Tasodifiy hikoya: NILUFAR ni buzganim
Mani ismim Asadbek man kopro waddod qizlaga qiziqaman bir kuni doslarim bilan kolejda yurudik bir qi...davomi
Mani ismim Asadbek man kopro waddod qizlaga qiziqaman bir kuni doslarim bilan kolejda yurudik bir qi...davomi
Parilar OROLI... [ 5 - Qism...]
Добавил: | -MAJNUN- (14.06.2017 / 23:02) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 17598 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Parilar Oroli...
RASM
Avvalgi 1 -2 -3 -4 -Qismlar...
Oyim yo`limni to`stilar, qo`llarimdan tutdilar.
- O`g`lim, shunaqa gapiryabsanki, seni taniyolmayabman! Ahir sen bunday yigit emasdingku?
- oyim yuzlarimni siladilar, - Oyimcha deganing nimasi, ahir Serena tarbiyali qiz. Sen vijdonli yigitsanku! Mehribonliging qayoqqa ketdi?
- Bobom doyim aytadilar, ``Yerga urug` ekdim bo`ldi deb o`ylama. Sen istagan hosilni olishing uchun, yerga ishlov, suvi, o`g`iti bilan birga mehirni ham o`z vaqtida ber, shunda o`zing kutgan hosilini olasan.`` deydilar. Vijdon kelsan oyi, uni hozirgina dadamga sotdim. Serena bilan esa o`zim istaganday yashayman...
O`z nazlimda haqiqatni aytgan bo`lsam ham, so`zlarimdan keyin oyimni achinarli ahvolini ko`rib yuragim uvushib ketdi. Ona qanchali muqaddaz zot ekanliglarini bilaman, ammo na qilay, o`z haqiqatimni aytishim kerak edi...
* * * * *
Hafta davomida Serena bilan, 3 bor har hil yerda uchrashdik. Ko`p bor qo`ng`iroqlashdik.
Hafta ohirida, oylaviy kichikkina ziyofatda bizni unashtiruvimiz bo`lib o`tdi.
Dadam vadalarni qoyillatib, bajarishdi. Ertasiga esa, sohibjamol Serena bilan Parijga sayohatga otlandik...
Ilk kundanoq Serenani harakterini o`rganishni boshladim. Oylada, do`stlari uni erkalab, ``Yulducha!`` deb atashar ekan. Hullas menga nasib etajak Yulduzchaning, aqli men o`ylaganday hali tiniq emasdi. Tevarak, atrofimizda bo`layotgan voqealarni, o`zgacha idrok etardi. Hamma narsadan Ramantika izlar, hayotga huddi ertakday qarardi. Atrofdagilarga munosabatidan, unda xasad, tabiatiga monand xudbinlik borligini payqadim. Garchi bu qusurlari yaqqol sezilib turmasada, har xolda menga malum bo`lgandi. Unga ato etilgan, tabiatni asosiy belgisi bo`lmish, chiroy...
Go`zalliga hamohang, qalbida yoshlik orzulari alangalanar, har daqiqada, baxtiyorligidan xusunda barkamol, qaddu-qomati, ham modellardek raso bo`lib ko`rinardi. Asli da ham shunday. Har qaraganimda ko`zlarida chaqnayotgan sevgini ko`rardim...
SHUKRONA:
- Serena Pereni sezni yoqtirib qolibdida?
FARRUH:
- Kutmagan edim, lekin huddi shunday bo`ldi. Biz kamtarona, ammo taomlari oli darajali kichikkina restaranga, kechki ovqatni tanovul qilayotgan edi...
Gapirganda qo`llari bilan nuzik harakatlar qilib, kulganida esa sho`xchan boshini orqaga tashlardi. Qilayotgan nozu karashmalari ham uning go`zalliga o`zgacha jilo berardi. Parij qalblar shaharchasi, bey ehtiyor unga mahliyo bo`lib qolibman. Allanimalar deb bidirlayotgan qiz birdan to`xtadiyu meni sevishini va men uchun hammanarsaga tayyorligini aytdi...
SHUKRONA:
- Demak Serena Pereni sevgi izhor qildi! Bechora qiz... Siz esa uyalmay vaziyatdan foydalandingiz to`g`rimi?
FARRUH:
- Shukrona hamon men haqimda salbiy fikrdasan!
