Farxod yangi beznesmenlardan ammo 3, 4 safardan buyon ishlari yurushmay, anchagina katta mablag`ga tushub qoldi. O`zini o`nglab olish uchun, qarzlarni yig`a boshladi. Bir tanishi kattagina qarz olgandi-yu, ammo anchadan beri tutquch bermayotgan edi. Shu tashvishda erta tongdan uni qishlog`iga bordi. O`sha qarzdorni uyiga kelib chaqirdi. Ammo u firibgar, uyida bo`lsa ham chiqmadi. Alam bilan ortiga qaytar ekan, bir xonadonning ochiq darvozasi oldida taqqa to`xtab qoldi. Atrofga bir qarab olgach ochiq darvozadan ichkariga qaradi. Biroz narida, nogironlar aravachasida, gulzordagi gullarga humush termulib o`tirgan masuma qizdan ko`zlarini uzolmay qoldi. Bu farishtaday qiz nogoh o`g`rilib u tomon qaraganda. Farxod o`zini huddi o`g`riday xis etib tez ketib qoldi. Ammo o`sha kundan keyin halovatini yo`qotdi, o`sha qizni masum chehrasi bir zum bo`lsada hayolidan ketmasdi...

Bir necha kun, o`sha qarzdorni izlab kelish asnosida, o`sha darvoza oldida to`xtab o`tdi. Bazida qiz xovlida yurgan bo`lardi, bazida esa ko`ra olmasdi. Juda-juda shu qiz bilan gaplashgisi kelardi. Bir qarorga keldi, shu qiz bilan gaplashaman...

Har kuni qayta-qayta shu darvoza oldida o`tdi. Nihoyat qiz xovlida ko`rindi. Farxod asta darvozadan bosh suqdi va ovoz berdi. 
 - Kechirasiz? -darvozadan ikki uch qadam ichkariga kirdi. 
Qiz qo`ng`iroqday, ammo biroz g`amgin oxangda salom berdi. 
 - Sizga kim kerak edi? -qiz aravachasini biroz g`ildiratib yigit tomonga burdi. 
 - Mamur akalarni uyi qayerdaligini aytolmaysizmi? -dedi, nima diyishni bilmay qarzdorni uyini so`radi. Aslida o`zi bilsada. 
 - Keling o`g`lim xizmat? -uy ichidan chiqib kelgan qizni onasi Farxodni, qiz bilan bir og`iz gaplashish rejalarini buzub yubordi. 
Ammo afsuslanmay, ko`ksiga qo`lini qo`yib qizning onasiga salom berdi va undan ham o`sha qarzdorni uyini so`radi. Onasi bajonidil ko`rsatib, tushuntirib yubordi...

Farxod qarzdorni uyi oldida turar ekan, agar qarzini qaytarsa nimani boxanasida kelman bu yerga! Shu xayolda ancha turib qoldi. Ertaga kelarman, dedida ortiga qaytdi. Uyiga qaytayotib o`sha darvoza oldida to`xtadi. Yana darvozaga bosh suxdi. Endi qizni qo`lida qandaydur kitob bor edi. 
Ovoz, qildi. 
 - Kechirasiz, yaxshi qiz? 
Qiz boshini kitobdan ko`tardi. 
 - Labbay! 
 - Kun juda qizdirdida, suv ichib olsam maylimi? -Farxod gulzor ichiga oqayotgan shilangga ishora qildi. 
 - Ichaqoling! -qiz muloyimlik bilan ruhsat berdi. So`ng aravachasini ortiga burdi. Farxod qiz mandan tortindi deb o`ylagan edi. Ammo qiz, sal naridagi stoldan piyola olayotgani ko`rdi. Farosatli qiz ekan, suv ichishim uchun piyola olib kelmoqchi. Lekin qiz bir qo`lida piyola bo`lgani uchun, ikkinchi qo`li bilan aravachasini boshqara olmay qoldi. Buni darxol sezgani uchun Farxod tez borib qizni aravachasini ortidan yetalab gulzor oldiga olib keldi. 
 - Piyola men uchunmi? -qiz tomonga qo`l cho`zdi. 
 - Marhamat! -qiz piyolani yigitga uzatdi. 
Farxod piyolaga suv to`ldirib ichar ekan, atayin juda sekin va ho`plab ichardi. 
 - Qo`lingizdagi qanday kitob namuncha kotta? 
 - Hazirat Alesher Navoyining Hamsasi...
 - Ko`rsam maylimi? -Farxod yana biroz gaplashib voqt cho`zishni maqsad qilgandi. 
 - Marxamat! -dedi, qiz bir bo`lak qog`ozchani hatcho`p o`rni foydalanib o`qiyotgan betga qistirdi. So`ng Farxodga kitobni uzatdi. 
Farxod kitobni varog`lar ekan, hech nimani tushunmay bir ikki jumlani o`qigan bo`ldi. Asta zimdan qizni oyday, ammo masum chehrasiga termuldi. Qiz ham yigit qarab turganini sezib, ko`zlarini olib qochdi. Hayajonini bildirmaslik uchun barmog`larini uchuni o`ynadi. 
 - Kitob o`qishni yaxshi ko`rar ekansizda? -asta qizga kitobini uzatdi. 
 - Ha bekor o`tirgandan ko`ra... 
 - Uyda bekor changbosib yotgan kitoblar bor sizga olib kelib bersam bo`lar ekan... -dedi. 
Qiz bu notanish yigitning kutilmagan marhamatidan, biroz hayron qoldi. 
 - Man ertaga kelaman, kitoblarni albatta olib kelaman! -Farxod qo`lidagi piyolani qizga berdiyu o`zi ketdi...

Uyiga kelib, hamma javonlarni qidira-qidira nihoyat ikkita kitob topdi. Buklangan varoqlarini avaylab to`g`irladi, changlarini tozaladi. Qani endi, tezroq erta kelaqolsa edi. Huddi ertangi imtixonga tayorlanayotgan talabaday yuragi beyhalovat urardi...

