     Boenzakalonka oldida turgan oq Nekisa ortidan qora Lasetti asabiy 3, 4 bor signal urdi. 
 - Ho`v to`ldirib bo`lganingdan keyin olmaysanmi aravangni? -dedi Lesettidagi yigit oynadan boshini chiqarib. Nekisiyadagi orqa chiroqlarini 1, 2 o`chirib yoqdida joyidan qimirlamadi. Lasettidagi yigit mashinadan tushib jaxil bilan keldida Neksiya tomiga bir urdi! 
 - Hov shalaq arava! -dedi. Shu payt qoraytirilgan oyna pastga tushuib tanish bashara ko`rindi. 
 - Haa Hurshidboy, shalag` aravami pachoq qilmang! 
 - Iya G`anisher aka o`zinmisan birat? 
 - O`zimman tanimadingmi? -deb G`anisher mashinadan tushdi va quchoqlashib salomlashdi. 
 - Birat mashinani paypog`day alishtirasanda, bugun boshqada yurseng ertaga boshqada, indinga yana bir... 
 - O`zing qalaysan Hurshidboy? 
 - Yaxshi birat... Mashinangni olib turgin benzen olvalay sani mehmon qilaman baliq yegani boramiz! 
 - Bo`ldi san nima desang shuda! -G`anisher mashinasini haydab benzakalonkada chiqib ketgach yo`l chetida kutdi. Hurshid chiqib signal chalib ortimdan yur ishorasini qildi. Baliq pishiradigan choyxonga olib bordi... 

 Baliq bilan 50x50 oldilar. 
 - Sandan hafaman Hurshidboy! 
 - Nega xafasan birat?
 - Bir og`iz to`ygaham aytmading-a! 
 - Birat o`zimham hijolatman, juda ko`p tanish bilishlarni to`yga ayta olmadim...
 - Endi bitta ziyfatga qarzsan! 
 - Mana manashu o`tirishni haqqi mandan!  
 - Bu kam kechqurin yana bir ziyofatga qarzsan! 
 - Gapyo`o` birat, kechqurin birorta joyda o`tiramiz! -dedi kayif ustida Hurshid...

  Kechki payt ikkovlariham kelishilgan joyda uchrashishdi. Restaranda o`tirib yedilar ichdilar. 
 - Birat endi ketaylik! -dedi Hurshid. 
 - Hurshidboy tushunaman san yangi kuyovsan, mayli san ketaver. Man o`yinga boraman! 
 - Birat haliyam qumor o`ynayabsanmi? 
 - Ha! 
 - Maniyam olib bormaysanmi? 
 - Agar hohlasang gapyo` lekin bu ko`chaga kirsang qaytib chiqishing qiyin bo`ladi! 
 - Nasixat qilma birat, san olib bor maniyam aqil bo`lmay?  
 - Ha bo`ldi yur bo`lmasa! -dedi...

   G`anisher Hurshidni bir kvartiraga olib bordi. Biroz o`tirganlaridan keyin bitta-bitta qumorvozlar yig`ildi... 
 - G`anisher bormisan! -dedi soqol moylov qo`yib olgan Akmalxon. 
 - Yaxshimisiz Akmalxon aka! -deb quchoqlashib ko`rishdi. 
 - Buyoq kim? -dedi Akmalxon. 
 - Bir ukaxonim ismlari Hurshidboy, bizga qo`shilmoqchi! 
 - Ha bemalol soqqa bo`lsa bo`ldida! -deb bey o`xshov hoholab kuldi...

  Hazil huzul bilan, o`yin boshlandi. Bir ikki soat o`tmay G`anisher cho`ntagidagi bor pulni yutqazdi va o`rnida turdi. Bu paytda Hurshidni omadi kelayotgan edi.  
 - Hurshidboy buguncha omadim kelmadi, o`yin tugaganda aytib qo`ygin man narigi xonada dam olib yotaman. 
 - Birat bemalol yotaver, o`yin tugaganda yutqazgan pulingni qaytib beraman! -dedi Hurshid omadi kelayotganidan o`ziga ishonchi ortib. 
  Uni bu gapidan keyin, boshqa qimorvozlar ustidan kulganday jilmayib qo`ydi. Ukaxonini katta gapirayotganini anglagan G`anisher yelkasiga qoqib qo`ydi. So`ng nariga xonaga o`tib devonga yonboshladi...

