Kunlardan bir kun... "Onani e'zozlang!" ΞEgoisteΞ

Kunlardan bir kun...

Bugun dam olish kuni. Uni ustiga uchrashuv. Oddiy emas, ehtirosli uchrashuv. Shoshilyabman. Gulira'noning oldiga shoshilyabman. U bilan birinchi uchrashuvim bölmasada, bugun hayajondaman. Boshqacha bir diddagi ust-bosh bilan uydan chiqib ketar ekanman, oyimning ovozlari qulog'imga eshitildi.
-Suxrob! Hoo qayerga otlandingiz yigit?
-Direktor ish yuzasidan majlis qilayotganmish, ösha yerga.
-"Majlisga hamma katak köylak va jensi shimda kelsin" deganmidi ösha direktoring? -dedi oyim kesatib.
-E qöysangizchi oyi, kettim!
-Hoy töxta, menga mana bu tuvaklarni olishib yubor, quyoshda qoldi axir. Sölib qolmasin!
-Eee ösha gullarni... Ertaga özim olib qöyaman, bir kun tursa turibdida. -shunday deb, eshikni ochdim.
-Yöq, bugun olish kerak. Dadang aytib ketdi "yordamlashadi" deb. Shunga yordamlashasan, keyin ketasan.
-Yöq dedimku oyi, kechga kelsam özim olib qöyaman. -balandroq chiqgan ovozimdan oyim hafa bölganday qarab turdi.
Eshikni tashqaridan yopib, yölga tushdim. Uyimdan qanchalik uzoqlashib, uchrashuv joyiga yaqinlashganim sari, kayfiyatim kötarilar edi. Ön besh daqiqa deganda mahalla bosh köchasiga chiqib oldim. Mendan taxminan yuz qadam narida, hipcha beliga qölini qöyib, ehtirosli manzaraga yondashib turgan Gulira'no meni kutardi. Oyoqlariga öxshab uzun bölgan bu qizning ta'rifi mana bunday. Oh oh uning qomati, "ishdan chiqgan" olatni ham uyg'otadigan darajada  edi. Uzun, nozik, benuqson, tög'ri va bug'doyning ochargan körinishida bölgan bu oyoqlar, janonning qomatini asosiy gözal qismi bölib xizmat qilardi. Teparoqda joylashgan dumbalar esa, qizga ort tarafdan nazar solishga undardi. Oyoq va dumbalarning birlashuvini, afsuski kalta yubka berkitib turardi. Bu oyimchaning hipcha beli ham, har qanday esi pastning ham hotirasidan joy olgan bölar edi. Yuqoriga kötarilib, oldinga yarim qarichdan sal köproq börtib turgan kökraklarni, ötkazib yuborishni hech ham iloji yöq edi. Chiroylikkina pushti rang köylagining tugmalarini tarang qilib turgan bu hasan-husan tana a'zolari, qomatga mos hajmda jilovlanardi. Hammasidan ham eng gözali yuz bölganidek, bu qizda ham huddi shunday tasodif uchratish mumkin edi. Uning chehrasidan köz uzolmay unga yaqinlashardim. Bir tekis qilib terilgan qoshlari(menga uning qoshlari huddi terilgandek tuyulardi) bir tomoni chimirilib, menga savolomuz ohangda qarab turar edi. Bir ötkir nigoh qilgandim, qizaloq uyalib yerga qaradi. Yoniga yaqin keldim.
-Assalomu alekum!
-Voalekum assalom. Yaxshimisan?
-Hm, sz söragandan beri tuzuk. Yana kech qoldingiz.
-Bilaman, oyim ish buyurib qoldilar.
-Unday bölsa mayli, kettikmi?
-Yur!