Erta to`ngdan korxonasiga bordi. Ishlari ancha to`xtab qolgan. Lekin, bugun hafa emas avvalo hujjatlarni ko`rib chiqdi. Bugun hodimlariga baqirib-chaqirmadi, yaxshi gapirib, biroz ishni oldiga jilitgan bo`ldi...

O`zi esa yana o`sha masuma qizni oldiga oshiqdi. Mashinasi ko`cha bo`shida qoldirib o`zi tor ko`chaga kirdi. Har doyimgiday o`sha xonadan eshigi ochiq, xovliga qaradi. Xech kim yo`q...
O`tib ketdi, yana bugun ham qarzdorni uyini chaqirgisi kelmadi. Asta ortiga qaytdi. Ochiq darvoza oldida turar ekan, bugun qizni ko`ra olmaganidan afsusda...
Birzum hayolga cho`mib, hovlida o`ziga qarab turgan ayolni ko`rmay qoldi. Ayol savolomus nazar bilan boqib turardi. Bu galham o`g`riday ketib qolgisi kelmadi. Ikki qadam qo`yib ichkariga kirdi. 
 - Assalomu a`laykum! 
 - Va`alaykum assalom, keling o`g`lim? -ayol xaliham hayrat nazarida qarab turardi. 
 - Qizingiz ko`rinmaydilar! 
 - Qizimda nima yumushiz bor o`g`lim? -endi ayolni qiyofasi jiddiylashdi. 
 - Kitob vada qilgan edim, shuni berib qo`ysayz! -Farxod paket sumkaga solingan kitoblarni, qizni onasiga uzatdi. 
Ayolni mehribon chehrasida, mamnunlik paydo bo`ldi. 
 - Qizim u ichkarida edi, berib qo`yaman. Sizga kattakon rahmat o`g`lim! 
 - Arzimaydi, uyda yana kitoblar ko`p keyingi gal yana opkelaman. Bo`pti man boraqolay! -Farxod nimalar degani o`zi ham tushunmay, asta ortiga qaytdi. 
 - Kechirasiz o`g`lim! -ayol Farxodni to`xtatdi. 
 - Eshitaman! 
 - Sizni bir nechabor, ko`rdim. Mamurjonni topa oldizmi? 
 - Yo`q! 
 - Manimcha, kechga yaqin kelsayz uylarida bo`lishsa kerak! -dedi ayol. Farxod ayolni bu malumotidan hayron bo`lganini yashirmay ayolga o`ychan nazar tashladi. 
 - Mamurjonni katta o`g`lini qonida virus bor ekan, o`shanga ular yugur-yugur bilan doyim do`ktirda bo`lishadi! -deb izoh berdi ayol...

Farxod ayolni so`zlaridan keyin, ensasi qotib hayrlashib ortiga qaytdi. Qarzdorni ahvolini tushunishga urundi, bekorga o`shanda shunchalik yalingan ekanda. Ehh bekorga qarg`ab yurgan ekanman deb hayolidan o`tqazdi. O`ylab-o`ylab nihoyat ehson qilib yuborishga qaror qildi...

Ikki, uch kun davomida korxona ishlariga shung`ib ketdi. Ishlari ancha tartibga tushib qolgan, o`zi esa aylanma stulida hayolga berilib o`tirardi. 
  Bu qiz, negadur hecham hayotlimdan ketmayabdi. Ismini nima degandi. Haya hali ismini aytmadiyu. Yana o`sha qizni ko`rib, ikki og`iz gaplashgim kelyabdi. Boraman oldiga, ``TAP`` etib kaftlarini stol ustiga urdida o`rnidan turdi. Nima olib borsam ekan, shirinlik, gul eee yo`q mani no to`g`ri tushunsachi yarimta ko`nglini og`ritib qo`ymay yana. Hafsali pir bo`lib asta o`rniga o`tirar ekan. Ko`zi stolida turgan qalin miqovali daftarga tushdi. U qizga kitob olib boraman, dedida soatiga qaradi. So`ng shoshilgancha chiqib ketdi...

