Tasodifiy hikoya: Балницадаги медсестралар
Салом! бу хакикий ва менимча кулгили хикоя! бундан икки ойча олдин кулим синиб балницага тушиб к...davomi
Салом! бу хакикий ва менимча кулгили хикоя! бундан икки ойча олдин кулим синиб балницага тушиб к...davomi
aza uz
Добавил: | azauz (19.04.2015 / 19:19) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 11699 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
" Tongi SMS " Soat 6:00. Robiyani telefoniga
navbatdagi SMS keldi. “Salom. Xayirli
tong! Yahshi yotib turdingmi? Mani
uyg’onib, sog’inib qolmadingmi? Mana
bugun ham usha vaqtda SMS
yozdim))”. Bu SMS lar Robiyagatanish, har kuni bir vaqtda, bir xil SMS keladi.
Robiya ham o’z navbatidaSobirgabir
xil javob yozadi. Faqat uniki aynan bir
vaqtdaemas. Har hilroq, nechidir
minutgafarq qiladi. “Assalomu Alekum.
Sizga ham Xayirli tong! Rahmat juda zo’r uhladim. Sog’inchim, zarracha!))”... Ha. Bu ularni har kungi
salomlashish
SMS lari desa bo’ladi. Sobir va Robiya
bir birini 3 yildan beri tanishadi. Ular
avtobusda to’sattan bir voqea sabab
tanishib qolishgan. Ushanda Robiyagaikki mast yigit gap otib,unga tegajorlik
qilishvotgandi. Avtobusdagi
odamlar, yigitlar ichib olganigami, yoki
ulardan qo’rqibmi, o’zi odam ham kam
edi. Yo’q, konduktor e’tiroz bildirgandi,
bir narsalar dib so’kishdi, keyin biletingni sotginam diyishdi. Sobir orqaroqda
o’tirgandi.
Bu gaplardan
keyin o’rnidan turib, ularni oldiga
keldi. Ozgina janjal, keyin pastga
tushishdi. Avtobus yo’lida davom etdi. Sobir ular bilan alohida gaplashdi...
Robiya avtobus oynasidan qarab qoldi... Robiya
tikuvchilik
fabrikasidatikuvchi bo’lib ishlaydi. Har
kuni bir vaqtda shu avtobusda uyga
qaytadi. Sobir ham ushaatrofdainstitutda o’qiydi. Uni ham
darslari tugagandan keyin shu vaqtda, shu
avtobusda
uyga qaytadi. Ertasi
kuni Sobir avtobusni orqa o’rindig’ida
o’tirib kevotganda yoniga bir qiz keldi. Boshidau ahamiyat bermadi. Yonida
joy bo’sh edi. Lekin qiz Sobirga qarab
turardi. U qiz Robiya edi. Sobir qiz ungatikilib
turganiga
o’zini g’alati his
qildi. Keyin qizga: - Kechirasiz. O’tirmoqchimisiz. Marhamat (shunday
deb o’rnidan turdi) - Yo’q. Sizga rahmat
etmoqchidim. - Joy berganimgami? -
Yo’q. Mani tanimadizmi? - ... (Sobir o’ylanib qoldi)
-
Kecha mani bezorilardanhimoya qilgandiz. Begona
bo’lsez ham. - Ha. Kechamidi. Uzr. Sizga
qaramagan ham ekanman. Bemalol.
Nega endi begonaekansiz. Man
barchani o’z yaqinimde ko’raman. Sizga yordam
berganimdan hursandman. - Kecha sizga rahmat
etolmaganimga rosauyalib yurdim. -
O’zi rahmat etishizga imkon
bo’lmadiku. Tushib ketdik. - Ha. Lekin
baribiram. Bugun sizni ko’rib rosahursand
bo’ldim. Yonizgakelib,
nima dib gap boshlashni ham
bilmadim. Yana bir bor rahmat... Bu ikkinchi
uchrashuv.
Lekin birinchi
suhbat. Shu holatdan keyin avtobusda bir birlarini har kun ko’radigan bo’lib
qolishdi. Ismlarini etishdi... telefon
raqam... endi telefondasuhbatlar... (bir
qancha vaqt, taxminan 1 yilcha o’tdi, Sobir
o’qishni
tugatib, ishga kirdi) - Allo. Robiya. Salom. - Assalomu
Alekum. - Sizga bir gap etmoqchidim. -
Qanaqa gap. - Sizni sansirab gapirsam
maylimi? - Hop. O’ziz bilasiz (Robiya
o’ylanib qoldi. Nega sansiramoqchi dib) - Hozir
o’ylanib qolding. To’g’rimi?