Bilmadim nima uchun! Lekin u hohlagan taqdirda ham, men ahloq miyorlarini hatlab o`tmasdim... Hayolingga ham keltirma, ojiz emasman... Faqatgina, tarbiyam bunga yo`l qo`ymasdi...
SHUKRONA:
- Uzur Farruh... Men ajoyib qiz, Serena Perenini halok bo`lishida mantiq ko`rmayabman... U sizni sevib qoldi. Siz esa uylanishga rozi bo`libsiz, lekin u halok bo`ldi!!!
FARRUH:
- Sen voqealar rivojini tezlattirmoqchisan! Mayli voqealarni biroz qisqartiray. Parijdan qaytganimizdan so`ng, uni O`zbekistonga taklif etdim. Men uchun hamma narsaga tayyor qiz, bu taklifimni rat etdi. Tushunganday bo`lim, u ota-onasidan uzoqqa ketishga qo`qyabdi deb. Har xolda avvaliga shunday o`yladim. Keyin esa, kasal o`z istimasini oshkor qila boshladi... Uning ko`ngli tez-tez beyhuzur bo`lardi... Bundan tashqari, unga tez-tez SMS kelib turardi... U esa ``Dugonalarimdan!`` deb aldardi. Qishloqda o`sgan bo`lsamda, go`l emasdim. U allaqanday yigit bilan aloqada edi... To`satdan SITSILYA oroliga, ``dugonalari bilan sayohatga!`` deb u yerga otlanib qoldi...
SHUKRONA:
- Bundan chiqdi, Serena Pereni xomilador bo`lgan? Bola sizdan bo`lmasa, unda kimdan! Demak SITSILYA oroliga kimnidur izlab borgan shu bilan birga, o`z ajalini ham?!
FARRUH:
- To`g`ri anglading, orolga kimningdur izlab borganini men ham sezgandim. Shuni uchun ortidan tushgandim. Ikkimiz ham bir paromda edim, u nimadandur qattiq havotirda edi. Shuni uchun, hech qayoqqa e`tibor bermadi. Uni izma-iz SITSILYA janubigacha taqib qilib bordim. Sohil bo`yi. Pilyaj futboli o`ynaladigan maydonlar, tizma qator yaxtalar bor. Serena o`sha yerda joylashgan mehmonxonaga kirib ketdi. Saldan keyin qaytib qichib, yaxtalar joylashgan bandargoh tomon yo`l oldi. Bandargohda turib, dengizda suzib yurgan yaxtalar tomon qo`l siltadi. Ulardan bir, chaqiriqni javobsiz qoldirmay ortiga buruldi. Bandargohga kelgan yaxtadan sakrab tushgan yigit, Serenani bag`riga bosdi...
Men birgina maqsadda Serenani ortidan kuzatgandim, aslo uni yoqtirganim yoki, bo`lajak rafiqam bo`lganini uchunmas, meni birinchi tasurotim to`g`ri ekanligini ota-onamga isbotlab qo`yish xolos edi. Ammo u bilan allanimalar haqida gaplashib, tinmay uni quchayotgan yigit Marco, Ballardini ekanligini ko`rganimdan so`ng qonim qaynab ketdi...
Ularga yaqinlashdim, meni ko`rib Serena qo`rquvga tushdi.
- Farruh sen o`ylagan narsa emas... - qo`rqanidan uning ovoz shunaqangi ingichkalashib ketdiki, - Men seni sevaman, Farruh... -dedi qiz yig`lagancha.
- Qorningdagi bolani otasi, manabu ablahmi? -deya ular tomonga yaqinlashdim, - Javob ber...
- Ha, uni qornidagi bolani otasi men. Men Serenani sevaman...
Kutulmaganda Marco tashlanib qoldi, yelkadan oshrib yerga urdim va tumshug`iga yaxshilab musht tushurdim.
So`ng meni aldagan, sevib qolgan qizaloq tomoshasi qo`ygan (Yulduzcha) tomon yurdim.
U mendan qo`rqib o`tina boshladi.
Niyatim uni jazolash yoki zarar yetqazish emasdi. Unga faqat bor gapni kattalarga o`zi aytib, unashtiruvimizni bekor qilishini talab qilmoqchi edim.
Ortimdan Marconing bo`g`iq ovozda aytgan haqorati eshitildi.
