(turnir uchun) [nonick92]
[green][b] Nonick92 vs DoMiNo [/b][/green]

Zilola qulida sumkachasi bilan uyga kirib keldi. Uyda hech kim yo'q deb o'yladi va bemalol miyasiga kelgan qo'shiqlardan ikki qatordan aytib, kichikroq, oyna, parta, ikkita stul, shkaf va ikki qavatli kravat bilan jihozlangan xonaga kirdi. Uy kiyimlarini shkafdan oldi va kollejga kiyadigan formasini yecha boshladi. Avvaliga qora mini yubkani tushurdi, keyin koftasini tugmalarini birma-bir chiqarib, uni ham yechdi. 
17-yoshli qizning oppoq va silliq badanlarini kulrang lifchik va qora plafka yopib turardi xolos. 
O'z tanasini oynada havas bilan qarab, tirjayib quydida, orqaga boylangan qora sochlaridagi rezinkani olib tashladi. 
Jingalak sochlar yelkasigacha tushdi va ma'lum qismi ko'krak tarafga ham o'tib birozgina ko'kragini yopdi. 
Ko'kraklar orasidagi egatchaning chuqurligidan kelib chiqilsa, ko'krak razmerini 1 deya baholash mumkin. (Zilolaning yoshiga mos. )
O'zini erkin his qilgan qiz telefonini olib qandaydir sustroq xorijiy musiqa quydi va oynaga qarab, ehtirosli o'yinga tusha boshladi. Ikkala quli bilan qushiq ohangiga moslab, ko'kragidan boshlab pastga qarab silab bordi. 
Bu harakatni bir necha marta takrorladi. Keyin birdan to'xtadi, telefonidagi musiqani o'chirib,  kravatning pastki qavatiga o'tirib oldi. 
Asta qulini chotiga olib bordida trusik ichiga tiqib, ayasi Dilfuza va xushtorlarining yotoqdagi ishlarini birma-bir ko'z oldidan o'tkazib (o'zi kurganlarini), ulardan bittasini xayolida saralab olib, esladi ( Zilola odatdagidek kollejdan qaytib uyga kirganida yotoqdan aaahhh ooohhh immm degan ovozlar eshitildi, avvaliga eshikka qulog'ini quyib shunchaki eshitdi, keyin chiday olmasdan asta eshikni itarib, ozgina bulsada kurish uchun yoriq hosil qildi. Ayasi erkak tagida baqirib yotardi, gavdaligina, kalbosh erkak kuch bilan ayasini itarardi. Keyin yana bir nechta holatda ayasini qiynadi), keyin ayasi o'rnida o'zini tasavvur qilib, amini uqalay boshladi. Zilola bora-bora uqalash ritmini oshirarkan hansirashlari ham bunga mos ravishda tezlashardi. Hhhaaahh hhaaaah aaahhh deya kravatga yotib oldida ikkinchi quli bilan lifchigi ustidan ko'krakchasini uqaladi. 
Bu holat bir necha daqiqa davom etdi, lekin bundan Zilola o'zi xohlaganidek lazzat olmadi, aksincha qovuqlarida og'riq boshlanib, qizaloqni qiynadi. Turib, uy ichida kiyadigan pushti triko va oqrangli, old tomonida rasmli futbolkasini kiyib oldi. 