Sababi, man o’zimga yaqin
olganlarimni barchasini sansirab
gapiraman. Qizlarni nazarda
tutvomman. Bunga sinfdoshlarim,
kollejdagi kursdoshlarim erishgan. Institutdagilar ham
erisha olmadi.
Ularni sizlab chaqiraman. Usha
oxirgilari kollejdagilar bo’lib qolgandi.
Man endi shucha paytdan keyin san
erishdin. Agar hohlamasang, sizlab ham chaqiraveraman. - Yo’q, man sansirab
chaqirishizni
hohlayman
(Robiya o’zi bilmagan holda shu
gaplarni etvordi) - Hursandman. Mayli
keyinroq telefon qilaman. - Hop Yana 2yil o’tdi. Sobir har
kuni soat 6:00
da SMS yozadigan bo’ldi. Bir hillarida
kechroq ham yozardi. Uhlab qolishi,
yana boshqa sabablar... lekin ko’proq
6:00 da. Lekin so’ngi paytlar, yengi telefon olganidan keyin roppa rosa 6:00da
kelardi.
Yuboradigan SMSi:
“Salom. Xayirli tong! Yahshi yotib
turdingmi? Mani uyg’onib, sog’inib
qolmadingmi? Mana bugun ham usha vaqtda SMS yozdim))”. 3yil ichida ularni
orasida qalin munosabat uyg’ongandi. Lekin ular
buni
sevgimas dib o’ylirdi.
Aslida sevgidan boshqa nima bo’lishi
mumkin? SMSda sog’inch haqida yozilvoti. Qiziq. Rostan ham bir birini
sog’inisharmidi bir uyquda. Bu savol
Sobir va Robiyagaham qiziq edi. Sobir ungaSMS
yozdi.
”Robiya. Yaqinginam.
Sandan bir narsa so’rayman, rostini et. Man sanga shuncha SMS yozaman.
Sog’inmadingmi dib. San zarracha
diysan. Rostan ham zarracha
sog’inasanmi? Shu manga qiziqde.” Robiya javob
yozdi:
“Bilasizmi? Siz bilan uhlashimdan oldin gaplashib
bo’lganimdayoq sog’inishni
boshlayman. Shuning uchun,
sog’inchimni oz bo’lsa ham jilovlash
uchun, tushlarimda ham sizni ko’rishga harakat
qilaman.Zarracha deganim, har narsa zarrachalardan
tashkil topgan. Zararachalar
bo’lmaganda ulkan narsalar ham
bo’lmasdi. Siz ham mani sog’inasizmi?
Doimo o’ziz so’riysiz, lekin hich sani sog’indim
dimiysiz”. Sobir javob yozdi:
navbatdagi SMS keldi. “Salom. Xayirli
tong! Yahshi yotib turdingmi? Mani
uyg’onib, sog’inib qolmadingmi? Mana
bugun ham usha vaqtda SMS
yozdim))”. Bu SMS lar Robiyagatanish, har kuni bir vaqtda, bir xil SMS keladi.
Robiya ham o’z navbatidaSobirgabir
xil javob yozadi. Faqat uniki aynan bir
vaqtdaemas. Har hilroq, nechidir
minutgafarq qiladi. “Assalomu Alekum.
Sizga ham Xayirli tong! Rahmat juda zo’r uhladim. Sog’inchim, zarracha!))”... Ha. Bu ularni har kungi
salomlashish
SMS lari desa bo’ladi. Sobir va Robiya
bir birini 3 yildan beri tanishadi. Ular
avtobusda to’sattan bir voqea sabab
tanishib qolishgan. Ushanda Robiyagaikki mast yigit gap otib,unga tegajorlik
qilishvotgandi. Avtobusdagi
odamlar, yigitlar ichib olganigami, yoki
ulardan qo’rqibmi, o’zi odam ham kam
edi. Yo’q, konduktor e’tiroz bildirgandi,
bir narsalar dib so’kishdi, keyin biletingni sotginam diyishdi. Sobir orqaroqda
o’tirgandi.
Bu gaplardan
keyin o’rnidan turib, ularni oldiga
keldi. Ozgina janjal, keyin pastga
tushishdi. Avtobus yo’lida davom etdi. Sobir ular bilan alohida gaplashdi...