Taksi töxtatib, kinochilar uyiga yöl oldik. Mashina ichida yonma-yon ketar ekanmiz, men uni boyagiga qaraganda ancha ochilib qolgan sonlariga, yeb qöygudek qarardim. U esa moviy közlarini menga qadab, samimiy jilmayib turar edi. Mmmm, judayam gözal edi. Jigarrang sochlarini bir tekis qilib yoyib olgandi. Kipriklari pirpirab, moviy közi va kamon qoshi örtasida, betakror gözallik yaratardi. Olmadek tarang yuzlarida hech qanday muqson yöqligi va lablarining ikki chetida kulgichining chuqurchalari, meni gözallik mamlakatiga yetaklardi. G'unchamisol qip-qizil lablar(albatta lab böyog'i yordamida), har bir sözni aytib bir-biriga tekkanda, ehtiroslar baralla jumbushga kelardi. Hayolimni oftob tushib, yaltirab turgan sonlar öziga tortardi. Ozgina qoldi, ammo kutgim kelmasdi. Nihoyat manzilga yetdik. Mashinadan tushiboq, uni nozik qöllaridan tutdim. Kinoteatr eshigi oldigacha suhbatlashib keldik. Afishaga termulgan Gulira'noga öz taklifimni aytdim.
-Nana bu kinoga tushaqolaylik.
-"Baron"gami?
-Hm.
-Yöq, melodrammaga yoki komediyaga tushamiz.
-Böpti tanlayqol qaysar, seni aytganing!
-"Yetti olam"ga tushamiz.
-Mayli, yuraqol. -umi kassa oldiga ergashtirdim, -koshkidi men kino körsam!
-Nima deysiz?
-Hech narsa!
Kassadan ikta bilet olib, nazoratchidan ötkazdikda, zalga yöl oldik. Chiroqlar hali beri öchmagan, zamonaviy musiqa qöyilgan kinozalga kirdik. Örindiqlar hammasi deyarli bösh edi. Eng tepa örindiq tarafga chiqa boshladik. Har ikki qatordagi örindiqlarda, bittadan juftlik yoki dugonalar ötirishardi. Eng tepa qatorning örtalaridan joy egalladik. Bizdan söng zal ham töla boshladi. Chiroqlar öchib, musiqa töxtatildi. Ekranda homiylar körsatilib, kino boshlandi. Oldinda ötirgan juftliklar asta bir-birining pinjiga kira boshladi. Men ham fursatdan foydalanib, Gulining qölidan tutdim. Nafis qölini özim tarafga tortdimda, ikki qölim orasiga oldim. Qöllarini silab bilagiga 2hiqdim. Juda ham nozik qölini ohistalik bilan silab kötarilardim. Köylak yengigacha yetib bordim, yeng ichidan qölimni ozgina kirgandim:
-Unday qilmang tentakvoy!
Men ozgina özimni tiyib, qayta harakat qildim. Chap qölimni yelkasidan ötqizib oldimda, qölining tepa qismi tomonidan özimga tortdim. Yelkalarimiz bir-biriga tegib turardi. Biroz shunday ötirdimda, yuzimni yuziga yaqinlashtirdim.
-Buncha gözalsan gulim!
-Ajab böpti, kinoni köring.