TV kurgisi kelib, mehmonxonaga kirdi. Eshikni ochdiyu qotib qoldi, TV yoniq, lekin ovozi past. Ukasi Daler, divan kresloda bitta trusikda yerga qarab uxlab yotipti. Zilola qurqib ketdi, yaxshiyamki "ish"-ini vaqtida tuxtatdi, ukasi kurib qolganda bormi? 
Ukasiga yaqinroq kelib, Daler deya 2-3 marta chaqirdi, Daler ko'zini ochib, quli bilan ishqaladida, opasiga qovog'ini solib qarab turdi. 
- Nima qilyapsan bu yerda, tur! Maktabga bormadingmi? (Daler 2-smenada o'qirdi. )
- Yo'q borgim kelmadi. 
- E o'l bulmasam, maktabga bormaysan, keyin ayamni direktor chaqiradi, o'g'lingiz kelmayapti deb. 
- Ishingiz bulmasin men bilan, 1 marta chaqirdi xolos. 
- Har kuni chaqirsinmi bulmasam. Tur ee! (Zilolaga ukasini gap qaytargani va uning gapidan pinagi buzilmay yotgani yoqmadi, Dalerni turtib, turgizishga urindi. )
- Turib nima qilaman, tegma menga! (Boshini kutarib gapirdi. )
- Nega sensirayapsan meni axmoq. - deya ukasini kutini qattiq chimdiladi. 
Daler o'rnidan sapchib turib ketdi, jahl ustida: 
- Jalab, qanchiq. - deb yubordi. Bu sukinishlar Zilola uchun odatiy hol bulib qolgan bulsada, ayni shu vaqtda bu gapni kutara olmadi va ukasiga tarsaki tushurdi, keyin kukragidan itardi. 
Daler Zilolaga nisbatan kichikroq bulgani uchun kresloga utirib qoldi va alamidan yig'lab yubordi: 
- Ugay ekan deb urushaverasizmi meni? (Yig'lab gapirdi. )
Zilola g'alati bulib qoldi, tomog'iga bir nima tiqilgandek buldi, tug'ri Daler unga ugay (onasining ikkinchi eridan), lekin shu paytgacha ugayligini yuziga solmagan, endi bulsa Dalerni o'zi unga men ugayman deyapti. Zilola qilgan ishidan afsuslanib, ukasiga raxmi keldi. Yoniga o'tirib, quchoqlab oldi: 
- Kechir meni Daler, o'zimni ukajonim, xafa qilganim uchun kechir, qaytib sukmayman. (Bu paytda Dalerni oyoqlari opasining oyoqlariga, boshi esa ko'kraklariga tegib turardi. Zilola uni ayni shu maqsadda quchoqlagan yo'q edi, lekin qandaydir bu holat qizaloqqa yoqib, ukasini quyib yuborgisi kelmasdi. Orada bir quyib yubordida, yana qattiqroq quchoqlab oldi.) 
Keyin Dalerni peshonasidan o'pib (umrida birinchi marta ukasini o'pdi): 
- Sen ham meni o'p, yarashib olamiz, ke! 
Daler astagina labini qizning peshonasiga tekkizib quydi. 
- Mana yarashib oldik, endi men ovqat qilaman, sen televizor kurib tur. 
- Xop. (bolaning chehrasi biroz ochildi. )
Zilola oshxonaga chiqib ketdi. 