Robiya avtobus oynasidan qarab qoldi... Robiya
tikuvchilik
fabrikasidatikuvchi bo’lib ishlaydi. Har
kuni bir vaqtda shu avtobusda uyga
qaytadi. Sobir ham ushaatrofdainstitutda o’qiydi. Uni ham
darslari tugagandan keyin shu vaqtda, shu
avtobusda
uyga qaytadi. Ertasi
kuni Sobir avtobusni orqa o’rindig’ida
o’tirib kevotganda yoniga bir qiz keldi. Boshidau ahamiyat bermadi. Yonida
joy bo’sh edi. Lekin qiz Sobirga qarab
turardi. U qiz Robiya edi. Sobir qiz ungatikilib
turganiga
o’zini g’alati his
qildi. Keyin qizga: - Kechirasiz. O’tirmoqchimisiz. Marhamat (shunday
deb o’rnidan turdi) - Yo’q. Sizga rahmat
etmoqchidim. - Joy berganimgami? -
Yo’q. Mani tanimadizmi? - ... (Sobir o’ylanib qoldi)
-
Kecha mani bezorilardanhimoya qilgandiz. Begona
bo’lsez ham. - Ha. Kechamidi. Uzr. Sizga
qaramagan ham ekanman. Bemalol.
Nega endi begonaekansiz. Man
barchani o’z yaqinimde ko’raman. Sizga yordam
berganimdan hursandman. - Kecha sizga rahmat
etolmaganimga rosauyalib yurdim. -
O’zi rahmat etishizga imkon
bo’lmadiku. Tushib ketdik. - Ha. Lekin
baribiram. Bugun sizni ko’rib rosahursand
bo’ldim. Yonizgakelib,
nima dib gap boshlashni ham
bilmadim. Yana bir bor rahmat... Bu ikkinchi
uchrashuv.
Lekin birinchi
suhbat. Shu holatdan keyin avtobusda bir birlarini har kun ko’radigan bo’lib
qolishdi. Ismlarini etishdi... telefon
raqam... endi telefondasuhbatlar... (bir
qancha vaqt, taxminan 1 yilcha o’tdi, Sobir
o’qishni
tugatib, ishga kirdi) - Allo. Robiya. Salom. - Assalomu
Alekum. - Sizga bir gap etmoqchidim. -
Qanaqa gap. - Sizni sansirab gapirsam
maylimi? - Hop. O’ziz bilasiz (Robiya
o’ylanib qoldi. Nega sansiramoqchi dib) - Hozir
o’ylanib qolding. To’g’rimi?
Sababi, man o’zimga yaqin
olganlarimni barchasini sansirab
gapiraman. Qizlarni nazarda
tutvomman. Bunga sinfdoshlarim,
kollejdagi kursdoshlarim erishgan. Institutdagilar ham
erisha olmadi.
Ularni sizlab chaqiraman. Usha
oxirgilari kollejdagilar bo’lib qolgandi.
Man endi shucha paytdan keyin san
erishdin. Agar hohlamasang, sizlab ham chaqiraveraman. - Yo’q, man sansirab
chaqirishizni
hohlayman
(Robiya o’zi bilmagan holda shu
gaplarni etvordi) - Hursandman. Mayli
keyinroq telefon qilaman. - Hop Yana 2yil o’tdi. Sobir har
kuni soat 6:00
da SMS yozadigan bo’ldi. Bir hillarida
kechroq ham yozardi. Uhlab qolishi,
yana boshqa sabablar... lekin ko’proq
6:00 da. Lekin so’ngi paytlar, yengi telefon olganidan keyin roppa rosa 6:00da
kelardi.
Yuboradigan SMSi:
“Salom. Xayirli tong! Yahshi yotib
turdingmi? Mani uyg’onib, sog’inib
qolmadingmi? Mana bugun ham usha vaqtda SMS yozdim))”. 3yil ichida ularni
orasida qalin munosabat uyg’ongandi. Lekin ular
buni
sevgimas dib o’ylirdi.
Aslida sevgidan boshqa nima bo’lishi
mumkin? SMSda sog’inch haqida yozilvoti. Qiziq. Rostan ham bir birini
sog’inisharmidi bir uyquda. Bu savol
Sobir va Robiyagaham qiziq edi. Sobir ungaSMS
yozdi.
”Robiya. Yaqinginam.
Sandan bir narsa so’rayman, rostini et. Man sanga shuncha SMS yozaman.
Sog’inmadingmi dib. San zarracha
diysan. Rostan ham zarracha
sog’inasanmi? Shu manga qiziqde.” Robiya javob
yozdi:
“Bilasizmi? Siz bilan uhlashimdan oldin gaplashib
bo’lganimdayoq sog’inishni
boshlayman. Shuning uchun,
sog’inchimni oz bo’lsa ham jilovlash
uchun, tushlarimda ham sizni ko’rishga harakat
qilaman.Zarracha deganim, har narsa zarrachalardan
tashkil topgan. Zararachalar
bo’lmaganda ulkan narsalar ham
bo’lmasdi. Siz ham mani sog’inasizmi?
Doimo o’ziz so’riysiz, lekin hich sani sog’indim
dimiysiz”. Sobir javob yozdi: