YORING BO'LSA IKKITA BO'LSIN...Umida ko'chani supirib, ahlatlarini chelakka solayotgan edi. Juda kech qolgani uchun atrofdagi odamlardan hijolat tortib tez harakatlanardi. Shu payt naroqdan balat poshnali, kalta yupka judayam olifta kiyingan bir qiz unga yaqinlashdi. Umidani ko'zi avval chiroyli tuflilarga, keyin oppoq tizzalar, so'ng kulib turgan chiroyli chehraga tushdi. - Vooy Guli... Tavba arvohga o'xshiysana-a kelganingni bilib bo'lmaydi! -dedida dugonasi bilan o'pishib ko'rishdi. - Salom dugonajon... Uxlab qoldingmi namuncha kun tepaga chiqib ketdi-yu? -deb kuldi Guli. - Voy o'zimham uyatdaman, bolam ertalabdan yig'lab qolsa bo'ladimi zo'rg'aldan ovutdim! - Qaynonang yo'qmidi? - Oyijonim ertalab Behzot akam bilan ketgan edilar... Ha o'zinga yo'l bo'lsin? -dedi Umida. - Zerikib ketdim, bir aylanib kelay! -dedi Guli. - Dugonajon xafa bo'lmagin man uyga kirishim kerak, bolam uyg'onib qolmasin... Agar istasang uyga yur! - Qaynonang yo'qmi? - Yo'q dedimu boya! - Mayli unda kiraman! Umida Guliyni uyiga olib kirdi. Oldiga bir piyola choy bilan u-bu nozi nematlardan qo'ydi. Ikki og'iz gaplashmaslaridan narigi xonadan yig'i ovozi keldi. Umida o'sha xonaga o'qday kirib ketdi. Birozdan keyin 3, 4 oylik chaqaloqni ko'tarib olib chiqdi. - Dugonajon uzur bolamni qorni ochibdi! -dedi va stulga o'tirib chaqalog'iga ko'kragini tutdi. - Hechqisi yo'q! -dedi Guli. - Dugonajon qachon turmushga chiqmoqchisan? - Hozircha yo'q, hali o'ynab kuladigan davrim. Manam sanga o'xshab qolaymi! - Bu nima deganing? - Bola bilan...- Voy dugonajon bola hayotingga qanday mazmun olib kelishini bilsang edi? -dedi. - Bilamiz qanday mazmun olib kelishini tuni bilan uxlamaysan, ahlatini tozalaysan! - Bolam tug'ulganday beri baxtim to'kis, erim mehribon qaynonam g'amho'r-maslahatg'o'y! - Voy o'rgildim erlik to'kist! -dedida Guli hazilga olib kuldi...Saldan keyin Gulini telifoni jiringladi. - Gamlashsam maylimi? -dedi Umida qarab. - Beymalol! -dedi. Guli telifonni oldi. - A'lo! - A'lo salom Rovshan aka! -dedi. - Qalaysan Guli qayerdasan? - Uyda! - Bugun voxting bormi? - Ha! - Uchrashaylik! -dedi. Shu payt Guliga yana kimdur qo'ng'iroq qildi. Guli telifondagi no'merga bir qarab olgach: - Jon oyim qo'rg'iroq qilyabdilar! -ikkinchi linyaga o'tdi. - Kim bilan Gaplashyabsan jonim! - Oyim bilan gaplashayotgandim Sohib aka! - Bugun voqting bormi? - Ha beymalol! - Uchrashaylik sanga sovg'am bor! - Sovg'a! -deb ko'zlari chaqnab ketdi. - Ha! - Qanday? - Kelganingda ko'rasan, har doyimgi joyga kutaman! - Hayer jonim! -dedida yana birinchi linyaga o'tdi. - Namuncha ko'p gaplashding! - Oyimlar qanday gaplashmay bo'ladi Ravshan aka! - Ha mayli, bugun uchrashamizmi? - Yo'q oyim hozir aytdilar to'yga borishar ekan. Maga uyda o'tir dedilar. Jon ertaga ko'rishaqolaylik? -dedi. - Bo'pti jonim! -deb telifonni o'chirdi. Bu gaplarni eshib turgan, Umida yoqqasini ushladi. - Guli esing joyidami Davron akang bilsa nima bo'ladi? - Davron akam uylanganu! - Nima sanchi? - Man boshqasini