Tasodifiy hikoya: BOKIRALIKDAN FOXISHALIKKA(2-QISM)ehtirosli,achinarli super hikoya
UYQUGA KO'Z YUMDIM.KECHASI BILAN QIZLARNING BAQIRGAN OVOZI TO'XTAMADI.UYQUDAN UYG'ONDIM.MALIKA OPA B...davomi

yanada qattiq, qizg'ish rangga kirgandi.

Davronning qo'llari pastga siljidi — Layloning qorni ustidan sudralib belining ingichka qismiga yetdi, keyin orqaga. U yumshoq pallalarni ikki qo'li bilan ushladi, og'irligini his qildi, siqdi, ko'tardi, keyin ularni bir-biridan uzoqlashtirdi va yana yaqinlashtirdi — xuddi shapaloqlagandek, lekin yumshoq, nazokat bilan urdi.

Laylo tanasi orqaga kamonsimon egildi, boshi yelkalari tomon ketdi, og'zidan uzun oh chiqdi, bu safar kuchliroq, chuqurroq, ichki his ifodasini yorqinroq ifodalab.

Davron Layloning trusy belini ushlab, pastga tortdi. Trusy sonlar bo'ylab sirg'alib, oyoqlar bo'ylab, oxirgi chegara polga tushdi.

Endi Laylo butunlay yalang'och, tanasi erkin. Odatda u har qanday vaziyatda ham, biroz bo‘lsada hayoli bo‘lishga odatlangan edi. Lekin may tasiridanmi bugun yoridan hech narsani yashirmas, tanasi, hislari, hohishi hamma narsa ochiq.

Davron bu oqshom uni biroz boshqacha ekanligidan ilhomlanib ketdi. Yana bir qadam orqaga tashladi,butun ko'rinishiga qaradi, bor go'zallik namoyishi.

Layloning omchasi — silliq, bir tukcha ham yo'q, oppoq teri, lablar yopiq, lekin orasida ingichka chiziq. U yerda — biroz namlik bor edi, yengil titroq, tayyorgarlik belgisi.

Davron qo'lini cho'zdi, barmoqlarini omchani lablariga qo'ydi. Sekin bosim o'tkazdi — lablar ochilib ketdi. Ichkarida — pushti rangli teri, ho'l devorlar, issiq chorlovchi yashirin dunyo namoyon bo‘ldi.

Laylo nafasi tiqildi. Oyoqlari biroz titradi. Kutish qiynog‘i, qo'rquv va istakning aralash hissi.

Davron barmog'ini ichkariga surdi — sekin, ehtiyotkorlik bilan. Birinchi bo'g'imigacha, keyin ikkinchi bo'g'imigacha, keyin butunlay. Ichkarisi — juda issiq, zich devorlar, shilimshiq namlik...

— Ohhh... — Laylo og'zidan bazo‘r shivirlash chiqdi, ovoz emas, hislar ifodasi.

Davron barmog'ini yuqoriga-pastga harakatlantirar ekan, sekin ritmga tushib oldi, huddi musiqaga hamohang. Keyin yana bir barmog'ini qo'shdi. Ikkita barmog'i ichkarida harakat qila boshkadi, kirib-chiqib, kirib-chiqib...

Layloning oyoqlari titradi. Tansi ixtiyorsiz bo‘shashib, orqaga egilib, balansni yo'qotayotgandek bo'ldi.Davron tezda uni ikkinchi qo'li bilan ushladi, keyin sekin divanga yetakladi. U Layloni chalqancha yotqizdi, oyoqlari to'liq ochildi.

Davron uning ustiga engashdi. Bir qo'li emchakni ushladi, boshqa qo'li, barmog'i bilan omchada ishlashda davom etdi.

Layloning ko'zlari qisilgan, og'zi ochiq, nafasi tez, ehtrosi chuqurlashib borardi. Ixtiyori o‘zidan ketgani sayin, vujudi har harakat bilan egilar, ko'tarilardi, to'lqin kabi chayqalardi. Emchaklari sakrab-sakrab, dunbalari tebranardi. Parno filmlarda takrorlanishi mumkin bo‘lgan, juda go‘zal, jonli manzara, Davronni yanada jo‘shtrib yuborgandi.

Davron barmog'ini tezlashtirdi. Ovoz — shilimshiq, ho'l, ko‘zadagi suv kabi juda aniq, tabiiy echitilardi.

— Ohhh... ohhh... — Laylo shivirlardi, ovozi his to'liqinini olib chiqdi.

Vujudi qotishni boshladi. Oyoqlari cho'zildi, barmoqlar bukuldi, siynalari yanada qattiq bo'lib kulminatsiya yaqinlashayotganidan darak berdi.

Oh, keyingi lahza. Tanasi to'liq qotdi, bir necha soniya to'xtab qoldi, keyin tebranish boshladi — kichik, tez, ichki qo‘zg‘olish. Og'zidan ovoz chiqmadi, faqat chuqur, xirillagan nafas, hislarning so'zsiz ifodasi bo‘ldi.