 - G`anisher aka... G`anisher aka... Uyg`oning! -dedi. G`anisher ko`zini arang ochib tepasida turgan Hurshidni ko`rdi. Rangi o`chib ketgan. 
 - Hurshidboy nima bo`ldi? 
 - G`anisher aka yutqazib qo`ydim! -dedi. Har doyim aka desaham senlab gapirardi. Bu safar sizlab gapirayotganidan sezdi anchaga tushgan. 
 - Qumor shuda bazida yutqazasan bazida yutasan. Chiqib turaver xozir yuz qo`limni yuvib ortindan chiqaman! -dedi G`anisher. 
Hurshid indamay chiqib ketdi. G`anisher vannaga kirib yuz qo`lini yuvayotgan edi. Ortidan kvartira egasi kirdi: 
 - Uka bu ovsarni qayerdan topdiz? 
 - Shunmadim kimni? 
 - Anova siz bilan kelgan pufakni! 
 - Nima bo`ldi? 
 - G`irt jinni ekan, mashinani tikdi, xotini garovga qo`yib 20 limonni bo`yniga ilvoldi, agar 2 kun ichida pulni bermasa xotini Akmalxonakaga o`tadi! 
 - Vooy onangni... -dediyu Hurshidni orqasidan chiqdi. Hurshid esa yo`q edi!...

 Abetga yaqin Hurshid uyiga kirib keldi. 
 - Assalom alaykum! -deb yangi kelinchak qarshisiga chiqdi. 
 - Aaa!
 - Sizga nima bo`ldi, tuni bilan qayoqda qolib ketdiz, bir o`zim rosa qo`rqdim... -dedi xotini Sayida Hurshidga karashma qilib. 
 - ...!!! -Hurshid esankirab ostonaga o`tirdi. Sayida avval Hurshidga keyin ko`chaga qaradi. 
 - Mashinayz qani Hurshid aka? 
 - Aaa... Ustaxonada! 
 - Nima bo`ldi, o`zi nega rangizda rang yo`? 
 - Hechnima hechnima!
 - Aldayabsiz, birorkimni urvordizmi. Nega indamaysiz mani qo`rqitmang gapring?
 - Jonim manga pul kerak! 
 - Pulll... Nega aaa qancha? 
 - 20 milyon! 
 - Uyda bor ediyu! 
 - Uyda buncha pul yo`q, jonim taqinchoqlaringni olib chiq! 
 - Yo`q!
 - Bor opchiqqqq! -deb baqirdi. 
 - Hurshid aka rosdan uyda taqinchoq yo`q, qo`limdagi nigoh uzugim, qulog`imdagi ziragim va manabu tilla zanjirdan bo`lagi hammasi oyijonimda! -dedi Sayida bo`yinchasidagi zanjirni barmoqlari bilan siypalab. 
 - Nima nega men olib bergan taqinchoqlarni oyinga berasan? -g`azabini yashirmay Sayidagi go`layib qaradi. 
 - Yo`q sizni oyizga... Oyijonimga berganman! -dedi. Kelin bo`lgandan beri birinchi marta eri bunday do`q urganini eshitib ko`ziga yosh oldi. 
 - Oyim nega oladilar tushunmadim! 
 - O`tgan safar kelganlarida qimmat narsaling menda tursin degan edilar! 
 - Nega menga indamading? 
 - Sizga aytmasligimni tayinlagan edilar, meni kechiring Hurshid aka! -dedi. 
 - Kechirdim jonim... Sangi bir iltimos aytsam qilasanmi?  
 - Avval ayting... 
 - Jonim uyingdan pul olib kela olasanmi? 
 - Qancha kerak dadajonimga aytaman! 
 - 20 milyon! 
 - Bu juda katta pul berarmikinlar? 
 - Jonim man uchun dadangni ko`ndir. Keyin qaytib beramiz degin! -dedi...