*  *  *  *  *

- Daleer! 
- Hmmm. 
- Nega uxlamayapsan, u yoq bu yoqqa ugirilaverasan, g'ichir-g'ichir qilib meni ham bezovta qilyapsan. 
- Kunduzi rosa uxladimda, shunga. 
- Mendan xafamasmisan haliyam? 
- Yo'q opa. 
- Seni yig'latganimga o'zimdan xafa bulyapman, ukajonim, meni kechir asalim. Kel pastga tush, bir pas yonimda yot. 
- Xafamasman opajon. 
- Tusha qol jonim, bul tez-tez. 
- Xop hozir. 
Daler opasining qaysarligini bilardi, yuqori qavatdagi kravatdan tushdi. 
Zilola uranib olgan choyshabini ochib, sal nariroq siljidi va ukasini yotishi uchun joy qildi. Ukasi odatdagidek bitta trusikda, Zilolani o'zi esa sutrang pijamada edi. (Pijamaning ustki qismi yengsiz, futbolkasifat; pastki qismi esa tizzadan pastroq keng shortik edi. )
Daler yotdi, opasi uning o'ng oyog'ini sonlari orasiga joyladi. Ukasining badani uning badaniga kiyim ustidan tegib turardi. Dalerda yetilish jarayoni boshlangan bulsada u ayni vaqtda opasiga nisbatan tug'ri fikrda edi va shunchaki ovutish uchun qilyapti deb o'ylardi. 
Zilola ukasining badanlarini nozikkina qullari bilan silab, avvaliga "ukajonim, o'zimni ukaginam, asal ukam"  deya erkalagan bulsa, keyinchalik "uka" so'zini qoldirib, "joniiim, asaliim, mmmeni kechir" deya shivirlay boshladi. 
Daler g'alati bulishni boshladi, opasining erkalashlari unga rosa yoqayotgan edi. 
- Kechirasanmi meni, jonim? 
- Ha opa, xafamasman. 
- Unda o'p meni asalim, kel! 
Daler juda yaqin turgan opasining yuzidan o'pich oldi. 
- Muncha qurqasan, opangmanku, hechnima qilmayman, yaxshilab o'p jonim. Labimdan o'p ukajonim. - deb Zilola ukasini labiga labini olib bordi, Daler tajribasizlarcha o'pdi. Zilola javob qaytardi, lekin u ukasiga qaraganda aktivroq edi. (Aslida Zilola ham umrida birinchi marta o'g'ilbola bilan o'pishayotgan edi, lekin qandaydir o'pishishni bilardi. )
Keyin Zilola sekin-asta ukasini tagiga kirib, oyoqlari orasiga joyladida, buyinlaridan o'pishini aytdi, o'zi esa Dalerning orqalarini silardi. 
Daler endi opa-ukachilikni unutib quydi, fikri buzilib, hirslari uyg'ondi, asbobi kattalashib trusigining yonidan chiqib qoldi va shortik ustidan qizning sonlariga tegdi. Shunday bulsada u ortiqcha harakat qilmay faqat opasini kursatmasi buyicha ish qilayotgan edi. 
Zilola futbolkasini tepaga kutardida, Dalerning boshini kukragiga bosib, o'pib, surishini aytdi. Shu bilan birga ukasining trusigini pastroq tushurib, asbobini kiyim ustidan sonlari orasiga tug'riladi va kirgizib chiqarishini aytdi. Daler uning aytganlarini a'lo darajada bajarmayotgan bulsada opasi kayf qilardi, oldinlari xayoliy seks bilan shug'ullanib yurgan qiz uchun hozirgi holat biroz bulsada real edi. (Asbob ichiga kirmayotgan bulsada har holda kirishini his qilayotgan edi. )
Bunday aloqa 5 minutga yaqin davom etdi, Daler birdan tuxtab qoldi va opasini ustidan yon tomonga tushib oldi. 
- Nima buldi, asalim, tugadingmi? - dedi Zilola o'zicha bilag'onlik qilib. Keyin oyoqlari orasini quli bilan ushlab kurdi, u yer ho'l edi, lekin bu o'zining qinidan chiqqan suyuqlik bulishi ham mumkinku. Xullas ukasi tugadimi yo'qmi bilinmadi. 
- Bilmadim. Qanaqa tugayman? - deb kravatdan turdi. 
- Nega turyapsan, asalim, yotmaysanmi men bilan? 
- Yo'q, yoqmayapsiz. - deb Daler xonadan chiqib ketdi. 
U kelgunicha Zilolaning yuragi taka-puka bulib ketdi, "ishqilib ayamga aytib quymasinda tentak" deb quydi ichida, yaxshiyam ukasi tezda qaytib kelib, kravatiga chiqib oldi. Keyin Zilolani o'zi xonadan chiqib, hojatxonaga kirib ketdi, lekin u yarim soatlarda qaytdi... 

Bu ish bir haftadan keyin yana takrorlandi, ungacha Daler opasidan o'zini olib yurdi, qandaydir injiq, qaysar va asabiy bulib qoldi. Keyinchalik  o'zi opasiga yopishadigan buldi. Borgan sari opa-ukalar orasidagi aloqaning soni oshardi, hatto kunduzi ham ikkalasi yolg'iz qoldik deguncha "zararsiz" aloqa bilan shug'ullanishardi, kechalari esa ayasi bilan xushtorini uxlashini kutishardi. Shuningdek ular orasidagi aloqa bora-bora rang-barang tus ola boshladi... 