U közini ekrandan uzmasdi. Uni özimga yanayam yaqinroq tortdim. Oramizdagi qulaylik sabab, boshini yelkamga qöyib ötirib oldi. Sochlarini silay boshladim. Gohida yuzi ustiga tushib turgan zulfini, sochi bilan birga yig'ib qöyardim. Chap qölimni astalik bilan qölining orasiga tiqib, biqini teparog'idan ushlab oldim. Ozgina silagandim, menga qarab qöydi. Sochini silab, boshini asta yelkamga qöydim. Ohistalik bilan belini, kökrak yonlarini silardim. Asbob dardisar ham uyg'ona boshlagandi. Siypalash ishlarini davom ettirar ekanman, erektsiya holatidan biroz noqulaylik sezdim. Yozgi shimimdan asbob qaddini kötargani sezilib turgandi. Gulira'no shimimga qarab qöyganini sezib qoldim. Silayotgan qöllarimga köylagi ortiqchalik qilardi. Yubka ustiga ozgina tushib turgan köylagi tagidan qölimni suqdim. Yengil seskanish qildi, biroq indamadi. Endi bevosita badaniga qölimni tekkizib silar edim. Sochlarini silayotgan öng qölimni pastlatdim. Böyinlarini silab, yelkalariga tushdim. Gulira'no hansiray boshladi. Unga yoqayotganini bilib, qölimni köylak tagidan ariqchasiga yubordim. Qayerdaligim esimdan chiqib, atrofga qaradim. Hamma özi bilan özi ovora. Hech kim hech yoqqa parvo qilmasdi. Men ham tugallanmagan ishimni davom ettirdim. Bir qölim bilan ariq sohasini silasam, bir qölim uning belida edi. Hansirashi tobora keskinlashib borayotgan bu gözal, tizzalarini tinmay bir-biriga ishqalardi. Uning qaynab chiqayotgan ehtirosini, lifchigi ustidan kökraklarini tinmay ezayotgan qöllar battar qözg'atardi. Öng qölim bilan belidan silab, chap qölim bilan lifchigini pastroq tushurdim. Köylagining old ikta tugmasini yechgandim. Kökraklas shay holatga keldi. Ikkala qölim hasan-husanlarni aylantirib öynardi. Guli qöli bilan, kökragi ustidagi qöllarimni qattiqroq bosardi. Bir qöli bilan yuzimni qidirardi. Iyagidan özimga qaratib kötardimda, otashin lablarni bir-biriga tutashtirdim. Uzoq kutilgan bösalarga ham erishdim. U endi labimdan boshqa yuz sohalarini ham öpar edi. Uning g'uncha lablari meni kuydirar edi. Men ham ehtirosli ravishda, böyni va labini tinmay öpardim. Kökragi tagidan ezayotgan qölimga, uning yurak dukillashi bilinib turardi. Juda ham tez va betartib urayotgan yurak ham ehtirosdan sarmastdek edi. Böynidan özimga tortib lablaridan qattiq sörardim. Mahorati yöqligi, öpishishidan ma'lum edi. U lablari duch kelgan joydan öpar, ehtirosli hansirash qilar va tizzalarini bir-biriga ishqardi. Men esa imkoniyatim boricha, uning tana sohalarini silardim. Unchalik katta bölmagan, örtacha kökraklarini qattiq ezardim. Har ezganimda past ovozdagi "mmm" tovushini eshitib, atrofga qarab qöyardim. Chap qölimni belidan ötkazdimda, yubkasidan ichkariga tiqdim. Ozgina noqulay ediyu, ammo tor yubkadan arang ötgan qölim, nam tortgan ich kiyim ustiga yetdi. Qulayroq bölishi uchun, Gulining gavdasini ozgina tushurib, özimnikini kötardim. Emdi uning sonlariga ham qölim yetardi. Endi sonlaru-kökraklarni baravar ezib, shirin lablardan bösa olardim. Shu payt zalda baland kulgu ovozi eshitildi(komediya kino edi). Har ehtimolga qarshi atrofga qarab qöydim. Oldimizdagi juftliklar bir-birini pinjidan chiqib, kino körar edi. Shunda yon tomonimizdagi uch dugonaga közim tushdi. Ular bizga bir qarab qöyardida, pichirlashib kulib ötirishardi. Ehtiros nuqtalariga yuborilgan qöllarimni sekin yig'ishtirdim. Guli ham asta öziga kelib, sharoitni tushundida, ust-boshini epaqaga keltirdi. Ishimni bu yerda tugata olmasligimni anglab, asabim buzuldi. Gulira'noning yelkasidan qöl ötkazib, uning qölini ushlab ötirdim. Gohida uning yuzidan ohista öpib qöyardim. Hayolimda faqat u edi. Yonimda ötirsa ham, töya olmasdim. Kino nima bölganini, qanday tugaganini sezmay qolibman. Chiroqlar yoqilishi bilan Gulini qölidan ushlab, zaldan chiqib kettik. Kinoteatr binosidan chiqib, odamlardan holi bölgan joylarni ahtara boshladim. Shu yerga yaqin, özim bilgan bir-ikki joyga bordim. Aksiga olib u yerda ham, bizga öxshagan juftliklar qalashib turardi.
