Tasodifiy hikoya: Digitaldan birinchi ijodiy ish . Dunyo tor ekan 4.qism.
Davomi.., keyin ertasiga layloga qo'ng'iroq qildim raqamim o'zgargan boshida tanimadi keyin o'zimni ...davomi
Davomi.., keyin ertasiga layloga qo'ng'iroq qildim raqamim o'zgargan boshida tanimadi keyin o'zimni ...davomi
Seni sevdimu sevilmoq qoldi...
Добавил: | wahrizoda99 (19.07.2016 / 16:40) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 12562 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Quyida siz o`qiydigan voqealar badiiy ijod mahsuli bo`lib undagi o`xshashliklar mutlaqo tasodifiydir. Yana shuni aytmoqchimanki hayot faqat seksdan iborat deb o`ylaydiganlar o`qimasliklari mumkin. Kamoli exirom ila sizning Shahrizoda99 ingiz.
1-qism
Yoshlik! Bu davrda dunyo ko`zingga boshqacha rangin bo`lib ko`rinadi. Sen dunyoni zab etishni, unga hukm qilishni istaysan. Orzularingni cheki-chegarasi, adog`i yo`q. Ammo… Manashu ammo so`zi yuragingni tub-tubidan alam, afsus, nadomat bilan chiqar ekan bo`g`zingga achcchiq, og`riqli bir narsa tiqilib qolganday sezasan o`zingni. Chunki, sen zabt etib, hukm qilmoqchi bo`lgan dunyo orzularingni bir-bir sarobga aylantirib, irodangni, qaddingni bukib, qalbingdagi olovni qachon, qanday qilib so`ndirishga ulgurgani sezmay qolasan. Bo`g`zingdagi bu achchiq, og`riqli narsa esa iztirob…
Kecha avtobus bekatida 16-17 yoshlardagi bir qizchani ko`rdim. Qalbimda ajib bir entikish, hayajon paydo bo`ldi. Sababi uning ko`zlarida dunyoga, hayotga bo`lgan ishtiyoq o`zgacha. Yuzida jilmayish, labida tabassum zohir. Baxtdan masrur. Dugonasiga ko`zlari porlab nimanidir gapirardi. Qizchani ko`rib beixtiyor o`z yoshligimni, o`sha orzulari osmon qadar buyuk ma`sum, ayni paytda g`o`r yigitlik chog`larimni esladim.
Ismim Bahrom. Endi birkam qiriq yoshdaman. Ammo meni ko`rganlar ellikdan oshgan deb oylashi tabiiy. Chunki o`zimga qarashni unutganimga ancha bo`lgan. Xaaa eslasam yuzimga tabassum yuguradi. Tuydan keyingi ilk kunlarda xotinim yuzimni silab: “Iye soqolingiz bormi?”-deb taajjublangandi. Ana shunaqa po`rim, o`ziga o`ta etiborli yigit edim.
Xotinimni ismi Dilorom. Bizni to`yimiz o`ldim-kuydimlarsiz ota-onalarimizni xohishlari bilan bo`ldi. Ko`plar Navoiyni asaridagi Bahrom va Dilorom bo`lishdi deb havas ham qilishdi. Biz Dilorom bilan baxtli edik. Sarmastlikdan osmonlarda uchib yurardik.