Kitob do`konida yurar ekan, kitoblarni ko`pligidan qay birini tanlashga boshi qotdi. Sotuvchining maslahatiga ko`ra 3, 4 ta ommabop, asarlar to`plamini sotib oldi. O`zgacha hissiyotlar va qandaydur qo`rquvda edi. Hissiyotga berilgani yana qizni ko`raman, qo`rquvi esa qiz xovlida bo`lmasich, onasi ichkariga kiritmasachi degan hadikda edi. Ammo darvozadan ichkariga qaraganda, ko`zlari quvnab ketdi. Qiz yana qip qizil bo`lib ochilgan atirgullar oldida. O`sha kattakon kitobini o`qib o`tirar edi. Mayin esayotgan shamol, qizni rumoli ostidan chiqib turgan zulfini uyog`dan bu yog`ga hilpiratar edi. 
Farxod ikki bor eshik qoqdi: 
 - Kechirasiz yaxshi qiz! 
Qiz kitobdan boshini ko`tardiyu, tezda chakkasidagi yoshni sidirib tashladi. So`ng mayin ovozda: 
 - Keling! -dedi. 
 - Kechirasiz, havo rosa issidida tomog`lar qaqrab ketdi! -dedi yana gulzorga ishora qildi. Lekin gulzorda shilangdan oqayotgan suv yo`q. 
Qiz ham asta osmonga qaradi. So`ng jilmayib lablarini kafti bilan to`sdi: 
 - Marhamat keling! -dedida yana aravachasini ortga burib naroqdagi stol oldiga keldi. Farxod asta ichkariga kelarekan, o`zi aytgan gapidan o`zi kulgusi keldi. Chunki havo biroz bulutli, buni ustiga mayin shaboda esmoqda edi... 
Qizga yaqin borar ekan, qiz choynakdagi sovub ulgurgan choydan bir piyola quyib qo`lida ushlab turardi. So`ng Farxodga salom berib, tavoze bilan piyolani uzatdi. Choyni ikki ho`plab ichgach, huddi ko`p yillik qadirdonday qizga tabassum bilan boqdi. 
 - Choyiz uchun katta rahmat, mana-bu sizga! -qo`lidagi kitobni qizga uzatdi. Qiz biroz ikkilanib turdida asta kitobni oldi. Kitobni zamonaviy miqovasiga bir qarab oldi: 
 - Yangi sotib oldizmi? 
 - Yo`q uyda bor edi! -dedi. Bu qiz manga achingani uchun, kitob olib kelibdi deb o`ylamasin degan niyatga yolg`on gapirgandi. Lekin negadur yolg`on gapirgani uchun ko`ngli g`ashlandi. Tez bu dilni hira qiladigan vaziyatdan chiqish uchun gapni boshladi. 
 - Hali ham o`qib tamomlamadizmi, bu kattakon kitobni? -dedi. Qiz yo`q ishorasi bilan bosh qimirlatdi. 
 - Adashmasan bu kitobda 5 ta doston yozilgan? 
 - Ha! 
 - Siz qay birini o`qib tugatdiz? 
 - Layli Majunu, Toxir va Zuhroni o`qib tugatdim! 
 - Juda tasirchan, ekansiz! Boya kirganimda yig`lab o`tirgandiz. Sizni qay bir qahramon taqdiri bunchalik yig`latti? 
Qiz, asta jilmaydi, ammo sal uyalganidan yuzi qizardi. 
 - Farxod va Shirin! 
 - Farxod va Shirin? -o`zini ismini bu qizni lablaridan eshitgani uchun yuzida tabassum paydo bo`ldi. - Farxod yaxshimikan yo yomon? -dedi. 
 - Yaxshi ammo! 
 - Ammo? -deb qizni so`zini takrorladi. 
Qiz asta yelka qisti: 
 - Hali ohiriga bormadim, bu ilohiy muhabbat tarixini? -qiz juda ajoyib tarif berdi. 
 - Ohirga borganizda so`zlab berarsiz? 
 - Ohiri, malum-ku, fojiya bilan tugaydi! -qiz hursunib qo`ydi. 
 - Deyarli tanish bo`lib qoldik, lekin ismizni bilmayman? -dedi. 
 - Siznikichi? -dedi qiz. 
 - Avval siz aytaqoling? -dedi Farxod. 
Qiz qo`lidagi, kitobga biroz termuldi so`ng: 
 - Ismim Shirin! -dedi. 
 - Tasodufni qarang, maniki Farxod! -avvaliga ikkisi ham buni hazilga olib, biroz muddat jilmayib turishdi. 
 - Mening ismim chindan ham Shirin! -dedi qiz. 
 - Meniki ham, rostdan Farxod! -dedi. 
Endi qizni qiyofasi jiddiy tus oldi, bu oshirib yuborilgan xazilday qabul qilgandi. Farxod buni darxol sezdi. Orqa cho`ntagidan Pasportini oldi: 
 - Mazah qildi deb o`yladiz-aaa? -qizga Pasportini ochib shaxsi yozilgan yerini ko`rsatdi. 
 - Abdullayev Farxodjon! -qiz pichirlagancha ism-familyani o`qir ekan. Botinib Farxodni yuziga qarab qo`ydi. So`ng uyalib ketdimi, yuzi qizardi. Pasportni qaytib berar ekan, Farxodni barmoqliri Shirinni barmog`lariga tegdi. Shirin beyhos pastga tushurib yubordi. Aravachasini biroz orqaga olgan edi, oyog`idagi bir poy shippagi yechilib ketdi. Farxod tezda Pasportini yerdan olar ekan. Asta qizni bir poy shippagini qo`liga oldi. Deyarli bir tizzasini yerga qo`ygancha engashdi. Qizni jonsiz oyoqlarida asta ushlab shippagini kiyg`azdi. Qiz bu kutilmagan iltifotdan hayajonga tushib, atrfga alanglardi. 
 - Oyog`iz qimirladi? -Farxod birdan bir parda yuqori ohangda gapirvordi. 
Qiz asta bir tutam, zulfini eshib qulog`i orqasiga qistirib qo`yar ekan: 
 - Sal qimirlaydi! -dedi mahzum ohangda. 
 - Kechirasiz Shirin, bir narsa so`rasam ko`nglingizga olmaysizmi? -dedi, yana qizni noziklashib ketgan oyog`chasidan ohista ushlab. 
 - So`rang! 
 - Avvaldan... Yo keyin bo`lganmisiz! -Farxod endi bir qo`li bilan ikkinch oyog`idan ham ushladi. 
Qiz o`zini ojiz ko`rsatmaslik uchun, o`zini majburlab asta jilmaydi. 
 - 8-Sinfda o`qiyotgan edim, umurtqamda disk churrasi paydo bo`lgandi. Davolandim, ammo bora-bora shunday bo`lib qoldim! -dedi. 
 - Shirin hozir necha yoshdasiz? 
 - 16... -dedi qiz. 

``Ey hudo, namuncha yosh? Bechora qizga o`zing sifo ber`` Farxod bir lahza, achinish hissi bilan hudoga nola qildi. 

 - Do`ktirga uchrab turibsizmi? -dedi. 
Shirin biroz sukunatdan keyin: 
 - Ha... -deb javob berdi. 
Yo`q mani aldayabdi ``Eh ota onalar, shunchalik toshbag`irmisiz?`` deb yubordi ichida. So`ngra atrfga qaradi, eskirib ketgan uylar ``qaysi ota-ona bolasini majruh bo`lishini istardi, faqat yetishmovchilik sababdur, qizni ko`rish ilinjida kelaveribmanu oylaviy ahvoliga etibor bermabman!`` orada o`zini ham koyib ketdi. So`ng asta o`rnidan turdi: 
 - Hudo hohlasa tuzalib ketasiz, man ertaga yaxshi Nevraherurg olib kelaman! -dedi. 
 - Do`ktir olib kelasizmi? 
 - Ha, ertaga albatta olib kelaman. Ko`rushkuncha Shirin! -Farxod asta darvoza tarafga yurdi. 
 - Ko`rishkunch... Farxod aka! -Shirin ham eshitar-eshitilmas shivirlab qo`ydi...