topdim! - Kim u? - U mas ular o'zing xozir eshitdingu! - Esingni yeb qo'yibsan bir vaqtda ikkitasi!!! - Ha aytadilarku! ''YORING BO'LSA IKKITA BO'LSIN BIRI ZAPASTA TURSIN'' -dedida o'zidan g'ururlanib jilmaydi. - G'irt jinnisan! Kim ular o'zi? - Bittasi Ravshan, yana biri Sohib! - O'zimi akami sinfdoshlari, Ravshan aka bilan Sohib akami? - Ha! - Esingni yedingmi aaa ular do'st-ku? - Nima qipti! - Ular yaxshi bollar ularni aldama! - O'rgildim sandaqa dugonadan, man yomonmidim! - Yo'q unday demoqchi emasdim! Shunchaki... San qizbola emassanu! -dedi Umida pichirlab. - Umi sani sirdoshim desam! - Yo'q-yo'q buni hechkimga aytmadim! Faqat yoxshi bollarni aldama deyabman... Hamma ayib Davronda! -dedi Umida kuyunib. - Davron akami yomonlama, uni sevaman! - Voy sani nomusinga tegib, boshqaga uylanib ketibdiyu? - Nima qipti, biz halixam uchrashamiz! -dedi. Shu payt yana telifoni jiringladi. Guli Umidaga jim degan ishora bilan ko'rsatkich barmog'ini ko'rsatdi. - A'lo oyijon! - Guli qayoqqa ketding? - Oyi o'qishdaman! - Qanaqa o'qish bugun yakshanba-ku! - Yo'q haligi oyijon... Dugonam bilan kitob olgani kelgandim! - Qanaqa kitob? - Dugonam engiz tilidan tayorlanayotgan edi, zarur ekan sherik bo'lib keldim! - Bo'lpi tez uyga qaytgin....! -dedi oyisi...Guli telifonni qo'ygach uff tortdi va o'ziga hayratlanib qarab turgan Umidaga qarab: - Namuncha tikilasan? - Guli yolg'onniham suvday ichasan-aaa tavba! - Hayot majbur qiladi! - Kamiroq yolg'on gapirgin tiling o'rganib qoladi dugonajon! - O'zi o'rganib qoldi, nima qilay! Haya nima deyotgan eding Umi? -dedi. Umida biroz to'xtab bolasini berigi ko'kragiga olib. - Guli, Davron sanga uylanmaydi, sandan foydalanib oxiri hor qiladi! - Zapastda ikkitasi bor! - Ularham ahmoq emasdur... - To'g'ri ahmoq emas... Lekin dugonajon nomusni tiklab beradigan jarroxlar haqida eshitganmisan... -dedi Guli. - Vuuuu Guli san juda hafli qizsan... Astafurulloh ish qilib mani akam ukamga sanday qiz uchramasinda! -dedi Umida. - Borgan sayin dugonajon gapimiz qovushmayabdi. Yaxshisi urishib qolmasimizdan avval ketaqolay! -dedi Guli kesatib. - Uzur Guli sani hafa qilmoqchi emasdim. Dugonalarcha maslahat ikkita qayiqqa chiqmoqchi bo'lsang aniq dengizga qulaysan. Yaxshisi yigitlarni ermak qilmay bittasini tanla! -dedi Umida. - Umi boru judayam faylasuf bo'lib ketibsan. Hayer man ketdim, oyim tez kel dedilar. Hali uchrashuvgaham borishim kerak! -deda Guli chiqib ketdi...Guli ko'p o'yladi Umidani gapida jon bor dedi. Davron akami sevaman deb yolg'on gapirgan edi. Davron allaqchon qiladigan ishini qilib javobini bergan edi. Endi umid shu ikki yigitdan. Ammo tanlash qiyin. Ko'ngli Ravshanda, ammo Sohib sahiyroq. Guli avval Sohib akadan sovg'ani olay keyin yana o'ylab ko'raman degan o'y bilan uchrashuv joyiga ketdi...Guliyni u yerga ajoyib sovga kutardi. IKKI OSHIG'I UNI SINAGAN EKAN...YORING BO'LSA IKKITA BO'LSIN BIRI ZAPASTA TURSIN.EHTIYOT BO'L IKKOVIDANHAM QURUQ QOLMA...TAMOM...
Muallif: -MAJNUN-
[IMG]
logo.png
