stiv körindi. Stiv böyi novcha, Benga qaraganda ozg'inroq, sochlari sariq yigit edi. Uni ham yuz tuzilishi istarali bölgani uchun, qizlarning yoqimtoyiga aylanib bölgandi. Uning bir yaxshi odati bor edi. U doim kulib yurardi. Shu odati bilan, hayotidagi bir muncha tashvishlarini unutishga harakat qilardi. U suvga yaqin keldiyu, oq doskasi ustiga ötirdi.
-Tomosha qiling!
U shunday deb, tög'ri tölqinlar kelayotgan tarafga suzib ketdi. Besh daqiqa ötmasdan, tölqinlar orasiga g'arq bölib ketdi. Hamma jim. Uch döst ösha tarafdan köz uzishmasdi. Shu payt intizor közlar uchun, bir katta tölqin tagida Stiv paydo böldi. U doskasi ustida, qöllarini keng yoygan holda suzib kelardi. Oyoqlari yelkalari kengligidan biroz kattaroq, gohida tezlik bilan oyoqlar joylashuvi özgarar edi. U hech qanday tirgaksiz, hech qanday ortiqcha narsalarsiz, burama tölqin orasida kelar edi. Tik holatida tölqinni jilovlab, u bilan birgalikda ajoyib harakatlar qilar edi. Sohilga yaqin kelib, doskasiga yotib oldi va yana ösha tölqinlar tomon suzib ketdi.
-Anavini qaranglar!
Endi esa boshqa joylarda ham, tölqin "ovchi"lari köpayishgandi. Yarim soat ichida tölqinli dengiz, "surfing" ustalari qarorgohiga aylandi. Stiv esa, döstlari yoniga qaytib keldi.
-Qoyil qilding Stiv! -Ben uning yelkasiga turtib qöydi.
-Zör, zör. Maza qilib tomosha qildik! Ancha örganibsan, qoyil!
-Endi esa tushlikga navbat! -Keytning bu gapi hammaga yoqqanday, birin-ketin katejga qarab yöl olishdi.
-Hoy, töxtanglar! Endi "dayving"(diving) vaqti boshlandiku! Men tushishim kerak! Rasm buyurtirganman!
-Men qörqaman! -dedi Keyt keskinlik bilan.
-Balki tushlikdan söng, ikkimiz tusharmiz Stiv?!
-Yöq Ben, yur hozir tushamiz!
Stivning qaysarligiga bas kelolmay, uning orqasidan ergasha boshladi. Ular katejdan dayving uchun maxsus moslamalar kiyib, uskunalarni tög'irlab olishdi.
-Qarachi, kislorodi töla ekanmi?
-Ha!
-Unda kettik! 
Katejdan sohilga chiqib, maxsus joyga borishdi. Ular maxsus joydan suvga sakrab, tagiga shöng'ib ketishdi. Novcha va ozg'in bölganligi uchun, Stiv Bendan tezlashib ketdi. U suv tubidagi, marjonqoyalar röparasiga bordi. Juda ham chiroyli manzara hosil qiluvchi marjonqoyalar röparasida, suratga olish joyi mavjud bölib, bu joy dayvingga tushgan odamlarni suratga olish uchun möljallangandi. Stiv suratga tushayotgan vaqtda, Ben yaltiroq dengiz ötlariga qiziqib, yanada tubroqqa tushib ketdi. Marjonqoyalar orasidagi yaltiroq ötdan yulib kördi. Ajoyib ötlar! U marjonqoyalardan birini aylanib öttiyu, yana qandaydir narsaga közi tushdi. Bu endi öt yoki gul emas, jigarrang quti edi. Yana biroz pastlashi kerakligini fahmlab, qoyalarga suyanib tushishga harakat qildi. Biroz tor joy bölgani uchun, bu oson bölmadi. Bir amallab, qöli qutining bir burchagiga yetdi. Jimjilog'ida uning burchagidan itargandi, quti aylanib, teparoqqa kötarildi. Uni osonlik bilan ushlab olib, orqaga qaytdi. Stiv esa, yonida Benning yöqligi, u bilan ham rasmga tushishi kerakligi esiga tushib, uni qidira boshladi. Söng, pastdan qölida quti bilan chiqayotgan Benni körib, yoniga shoshdi. Yoniga borib, qutini körsatib, boshini qimirlatdi. "Nima bu?" demoqchiligini tushungan Ben, unga qarab yelka qisib qöydi. Suratga tushishni ham esdan chiqarib, shoshgancha yuqorilab ketishdi. Quruqlikka chiqib olib, kislorod beruvchi niqob va boshqalarni yechib tashlashdi.