Farxod ketgach, anchadan buyon uy ichida kuzatib turgan Shirinni onasi chiqdi. Asta qizini boshini silab: 
 - Qizim bu yigit kim, sanga nimalar dedi? 
 - Bilmadim oyijon, ertaga do`ktir olib kelaman dedi? 
 - Nega olib keladi, kim o`zi? 
 - Hayronman oyijon, ismi Farxod ekan menga shunisi ayon! 
 - Farxod... -onasi ensasi qotdi. 
 - Ha... Farxod hujjatida shunday yozilgan...

Ona bola, uzoq termulib qolishdi Farxod ketgan eshikka qarab, ikkalalarini ham hayollarida turli savollar. 
"Nega?"
"Nim uchun?"
"Kim u?"
Balkiy pok niyatdadur! 

Farxod o`sha kuniyoq, ishga kirishdi. Jarroh bo`lib ishlaydigan, opasini o`rtaga qo`yib. Shirinni kasaliga davo topa olaishi, mumkun bo`lgan har bir Nevraherurgga bordi. Lavzi harom bo`lmasligi uchun, yalindi-yolvordi. Nihoyat boshqa viloyatdan topdi...

Ertasi kuni, Shirin do`ktir kelishiga ishonib, kun bo`yi ko`cha eshikka termulib o`tirdi. Farxod kelmadi, balki manga rahmi kelib shunchaki aytgandur. Kun ham qoraydi kelmadi, aldamasa ham bo`lardi, biroz dili og`ridi...
Shirinni onasi ko`tarib arang joyiga olib kirgan edi. Onasiga rahmi keldimi, yo o`kinib kettimi yig`lab yubordi. 
 - Balki vaqti bo`lmagandur qizim? -qizini ko`nglini juda yaxshi tushungani uchun, qizi nima uchun yig`lab yuborganini sezgandi. 
 - Yo`q oyijon unga yig`lamyabman! -Shirin onasidan yashira olarmidi...

Shu payt ikkalalari ham jim bo`lib qoldilar. 
 - Oyijon darvoza taraqlayabdi? -dedi. 
Onasi derazadan qarab suyunib ketdi: 
 - Qizim do`ktir bilan kelyabdi! -dedida ularni boshlab kelish maqsadida hovliga chiqib ketdi. Shirin tezda ko`zidagi yoshlarni sidirib, o`zini tartibga solib oldi. 
 - Salom Shirin! -Farxod tabassum bilan xonaga kirib keldi. 
 - Assalom a`laykum Farxod aka! -dedi. Farxod birinchi bor Shirinni bundayin ochiq yuz bilan jilmayishini ko`rdi. 
Ammo xonaga kirib kelgan, oppoq xalatli kishi Shirinda qo`rquv xissini uyg`otti...

Do`ktir Shirinni tekshirdi. 
 - Do`ktir nima deysiz? 
 - Uka vaxliroq, ko`rsatmabsilarda qizni qiynabsiz? -dedi do`ktr, Farxodga qarab. Onasi biroz hijolat bo`lib: 
 - Do`ktirlar, kech bo`ldi degan!  
 - Tibbiyot kundan kunga rivojlanmoqda, bekorga aytilmaydi tez tez kelib turing deb, sizlar to`xtab qolgansiz! -do`ktir ham chindilgan kuyinib gapirardi. 
 - Do`ktir endi nima qilaylik? -Farxod ortiqcha gap so`zlarga nuqta qo`ydi. 
 - Endi klinikaga yotqizamiz, toyyor turasizlar ikki haftadan keyin, Germanyadan mutahasis kladi! -dedi. 
Onasini rangi o`chdi. 
 - Do`ktir uka, qanchaga tushadi? 
 - Chetildan mutahasis keladi opa har qala oz emas... 5000 $! 
Bu katta summani eshitib, Shirinni ham, onasini han, nafasi ichiga tushib ketdi. 
 - Bo`pti olib boramiz, qachondan yotqizamiz kilinikaga? -dedi Farxod. 
 - Ertadan qolmasin! -dedi do`ktir. 
 - Ho`p!...

Farxod do`ktirni kuzatib, qaytib keldi. Onasi nima deyishga hayron edi. 
 - O`g`lim bizda buncha mablag` yo`q! -dedi. 
 - Uyog`idan xavotir olmang... Ona... Sizni ona desam maylimi? -dedi. 
 - Mayli o`g`lim! -biroz esankirab qoldi. 
 - Ona... Shirinni dadalari bilan maslahatlashib olsam? 
Ayol biroz o`ychan skunatda qoldi. 
 - Farxod aka... Dadam olamdan o`tgamlariga besh yil bo`lgan! -dedi Shirin. 
 - Bilmabman kechring ona... Mana man sizga o`g`il bo`lib oldizda turaman! 
 - Marhamatiz uchun katta rahmat o`g`lim... Lekin ota-onayz! 
 - Ota onam olamdan o`tib ketganlar. Opam va pochchami qo`lida katta bo`lganman. O`z beznesim bor havotir olmang. Mayli ona man uyga qaytay ertaga kelaman! -Farxod xayirlashib uyiga ketdi...
Farxod ketganidan keyin, Shirinning ko`ziga uyqu kelmadi. U ham sevinar, ham qo`rqar. 
Sevinchi boyisi, nahot yana avvalgiday yura olaman! 
Qo`rquvi esa, yana kasalxonaga borishi. O`sha xilor xidi bosgan xonalar. Oppoq xalat kiygan do`ktr, xamshiralar, qancha-qacha dardman kishilar. Bularning hamma-hammasi Shirinning qalbiga qo`rquv solar. U yana o`sha ``endi yura olmaysan`` degan so`zlarni qayta eshitishdan qo`rqardi. Lekin Farxodni samimiy qiyofasini ko`z oldiga keltirar, bu esa uning yuragini tinchlantirib qo`rquvini aritar edi...