-Qayerga ketyapmiz, buncha shoshasiz?!
-Hozir bilasan gulim!
Nihoyat nafsimni qondirish uchun, juda qulay joy topdim. "Paxtakor" stadioni orqasi, anhor böyi. Suv böyida piyodalar yurishi uchun trotuardagi ikki kishilik örindiqga(skamekaga) joylashdik. Mashina yöli ham uzoqroqda edi. Gulira'no kinodagi ishlar yana boshlanishini sezib, menga jim qarab turardi. Uni qöllaridan tutdim.
-Endi bizga hech kim halaqit bermaydi jonim!
Yuzlariga yaqinlashib, lablaridan bösa oldim. Meni kutib turgan qög'irchoq ham, uyat deganini yig'ishtirib, javob qaytarishni boshladi. Bösalar musobaqasiga start berildi. Bir qölim böynida, bir qölim esa tugmalarni yechardi. Oq lifchigi körinib, ehtiroslarim uyg'ona boshladi. Köylagini tagigacha yechib, ichiga qöl suqdim. Lifchigini ham ortidan yechib, pastga tushurdim. Köz öngimda namoyon bölgan kökraklardan öpa boshladim. Kinodagi tugallanmay qolgan harakatimdan norozi bölgan asbob ham, qaytadan qaddini kötara boshladi. Hali hamon lablarimiz bir-biriga töymasdi. Bösalardan özimni tiyib, tezroq tugatishni harakatini qildim. Atrofga sinchiklab qarardim. Hech zog' yöq, qosh qorayib qolgandi. Hammayoq jimjit, nim qora sukunat. Faqatgina ahhorning bir maromda shildirashi va yonimdagi sanamning hansirashi eshitilardi. Lablariga yana yopishib, shu holatda astalik bilan uni skamekaga yotqizdim. Uning oyog'ini ham skameka ustiga oldim. Özim esa uning ustidaman. Yumshoq sonlaridan qattiq ezardim.
-Mmmm, Suxrooob akaaa.
-Yoqyaptimi gözalim.
-Mmmm...
Tinmay ehtirosli ovozlar chiqarayotgan gulira'noni dumba aralash sonlarini ezishda davom etdim. Kökraklari kökragimga tegib turardi. Bu holatga ortiq chidolmasdim. Yubkasini ikki tugmasini yechib, tursigi bilan birga tizzalarigacha tushurdim. Özim ham kamarimni böshatib, shimni biroz tushurdimu, ozodlikka chiqgan asbobimni oyoqlar orasiga tög'irladim. Endi tiqaman deganimda, hayolimni chaqmoqday nimadir buzib yubordi. Telefon. Telefonim jiringlardi. Biroz ikkilanib, chöntagi yig'ilib qolgan shimimdan telefonni chiqardim. Bu oyim edi.
-Allo, ha oyi, tinchlikmi? -dedim huddi birov körayotgandek shimimni kötarib.
-Ha bolam tinchlik. Nega qolib ketding, kelayapsanmi?
-Boraman, boraman!
-Kech böldiku, tezroq kel!
-Yosh bolamasmanku oyi!
-Singillaring qorni och, uyda non yöq. Tezroq non ola kelsang birga ovqatlanardik.
-Obbo oyiii. Özingiz chiqib olib kelmaysizmi e? Men ishdamanku!
-Meni bilasanku... -telefonni qöyib qöydim. Ortiq tinglagim kelmasdi shu chog'da.