  Qaynotasidan unishga ishonib xotinini uyiga yubordi. O`zi bo`lsa bir oz dam olish maqsadida boshini yostiqqa qo`ydi. Azbaroyi charchaganidan dong qotib qoldi. 
 - Hurshid aka turing! -erini ohista turtib uyg`otdi. Hurshid ko`zini istamaygina ochib:  
 - Nima tezda borib keldingmi? 
 - Yo`g`aaa, shom bo`ldi-ku! -dedi. Hurshid boshini ko`tarib derazadan tashqariga qaradi. Berilgan muhlatni yana bir kuni o`tayotganidan ko`ngli g`ashlandi. Sayidani bosh egib turganidan bildi pul olib kela olmagan. 
 - Olib keldingmi? 
 - Yooo`q dadam bermadilar, shuncha pulni nima qilasanlar deb urushib berdilar! -dedi bosh egib. 
 - Hey dadangni... -dedida, chiqib kettdi...

   Bormagan yeri, qarz so`rmagan tanishi qolmadi. Bu orada muhlat tugadi, hatto o`tibham ketti. Hechkim qidirib kelmadi, hechkim telifon qilmadi. Shundan keyin bemalol pulni tashvishini qilmay qo`ydi...

 Yarim tunda darvozasi taraqladi, o`rnidan turib chiqdi. Qarshisida bir barzangi turardi, qarz olib ketgani kelganlardan ekanini sezib duduqlandi. 
 - Ki...ki..kimm kerak! 
 - Sani Akmalxonaka chaqiryabdilar buyoqqa yur? -deb naroqda turgan mashinani oldiga olib bordi. 
 - Iyaaa-iyaaa mani boyvocha ukaginam, lavizsiz ukaginam qani mashinaga o`tiringchi? -dedi. Hurshid salom berib mashinaga o`tirdi. Akmalxon shafyorga ishora qildi, shafyor mashinani haydab ketti. 
 - Ho`sh ukajonim mana muddat o`tibham ketti, qarziyzi qachon berasiz? -dedi muloyimlik bilan. 
 - Beramanda aka... Anovvvi yutib olgan mashinayzham qimmat turadi, aka siz o`shanda arzimagan narxga yutib oldiz! 
 - Iya ukajonim o`rtaga fil tikasizmi, quyon tikasizmi. U yutganniki qumorni chidaganga chiqargan! 
 - Aka yana biroz muhlat bering! 
 - Muxlat yo`q... Ukajonim erkakda lavz bo`ladi, endi kelishganimizday siz qarzni qaytargunizgacha suyukli xotiniz menikida mehmon bo`lib turadi? 
 - Yo`q aka buni ilojisi yo`q? 
 - O`shanda san xotinimi garovga qo`ydim, qarzga o`ynay deganmiding-aaaa? -dedi Akmalxon. 
 - Ha! 
 - Unda onangni amiga, taroziga solyabsanmi? 
 - Aka tushuning xozir imkonim yo`q, keyin albatta to`layman! 
 - Erkakmisan o`zi? -dedi Akmalxon. 
 - ...! -Hurshid indamay bosh egdi. 
 - Ha mayli ukam san uchun shu qarzdan kechdim... Agar san...! -dedi. Hurshid unga umidlanib tikildi. 
 - Agar san manashularni oldida ''Akmaxonaka man erkek enasman, xotin kishiman'' desang! -deb oldi o`rindiqda o`tirgan ikkita barzangi yigitga ishora qildi. Hurshid o`ylanib qoldi. 
 - Bo`l ayt shuncha qarz bir og`iz gaping uchun... Kechvoramiz-aaa yigitlar? -dedi yana yigitlar bilan kulishib. Hurshid bir yigitlarga qarab oldida. 
 - Akmalxonaka man erkakmasman! -deb pichirladi. 
 - Nima deding eshitmay qoldim, balantror to`liq qaytar! 
 - Akmalxonaka man erkakmasman, man xotin kishiman! -dedi. Akmal bir xoxolab kulib oldida yanidagi ikki barzangiga ishora qildi...