Onasi bomdod nomozini o`qish uchun turganidan keyin Shirin ham o`tirib oldi. Diqqat bilan onasining ibodatiga qulog` solib o`tirar edi. Onayi zor, eng ezgu tilaklar, ko`zida yosh bilan. Notanish yigitning haqqiga duvo qilardi. Hammasini eshitib turgan Shirin ham qo`llarini duvoga ochdi. Ohirida qizining dardiga shifo so`rab ibodatini tugatdi...
 - Assalom a`laykum oyijon ibodatiz qabul bo`lsin. 
 - Aytganing kelsin qizim. Nega vahli turib olding? 
 - Uyqum kelmadi! Oyijon halizamon Farxod aka kelib qolishadi. Oppoq ko`ylagimni olib bering! 
 - Ho`p bo`ladi, qizalog`im! -onasi hursad bo`lib ketdi. Chunki qizi Farxodni kelishiga chiroyli kiyinib olmoqchi ekananligini allaqon sezgan edi...

Endigina nonustaga, o`tirishgan edi. Ko`cha eshik taraqladi. Onasi boshini ko`tarib, oynadan qaradi. 
 - Qizim Farxodjon kelibdilar! -degancha shoshib chiqib ketdi. 
Shirin joyida o`tirar ekan. Hayajondan yuragi entikar, ko`zlarini eshikdan uzmas edi. 
Farxoda asta uy ichiga kirdi. O`zi bilan faraxbahsh tongning, iliq nafasi olib kelganday, Shirinning qalbida o`zgacha bir muhit paydo bo`ldi. 
 - Assalomu a`laykum Farxod aka! 
 - Va`alaykum assalom, Shirin qalaysiz? 
 - Yaxshi! -Shirin xonaga kirgan onasiga bir qarab qo`ydi. 
 - Ona tayyormisizlar ketamiz, mashinani tor ko`chaga olib kirdim. Yo`lni to`sib qolmasin! -dedi Farxod. 
 - Ha tayyor! -onasi Farxod nimani nazarda tutgani sezib darov Shirinni ko`tarishga chog`landi. 
 - Maylimi! Agar Shirin ho`p desalar o`zim mashinaga olib chiqaman! -dedi. 
Onasi avval qiziga so`ng Farxodga bir qarab oldida: 
 - Mayli o`g`lim! -dedi. 
Farxod asta Shiringa yaqinlashdi. Shirin bir qo`lini ko`tarib, Farxodni yelkasiga qo`ydi. Farxod bir qo`lini Shirinni yelkasidan, ikkinchisini tizzalari tagidan o`tgazib, yengil harat bilan ko`tarib oldi. Asta xovliga chiqar ekan, qo`lidagi Shiringa ko`z tashlab qo`yardi. Uzun qora sochlari, chiroyli taralgan. Egnidagi oppoq libosi o`ziga juda yarashgan. Farxodning narzida, Shirin huddi falaklarda uchib yurgan malakday. Unga botinib qarashning o`zi katta gunohday bo`lib tuyuldi...

Hammalari mashinaga o`tirishdi. Farxod ortiga o`g`rilib, asta jilmaydi. 
 - Manabuni olib qo`ying, dori darmonga ishlatasiz. -dedida bir dasta paketga o`ralgan pullni uzatdi. 
 - Yo`q, rahmat o`g`lim kerag emas! 
 - O`g`lim deysizu rat etasizmi? -Farxod pullni uzatib turaverdi. 
 - Ahir o`g`lim! -onasi hijolat tortib pulni oldi. - Keragi yo`g` edi. Shirinxonni nafaqa pullarini (nogironlik nafaqasi) yig`ib qo`ygan edim! 
 - U pullarga Shirinning o`zlariga ishlatarsiz. Qani duvo quling yo`lga chiqishimizdan avval! -Farxod ortiqcha gaplarga nuqta qo`yib qo`lini duvoga ochdi. 
 - To`leyiz baland bo`lsin. Birni bersangiz mingni oling... -onasi uzoqdan-uzoq duvo qildi...

Kliknikaga yetib kelishdi. Shirinni shinam xonalardan biriga joylashtirdilar. Farxod o`zi yugur-yugur ishlarni to`g`irlab bo`lgach xonaga kirdi. 
 - Ona, Shirin endi man ketishim kerak! 
 - Ketasizmi? -Shirin tajublandi. 
 - Tez-tez kelib turaman. Shirin siz qo`rqmang opamdan iltimos qildim halizamon kelib qoladilar...
 - Opangiz? 
 - Opam ham jarroh, faqat o`zimizda Paliknikada. Iltimos qilgan edim o`z xisobidan tatil oldilar. Sizga opam qarab turadi! -dedi. 
Onasi yana biroz hijolat tortdi. 
 - Opangizni ovora qilibsizda o`g`lim! 
 - Yo`q hijolat tortmang, opam juda yaxshi ayol bir og`iz aytgandim yo`q demadi. Har qal o`z kaspida. Mayli man yana kelaman! -deb esh tutquchini uchladi. 
 - Qachon kelasiz? -Past ovozda shivirladi Shirin. Ammo onasidan uyalib yuzi qizardi. Farxod ham eshitib asta ortiga o`grildi. 
 - Ertaga kelaman! 

Farxod mashinada uyga qaytar ekan. Faqat bir narsani tezda bankka borib, kerakli pulni olishni o`ylardi. 
O`ylab ham o`tirtmadi, bankdan kridit oldi. Agar bu pullarni vaqtida to`lay olmasa. Ishlari orqaga ketishi, xatto bankirot bo`lishi ham mumkun. Ammo unga bu narsalarni qizig`i yo`q, u faqat Shirinning tuzalib ketishini o`ylardi xolos...

Shirinni bir necha kun aperatsiya tayorlashdi. Nihoyat aperatsiya qilinadigan kun keldi. Farxodni telifoni jiringladi. Opasi aperatsiya boshlanayotganini aytdi. Ammo Farxod haliham kabinetidan chiqib keta olmayabdi. 
Yana bir qo`ng`iroq. 
Opasidan, aperatsiya boshlanganini aytdi. Askiga olib bugun solig`dan kelishgan. Nihoyat hammasini tugatib endi mashinaga o`tirgan edi. Yana qo`ng`iroq! 
Opasidan tabriklab aperatsiya yaxshi o`tganini aytdi...