- Yaramas Farruhhhh...
Ortimga o`grildim, biroz vahima bosdi. Marconi qo`lida to`pponcha, lekin u ham nimadandur qo`rqar qo`li qaltirar edi.
- Marco qo`lindagi o`yinchoq emas... Senlarni munosabatinga qarshi emasman... Qurolni tushir, ikkoving birga bo`lishinga men halal bermayman. Ammo borib, hammasini o`zlaring tan olasanlar... -deb ularga talab qo`ydim.
- Yo`q, barchasi o`z holicha qoladi... -Marco qurolni ikki qo`llab ushladi, biroq shunda ham hansirab hayajonda gapirar va qo`li qaltirardi, - Hech narsa o`zgarmaydi... -dedi.
- Nima! Meni kim deb o`ylayabsan? Toshingni ter ablah...
Uni bu talabidan keyin orim keldi, jahlim chiqdi, u tomon bir qadam tashlaganimni bilaman, o`q ovozi eshitildi.
Marco qattiq hayajonda, qurolni tushib yubordi va sarosimaga tushub qochib keta boshladi...
RASM
Avvalgi 1 -2 -3 -4 -Qismlar...
Oyim yo`limni to`stilar, qo`llarimdan tutdilar.
- O`g`lim, shunaqa gapiryabsanki, seni taniyolmayabman! Ahir sen bunday yigit emasdingku?
- oyim yuzlarimni siladilar, - Oyimcha deganing nimasi, ahir Serena tarbiyali qiz. Sen vijdonli yigitsanku! Mehribonliging qayoqqa ketdi?
- Bobom doyim aytadilar, ``Yerga urug` ekdim bo`ldi deb o`ylama. Sen istagan hosilni olishing uchun, yerga ishlov, suvi, o`g`iti bilan birga mehirni ham o`z vaqtida ber, shunda o`zing kutgan hosilini olasan.`` deydilar. Vijdon kelsan oyi, uni hozirgina dadamga sotdim. Serena bilan esa o`zim istaganday yashayman...
O`z nazlimda haqiqatni aytgan bo`lsam ham, so`zlarimdan keyin oyimni achinarli ahvolini ko`rib yuragim uvushib ketdi. Ona qanchali muqaddaz zot ekanliglarini bilaman, ammo na qilay, o`z haqiqatimni aytishim kerak edi...
* * * * *
Hafta davomida Serena bilan, 3 bor har hil yerda uchrashdik. Ko`p bor qo`ng`iroqlashdik.
Hafta ohirida, oylaviy kichikkina ziyofatda bizni unashtiruvimiz bo`lib o`tdi.
Dadam vadalarni qoyillatib, bajarishdi. Ertasiga esa, sohibjamol Serena bilan Parijga sayohatga otlandik...
Ilk kundanoq Serenani harakterini o`rganishni boshladim. Oylada, do`stlari uni erkalab, ``Yulducha!`` deb atashar ekan. Hullas menga nasib etajak Yulduzchaning, aqli men o`ylaganday hali tiniq emasdi. Tevarak, atrofimizda bo`layotgan voqealarni, o`zgacha idrok etardi. Hamma narsadan Ramantika izlar, hayotga huddi ertakday qarardi. Atrofdagilarga munosabatidan, unda xasad, tabiatiga monand xudbinlik borligini payqadim. Garchi bu qusurlari yaqqol sezilib turmasada, har xolda menga malum bo`lgandi. Unga ato etilgan, tabiatni asosiy belgisi bo`lmish, chiroy...
Go`zalliga hamohang, qalbida yoshlik orzulari alangalanar, har daqiqada, baxtiyorligidan xusunda barkamol, qaddu-qomati, ham modellardek raso bo`lib ko`rinardi. Asli da ham shunday. Har qaraganimda ko`zlarida chaqnayotgan sevgini ko`rardim...
SHUKRONA:
- Serena Pereni sezni yoqtirib qolibdida?
FARRUH:
- Kutmagan edim, lekin huddi shunday bo`ldi. Biz kamtarona, ammo taomlari oli darajali kichikkina restaranga, kechki ovqatni tanovul qilayotgan edi...