*  *  *  *  *

Kunlarni birida Daler uydan yuqolib qoldi. 2 kundan keyin uni qishloqda, buvisining uyida (otasi tomondan) ekanligi ma'lum buldi. O'zi oyda bir marta borib, 2-3 kun yotib kelardi, endi esa "butunlay qolaman, shaharga bormayman" deb turib olyapti. Dilfuza xijolat bulib, avvaliga Zilolani 2 marta olib kelgani junatdi, keyin o'zi ham borib keldi, Daler unamadi. "Qishloqda bir qiynalsa o'zi qaytib keladi"  deya uyiga xotirjam qaytdi va beparvo yuraverdi. 

*  *  *  *  *

Eshik jiringladi. 
Zilola sochlari yozilgan, egnida kaltagina kukrangli kuylakda eshik oldiga kelib: 
- Kim? 
- Zilush, men Ismoil amakingman, och! - degan javob keldi yug'on ovozda. 
Eshikni ochib, salom berdi va uyga kirgizdi. 
Ismoil Dilfuzaning eng saxiy xushtori, u ikki haftada bir keladi, lekin bir dunyo narsa va katta miqdorda pul tashlab ketadi. O'zi bug'doyrang, kalbosh, gavdali, buyi ham uzunroq erkak bulib, Dilfuza uni boshqa xushtorlariga nisbatan ko'proq "sevadi". 
- Ayang shu yerdami? 
- Yo'q, xolamnikida. 
- Nega ketdi u yerga? Uyda bulaman degandiku. 
- Xolamlar yangi uyga kuchib o'tishuvdi, o'shanga ketgan ertalab, menga telefon qilib aytib quydilar, Ismoil amaking kelsa uyga kirgizib tur deb. Bering setkalaringizni! 
- Ha mayli. O'zingni o'qishlaring yaxshimi? Daler qani? 
- Yaxshiman. Daler buvisinikida. Kirib turing! - deya qiz quli bilan mehmonxonaga ishora qildida, o'zi dumbalarini qimirlatib, oshxonaga ketdi. 