-Bu nima ekan Ben? -qiziqqonlik bilan söradi.
-Bilmayman! Qandaydir quti.
U qutini dengiz ötlaridan tozalarkan, ikki qölida qattiq ushlab, silkitib kördi.
-Judayam yengil. Ichida qandaydir narsalar shiqirlayabdi.
-Ovozidan toshga öxshatdim.
-Ha, menimcha ham shunday.
-Ochib körchi!
-Ochilmayapti.
-Yur, katejga boraylik, ösha yerda hal qilamiz!
-Yaxshi!
Ular katejga kelib, kiyimlarni almashtirib olishdi.
Stul ustida turgan jigarrang quti, Keytning e'tiborini jalb qildi. U qutini olib, bir ikki silkitib kördi.
-Mana bu qanday quti Stiiiv? -u balandroq ovozda, Stiv kirib ketgan xona tarafga gapirdi.
-Bilmaymiz. Suv tagidan topdik! -ustida oq mayka bilan, Ben chiqib qoldi.
-Ochib köraylik!
-Yaxshi!
Ben qutini qöliga olib, dastlab bir-ikki aylantirib kördi. Quti körinishidan, shaxmat qutisidek, ikki tarafga ochilishi bilinib turardi. Örtadan ajratuvchi yoriq chizig'i va ortida ochilishi uchun oshiq-moshig'i mavjud edi. Ammo Ben nechog'lik urunmasin, bu qutini ocha olmadi. Hayolida oddiy deb hisoblagan qutiga tan berdida, uni Emmaga uzatdi. Emma ham qutini ochishga bir urindiyu, bu shashtidan qaytdi.
-Qöyinglar shu matohni, ovqat tayyorku axir!
-Qani hamma dasturxonga! -deb, Stiv chiqib kelib qoldi.
Tört döst dasturxon atrofiga yig'ilishdi. Maroqli suhbat ila, mazali taomlardan tanovul qila boshlashdi. Oshqozon g'ami bartaraf bölgach, emma boyagi qutini yana qöliga oldi. U qutida nimanidir topganday, sinchiklab tekshira boshladi.
-Ben qara! Topdim!
-Nimani topding?
-Yozuv. Qandaydir eskicha, bosma yozuv.
-Öqichi!
-Hozir. -u qöliga qandaydir kichik mato olib, qutining yozuvi bor joyini arta boshladi. -Hösh, mana eshiting!: 
"O'YINNING MURAKKAB SHARTLARIN BAJARASAN, GAR MARRAGA YETIB KELSANG BAXTINGGA ERISHASAN"
"O'YIN HAQIDA MA'LUMOT: O'YINNI KAMIDA TO'RT KISHI O'YNASHI MUMKIN! QUTI HAM, FAQATGINA YETARLI O'YINCHILAR YIG'ILGANIDA OCHILADI. O'YIN TOSHLAR ORQALI O'YNALADI. TOSHLAR IRG'ITILGANDA, ULAR QUTI ICHIGA TUSHISHI SHART! O'YIN, MARRAGA YETILMAGUNCHA TUGAMAYDI"
"TAQIQLANADI:
BIR ODAM KETMA-KET TOSH OTISHI,
BERILGAN SHARTNI OXIRIGACHA BAJARMASLIK,
G'IRROMLIK"...
 Emma aytganlarini eshitishdiyu, hayrat bilan unga boqib turishdi. Emma ham, nima deganiga tushunmay, qutiga qayta köz yugurtirdi. Yöq, u tög'ri öqigan edi. U yana öziga boqib turgan uch juft közga qaradi.
-Nimaa? Men yozilganini öqidim holos.
-Öqiganlaring tög'ri bölsa, demak quti endi ochiladi.
-Nega?
-Chunki boya, Stiv oramizda yöq edi, uchta edik! -Ben ishonch bilan Emmaga gapirardi, Emma esa kiprik pirpiratib uni eshitar edi.
-Bu oddiy qutiku! Qaysidur bekorchining öylab topgan uydurmasi! -Keyt shunday deb, suhbatga bahs-munozara olib kirgizdi.