Shimimni qayta yechib, jinsiy lablar ustiga tög'irladim. Shunda hayrat töla közlarini katta ochib, menga tikilib turgan Guliga közim tushdi.
-Jinni böldingizmi? -uning yuz qiyofasidan, ehtirosi allaqachon öchib ketgani bilinib turardi.
-... -indamadim.
-Qizman ahir, unutdingizmi vadangizni?
Men uning gaplarini angladimda, uzr sörab lablaridan bösa oldim. Kökraklar va qorinlaridan siladim. Bu albatta, uning ehtirosini yana chaqirish uchun edi. Közlarini yumib, yana hansirashni boshlagach, qinning pasti, sonlar orasiga asbobimni tiqdim. Biroz qiyinroq bölayotgandi, qin ustidan namlab oldim. Oyoqlarim bilan uning oyoqchalarini qisib oldim. Bir-biriga yopishib turgan yumshoq sonlar orasiga kirgan asbob zavqidan yayray boshladim. Tepa-pastga, tepa-pastga bölayotgan harakatlarim orasida, atrofga qarab qöyardim. Har doyimgidek hech kim yöq, jimjit, faqatgina:
-Mmmm, aaahhh, iiimmm. -ehtirosli ovozlari eshitilardi. Bu ovozlar jinsiy lablarga goh-gohida ishqalanganim uchun chiqar edi. Harakatim uzoqqa chözilmasligini fahmlab, harakat tempini oshirdim. Huddi bor-budim tashqariga chiqayotgandek ög'riq bölib, holimdan toya boshladim. Shu lahzaning özida bor lazzatni his qildim. Suyuqlik son usti va orasiga sachradi. Jinsiy lablar tagida turgan shilliqdan, Gulining ham tugatgani bilinib turardi. Ösha yerda dam olib, hayol surib ötirardim. Gulira'no öziga kelib atrofga alangladi.
-Kech bölibdiku, yuring kettik!
Soatga qarab, ketishimiz kerakligini tushundim.
-Yur tezroq, taksida ketamiz.
Mashina yöliga chiqdik, mashinalar qatnovi boyagiga qaraganda kamaygan. Bir mashina töxtadi. Manzilni aytib, mashinaga chiqdik.
-Boya onangizga baqirib chakki ish qildingiz Suxrob aka.
-Sen qoluvding aql örgatmagan.
-Sizga yaxshi bösin deb...
-Bas qil! Nima qilishni özim bilaman. 
Shu qisqa dialogdan söng, na u, na men gapirdik.
Omad bizga kulganday, bor yög'i ön daqiqaga yetar yetmas Gulira'noning köchasiga keldik. Mashinadan tushdik. Uni köcha ichkarisiga kuzatdimda, xayrlashdim.
-Yaxshi dam ol! Ertagacha!
-Hop, siz ham! Yaxshi yetib oling.
Mashina yölga qaytib chiqdim. Markaz köchasi bölmagani uchun, bu yerda transport kamroq ekan. Taxminan ön besh daqiqa poyladim. Hech kim ötmas, ötsa ham töxtamasdi. Nihoyat uchurib kelayotgan bir "Spark" mashinasi egasi, keskin tormoz bilan töxtadi. Mashina ichiga qaradim. Semizroq, qorachadan kelgan, sochlariga oq oralagan bir kishi ötirardi.
-Samarqand darvozaga aka.
-Ö zörku, ötir tashlab qöyaman. Köngildan chiqarib berasan. G'iqqq.
Boshqa mashina yöqligi sabab, hohlamaygina shunga ötirdim. Salondan kelayotgan aroq hidi, k öngilni aynitardi. Mashina qözg'aldi. Shu qözg'alganicha töxtamay ketdik. Na qizil chiroq, na signal berayotgan mashinalarga e'tibor bermay, rul ustiga og'irligini tashlab ketardi.
-Aka men shoshilmayabman.
-G'iqq, xösh.