Ismoil divan-kresloga o'tirib, TV pultini bosdi va kanallarni aylantira boshladi. 
Zilola qulida choynak va piyola bilan kirib keldi. Kreslo chekkarog'iga o'tirib, choy quyib berdi. 
- Ismoil amaki. 
Ismoil qizga qaradi. Zilola yerga qaradi va: 
- Ayamni yaxshi kurasizmi? 
- Albatta. Nega yaxhi kurmas ekanman? 
- Menichi? 
- Seni ham. Dalerni ham. Nega surab qolding, Zilush? 
- Shunchakiii. Meni hech kim sevmaydi, kollejda ham dugonalarimni yigiti bor, menda yo'q. Siz ham aldayapsiz meni, sizga yoqmayman, shunchaki xafa bulmasin deb yaxshi kuraman deyapsiz. 
- Sen aqlli, chiroyli qizsan, unaqa dema. Seni yaxshi kuraman asalim. - deb Ismoil qizga yaqinroq kelib bir qulida buynidan quchoqladi, ovutish maqsadida. 
- Meni yoqtirsangiz, nega unda biror marta o'pmagansiz? 
Ismoil hayron, bu qizga nimalar bulyapti, avvallari unaqamas edi. 
- Ha bupti, kel qizim! - deb ko'ngil uchun qizni peshonasidan o'pib quydi. - buldimi, ishondingmi endi? 
- Yo'q bulmadi. Nomiga o'pdingiz. Labimdan o'pishingizni xohlagandim. - dedida, kreslodan turib chiqib ketdi. 
Ismoil bir necha soniya o'ziga kela olmadi, qizni oxirgi gaplari qulog'ida takror-takror jarangladi, bundan tashqari Zilola chiqib ketayotganida etagi u yoqqa bu yoqqa borib kelib, kutarilgandi va erkak qizning sonlarini orqadan kurib olgandi. O'z-o'zidan asbobi uyg'ona boshladi. 
Zilolani orqasidan chiqib, xonasiga kirdi. Qiz kravatida yerga qarab, yig'lab yotardi. Ismoil uning oldiga kelib, kravatni bir chekkasiga o'tirdi va: 
- Yig'lama Zilush, yig'lama asalim. - deb uning sochlarini silay boshladi, ko'zi esa qizning dumpayib turgan dumbalariyu, etagining kutarilishi hisobiga kurinayotgan oppoq, silliq sonlarida edi. - tur, yig'lama, qani bul, bulmasam ketib qolaman. 
Zilola ugirilib, tepaga qarab yotib oldi, kuz yoshlarini artib, erkakka kulib qaradi, oyog'ini tizzasidan bukdi, natijada kuylak pastroq tushib, uning oq yupqagina ichkiyimi kurindi. Ismoil har ehtimolga qarshi qizning tizzasini ushlab, silap quydi, qiz indamagach, sonlariga o'tdi. 
Zilolaning kuzlaridan unga yoqayotganini payqagan Ismoil asta u tomon yaqinlashdi va qizning ingichka lablariga labini bosib turdi. Zilola unga javob qaytargach, jinni bulib qolay dedi, "onasiga boriptida qanchiq" - deb quydi ichida va hozirgina aytilgan muhabbat, yigitlar haqidagi gaplar, ko'z yoshlar shunchaki bahona ekanligini anglab yetdi. Kravat kichkinalik qildi shekilli, Ismoil qizni qiyinchiliksiz kutarib, polga gilam ustiga quydi va ustiga chiqib oldi. Zilolani buyinlaridan, lablaridan, ko'zlaridan tartibsiz o'parkan, katta qullari bilan ko'krakchalarini kiyim ustidan uqalardi. Qiz erkakning tagida aaahhhhaaayyyy jooonim deya ingrab yotardi... 
Keyin Ismoil qizning badanlaridan ham bahra olish uchun uning kuylagini yechib tashladi, bunga qiz tomonidan hech qanday qarshilik bulmadi, aksincha yordamlashdi. Zilola faqat oq lifchik va trusikda qoldi. 
Erkak futbolkasini yechib tashlab, qizni qorinlaridan o'pib erkaladi, bu paytda qiz osmonga qarab, kuzini yumib olib, erkakning boshlarini silab yotardi. 
Ismoil lifchikni yechmay shunchaki tepaga kutardi va galma-gal 1-razmerli ko'kraklarni ema boshladi. Zilolani quli bu vaqtda erkakni asbobini shim ustidan silardi. Erkak shim ichida qiynalib qolgan asbobini tashqi muhitga chiqargisi kelib, tezlik bilan trusigi bilan birga shimini yechib tashladi. 
Zilola pastki ichkiyimini yechib oyoqlarini kerib oldi va: 
- Qichiyapti, tiqing, jonim, chidolmayman. - dedi.
Ismoil endi "qizbolasanku" demoqchi edi, 
- Buling, bula qoling, ayam kelib qoladi hozir. - deb erkakni gapini esidan chiqardi. 
Erkak uning oyoqlari orasiga kirib, kattakon asbobini torgina teshikchaga itardi, asbobning 3dan 1-qismi kirdi xolos.
"Aaaauuuu aaahhhh ayajon" deb qichqirdi qiz. Bundan erkakning kuchiga kuch qushilib, qattiqroq itardi, sekin-asta chuqurroq kirgizardi va oxiri hamasini kirgizishga muvaffaq buldi. Katta asbob tor qinga ko'p ham kirib-chiqib yurmadi. Ismoilni hayron qoldirgan narsa asbobi oxirigacha kirishiga qaramay hech qanday to'siqqa duch kelmas edi. 
2 daqiqaga ham bormay Zilolaning ichiga Ismoilning lazzat suyuqligi tukildi va ikkalasi hansiragancha yotib qoldi... 

Dilfuza kelgunicha Zilola "voqea joy"ini tartibga keltirib, boshqa kiyimlarini kiyib oldi, Ismoil esa aybdor joyini yuvib, terlagan badanlariga bir qator suv tekkizib oldi. 