Yurtimizning boshqa joylarini bilmadimku bizda to`yning ilk kechasi chimildiqda kelinning iffatiga tegilmaydi. Bu ish to`yning ertasiga bajariladi. Birinchi tun qiz ham yigit ham hayajonini bir oz bosib, bir-biriga oz bulsada urganib olish uchun bir to`shakda birga yotishadi halos. Lekin bu degani hech narsa qilinmaydi degani emas. Men ham Dilorom bilan irim-sirimlarni bajarib bo`lib to`shakka yotarkanman, u hayajondan, balki qurquvdan dir-dir titrardi. May oyi kun issiq bo`lgani uchun o`zim maykali bo`lib olib, uni ham qarsiligiga qaramay ust kiyimlarini yechib tashladim,endi u meni yonimda chiroyli, nafis qizil ich kiyimda yotardi. Men yonimda uyalganidan cho`g`dek qizil tusga kirgan, badani sutdek oppoq, ikkinchi razmerli hali tanadan to`liq ajrab ulgurmagan, mayin, silliq, ayni damda qattiq ko`krakli, bellari ingichka lof bilan aytganda 30-40 santimetrdan ortmaydigan, orkasi uziga yarashadigan kattalikdagi, oyoqlari uzun, sonlari tepadan pastga bir hilda ingichkalanib brogan, tekis va silliq, bo`yi 165-170 santmetr, nozik bu hilqatga tegmular ekanman hislarim borgan sari to`lqinlarib borardi. U ko`zlarini yumib olgandi. Men uning nozik yelkasidan ohistalik bilan silay boshladim, shunda u bir seskanib ko`zini ochdiyu qayta yumib, yuzlarini qullari orasiga yashirdi. Men sekin astalik bilan uning yelkalari, bo`yinlaridan upa bowladim. Diloromning nafas olishi o`zgara boshladi. Bundan yanada ruxlanib, qo`llarim sekinlik bilan uning bellari tamon, undan nozik dimbalar sari harakatlanar, lablarim esa uning quloqlari ortidan, tamoqlaridan, yuzu ko`zlaridan bo`sa olardi. Men ohistalik bilan uning ko`kraklarini ozodlikka chiqarib, ulardan bo`sa olarkanman, yetilgan, ayni damda musaffo qordek bokira qizlardagina bo`ladigan, har qanday jonsiz haykalni ham o`z izmiga bo`ysundiradigan ajoyib ifordan mast bo`lib qolgandim. Ongimda nahot shu go`zal malak mening xotinim degan o`y charx urar, xursandlikdan, baxtdan icimga sig`masdim.
Ajabki bunday onlarda vaqt tez o`tadi. Tong yoriwa boshlagach chimildiqni tark etishga majbur bo`ldim. Ana endi tunni intizor bo`lib kutish qoldi. Ha, kunduz kuni uzoq bo`lishini o`shanda bilganman. Men tezroq kun botib, malikam yoniga kirishga oshiqqanim sari quyosh ham o`z urnidan siljiy qolmasdi.
Nihoyat olamga tun cho`kib, yangalar urf-odatlarni yana bir bor tushuntirgach yolg`iz qoldik. Diloromni dast ko`tarib tayyorlab qo`yilgan to`shakka yotqizarkanman, lablarim uning lablariga allaqachon muhrlanib ulgirgandi. Sekin astalik bilan kiyimlar yechila boshlandi. Avval ko`lak, keyin lozim va boshqalar. Mana nihoyat ikkovimiz ham bitta tursikda qoldik. Men uni butun badanini asta extiros bilan silab, ko`kraklarini sekin-sekin ezib, lablaridan boshlangan bo`salariim bilan bo`yni, tamog`i, ko`ksiga tushib borardim. U esa kuzlari yumilgan ko`yi entikib nafas olardi. Men shoshilmay ko`raklari va ularni ucidan o`par, beozor tishlab torrdim. Bu harakatlarimdan uning ko`ksi asta-asta ko`tarilib tushardi. Ancha vaqt shunday “qiynab” asta qorinlaridan o`pa boshladim. Uniing qorinlari bunga javoban dir-dir titrar, butunlay o`zini mening ihtiyorimga topshirgandi. Men astalik bilan tursugi ustidan uni tumorchasini masaj qila boshlaganimda ohista ingrab, oyoqlqri sal ocildi. Tushundimki u tayyor. Astalik bilan tursuguni yecib oldim. Ko`z oldimda oppoq, kichkinagina, atirgul yaprog`i kabi nafis va nozik tumorcha namoyon bo`ldi. Men o`zimni tursugimni ham yechib asbobimni suvlanib turgan tumorchaning chizig`i bo`ylab tepa pastga yurg`iza boshladim. Bumdan lazzatning yuqori cho`qqisiga chiqgan Dilorom qaltirab, beli ko`tarilib-tushib bo`shana boshladi. Men esa bundan foydalanib bir zarbda 17 smli asbobimni bor bo`yicha tiqib yubordim. Bundan uning ko`zlari katta-katta ochilib dodlab yubordi…
Uning ham, mening ham yuzimiz yorug` bo`lgan edi…
Shunday deb Bahrom aka yuzida tabassum, ko`zida halqalanib turgan yosh bilan olislarga tikilgancha jim turib qoldi.