Farxodning quvonchini cheki yo`q. U kliknikaga yetib keldi. Sabirsizlik bilan uyoqdan buyoqqa yurib, Shirinni palataga olib chiqishlarini kutmoqda edi...

Nihoya hamshira, kelib Shirin ko`zini ochganini palataga olishganini aytdi. Sevinganidan hamshirani cho`ntagiga biroz pul soldida o`zi palatga yugurdi. Shirin iliq tabassum bilan kutib oldi. Hissiyotga berib ketib, Shirinni yanoqlaridan, peshonasidan bir ikki bor o`pib oldi. Hissiyotga berilib, Shirinni biroz uyaltirib qo`yganini keyin sezdi. Ammo bundan har ikkisi ham hafa bo`lishmadi...

Asta kunlar-haftalarga, haftalarlar-oylarga ulanib boraverdi. Duvo bilan el ko`karar deganlariday, Farxod hech qanday talofat ko`rmadi. Aksincha ishlari yurishgandan yurishib boraverardi. Buyog`da Shirin ham asta oyoqqa turib yura boshladi. Avvaliga har bir qadam bosishi qotib qolgan paylariga o`ta qattiq og`riq berar. Shunga qaramay Farxodning ham manan, ham moddiy ko`magi ostida oyoqqa turib borardi. Bir yarim yil deganda hassani tashlab o`zi yuradigan bo`ldi...

Shirin erta tongda turib ko`chalarni supirayotgan edi. Ko`chani boshiga Farxodni mashinasi kelib to`xtadi. Mashinadan tushayotgan Farxodni ko`rib ko`zlari chaqnab ketdi. Farxod oldiga keldi salomlashishdi. Farxod supirilgan ko`chaga qarab jilmaydi. 
 - Shirin sizga yarashar ekan! 
 - Nima? 
 - Kelin bo`lish! -dedi. Shirinni asta yuzi qizardi bu xolatdan chiqish uchun: 
 - Farxod aka uyga kiraylik nonushta qilamiz! -dedi. 
 - Ertaga opam bilan kelsak maylimi? 
 - Sizni tushuna olmayabman? 
 - Sovchilikka... Avval sizni fikrizni bilay degandim Shirin? 
Shirin buni kutmagan edi. Shunga biroz ikkilanib qoldi. 
 - Shirin sizga bosim o`tgazgim yo`q. Ko`nglingiz boshqada bo`lsa tortinmang aytavering. Sizdan hecham hafa bo`lmayman! -dedi. 
Shirin asta jilmaydi. 
 - Roziman, qolgan ihtiyor oyimda! -dedi. 
Farxod Shirinni roziligini olgach tezda ortiga qaytdi...

Bu taklifdan keyin Shirin ko`p oylandi. Negadur ko`nglida qo`rquv bor. Farxodni o`ziga yurak yutib aytmagan bo`lsa ham uni sevishini biladi. Ammo hali oyla qurishga tayyor emasligidan biroz cho`chirdi. Shularni o`ylab onasiga Farxodni taklifini aytdi. Onasi bundan sevindi, albatta bir kun Farxoddan sovchilar kelishini bilardi. Ammo bunchalik tez bo`ladi deb o`ylamagan edi. Chindan ham qizi hali oyla qurishga tayyor emasdi...

Onasi sovchilar kelishiga astoydil tayorgarlik ko`rdi. Yoshi katta qo`ni qo`shnilarni chaqirdi. Nihoyat ertasi kuni sovchilar kelishdi. 
 - Opa Shirinxonni ukam Farxodjonga so`rab keldim! -dedi Farxodning opasi. 
 - Rahmat singlim... Lekin Shirinxon hali yosh buni ustiga o`qishga kirmoqchi edi!
 - Ukamni bilasi aqilli tushungan yigit. Shirinxon o`qishni istasa albatta o`qitadi! 
 - Farxodjonni bilaman lekin... Mayli non sindirib qo`yaylik. To`yni sal nari suraylik... -dedi. 
Farxodni opasi ayol nima uchun hijolat chekayotgani tushundi. 
 - Opajon ko`p kuyunman. Ho`jayinim toparman inson. Ukam ham kam emas. Bizga Shirinxon kerak xolas... Boshqa hech nima kerak emas... -Farxodning opasi hamma ishinni pishitib chiqdi...

* * * * *

Yor-yor sadosi ostida asta to`yxonaga kirib borishar edi. Hammani yuzida tabassum. Bu to`y xuddi ertakka o`xshaydi. FARXOD VA SHIRIN chindan ham ertakni o`zginasi. Kelin dugonalari bizilari hasatda, bazilari havasdan kuzatib turishibdi. To`y kutilganidan ham a`lo o`tdi. Asta to`y nihoyasiga yetti. Yangalar bu ajoyib sevgi tarixini yakuni hayirli tugaganidan xursand ikki yoshni muqaddas chimildiqqa kuzatib qo`yishdi. Ammo bu baxtli yakun emasligini bilishganmikin o`sha chog`da...