Bu ishdan keyin Zilola "yigit"-i bilan tez-tez uchrashib, o'zini qoniqtirib yurdi, o'z uyida emas albatta... 

*  *  *  *  *

Oradan bir necha oy o'tdi. 
Zilola xolasi bilan birga uyga kirib keldi, o'zida emas, rangi oqarib ketgan. 
Mehmonxonada Dilfuza tushlik qilib o'tirardi. 
- Assalom aleykum opa, qalaysan, sog'lig'ing yaxshimi? 
- Ha kel, Dilroz, qalaysan o'zing, ering, bolalaring yaxshimi? Xola-jiyanlar qaerdan kelyapsizlar? 
- Opa, qizing bugun ertalapda tug'ri menikiga boripti. Ginekologga boraylik dedi. - deb Dilroza (Dilfuzaning singlisi) kresloga o'tirdi, Zilola boshini egib tikka turardi. 
- Tinchlikmi? (Dilfuza bir singlisiga, bir qiziga qarab quydi. )
Dilroza sumkasidan qog'oz (UZI-xulosasi) olib, opasiga tutqazdi. 
Dilfuza qog'ozga qaradiyu, yuz ifodasi o'zgarib, qiziga nafrat bilan qaradi, o'rnidan turib uni oldiga bordida: 
- Kim? - deb zarb bilan tarsaki tushirdi. Zilola polga qulashiga ozgina qoldi, yig'lab yubordi. - kim dedim, qanchiq? 
Zilola indamadi. 
- Dilroz, senga aytdimi? 
- Aytmayapti. Aytsang o'sha bolaga erga beramiz dedim, indamayapti. Zilosh, aytgin, kim qildi? 
- E jalab, aytasan, bulmasam o'z qullarim bilan o'ldiraman. (Qizini bug'ib devorga bosdi. )
- Ismoil. - yig'lab zurg'a javob berdi qiz. 
- Nima? Ismoil. Qachon?.... Haaa esladim, esladim, Dilroz, sen yangi uyingga kuchgan kuning. 
- Tushunmayapman opa? Kim u Ismoil? 
- Meni jazmanim, tanimaysan baribir. Endi kuyovim buladi, bulmasam, sudga beraman. 
- Nimalar deyapsan opa, qizingda ham ayb bor, u odam kim bulsa ham o'z-o'zidan zurlamagandir. 
- Ey qanchiq, seni zurladimi? (Yana Zilolani oldiga bordi. )
- Hm. - deb Zilola boshini qimirlatdi. (Axir qanday qilib, "yo'q men o'zim xohladim, o'zim boshladim" deb ayta oladi, bulib ham xolasini oldida. )

Dilfuza telefonini olib, "Kontakti"ga kirib, Ismoilni nomerini topdi va qung'iroq qildi... 

*  *  *  *  *

Sudda Ismoil Zilola bilan qilgan qilmishlarini tan oldi, lekin qizligiga tegmaganini, Zilolani oldindan buzuq bulganini bir necha marotaba ta'kidladi. 
Shunga qaramay sud uni aybdor deb topdi va kerakli moddalar buyicha jazoga tortildi. 


Ertasiga qishloqda, og'ilxona ichidan Dalerning o'ligi topildi, u o'zini osipti. Uning o'z-o'ziga suiqasd sababini Ziloladan tashqari hech kim bilmasdi. (Kecha Daler ham sudda qatnashib, yolg'on kursatma bergan edi. )

Oradan oylar o'tib, Zilolaning tug'ish vaqti yetdi, jinsiy a'zolari hali uncha yetilmagani va chanog'i torligi uchun, bolani operatsiya yo'li bilan olishga tug'ri keldi. Afsuski operatsiyadan keyin yosh onani saqlab qolisha olmadi, lekin bola tirik qoldi. 

Dilfuza ikkita farzandidan ayrilgach, keraklicha xulosani chiqarib, "kasb"-ini o'zgartirdi va qolgan umrini nevarasiga bag'ishladi. 


TAMOM!
[IMG]
logo.png