Ko'nglim dardin bilmaysan!!!

Jiguli vaz 2106 rusmli mashinamami yaxshilab tamirlab bozorga olib chiqib sottim. Uydagi yeg'ib qo'ygan pullarimga qo`shib Neksiyaga yetgulik qildim. Baribiram uyga olib kelgunimcha yana safrlar ekanman. Ilojim qancha hozirda taksi haydasham osonmas. Odamlaram yaxshi mashinaga o'tirgisi keladi. Baribir shu Neksiya olmasam bo'lmaydi. Uyda qolgan netgan pullarni to'pladim. Uyda 300 ming pul bor ekan. Manga kamida 1 800 000 kerak. Boshim qotti, uyda o`tirardim. 
 - Ho'jayin ovqatlanib olasizmi? 
 - Hozir qornim to'q! -homilador hotinimga qarab achchiqlandim-u qattiq gapirgim kelmay. 
 - Azizam og'ir ko'tarmang, o'zimga aytsay o'rnatib beraman! Qo'lizdagini bering! -dedimda o'rnimdan turib qo'lidagi tikuv mashinasini oldim. Hotinimni ko'zlari porlab ketganini ko'rganimdan keyin, yuragimdagi tashvishlar bir necha daqiqaga yo'qoldi. 
 - Azizam bu tiqir-tiqir tiqib o'tiravermang-a, har harda aylanib yurib turing! 
 - Ho'p bo'ladi! 
 - O'tgan safar do'ktrlarham shunday tavsilar qilgandi, Nargizani (3 yoshli qizim) tug'ayotganizda qiynalganiz yodizdadur? -dedim.
 - Ho'p ho'jayin, aytganizi qilaman! -dedi yanaham ochilgandan ochili, beygubor jilmaydi. 
 - Shuni tiksam zerikmay o'tiraman! -dedi. Hotinimi peshonasidan o'pib asta quchoqlab qornini siladim. 
 - Farzandimiz sog' bo'lishi uchun, avvalo siz sog' bo'lishiz kerak! 
 - Oyyiiiii oyyyiiii! -bijildoq qizchamning ovozidan ikkalamizham sergaklanib. 
 - Hozir qarab qo'yay! -dedida hotinim o'rnidan turib qizim o'ynab o'tirgan xonaga kirib ketdi. Yana tashvishim yodimga tushib, o'yga toldim. Pulni qayerdan topsam ekan, akamdan so'rasam berarmikin! 
 - Ho'jayin tinchlimi? 
 - Ha, tinchlik pul kerak, yana shunga boshim qotib turibdi! 
 - Him!? -dedida yotog'imizga kirib ketdi. Saldan keyin tilla taqinchoqlarini ko'tarib chiqdi. 
 - Aziza (hotinimni ismi erkalab Azizam deyman) hayolinga keltirma, bilasan uydagi narsani sotishga o'rganmaganman! -dedim, senlab gapirganimda o'zi shunib olаdi jiddiy gapiraman. 
 - Keyinroq boshqa olib beraverasiz! 
 - Azizam bunday qilmaymiz, man sanga taqgin deb olib berganman! -dedim. 
 - Ahir...
 - Pulni akamdan olaman? 
 - Mansur (katta akam) akamdanmi? 
 - Ha...
 - Zarifa (katta akami xotini ziqna ayyor ayol) kennayim... -hotinim kennayimi felini bilganday gapirdiyu gapi chala qoldi. Biladi birovni yomon odatini gapirganmi yomon ko'raman. Xozirgi xolatida koyib o'tirmadim. 
 - Qaydam bir so'rab ko'raveraychi chiqmagan jondan umid, olib kirib qo'yin taqinchog'larizi! 
 - Ho'p ho'jayin! -dedi. Hotinimni shu gapiga yaxshi ko'raman. Qaynonamham qaynotamga ho'jayin deydi. Onasidan o'rnak olgan hotinim kela kebtiki birormarta aka, yoki boshqa narsa deb chaqirmagan. Faqat va faqat ho'jayin deydi. Boshida hijolat bo'lardim, keyinchali quloq o'rganib ketdi. 
 - Azizam man ketdim, akamlarnikiga borib kelaman, bo'lsa bo'ldi bo'lmasa boshqa yerdan! -dedim. 
 - Agar ho'p desayz dadamdan... -hotinimi bu gapi yana og'ir botti, hafa bo'lganimi sezdirmadim.
 - Dadam sizday qimmatboho boyliklarini berib qo'yibdilar, eni yana biror nima so'rashga haqqim bormi? 
 - Ahir dadamlar-ku! -hotinim kinoyamni tushunmadi. 