Chimildiqqa kirganlaridan keyin o`tirib, hamma amallarni bajardilar. Asta kiyimlar yechila boshlaganda Shirin yig`lay boshladi. Qo`rqayotgandur degan hayolga borib asta erkalamoqchi edi. Shirin o`zini olib qochdi. Bu xoldan Farxod tajublandi. 
 - Iltimos manga tegmang? -dedi Shirin. 
 - Shirin qo`rqma endi biz er-xotinmiz! 
 - Yo`q man qo`rqaman! 
 - Shirin buni qo`rqadigan joyi yo`q. Mana manga qara man Farxodman, san Shirin biz endi Farxod Shirinmiz! -Farxod har qancha tushunturmasin Shirin tushunmas edi. 
Farxod Shirin nima uchun bunday qilayotganini hecham tushuna olmasdi. Tushuntirishlari naf bermagacha chimildiqdan chiqib ketdi. Biroz asabiylashib xovlida yurgan edi. 
 - Nima bo`ldi ukajon? -opasi ko`rib oldiga keldi. 
 - Yo`q hechnarsa! 
 - Hech nima bo`lsa nima uchun kelinimni yolg`iz qoldirib bu yerda o`tiribsan? 
 - Man Shirinni tushuna olmayabman! 
 - Hali yangi begona joyga ko`nika olmayotgandur. 
 - Shundaydur balkim. Lekin umuman oldiga yaqinlashtirmayabdi! 
 - Hozir o`zim gaplashib ko`ray! -opasi Shirinni oldiga kirib ketdi va bir necha daqiqadan so`ng qaytib chiqdi. 
 - Ukajon sanga opa emas, do`ktir tariqasida aytaman. Qizlarda chimildiqqa munosabat har-xil bo`ladi. Bazilarida ijobiy, bazilarda salbiy. Shirin ikkinchi toyifaga kirar ekan. Bunga sabab boshidan o`tkazganlari bo`lsa kerak. Faqat sabirli bo`l kelinimga jahil qilma ko`ngliga qara bir kun kelib o`zi tushunib oladi! 
 - Shunaqasi ham bo`ladimi? 
 - Bo`ladi ukajonim! 
 - Baribir tushunarsiz, boshida aytganda boshqa gap edi! 
 - Ukajonim asabiylashma... Uni sevasanmi? 
 - Ha! 
 - Unda uni ko`ngliga qara! -dedi...

Farxod yana asta xonaga kirdi. Shirin huddi yoshboladay yig`lab o`tirar edi. 
 - Shirin man ablah emasman. Man xotinimga hech qachon zo`rlik qilmayman. Sanga tegmayman! -Asta Shirinni ikkita chakkasidan ushladi. -Manga ishonasanmi? 
 - Him! 
 - Mani sevasanmi? 
 - Ha! 
 - Istamasang butun umur tegmayman. Faqat mandan qo`rqib yig`lama. Mayli san devonda yot, man pastda yotaman. Bir-birimizni shunib olgunimizgacha, boshqalar oldida er-xotin ro`lini o`ynaylik! 
 - Ho`p! -dedi Shirin. 
Farxod pastga to`shak to`shab bitta yostiq qo`yib yotib oldi. Jaxli chiqayotganini bildirmaslik uchun tezda uxlashga harakat qildi. Shirin ham o`tirib-o`tirib ohiri uhlab qoldi. Bir necha kun shu ahvol takrorlandi. Tunlar zerikarli o`tmasligi, hissiyotlar bezovta qilmasligi uchun Farxod har-xil kitoblar olib kelib Shirinni o`qishga kirishga tayorlay boshladi. Kun degani ham asta o`tib boraverar ekan. Farxod so`ramas lekin, Shirin o`zi aytar degan maqsadda umid bilan kutardi. Ammo bir lahzaga bo`lsa ham undang ko`ngli sovumas. Aksincha toboro unga bog`lanib borardi...

Mana bugun to`ylariga ham bir yil bo`lyabdi. Shirin osh qildi, o`ziga oro berdi. Ammo ha deganda Farxod kelavermas edi. Qo`l telifoni o`chirilgan, soat ham o`ng ikkidan oshgan. Havotirga tushib qoldi. Nihoyat soat tungi ikki dan oshganda Farxod kirib keldi. G`irt mas oyog`da zo`rg`a turardi. Shirin ham qo`rquvga, ham hayratga tushgandi. Shu choqqacha hech qachon Farxodni ichib kelganini ko`rmagan edi. 
 - Shirin hali uxlamadingmi? 
 - Sizni kutdim! 
 - Kutganing bilan nima o`zgarardi? 
 -...! -Shirin ayib o`zidaligi bilgani uchun gapirishga jurati yetmadi. 
 - Shirin biz er-xotinmiz... Ammo begonadaymiz. Shirin mandan qo`rqib turibsan to`g`rimi? 
 - Unday demang...
 - Sezib turibman qo`rqyabsan. Ichib olib manga tashlanadi deb qo`rqyabsan. Bilib qo`y man ablah emasman. Man xotinimni yaxshi ko`raman. Man ablah emasman! -dedida ko`ksini yerga berga berib yostiqni quchoqladi. Yana bir necha bor: 
 - Man ablah emasman! -deb takrorladi va zum o`tmay uyquga ketdi. Shirin asta erini paypog`larini yechdi. So`ng pastga uni yoniga gilam ustiga yonboshladi. Nozik barmoqlarini Farxodning panjalari orasiga tiqdi. Farxod hech nimani bilmay uhlardi. Shirin bir yildan buyun, erini qanchalik qiynab kelayotganini bir-bir hayolidan. Har narsani chek-chegarasi borligini o`yladi. Bu ketishda Farxoddan ayrilib qolishi mumkunligini o`ylaganda esa, daxshatga tushdi. 
 - Endi hammasi o`zgaradi! -deb shivirladi...

Tong otganda Shirin yana o`z ishlarini qilishda davom etdi. Kun peshinga yaqinlashganda Farxod o`rnidan turib chiqdi. 
 - Shirin! 
 - Labbay! -Shirin hamma ishini tashlab erini huzurida paydo bo`ldi. Farxod biroz boshini changallagancha o`tirdi. 
 - Shirin kecha sani xafa qilib qo`ymadimmi? 
 - Yo`q! 
 - Ortiqcha gapirib yubormadimmi? 
 - Yo`q! 
 - Nazlimda bir nimalar degandayman. Agar bilmay hafa qilgan bo`lsam uzur! 
 - Aslida... -Aslida mani kechring degisi keldiyu ayta olmadi. 
Erini ishga kuzatdi. O`zi esa chinakam xotinlik vazifasini bajarish uchun tayorgarlik ko`ra boshladi...