  Mashina xilvatroq yerda to`xtadi. Barzangi mashinadan tushib Hurshidni qo`lini qayirdi, ikkinchisi uni shimini yecha boshladi. 
 - Nima qilyabsizlar! -qo`rqib ketdi va tipirchilay boshladi. Biginiga tushgan ikki mushdan keyin naq ko`ngli aynib ketay dedi. 
 - Kesib tashala! -deb buyirdi Akmal. Asbobini oldiga pichoq olib kelganda qo`rqib yig`lab yubordi. 
 - Akajon aytganizi qilaman! -deb yalindi. 
 - O`tir mashinaga! -deb. Barzangidan bittasi Hurshidni ketiga bitta tepdi. 
 - Hezalak ishtonini ko`tar... To`xta mashinaga o`tirma siygok...! -deb kulib yubordi. Unga qo`shilib Akmalxonam kuldi. Hurshid shimiga qaraganda xo`l ekan o`ziham sezmagan xolda siyib qo`yibdi...

  Biroz Hurshidni ustidan kulishib olganlaridan so`ng, Akmalxon nararoqqa borib telifonda kimlargadur buyruq berdi. 
 - Telifoning bormi? -dedi Hurshidni yoniga kelib. 
 - Yo`q! 
 - He onangni... Ma ol xotiningga telifon qil tashqariga chiqsin! -deb qo`lidagi telifonni Hurshidga uzatdi. Hurshid telifonni olmay qarab turaverdi. Barzangi yoniga kelib pichog`ini bir ikki o`ynatib qo`ydi. Hurshid tezda telifonni oldida raqat tera boshladi. Birinchi gal telifonni ko`tarmadi. Akmal qayta terishni buyurdi. Ikkinchi gal telifon ko`tardi: 
 - Alo`! 
 - Sayida man! 
 - Ha Hurshidaka qayoqqa ketdiz, qayerdasiz? 
 - Tashqariga chiq! 
 - Qorang`u qo`rqaman! 
 - Iltimosss jonim chiqaqol! 
 - Hozir chiqman! -dedi. Gaplarni eshitib turgan Akmalxon Hurshidni qo`lidagi telifonni oldida yana kimgadur telifon qilib tayyor turishini aytdi...

  O`n daqiqacha o`sha yerda turdilar, keyin yana kimdur Akmalxonga telifon qilib ish bitganini aytdi. 
 - Haaa ukaxon endi sani uyinga tashlab qo`yardim-u, lekin san siyib qo`ygansanda o`rindiq yomon bo`ladi. Mayli hali yoshsan bir yugursang uyinga yetib olasan. Ha aytganday manabu mani vizitkam pulni topganingda telifon qilgin! -dedida yana bir xoxolab kuldi. So`ng ular Hurshidni qoldirib ketishdi...

  Hurshid nimalar qilib qo`yganini anglab biroz yig`lab olgach uyiga qarab yugurdi. Hotinimi olib ketmagan bo`lsin degan umidda edi. Garchi o`zi ishonmasada. Ammo uyiga kelganda, hotini yo`q edi...