 - Ikkita singliz, bitta ukayz bor ularni uylab turmushga berish kerak, dadami bizdan boshqa tashvishlariham ko'p! -jiddiy ohangda gapirganimdan o'zi fahimlab boshqa gapirmadi. 
 - Bir ikki soatda kelmasam, ovqatlanaveringlar! -dedim. 
Uydan chiqib kotta yo'lga chiqdim taksi ushlab akami uyiga bordim. Bilganimday akam uyda yo'q, kennayim juda ayyor bo'lgani bilan juda mehmondo's. Ammo o'ta sezgirligiham bor, nimaga kelganimi faxmlaganday gap orasida uyida qilinmay qolgan ishlarni sanab ketti. Bu gaplardan keyin qanday qarz olishim mumkun, so'rab o'tirmay ortga qaytdim. Endi kimdan olsam bo'larkin ikkinchi akam o'zi ikkinchi guruh nogironi bo'lsa. Uylari faqat kennayim ishlasalar, buni ustiga kichkina o'g'il bo'laturib man uylanib chiqib ketganman. Ota onam bilan ikkinchi akam qolgan. Afsus o'shanda oyog'iga temir tushib ketmaganda hozir akam hammadan yaxshi yashayotgan bo'lar edilar. Ikki hafta bo'pti bir yo'qlab qo'ysam, telifon degan narsa chiqib hol ahvolniham faqat telifonda so'raydigan bo'lib qoldim. O'zi qanday uka bo'ldim, bugun erta u bu olib kirib qo'ysam bo'lardi...
  Shu hayollar bilan astanofkada turgandim. Man tarfga qayrilib kelayotgan tanish mashinaga ko'zim tushdi. Yaqin og'aynim, sinfdoshim Azamat u ham mendek taksis, undaham jiguli mashina oldimga kelib to'xtadi. Atayin hazil tariqasida o'zini tanimagana oldi. 
 - Birodar taksi kerakmi? 
 - Ha kerak! -dedim. 
 - O'ting sal qimmatroqda bo'laveradim? 
 - Bizga baribir! -dedimda oldi o'rindiqga o'tirdim. Biroz skunatdan keyin ikkalamizham kulvordik va so'rashdik. 
 - Ha, o'rtoq tayor mashinani sotvoribsan? 
 - Neksiya olyabman! 
 - Qulluq bo'lsin choyxona qachon? 
 - Oldin, olib kelvolay keyin hozir o'shani tashvishida yuribman! 
 - Tinchlikmi? 
 - Ha, ozgina yetmay turibdi! -dedim. Azamat bir nimani sezganday g'alati bo'lib ketdi. 
 - Azamat, bilaman sanda pul bor berib tursang bir oyda qaytarardim o'rtoq! 
 - Endi o'rtoq! ! ! -qarasam gapni rosa aylantiryabdi. Jaxlim chiqdi, bir paytlar sinfdoshlarim orasida birinchi bo'lib Azamat uylangan edi. O'shanda qarz so'raganda bir og'iz gapi bilan dadamdan pul olib berganman, 800 ming qadri bor edi. O'ziham bir yil deganda qaytargan. O'shani yodiga solib shamma qilib o'tganimdan keyin uyalgandanmi rozi bo'ldi. 
 - Qancha kerak? 
 - 1 800 000! 
 - Pul bor qog'ozda (dollar) hisoblaymizda! -dedi. 
 - Mayli qog'oz bo'lsaham bo'laveradi? -dedim uni gapini mazmuniga uncha shunmabman. 
 - Yo'q manda so'm, faqat dollar narhida olib dollar narhida qaytarasan! -uyalmay betimga qarab shunday dediya. Yomonam dilim og'ridi, minnat basku lekin ishi tushganda hech qachon yo'q demagandan. Uylanmasidan oldin, uyida bir oy hasharga uyini remont qilib berganman, endi bo'lsa. 
 - Hazilmi o'rtoq? -dedim. 
 - Yo'q bu beznes, bozor iqtisodiyoti! 
 - O'rtoq sutho'rlikku bu-aaa? 
 - O'rtoq maniyam tushun ko'ryabsanu pulli qanday topyabmiz! 
 - Mayli og'ayni nima desang shu! 
 - Xozir bitta joyga boramiz olib beraman! -dedi. Shahardan chiqdi, o'z bir domga kirib ketdi, va aytgan pulimi olib chiqdi, dollar kursini bilib hissoblab oldik. To'g'risi yomonam hafa bo'ldim, Azamatdan juda ko'nglim qolib ketti...