Davron barmog'ini to'xtatmadi, u yanda chuqurroq davom etdi, to'liq kulminatsiyagacha, oxirigacha.

Layloning tanasi ohista bo'shashdi. Nafasi sekinlashdi. Ko'zlari hali ham yopiq, yuzida tinchlik ifodasi namoyishi.

Laylo hiralashgan ko‘zlari bilan Davronga qaradi. Ular o‘zi shu maqsadda, tuyg‘ular, istaklarga erk berish uchun bu maskanga kelishgan. Davron tasviri tiniqlashdi, yuziga tabassum yoyildi,

Davron barmog'ini chiqardi — ho'l, suyuqlikka botgan. U uni og'ziga olib bordi, tili bilan yaladi. Layloning ta'mi — ozgina nordon, ozgina shirinroq, va... hayot ta'mi, qiziq.

U o'rnidan turdi, o'z shimini yechdi, ichkiyimni ham. Asbobi to'liq qotgan, katta, tomirlar bo‘rtib chiqqan, uchi ho'l, jangga tayyor.

U Layloning oyoqlari orasiga o'tirdi. Oyoqlarini ko'tarib, yelkalariga qo'ydi — yangi pozitsiya. Asbobni omchani lablariga bosdi — so'nggi chegara.

Laylo ko'zlarini ochdi, Davronga qaradi. Ko'zlarida — zavq, va... taslim bo'lish, juftiga ishonch, bir bo'lish istagi ifodalandi.

— Umm... jonim.

Davron bosim o'tkazdi. Asbob sekin ichkariga kirdi — avval uchi, keyin yarmi, keyin to'liq, birlashish.

Layloning og'zidan chuqur nafas oldi, to'liqlik hissi vujudiga lazzat uchqunini sochdi.

Davron harakatlanishni sekin, ritmik, ohanga kirishdi. Kirib-chiqib, kirib-chiqib. Yosh bolaning sanoq o‘yinidek, aniq, harakat qilardi. Har bir zarba to‘lqini esa Layloning emchaklari tebranardi, dunbalar silkitardi, tabiiy azolar raqsi.

***

Sardorning "komanda markazi":

Sardor monitorga tikilib qolgan edi. Nafasi og'ir, qo'llari stol ustida musht bo'lib qotgan.

Ekranda — Davron va Laylo. Zoom — omchada. Asbob kirib-chiqmoqda, lablar har safar asbob atrofida zich bo'lib, keyin ochilmoqda. Ho'llik darajasini yuqoriligi sabab, yorqin yoritgich ostida omchasi parlamoqda.

Sardorning o'ng qo'li yana soni orasiga tushdi. Asbob — to'liq qotgan. U harakatni boshladi — tez, desperatsiya bilan.

— Ha... ha... — shivirladi u, ko'zlari ekrandan ajralib bo'lmayotgan edi.

***

Zalda:

Davron tezlashtirdi. Harakatlari — kuchliroq, bosimi chuqurroq. Asbob har safar omchaning eng chuqur qismiga teyganda, Laylo tanasi og‘riq hissini tuyadi.

— Ohhh... mmm... — Laylo ixtiyorsiz inqillaydi, ovozi kuchliroq chiqadi.

Davronning nafasi og'ir, tanasidan ter oqa boshlagan. U Layloni yuz burishlaridan og‘riq sezayotganini biladi, ammo zarba berishdan o‘zini tiyolmaydi. U egilib, Layloning lablarini o'pdi — chuqur, so‘rib, so‘rib o‘pdi, ammo zarba berishni to‘xtatmaydi.

Sal vaqt o‘tibi, harakat yana bir odim siljidi. Davron tana sezdira boshladi. Bir necha kuchli, chuqur harakat, keyin — kulminatsiya. Asbobi ichkarida pulsatsiya qildi, issiq suyuqlik omchaning ichiga quyildi.

— Ahhh! — Davron ingradi, boshi Layloning yelkasiga tushdi.

Ular bir necha soniya shunday yotishdi — tanalar bir-biriga sanchilgan, nafaslar aralashgan.

Keyin Davron sekin Asbobni chiqardi. Ho'l, suyuqlik bilan qoplangan. U Layloning yoniga yotdi, quchog'iga oldi.

Musiqa — hali ham chalinmoqda. Zalda — jimlik, faqat ularning nafas olishlari eshitiladi.

***

Sardorning "komanda markazi":

Sardor o'rnidan sekin orqaga suyanib qoldi. Nafasi tinchlanib, yuz ifodasida qoniqish.

Uning qo'lida — ho‘l salfetkalar. U ularni chelakka tashladi, qo'llarini yuvdi.

Keyin yana monitorgalar qaradi. Davron va Laylo — divanda, uyqu quchog'ida, tinch yotishardi.

Sardor bloknot oldi, yozdi:

"2-kecha: Birinchi to'liq intimlik. Mukammal.
Laylo — 10/10 javob berish.
Davron — kuchli, lekin erta kulminatsiya (15 daqiqa). Keyingi qadam: ularni yanada chuqurroq olib borish. Eksperiment kerak.