Nima qilarini bilmay qolgandi. Ertasiga G`anisherdan umid qilib uni uyiga bordi. Eshik ochilib G`anisher ko`rindi, Hurshid salom berib qo`l uzatdi. G`anisher ko`zlari olaytirib: 
 - Nega kelding? -dedi. 
 - Aka yordam bering, anovi Akmal, Sayidani olib ketib qoldi! 
 - Tur naxxuy, o`zing pishirgan osh! -dedida yuziga eshikni yopdi. Hurshid karah ahvolda, biroz turdida orqasiga o`grildi. Shu payt eshik ochildi: 
 - Kir ichgariga! -dedi G`anisher. 
Hurshid endi kirgan ediyam, kutilmaganda chakkasiga tushgan musht zarbida yerga quladi. Nima uchun musht yeganini tushinib yetmasidan, yana bir ikki tepki yedi. Teppasida turgan G`anisher onasi qolib buvisi, buvisi qolib singlisi hammani qo`shib so`kindi: 
 - Onangni sikay sani maqtanchoq, aqilsiz hayvon ekansan. Sani kasringga manam qolmasam go`rga edi! -gapini tugatib ulgurmay yana bir ikki tepkiladi. 
 - Tur, lanati Akmaldan qancha qarzsan? 
Hurshid o`rnidan arang turib, qonab ketgan labi, burnini artar ekan: 
 - 20 milyonnn! -dedi. 
 - Man topib beraman it... Sanga qo`shilib guldak xotiningni uvoliga qolmasam edi? -dedi. So`ng G`anisher uyidan biroz pul olib chiqdi. Yana mashinada 2 ta yerga borishdi. Kechga yaqin pulni topib berdi. Pulni ko`rib kaltak yegani esidan chiqib ketgan Hurshid: 
 - Rahmat sizga G`anisher aka! -dedi. 
 - Rahmatingni ko`tinga tiq, ko`rding manam pullarni qarzga topdim, ertami kechmi qaytarasan! -dedi. So`ng Akmalni uyiga olib bordi. 

 - Iya hushkelibsan G`anisher! -G`anisherga quchoq ochib ko`rishdi. 
 - Akmalxonaka ukamga qattiqqo`llik qilib yuboribsiz! -dedi. Akmalxon orqada bosh egib turgan Hurshidga bir qarab oldida. 
 - Ukaginam bilasanu qoydalarni. Bu siygok... Ha aytganday bu ukaxoning siygok ekanku! -deb xoxolab kuldi. Nimani nazarda tutayotgani shunmagan G`anisher: 
 - Bolaligidan shunday! -deb qo`yaqoldi. Akmalxon ermak qilib kulayotganidan jaxli chiqgan G`anisher muddoga o`tdi. 
 - Akmalxonaka, mana ukami qarzi, endi uni omonatini qaytaring! -bir halta pulni stol ustiga qo`ydi...

Akmalxonni bitta buyrug`idan keyin, Sayidani olib chiqishdi. Qo`rqib ketgan Sayida Hurshidni ko`rdiyu o`zini uni quchog`ida urdi. Gapira olmasdi faqat yig`lardi. 
 - Mana siygok, mashinangni kalitini ol. Mashinangni tashqarida qaytib berishadi. Pullaringniham qaytib bermamyman, man ko`p sahiylikni yoqtirmayman. Ha aytganday keragini xotiningdan oldik, yana bir kun kechikkaningda biz sandan qarzdor bo`lib qolardik! -deb xoxolab kuldi. G`anisherham, Hurshidham allaqachon Akmal nimaga shamma qilayotganini tushundi. Ammo ayib o`zidaligi uchun tilini tishlaganday orqasiga qaytdi. Hurshid hotini qattiqroq quchoqlar ekan: 
 - Sanga tegishmadimi? -deb shivirladi. 
 - Yo`q tegishmadi! -Sayida yenglarini yanada tushurib bilagidagi arqon izlarini yashirdi. Hurshid allaqachon bu izlarni ko`rgan bo`lsada o`zini ko`rmaganga oldi. Ichini it talaganday bo`layotgan bo`lsaham sezdirmaslikka urundi. 
 - Bular hafli odamlar, bu ishlarni hechkimga aytma! -dedi Sayidaga pichirlab...


BIR KUN AVVAL...