  Mashinani opkelib oldim, ishlarim yurib ketti, petakda 10 kunda Azamat bergan qazni topib bo'ldim. Lekin kur oshib qoldi, sal pasaysa beraman deb yuraverdim, akshiga olib kurs kundan kunga oshardi. Bir oy bo'lganda o'zi 250 min ustiga qo'nib bo'ldi. Kutishdan foyda yo'q o'zi bir oy bo'ldi, qaytaraman deb lavz qilganman. Ertalab soat 4:00 petakka chiqishim kerak. Hotinim turib nonushtami tayorladi. 
 - Azizam pulni olib chiqing, 2 050 000 so'mg sanang, Azamatga qarzimizi berishimiz kerak! 
 - Ho'p bo'ladi! -deb kirib pullarni olib chiqdi. 
 - Ho'jayin adashmadizmi, 1 800 000 so'm degan ediz? 
 - Foyizga bergan! 
 - O'rtog'izaaaa! -hotinim tajublandi, bu yana Azamatni o'sha gaplarini hayolimga keldi. 
 - O'rtog'larniham shunaqasi bo'larkan! -istehzoli kuldim. 
 - Tavbaaa! -dedida pullarni sanay boshladi. 
 - Mana ho'jayin! 
 - Rahmat azizam san bor, qizim bor man charchamay, san doyim kulib tursang bas manga dalda bo'ladi! -dedim. Hotinim jilmayib belini ushlab qornini avaylab yonimga o'tib yelkamga boshini qo'ydi. Hotinim bilan sovchilar orqali topishganmiz, boshida nimjongina ekan deganman. O'shda hali 17 to'lmagan kollejni birinchi kursida o'qirdi. Juda yosh to'yimizi ertasi kuniyoq allohida xovliga ko'chib borganmiz. Hamma gapirgan bular yosh o'zini qanday eplaydi. Lekin qaynonam tilla ayol ekanlar qizlarini tarbiyasini o'rniga qo'ygan ekanlar. Mana 4 yildirki hotinim bilan urushmaganman, u hech qachon gap qaytarmagan. Bir yil qizimga homilador bo'lguncha katta xovliga qatnab ota onami hizmatini qilib kelgan. Oylamizdagi hammani mehrini qozongan. Ovqatimi yeb bo'lgacha hotinimi quchoqlab bo'ynichasi va peshonasidan asta o'pib qo'ydim. Shunday hotim borligidan qalbim sevincha to'ladi. 
 - Azizam soat endigina 4:30 bo'ldi, uyquga to'ymagandursiz, uhlab olavering! 
 - Ho'p! 
 - Ho'p deb o'z bilganizi qilmang-aa? 

  Yo'lga chiqdim, hali tong yorishmagan, yuduzlar miltirab turibdi. Shundoq bo'lsaham birinchi navatta bo'ynimdagi qarzdan qulish uchun, Azamatni uyi tomonga rulni burdim. Oldin ogohlantirib qo'yay, telifon qildim, afsus telifoni o'chirilgan ekan. Uyini oldiga keldim. Darvazasi oldida turib, naqt besh daqiqa qo'ngiroqni chaldim. Ohiri ayol kishini ovozi eshitildi. Shundan angladim Azamat uyda yo'q, gumonimi tastiqlash uchun pastga qaradim, mashinani yangi izi bor. Keyinroq kelsam bo'lar ekan. Endi mayli chaqirdim chaqirdim hotiniga berib ketaman pulni. Ammo ovoz berganidan keyinham besh daqiqa o'tti chiqmadi. Yana qo'ng'iroqni chaldim. Bu ayol eri yo'q g'aflat bosib yotaverarkanda. Mani azizam bo'lsalar man turga turib yotganimda yotadi. Bilaman damini olvol deganim bilan uhlamay mashina tikib o'tirgandur. Darvoza oldida o'ychan turgandim, eshik oldiga Azamatni xotini kelganini sezdim. Kimsiz demasdan eshik ochdi, kaltafahim ayol. Eshik ochilishi bilan hushbo'y atirini hidi dimog'imga uridi. O'zi yotoq halatida uyqusurab turibdi, lekin juda ketvorgan. Hotinimi bo'yida bo'lganini bilganimdan buyon jinsiy aloqa qilganim yo'q. Rosayam tobida edim o'zimham, Azamatni hotinini bu ahvolda ko'rdimu asbobim ding tur ketdi. 
 - Assalomalaymum! 
 - Valaykum assalom, Umidaxon Azamat uydami? -chiqib ketganini allaqachon bilgan bo'lsamham.
 - Aaaa kechqurin kelmabdilar shekili? -dedi. Ha ahmoq hotin erini uyga kelib ketganiniham bilmaydi. 
 - Balkim uydadur! -bir nima bo'lganday yuragum tez ura boshladi. Hissim aqlimga bo'y sunmay qo'ydi. Bir qadam tashlab ichkariga kirdim. 
 - Man sizi aldarmidim uyda yo'g'lar! 