-Qandaydir bekorchi, suvda chökadigan quti öylab topolmaydi. Quti bösh bölishiga qaramay, u suv tubida chökib yotardi. Öz közim bilan kördim. Bu yerda nimadur borligi aniq.
-Balkii, ochib körarmiz!
Stiv huddi eng zör taklifni bergandek, hamma unga qarab qoldi. Emma esa ikkilanmasdan, qutini 7tivga uzatdi:
-Mana! Özing ochaver!
Stiv beparvolik bilan, qutini aylantirib közdan kechirdi. Söngra, boya Ben ochish uchun urungan joyidan qattiqroq tortdi. Quti ochildi! Boya ming bir azob bilan ochilmagan quti, endilikda bir zumda ochilganiga hamma hayron edi.
-Demak, yozuvdagilar rost ekanda a?!
-Shunaqaga öxshaydi, -Emma hayrat bilan qutiga boqib turardi.
Stiv qutini oxirigacha ochib, stol ustiga qöydi. Tört döst quti atrofiga bosh suqib yig'ilishdi.
-Qaranglar! Yana yozuvlar! JU-MAN-JI! Jumanji? Bu nima degani? -Emmaning savoli javobsiz qolib, bor e'tibor quti chetidagi sözlarga qaratildi.
Quti chetida, bosma lotin harfi bilan yozilgan sözlar hoshiyasi joylashgan ekan.
-Buni öqichi Emma!
-Hop! "JUMANJI O'YINIGA MARHAMAT! TOSHLARDAN VA PIYODALARDAN FOYDALANING!"
-Ha mana qarang! -Keyt qutidagi shesh-besh toshlari va piyoda yurishi uchun toshlarni körsatdi.
Quti bir chetidan tortib, ikkinchi chetigacha, kataklar chizilgan bölib, toshda tushgan son bilan shu kataklarda yurish kerak ekan. Boshlanish nuqtasi, ya'ni "Start" öng tarafda bölsa, marra esa chap tarafda edi. Har doimgidek, Ben vaziyatni boshqalarga qaraganda, tezroq fahmlab oldi.
-Demak, qutini sen ochding Stiv! Sen boshlashing kerak!
-Yaxshi, öyin bölsa öyinda!
U shunday deb, ikki toshni quti ichiga irg'itdi.
"6, 4" 
-Ön tushdi! Ön yurishim kerakmi?
-Ha! -deb, uni gapini tasdiqladi Emma.
Stiv piyoda toshini öntaga surib, yurishini yakunladi. Huddi möjiza yuz bergandek, quti chetidagi yozuvlar özgara boshladi. Harflar-harflarga almashib, yangi sözlar paydo böldi. Bu holatdan tört döst karaxt holatida edi va bir-birlariga hayrat bilan qarab qöyishardi.
-Öqichi Emma!
-"QUTINI OCHGAN YIGIT, SHARTLARNI SIZ BOSHLAYSIZ. JUFTINGIZNI TONGGACHA, QIYNAB KO'ZIN YOSHLAYSIZ!"
-Nima? -Keyt hayron bölib Stivga qaradi.
-Nima bu hazilmi? -Stiv jaxli chiqqanday qilib gapirdi.
-Hammamiz kördik, eshitdik! Bu hazil emas, mana hali ham yozilib turibdi. Endi nima qilishni muhokama qilish kerak! -bu Benning gapi edi.
-Nimasini muhokama qilasan Ben! Bu shunchaki uydurmaku! Qanaqasiga oddiy bir qutidagi öyin, mening shaxsiy hayotimga aralashib ketishi mumkin?!
-Unda nima qil deysan?
-Zör fikr bor, buni chöktirib yuboramiz!
-Yaxshi fikr! -Keyt uni ma'qulladi.
Stiv qutini oldida, tashqariga otildi. Sohil tomon yurib, suv oldiga yetib keldi. Kuch bilan qutini oldinga otib yubordi. Quti öttiz qadam nariroqqa borib tushdi. Chökmadi!
-Jin ursin! Nega chökmayabdi?! Axir chökib turgan ediku!
-Stiv bu aniq oddiy quti emas! Biz öyin boshladik! Menimcha shu uchun chökmayabdi.
-Shunday deylik, hop! Men bugun tonggacha Keyt bilan birga bölamanmi, hop! Bu ish men uchun qiyin bölmasligi mumkin. Ammo keyingi shartlarchi, yana qanaqa shartlari bor ekan? Hech öylab kördingmi?
-Boshqa ilojimiz yöq. Tafsilotida ham, oxiriga yetkazish kerakligi yozilgan. Bir kemaga tushib qöydik. Endi tugatishimiz kerak.
Stiv burishgan aftini biroz tög'irladi. Benning gaplarini öylab kördi. Haqiqatni gapirayotgan döstini tushunib, qutini olish uchun suvga tushmoqchi edi, quti yöq bölib qolibdi. Yuz tuzilishi birdan özgarib ketdi.
-Ana, ana. Aytgandimku, chökadi deb.
-Rostdan ham chökibdimi? -Ben sohil böyiga köz yugurtira boshladi. 
-Ha, ha chökkan.
-Qutulganimizga shukur! -Emma qöshib qöydi.
-Kettik televizor köramiz! -Keyt hammadan oldinga ötib ketib, katej tarafga yurib ketdi.
Ben va Stiv endi katej zinalariga kelishgan ham ediki, ichkaridan Keytning baqirgan ovozi eshitildi. Yugurib ichkariga kirgan ikki yigit, hayratdan yoqa ushlashdi. Stol ustida "Jumanji" qutisi turar edi. Bu holatdan hayron holda, yana quti atrofiga tizilishdi. Ben bu safar ham birinchi böldi:
-Kördingizmi? Endi bu daxmazadan, faqat marraga kelganimizdagina qutula olamiz.
-Endi gaplaring ishonarli chiqyabdi Ben! -Stiv shunday deb, boshini tepa-past irg'itib qöydi.
-Demak, birinchi shart. Boraqol Stiv! Bu hammamiz uchun!
Stiv vaziyatga tög'ri baho berib, Keytni qölidan sudragancha, öz xonasiga yöl oldi.
Bu yerda esa, Ben va Emma yolg'iz qolishdi. Ular bir narsa kutgandek, qutiga termulib turishar edi. Quti esa, ichiga toshlarni jamlagan holda, öz körinishini özgartirmay turar edi.

 Yotoqxonada Stiv Keytni tizzalariga ötqazgan holida, özi krovatda ikki qölini orqaga tashlab ötirardi. Keyt jodu közlarini suzib, qölini orqaga qilib, ipli lifchigini yechar edi. Binafsha rang lifchik yerga tashlangach, Stiv boshini kökraklar orasiga suqdi. Ölchami katta kökraklarni tinmay öpa boshladi. Gavdasi va qöllarini rostlab, yana ösha kökraklar orasiga shöng'idi. Qöllari unga sheriklik qilib, öpilayotgan manzillardan ezar, yonlari böylab silar edi.
-Yoqayabdimi?
-Mmmm...
-Ertalabgacha xonadan chiqmas ekanmizda?!
-Hammasi shart böyicha bölishi kerakmi?
-Albattada.
-Erta tongda yana bir tosh tashlaymiz, shunday davom etaveradi.
-Men ham tashlashim kerakmi?
-Ha, "kerakmi" emas, shart.
Stiv unga uqtirganday, qöllarini bigiz qilib ishora qildi. Ikki sevishgan bir-birining badanlarini silashar, kerakli joylaridan ezishar edi. Keyt Stivning maykasi tagidan ushlab, teparoqqa kötardiyu, uning yordami bilan maykani ham yechib tashladi. Endi quchoqlar ham yanada ehtirosli tuyulib, ovozlar ham biroz balandlashgandi.
-Mmm, buncha qiynading?
-Kechirasan gözalim, shart shunday!
Stiv tirjaygancha ikki qölini kökraklardan uzmay, lablarini yelkalar va böyin atroflariga urardi. Uning lablari bilan birga qöshilib, tillari ham tinch turmas edi. Tillari onda-sonda tashqariga chiqib, bug'doyrang terini yalab-yulqab qöyardi. Kökraklarni erkalayotgan bir qölini, astalik bilan teri böylab pastga, ya'ni ipli ich kiyim oldiga tushurdi. Qizning ingichka trusigini, oyoqlar böylab yechib ötirmasdan, yonidagi iplarini böshatib yechib oldi. Ustidagi l4boslaridan osonlikcha mahrum bölgan qiz, yigitining shimini yechishga oshiqardi. Stiv bunga yordamlashib, tizzalaridan qirqilgan shimi tugmasini yechdi. Kamarsiz bölgani asqotib, biroz kötarilgandi, kalta shim ham pastga tushdi qoldi. Trusigini ham shu yösinda qiynalmay yechdi. Endi esa, krovat ustida ikki sevishgan kiyimsiz ötirishardi. Ustilarida halaqit qiluvchi latta-puttalar bölmagani tufayli, bir-birlari badanlariga tobora intilishar edi. Ikki tashna badan yopishgan, Keyt kökraklari qarama-qarshi badan tomonidan ezilib turardi. Stiv bir qöli bilan kökrak chetlari va orada sörg'ichlar atrofini silasa, bir qöli bilan qizning oyoqlari orasiga mehr berardi. U chap qölida qizning sonlari uzra, örtasiga yetib keldi. Biroz hilviragan jinsiy lablarni, ustidan silay boshladi. Keyt esa, öziga tanish erkak hidi dimog'iga urganidan, öziga tanish qöllar qiniga tegib turganidan ehtiroslanib borardi.
-Oooo, ohhhh. Böldiii, mmm, boshqaa chidolmaymaaannn!
-Unaqa bölsa boshlaymiz! Meniki ham ölib turibdi.
Stiv chap qölini oyoqlar orasidan olib, turib ketgan asbobini ushladi. Bir-ikki uqaladiyu, tizzalarini kötardi. Tizzalarini kötarishi hisobiga, Keyt ham pastroqga, asbob oldiga keldi. Uni tizzalaridan kötarib, asbob ustiga tög'irladiyu, pastga bosdi. Keyt esa, oyoqlarini qulay qilib yozib oldi.
-Hoy, nega unday qilyabsan?
-Senga oson bölsin deyabman! -Keyt közlarini yumgan holda javob qildi.
-Gözalim özinga osonroq qilaver! Qani bir mahoratingni bir köray, meni qoyil qoldir!
Ichida uzun asbob hajmini sezib, bir ummon ehtirosga berilgan Keytning, bu gaplardan söng közi ochildi.
-Nimaaa? Kechagina, kechasi bilan men harakat qilgandimku, yana uyalmay "qoyil qoldir" deysana?!
-Ha nima qilibdi?
-Özi oxirgi marta mashinang ichida özing harakat qilganding! Esingdami?
-Esimda. -dedi Stiv, qovog'ini solib.
-Böldi, bas! Bu safar seni galing, öyin shartida ham meni qiynashing kerakligi yozilgan, charchatishing emas.
Stiv bu qaysar qizning gaplariga javob topa olmadi. Hech narsa degisi kelmay, uni kökraklaridan qattiq ezib ushladi.
-Ayy, nima qilyabsan ahmoq?
Stiv javob berib ötirmay, bor gavdasini ortga tashladi. Kökraklardan siqqan holatida, belini kuch bilan tepaga urdi. Hozirgina jaxl otiga mina boshlagan qiz, endi keskin og'riqdan baqirar edi.
-Aaaa, ahmoooq, ayyy...
Stiv belini tepa-pastga tez-tez kötarib, Keytning son aralash dumbalariga sof zarba berar edi. Keyt esa, ikki qölini bir yöqotilishi mumkin bölayotgan muvozanat uchun ishlatsa, bir kökraklariga tirmashgan qöllarni olish uchun ishlatardi. Tagidan savalayotgan asbob esa, tobora chuqurlashib kirib borayotgandek edi.
-Aaaayyy, Stiiiv, mmmm, seekiiinroooq...
Keytning ovozi ham, gaplari ham, harakat tezligi tufayli chözilib chiqar. Vaqti kelganda esa, chinqiriqqa aylanardi. Stiv esa charchash örniga, yanada jadallashar, harakatlarini minnat qilgan sevgilisini battarroq qiynagisi kelardi. Bu harakatlardan biroz jaxli ham chiqardi. Shuncha vaqt unga ajratgan vaqti va janjal uchun arzimas harakatlarini minnat qilgan Keytni, qiynashni, azoblashni ich-ichidan hohlar edi. Ammo, inson organizmi bunga qodirmasligini, tobora  harakatlari poyoni yaqinlashayotganini bilar edi. Töhtatib qolishga urunmasin, zarbalar bilan kirib chiqayotgan asbobi, öz sözini aytdi. Qöllar ham kökraklardan uzildi, Keyt ham yigitning yoniga quladi. Bir-birlariga hansirab qarab, nimadir deyishmoqchi bölishdiyu, közlar asta yumulib uxlab qolishdi...



To be continued...
[IMG]
logo.png