Saylida ustiga xalatini kiygach tashqariga chiqdi. Darvozadan chiqgandi, qandaydur kimsalar og`zini berkitib mashinaga tiqdi. Ikki kishi uni shunchalar qattiq ushlab olgandiki. Qimirlay olmasdi, buni ustiga qo`rqqanidan esankirab qoldi. Ko`p o`tmay o`zini qandaydur yotoqxonada ko`rdi. Avvalliga bir ikki baqirdi, eshikni tappillatib urdi. Ohiri bu ishlari foydasiz ekanini bilgach tinchlanib qoldi. Oradan ko`p o`tmay eshik ochildi. Soqol moylov qo`ygan, yoshi 35-40 orasidagi. Ko`zlari olazarak boqadigan hunikkina erkakni ko`rdi. Avval unga so`ng qo`lida ushlab turgan chilvir arqonga qarab bey ehtiyor orqaga tistarildi. 
 - Manga tegang! -dedi yig`i aralash. 
 - Aqilli bo`lib gaplarimga kirsang ozor chekmaysan! -dedi Akmalxon Sayidani xusli malohatidan ko`z uzolmay. 
 - Manga teksaliring dadamga aytib beraman! -dedi Sayida. Akmalxon xoxolab kuldida, yana ko`zlarini go`laytirib: 
 - Dadang juvalmak bo`lib ketishini istasang ayt, mana sanga telifon! -dedi Akmalxon cho`ntagidan telifon chiqarib katta devon ustiga tashladi. Sayida yanaham qo`rqib ketti, bir telifonga bir soqolli odamga qarardi. 
 - Olmaysanmi? -Akmalxon bir ikki qadam bosib Sayidaga yaqinlashdi. Sayida yanaham ortga tistarildi, orqasi devorga teygach birdan yig`lab yubordi. 
 - Yig`lama, o`lib ketishni istaysanmi? 
 - Yo`q! -Sayida ovozini ochirdi. 
 - Gavdangni to`g`ri tut! -buyurdi Akmalxon. Allaqachon bukchayib olgan Sayida zo`raki gavdasini ko`tardi. 
 - Dadangni yaxshi ko`rasanmi? 
 - Him! 
 - Akangni, singlingni? 
 - ...! -Sayida bosh irg`adi. 
 - Eringnichi? 
 - Ha! 
 - Juda yaxshi, shular sanga azizmi? 
 - Himm! 
 - Unda aqilli qiz bo`lib aytganimni qilasan-a? -dedi Akmalxon. Sayida tastiq tariqasida bosh chayqadi. 
 - Bo`l yechin! -dedi. Bu buyruqdan Sayidani ko`zlari katta-katta bo`lib ochilib ketdi. Bu odamni hafli ekananini angladiyu asta halatini yechdi. Akmalga qarab qarab qo`yar ekan, juda astalik bilan tungi libosini yechdi. Akmal sabir bilan kutib turardi. Sayida ichkiyimda qoldi. 
 - Bo`l-bo`l qolganiniham yech! -dedi, huddi o`ljasiga tashlanmoqchi bo`lgan yirtqichdan, ko`zlarini Sayidadan uzmay. Sayida asta lifchigini yechdi, tirsaklari, yelkalarini g`ujgancha ko`kragini berkitishga tirishdi. 
 - Tushur qo`lingni... Anavuniham yech! -Akmal tursigiga ishora qilib buyurdi. Sayida tursigini tizzasiga tushurdi, avval o`ng keyin chap oyog`idan chiqardi. Tursikni, yechilgan kiyimlar ustiga tashladi va tuppakkini juni bor avratini kafti bilan to`sdi. Ana edi o`zini bosa olmagan Akmal unga yopishdi. Devonga yotqizib pishshillagancha to`g`ri kelgan yeridan o`pa boshladi. 
Biroz o`tgach ustidan turdi va o`zi bilan olib kelgan chilvir arqon bilan qo`llarini devonni ikki chetiga bog`ladi. Sayida qo`rquvdan daxshatga tushgani uchun qarshiliksiz yotardi. Akmal Sayidani yechilgan kiyimlari ichidan, rumolini oldi va to`rt buklab, Sayidani ko`zlarini bog`ladi. Shundan so`ng shosha pusha yechinib o`zini Sayidani ustiga tashladi. Shavqatsiz munosabat, og`riqli holat, jirkanch bo`salar tugadi. Sayida hammasi tugadagni, u bilan bo`lgan erkak chiqib ketganini sezdi. Ammo tez qaytib kelib, yanada ehirosga berilib qovushdi. Bu hol yana takrorlangada, bu erkaklar boshqa-boshqa ekanani sezdi. O`limiga roziday ingragacha yig`lar, qarshilik ko`rsatishga urunsa arqon qo`llarini siqib uvushtirar edi. Yoqimsiz hissiyotlar, o`nlab erkaklar bilan bo`lish, shunarsiz og`riq azoblar tugadi. Nihoyat qo`llari bo`shab, ko`zlar yechildi. Qarshisida mutloqo begona erkak qip yalang`och tirjayib turardi. Erkak hirsini yashirmay, tikanday sanchilgan sochollarini yuziga tekkazib o`pganda. Undan jirkanib ketdi. Shundan so`ng erkak chiqib ketdi...