* * * * * 

Farxod kechki ovqatdan keyin. Biroz telvizir ko`rdi. Negadur Shirin ko`rinmay qoldi. 
 - Shirin... Shirin! -ovoz berdi. Hargal labbay deb paydo bo`ladiga Shirin yo`qdi. Uyog`-bu yog`ni qaragan bo`ldi. Asta yotoqxonaga kirar ekan qotib qoldi. Yotoqxonaga pardalar tutulgan, huddi to`yi kunidagiday. Shirin esa ichkarida, boshiga yopinchiq yopgancha kutib o`tirar edi. Farxod bu chorlov ekanligini darov angladi. Asta Shirinning yoniga borib o`tirdi. Shirin mamnun kutib oldi. Sekin asta muqadas chimildiq amallarini bajardilar. Asta kiyimlar yechildi. Mana Farxod intiq kutgan kun keldi. Endi o`z yorini beymalol suyib erkalashi mumkun. Birinchi kechalari juda totli o`tdi. Shirin hato qilganini tushunib biroz afsus chekdi. Chimildik u o`ylaganchalik qo`rqinchi emas, aksincha yoqimli ekan. Farxod uchun ham bu qovushishning ahamyati katta. U shuncha sabir qilgan evaziga Shirinni butun qalbini o`ziniki qilib oldi va bu kurashda g`olib chiqdi...

Oylar o`tib Shirin xomilador bo`ldi. Bu davirda Shirin erkatoy qizga aylandi. Farxod g`amxo`r otada. Bu yoqimli sinov davridan ham o`tib oldilar...

Farxod tug`ruqxona oldida, bir nuqtada termulgancha turar. Fikri xayoli, bor diqqati Shirinda edi. Hozir uni ko`zi yoriyabdi. Do`ktrlar tug`ush og`ir o`tishi xaqida o`goxlatirishgan. Shuning uchun qo`rquvda, faqat tangridan madat so`ramoqda. Nihoyat hammasi tugagani haqida xabar berishdi. Tug`ish jarayonida Shirin ancha qiynalibdi. Shunga qaramay ona ham, bola ham sog`lom ekanligini aytishdi.
 Lekin ikki, uch kungacha ko`rsatishmas ekanlar. Shunga qaramay Farxod hech qayerga ketmadi. Bir yarim kun eshik tagida turdi. Do`ktirlar uning sabriga yoki sadoqatiga qoyil qoldilarmi. Ko`rib chiqishga ruxsat berishdi. Xonaga kirar ekan, kravatda yotgan Shirin va jajji qizalalog`ini ko`rib suyinib ketdi. Shirinning iliq tabassumi u ko`nglidagi havotirini aritdi.
Asta qizalog`ini qo`lga olar ekan. Shiringa minnadorchilik bildirdi va peshonasidan o`pib qo`ydi. 
 - Mani asal qizim. Huddi onasingiz o`zi! 
 - Yo`q dadasining! 
 - Yarmi onasi, yarmi dadasi, mani jajji Shirinim! 
 - Farxod aka ism tanlaymizmi? 
 - O`zing tanlagan ismlar bormi? 
 - Ha! Zuxra? 
 - Zuxra Fotimani egizi-ku? 
 - Yo`q, qizimiz erta tongda tug`uldi. Ayni Zuxro yulduzi ko`ringanda! 
 - Qizim sizni ismingiz Zuxra! -Farxod qizini qulog`iga shivirladi. 
 - Balki qizimham, manga o`xshab o`z Toxirini topar? 
 - Balkim! -Farxod asta qiziga mehir bilan boqdi...

TAMOM. 

Ikki hafta oldin KINOTIATR telikanalida Premyera Farxod va Shirin haqida kino qo`ydi ko`rgan bo`lsangiz kerak. Anonslar ketayotganda juda qiziqdim. Ammo kinoni ko`rganimdan keyin hafsalam pir bo`ldi. Man o`zgalarni mehnatini yerga qorish niyatidan yiroqman. Shunchaki Farxod obrizi yoqmadi. Yigit har ikki gapni birida ``MAN ERKAYMAN`` deyaverdi. Ammo o`zi beyburd hezimkashni ishini qilardi. Shunga qaramay ohirigacha ko`rdim. To`g`risi ohirida falokat bo`ladi deb o`ylagan edim. Ammo yaxshilik bilan tugagani manga yoqdi. Ohirida Shirin obrizini yaratgan qiz FARXOD VA SHIRIN dostonini o`qiganini aytdi. Uni shu gapidan keyin manam halovatimni yo`qotdim. Intirnetdan topdim, ammo telifonga qarab o`tirish ko`zni toliqtirib yubordi. Ertasi kuni qallig`imning uyiga chiqdim. Bo`lajak qaynonam hovlida kir yuvayotgan ekanlar. Salomlashib bo`lgach qaynonalarini javonlaridan bir ikkita kitob olib turishni so`radim. Hujraga olib kirdilar, kitoblarni ko`pligini. Darov Hamsani qidirishga tushdim. Topdim ham, ammo ko`zim to`yman yana ikkita kitob oldim. USTA VA MARGARITA, MUQADDAS & TILLA UZUK so`ng ortimga qaytdim. Avval ham Hazrat Alisher Navoyining Hamsasini o`qiganman. Ammo asosiy etiborni Layli va Majnunga qaratgan edim. Bu eng zo`r doston deb o`ylagan edim. Lekin 3 kun davomida FARXOD VA SHIRINNI o`qib adashganimni tushundim. Bu dostonlarni bir biridan ustun qo`yib bo`lmar ekan. Erinmay mag`zini chaqib o`qib tugatganimdan so`ng o`ylab qoldim. Man ham o`zimning Farxod va Shirin hikoyamni yozaman deb. Ammo bu oson kechmadi. Deyarli bir hafta tunda bir-ikki soatlab yozishib juda ko`p oylashimga to`g`ri keldi...
Hozir ko`chada anig`rog`i orqa tarafdagi bog`daman. Havo bulutli sal yupun kiyinibman etimni junjuktiryabdi. Lekin havo biram toza ilhomim kelyabdi. Lekin uxlashim kerak soat ham 00:40 bo`pti...

Hullas hikoyam yoqadi degan umiddaman...

TAMOM.

Muallif: -MAJNUN-
[IMG]
logo.png