 - Uyda yo'q bo'lsa juda yaxshi! 
 - Nima deganiz! -dedi sergak tortib. Paketni ichiga qo'l soldim, uch pochka pul qo'limga ildindi. Olib unga uzatdim. 
 - Nima qilaman, nimaga? -dedi. 
 - Bitta o'ptiras! -dedim. Taxta bo'lib qotib qoldi. Pulni qo'liga berdim va bilagidan ushladim. Bunaqani kutmagandim u indamay turibdi. Lekin o'pmadim ko'kragidan  g'ijimlab amidan ushladim ushlab oldim. U mani o'zidan itardi. 
 - Birov kelib qoladi! -dedi. Pakettadi hamma pulni unga uzatdim. 
 - Mana 2 050 000 so'm jami! -dedim. 
 - Aqliz joyidami nimaga... 
 - Umida man bilan bir marta bo'lsez hammasini sizga beraman! 
 - Jinni... jinnimisiz! -dedi hayajonlanganidan. 
 - Umida 5 daqiqa shu yerda... -dedim. Ko'zlaridan roziligi ko'rinib turibdi. Sekin unga yopishdim, ras qo'limdan ushlab eshik oldidagi kichikkina omborga tortdi. Hecham kutmagan ishim bo'lyabdi. U lozimi yechib oldi. Man shimimni tizamga tushurib, uni devorga tiradim bir oyog'ini ko'tarib, tursigini chetga qayib sirazi tiqdim. Usha yerda amiga sanchib sanchib tiqa boshladim. Besh daqiqagaham bormay bo'shandim va shimimni kiydim. Uhhhh xato ish qildim, odam zoti qilar ishni qilib oqibatini keyin o'ylar ekan. Shu ishdan keyin ishga chiqmay uyga qaytar ekanman. O'zimga taskin berardim, Azamatni hotini yaxshi ayol bo'lganda ko'nmasdi, ayib o'zida. Lekin vijdon qiynalar ekan, do'stimi hotini bo'ls bekor aldadim, pulni berib qaytovirsam nima dedi. Mashina ovozidan kelganimi bilgan hotinim hovlida turardi. Endi hira shira tong yorishib qolgan. 
 - Keldizmi ho'jayin? 
 - Ha, asalim... -dedim, nima asalim doyim azizam derdim. Qornidagi homilasiham 8 oyga yaqinlashib qolgan belini ushlab turibdi. Mani quchoqlab olmoqchi ekanini sezdim. Uni yelkasidan quchoqlab oldim, birga xonga kirar ekanmiz. Qo'lim qaltiray boshladi. Allaqachon mani kiyimimni bir ikki hidlab ko'rdi. 
 - Petakda ikki ayol mashinaga o'tirdi! 
 - Ikki ayol... -dedi. 
 - Ha, bitta shunaqa atir sepibdi, mashina dimog'imga o'nnab qoldi, boshimi og'rityabdi. Shunda bir dori ber ichvolay! -dedim. Ishondimi yo'qmi bilmaymanu. Hecham hotinimga yolg'on gapirmaganim uchun botinib ko'ziga qaray olmasdim. 
 - Azizam bir chelak suv ilitib ker, yuvinib olay! 
 - Ho'p bo'ldi! -deb chelakni olgani ketyabdi, o'zi avaylab yuribmanu, yana og'ir ish buyiryabman. 
 - Qo'yavering o'zim ilitib olaman. Siz boshqa kiyimlarimi tayorlash! -dedim. Go'yoki ustimdagi kiyimlarim Umidani badaniga teygani uchunmi hotimga yaqinlashsam vijdon azobi qiynay boshlardi...
  Yuvinib kiyimlarimni almashtirdim. Usti boshni yuvib poklagan bilan. Yurakni tozalab bo'lmas ekan. Vofodorimga hiyonat, qildim yuragim shundan ezilar edi. 
Telifonimga sms kelibdi. Azamatga telifon qildim. 
 - Alo' o'rtoq! -dedi. 
 - Qattasan? 
 - Yo'lda! 
 - Uyinga borgandim, qarzimni hotiningga tashlab keldim! 
 - Kelishgandaymi? 
 - Ha! -deb telifonni o'chirdim. Bechora Umida eriga kelib pulni so'ra. Aldangani bilib qay ahvolga tusharkin. Bilaman eriga ayta olmaydi...
 - Nega boshqachasiz, rangizda rang yo'q horg'insiz? -hotinimni savoli o'zimga keltirdi. 
 - Ha yaxshiman! 

KO'NGLIMDAGI DARTNI BILMAYSANDA? 
Man sanga hiyont qilib qo'ydim degib keldi lekin afsus...  
MUALLIF: -MAJNUN-

[IMG]
logo.png