Nihoyat bu azobli tun tugab, kun yorishganda. Yana bir begona yigit xonaga tashrif buyurdi. Qo`lidagi allabalo oqchiq sochiq kiyimlarni kiyib olishni buyurdi. Qo`rqanidan yigitni shartiga ko`nib uni ortidan ergashdi. Kattagina xona, chiroyli dasturxon tuzalgan, to`rida uni qo`llarini ko`zini bog`lagan erkak. Nonushtaga taklif qildi...

Taziq, qistov ostida yegan har luqmasi, tomog`idan to`shdek o`tdi. Nonushta xirsli qarashlar, maza-bemaza kulgu asnosida abetga ulanib ketdi. Yana o`sha mas alas qarashlar, suykalish boshlandi. Yana, qarshilik rat etishlarga qaramay tundagi ish bir boshdan qaytarildi. Bu safar Sayida hech qanday bog`lashlarsi ketma-ket 5, 6 kishni qabul qildi...

O`ziga o`lim tilagan holda yig`lagancha. O`sha o`zi toptalgan honada yotardi. Kech bo`lganda yana xona eshigi ochildi. Yana qaytariladi deb qo`rqib ketgan edi. Lekin xonaga kirgan kimsa uyiga ketishi mumkunligini aytdi...

Chiqganida ko`zi eri Hurshiga tushdi, o`zini uni quchog`iga urar ekan. O`zi hatarsiz xafsiz his qildi. Aslida uni bu botqoqa tashlagan kimsa eri ekanini hayolgaham keltirmagan edi...

ORADAN BIR YILGA YAQIN VAQT O`TDI...

Hurshid kasalxonadan chiqgach, taksilar turgan yerga yurgan edi. Yoniga mashina kelib to`xtadi. Ruldagi kishi G`anisher ekanligini ko`rgach, biroz esankirab qoldi. Qarzini so`rab qolsaya deb o`yda o`ldi o`rindiga o`tirdi. 
 - Qalaysan Hurshid, san taksida yurmasding shekili? 
 - Odam majbur bo`larkan aka! 
 - Ho`sh ishlar joyidami? -dedi G`anisher. Qarzimni so`rasa kerak degan hayolga borgan Hurshid asta o`ksinib dardini so`ylay bo`shladi. 
 - Aka hozir qarzimi qaytara olmasam kerak. Og`ir kasalga yo`liqdim. Umrim tugab boryabdi aka! -Hurshid ko`z yoshlarini yashirmadi. 
 - O`zingni bos ukam, albatta shifo topasan! 
 - Aka mani hudo urgan. SPIDdan hechkim shifo topmagan! -dedi. G`anisher birdan sergak tortdi. 
 - Hotining tuzukmi? 
 - Ha, mo`jiza tufayli hmilador paytida kasallikni yengib yuboribdi! 
 - Ikki oy avval, Akmal shu kasallikdan o`ldi, shotirlaridaham shu kasallik aniqlangan! -dedi. 
Hurshid, bu kasalligni qay yo`l bilan yuqturganini tushungan bo`lsada. Hammasiga o`zi aybdor ekanligi boyis o`zini lanatladi...

____________________

Yaxshi inson hayotlik chog`ida ham, o`limidan so`ng ham zavol topmaydi. 

AFLOTUN.
____________________

[TAMOM]

Muallif: -MAJNUN-
[IMG]
logo.png