1-qism
Yoshlik! Bu davrda dunyo ko`zingga boshqacha rangin bo`lib ko`rinadi. Sen dunyoni zab etishni, unga hukm qilishni istaysan. Orzularingni cheki-chegarasi, adog`i yo`q. Ammo… Manashu ammo so`zi yuragingni tub-tubidan alam, afsus, nadomat bilan chiqar ekan bo`g`zingga achcchiq, og`riqli bir narsa tiqilib qolganday sezasan o`zingni. Chunki, sen zabt etib, hukm qilmoqchi bo`lgan dunyo orzularingni bir-bir sarobga aylantirib, irodangni, qaddingni bukib, qalbingdagi olovni qachon, qanday qilib so`ndirishga ulgurgani sezmay qolasan. Bo`g`zingdagi bu achchiq, og`riqli narsa esa iztirob…
Kecha avtobus bekatida 16-17 yoshlardagi bir qizchani ko`rdim. Qalbimda ajib bir entikish, hayajon paydo bo`ldi. Sababi uning ko`zlarida dunyoga, hayotga bo`lgan ishtiyoq o`zgacha. Yuzida jilmayish, labida tabassum zohir. Baxtdan masrur. Dugonasiga ko`zlari porlab nimanidir gapirardi. Qizchani ko`rib beixtiyor o`z yoshligimni, o`sha orzulari osmon qadar buyuk ma`sum, ayni paytda g`o`r yigitlik chog`larimni esladim.
Ismim Bahrom. Endi birkam qiriq yoshdaman. Ammo meni ko`rganlar ellikdan oshgan deb oylashi tabiiy. Chunki o`zimga qarashni unutganimga ancha bo`lgan. Xaaa eslasam yuzimga tabassum yuguradi. Tuydan keyingi ilk kunlarda xotinim yuzimni silab: “Iye soqolingiz bormi?”-deb taajjublangandi. Ana shunaqa po`rim, o`ziga o`ta etiborli yigit edim.
Xotinimni ismi Dilorom. Bizni to`yimiz o`ldim-kuydimlarsiz ota-onalarimizni xohishlari bilan bo`ldi. Ko`plar Navoiyni asaridagi Bahrom va Dilorom bo`lishdi deb havas ham qilishdi. Biz Dilorom bilan baxtli edik. Sarmastlikdan osmonlarda uchib yurardik.
Yurtimizning boshqa joylarini bilmadimku bizda to`yning ilk kechasi chimildiqda kelinning iffatiga tegilmaydi. Bu ish to`yning ertasiga bajariladi. Birinchi tun qiz ham yigit ham hayajonini bir oz bosib, bir-biriga oz bulsada urganib olish uchun bir to`shakda birga yotishadi halos. Lekin bu degani hech narsa qilinmaydi degani emas. Men ham Dilorom bilan irim-sirimlarni bajarib bo`lib to`shakka yotarkanman, u hayajondan, balki qurquvdan dir-dir titrardi. May oyi kun issiq bo`lgani uchun o`zim maykali bo`lib olib, uni ham qarsiligiga qaramay ust kiyimlarini yechib tashladim,endi u meni yonimda chiroyli, nafis qizil ich kiyimda yotardi. Men yonimda uyalganidan cho`g`dek qizil tusga kirgan, badani sutdek oppoq, ikkinchi razmerli hali tanadan to`liq ajrab ulgurmagan, mayin, silliq, ayni damda qattiq ko`krakli, bellari ingichka lof bilan aytganda 30-40 santimetrdan ortmaydigan, orkasi uziga yarashadigan kattalikdagi, oyoqlari uzun, sonlari tepadan pastga bir hilda ingichkalanib brogan, tekis va silliq, bo`yi 165-170 santmetr, nozik bu hilqatga tegmular ekanman hislarim borgan sari to`lqinlarib borardi. U ko`zlarini yumib olgandi. Men uning nozik yelkasidan ohistalik bilan silay boshladim, shunda u bir seskanib ko`zini ochdiyu qayta yumib, yuzlarini qullari orasiga yashirdi. Men sekin astalik bilan uning yelkalari, bo`yinlaridan upa bowladim. Diloromning nafas olishi o`zgara boshladi. Bundan yanada ruxlanib, qo`llarim sekinlik bilan uning bellari tamon, undan nozik dimbalar sari harakatlanar, lablarim esa uning quloqlari ortidan, tamoqlaridan, yuzu ko`zlaridan bo`sa olardi. Men ohistalik bilan uning ko`kraklarini ozodlikka chiqarib, ulardan bo`sa olarkanman, yetilgan, ayni damda musaffo qordek bokira qizlardagina bo`ladigan, har qanday jonsiz haykalni ham o`z izmiga bo`ysundiradigan ajoyib ifordan mast bo`lib qolgandim. Ongimda nahot shu go`zal malak mening xotinim degan o`y charx urar, xursandlikdan, baxtdan icimga sig`masdim.
Ajabki bunday onlarda vaqt tez o`tadi. Tong yoriwa boshlagach chimildiqni tark etishga majbur bo`ldim. Ana endi tunni intizor bo`lib kutish qoldi. Ha, kunduz kuni uzoq bo`lishini o`shanda bilganman. Men tezroq kun botib, malikam yoniga kirishga oshiqqanim sari quyosh ham o`z urnidan siljiy qolmasdi.
Nihoyat olamga tun cho`kib, yangalar urf-odatlarni yana bir bor tushuntirgach yolg`iz qoldik. Diloromni dast ko`tarib tayyorlab qo`yilgan to`shakka yotqizarkanman, lablarim uning lablariga allaqachon muhrlanib ulgirgandi. Sekin astalik bilan kiyimlar yechila boshlandi. Avval ko`lak, keyin lozim va boshqalar. Mana nihoyat ikkovimiz ham bitta tursikda qoldik. Men uni butun badanini asta extiros bilan silab, ko`kraklarini sekin-sekin ezib, lablaridan boshlangan bo`salariim bilan bo`yni, tamog`i, ko`ksiga tushib borardim. U esa kuzlari yumilgan ko`yi entikib nafas olardi. Men shoshilmay ko`raklari va ularni ucidan o`par, beozor tishlab torrdim. Bu harakatlarimdan uning ko`ksi asta-asta ko`tarilib tushardi. Ancha vaqt shunday “qiynab” asta qorinlaridan o`pa boshladim. Uniing qorinlari bunga javoban dir-dir titrar, butunlay o`zini mening ihtiyorimga topshirgandi. Men astalik bilan tursugi ustidan uni tumorchasini masaj qila boshlaganimda ohista ingrab, oyoqlqri sal ocildi. Tushundimki u tayyor. Astalik bilan tursuguni yecib oldim. Ko`z oldimda oppoq, kichkinagina, atirgul yaprog`i kabi nafis va nozik tumorcha namoyon bo`ldi. Men o`zimni tursugimni ham yechib asbobimni suvlanib turgan tumorchaning chizig`i bo`ylab tepa pastga yurg`iza boshladim. Bumdan lazzatning yuqori cho`qqisiga chiqgan Dilorom qaltirab, beli ko`tarilib-tushib bo`shana boshladi. Men esa bundan foydalanib bir zarbda 17 smli asbobimni bor bo`yicha tiqib yubordim. Bundan uning ko`zlari katta-katta ochilib dodlab yubordi…
Uning ham, mening ham yuzimiz yorug` bo`lgan edi…
Shunday deb Bahrom aka yuzida tabassum, ko`zida halqalanib turgan yosh bilan olislarga tikilgancha jim turib qoldi.