-Sekinroq haydayvering!
-Xixx ukamm. Seni manzilinga yetkazsam böldimi? Böldida! G'iqqq. ...
Bu pionista nimalarnidir aljirab ketayotganda, har ehtimolga qarshi, havfsizlik kamarini taqib oldim. Samarqand darvoza köchasiga yetib keldik. Köchamizni körib yuragim hotirjam böldi.
-Narigi betda qolaman aka.
-Yaxshiii, unda qayilamiz ösha betga.
Mashina narigi betga burila boshlagandi.
-Ey aka tramvay kelyabdi.
-Hiq, qani?
-Tramvaaay...


Dushanba kuni. 1-shahar kasalxonasi. Soat 22:30. Operatsiya yakunlandi.

Palatadan chiqayotgan doktorlarni körgan ota-ona, ular yoniga yugurib borishdi.
-Doktor, hammasi joyidami?
-Doktor, bolam. Bolam tuzukmi, omonmi?
-Haa, hamasi yaxshi. Operatsiya ijobiy yakunlandi. -u közlari jiqqa yoshga tölgan ota-onalarni biroz hursand qilgandi. -Faqat... -Nima, nima faqat? -onasi savol berdi.
-Salbiy xabarmi? -ota ham savolga tutdi.
Doktor boshini quyi qilib jim turardi.
-Kuydirmang doktor, ayting nima böldi? Miyasi chayqalganmi, xotirasini yöqotdimi? Ayting, jim turmang! -ona sabrsizlik bilan doktorni savolga tutardi.
-Pul, pul kerakmi? Yoki dori. Nima kerak ayting?
-Yöq aka hammasi yetarli.
-Unda gapiring!
Doktor ma'yus közlarga haqiqatni aytishga, bularni battar dodlatishiga botinolmasdi. U ön qadam narida, deraza tagida, oyni tomosha qilayotgan nogironlar aravachasidagi qizga ishora qildi. Ota doktorning ishorasini tushunib, devorga suyanib, yerga ötirib qoldi. Ona esa qöllari qaltirab, römolining bir uchini og'ziga qöyarkan:
-Yuu... Yuuur... Bolammm... Yuurmaydimi?
-... -doktor indamay yerga qaradi.
Ona köz yoshlarini töxtata olmadi. Bor kuchi bilan yig'lardi. Endigina yigirma bahorni qarshilagan ög'lining boshiga tushgan falokatdan ich-etini yerdi. Ota esa devor tagida nima qilarini bilmay, boshini changallab ötirardi. Oradan oz vaqt ötib, yölak böylab xonadan xonaga ötib yurgan doktorni yölini tösgan ota, asabiy ohangda doktorda murojaat qildi.
-Ög'lim halokatiga sababchi haydovchi qani? Qani ösha ablah -u huddi doktorni ayblagandek savol berdi.
-U ösha yerning özida halok bölgan. Bosh suyagi ikkiga ajrab ketgan. Sizning ög'lingiz kamar taqib olgani tufayli boshiga zarar yetmagan -u g'azab otiga mingan otaning yelkalariga qoqib qöydi. -Shukur qiling aka! Omadi bor ekan, tirik qoldi.
Bu gaplardan söng, biroz bölsada öziga kelgan ota, köz yoshlarini artib yana doktorga murojaat qildi.
-Uni körsak böladimi?
-Böladi, ammo palatasiga kirmaysizlar! Oynadan qaraysiz!
-Mayli! Mayli, shunisigayam shukur. Yur onasi!
Ular ög'li yotgan palata tomon yöl olishdi...



Közlarimni ochganimda qandaydir kasalxona palatasida ekanligimni angladim. Ochiq derazadan kun qorong'uligini bilinardi va ozgina shamol kelib turardi. Hayolimga nimadir kelib urildi. Bölgan voqealar köz oldimdan öta boshladi. Hamma narsani eslay boshladim. Gulira'no. Taksi. Mast haydovchi. Tramvay. Tanamda ozgina og'riq bor edi. Bilagimga igna va shlang orqali dori qöyilgandi. Tomog'im qurib qolganini his qildim. Krovatimdan nariroqda tumba turardi. Ustidagi yarim litrlik idishdagi suvga közim tushdi. Olish maqsadida qöl uzatdim. Yetmadi, ozgina kaltalik qildi. Krovatga tirsagimni tirab, oyog'imga suyanib olmoqchi edim. Yöq. Bölishi mumkinmas. Oyoqlarim. Oyoqlarimni qimirlata olmasdim. Menimcha tush, yana urinib köray. Yöq, bu tush emas, haqiqat. Adyolimni jon holatda kötardim. Manzaradan hushimdan ketayozdim. Oyoqlarim boshidan oxirigacha bintlar bilan öralgan, ikkala tizzamdan ham qon izlari bilinib turardi. Qölim bilan urib kördim. Hech qanday og'riq sezmadim. Öz-özidan yuzim böylab, tomchilar tusha boshladi. Xörligim keldi. Ötmishni qaytarishni hohlardim. Sog' va baxtli kunlarimni qaytarishni hohlardim. Hammasidan mahrum böldimmi? Bu ahvolimda menga Gulira'no ölsa ham qaramaydi. Uni yöqotdim. Bu ahvolimda endi ishxonamga ham keragim yöq. Sevimli ishimni ham yöqotdim. Bari ketdi, özimni aybim bilan ketdi. Ehtiros, nafsimni deb böldi. Agar onajonimni aytganini qilib uydan chiqmaganimda, dadamni aytgan ishlarini qilganimdami yoki aqalli ertaroq qaytganimda shunday bölmasdi. "Onani e'zozla" deb shunga aytishsa kerak. Men e'zozlay olmadim. Ahmoq ekanman. Qani endi vaqt ortga qaytsayu, hammasini joyiga qöysam! Endi hech kimga keragim yöq, men nogironni. 
Hayollarim tinim bermay qiynayotgan shu pallada, palata eshigi oynasidan termulib turgan, yoshga tölgan ikki juft közlarni payqab qoldim. Bu ota-onam edi. Adashibman. Men ularga kerakman, faqat ularga. Ana endi yashashni örgandim. Onajon, otajon, sizlar meni davlatim, boru-yög'imsizlar. Ahvolim hunuk darajada bölsa ham, ota-onamning könglini kötarish uchun, ularga jilmaydim. Közimdagi yoshni artib, ularga qöl silkitib qöydim. Bu ishimdan hursand bölgan jonkuyarlarim ham, köz yoshlarini artib, jilmayib qöl silkitib turishardi...






Ota-ona - insonga beriluvchi birinchi omonat hisoblanadi. Biz bu ikki zotni asrab-avaylashimiz, hurmat qilishimiz, qadriga yetishimiz, aytganlarini sözsiz bajarishimiz shart. Ular bizga tirgak bölgan vaqtda kamol topishimiz va kuchlari ketib, holsizlanib qolishganda tayanch-tirgak bölishimiz zarur. Qadrlash uchun bu dunyoda tuyg'u va insonlar köplab topiladi: obrö, mansab, davlat, döstlik, sevgi, muhabbat, ehtiros, yor. Yuqoridagi ta'kidlab ötilganlarni topish yoki qaytadan tiklash mumkin. Ammo ota-ona yagona, ular omonat. Ularni yöqotgandan söng, tiklab bölmaydi. Zero shunday ekan, ularni seving, ardoqlang, asrang, hurmat qiling, shirin sözingizni ayamang, aso örniga tirgak böling, suyanchiq böling.
Shuni unutmang! Ular bölmasa, biz bölmasdik, ota-ona roziligisiz dunyo kulmasdi...


E'tiboringiz uchun rahmat!

[IMG]
logo.png