Gapirganda qo`llari bilan nuzik harakatlar qilib, kulganida esa sho`xchan boshini orqaga tashlardi. Qilayotgan nozu karashmalari ham uning go`zalliga o`zgacha jilo berardi. Parij qalblar shaharchasi, bey ehtiyor unga mahliyo bo`lib qolibman. Allanimalar deb bidirlayotgan qiz birdan to`xtadiyu meni sevishini va men uchun hammanarsaga tayyorligini aytdi...
SHUKRONA:
- Demak Serena Pereni sevgi izhor qildi! Bechora qiz... Siz esa uyalmay vaziyatdan foydalandingiz to`g`rimi?
FARRUH:
- Shukrona hamon men haqimda salbiy fikrdasan!
Bilmadim nima uchun! Lekin u hohlagan taqdirda ham, men ahloq miyorlarini hatlab o`tmasdim... Hayolingga ham keltirma, ojiz emasman... Faqatgina, tarbiyam bunga yo`l qo`ymasdi...
SHUKRONA:
- Uzur Farruh... Men ajoyib qiz, Serena Perenini halok bo`lishida mantiq ko`rmayabman... U sizni sevib qoldi. Siz esa uylanishga rozi bo`libsiz, lekin u halok bo`ldi!!!
FARRUH:
- Sen voqealar rivojini tezlattirmoqchisan! Mayli voqealarni biroz qisqartiray. Parijdan qaytganimizdan so`ng, uni O`zbekistonga taklif etdim. Men uchun hamma narsaga tayyor qiz, bu taklifimni rat etdi. Tushunganday bo`lim, u ota-onasidan uzoqqa ketishga qo`qyabdi deb. Har xolda avvaliga shunday o`yladim. Keyin esa, kasal o`z istimasini oshkor qila boshladi... Uning ko`ngli tez-tez beyhuzur bo`lardi... Bundan tashqari, unga tez-tez SMS kelib turardi... U esa ``Dugonalarimdan!`` deb aldardi. Qishloqda o`sgan bo`lsamda, go`l emasdim. U allaqanday yigit bilan aloqada edi... To`satdan SITSILYA oroliga, ``dugonalari bilan sayohatga!`` deb u yerga otlanib qoldi...
SHUKRONA:
- Bundan chiqdi, Serena Pereni xomilador bo`lgan? Bola sizdan bo`lmasa, unda kimdan! Demak SITSILYA oroliga kimnidur izlab borgan shu bilan birga, o`z ajalini ham?!
FARRUH:
- To`g`ri anglading, orolga kimningdur izlab borganini men ham sezgandim. Shuni uchun ortidan tushgandim. Ikkimiz ham bir paromda edim, u nimadandur qattiq havotirda edi. Shuni uchun, hech qayoqqa e`tibor bermadi. Uni izma-iz SITSILYA janubigacha taqib qilib bordim. Sohil bo`yi. Pilyaj futboli o`ynaladigan maydonlar, tizma qator yaxtalar bor. Serena o`sha yerda joylashgan mehmonxonaga kirib ketdi. Saldan keyin qaytib qichib, yaxtalar joylashgan bandargoh tomon yo`l oldi. Bandargohda turib, dengizda suzib yurgan yaxtalar tomon qo`l siltadi. Ulardan bir, chaqiriqni javobsiz qoldirmay ortiga buruldi. Bandargohga kelgan yaxtadan sakrab tushgan yigit, Serenani bag`riga bosdi...
Men birgina maqsadda Serenani ortidan kuzatgandim, aslo uni yoqtirganim yoki, bo`lajak rafiqam bo`lganini uchunmas, meni birinchi tasurotim to`g`ri ekanligini ota-onamga isbotlab qo`yish xolos edi. Ammo u bilan allanimalar haqida gaplashib, tinmay uni quchayotgan yigit Marco, Ballardini ekanligini ko`rganimdan so`ng qonim qaynab ketdi...
Ularga yaqinlashdim, meni ko`rib Serena qo`rquvga tushdi.
- Farruh sen o`ylagan narsa emas... - qo`rqanidan uning ovoz shunaqangi ingichkalashib ketdiki, - Men seni sevaman, Farruh... -dedi qiz yig`lagancha.
- Qorningdagi bolani otasi, manabu ablahmi? -deya ular tomonga yaqinlashdim, - Javob ber...
- Ha, uni qornidagi bolani otasi men. Men Serenani sevaman...
Kutulmaganda Marco tashlanib qoldi, yelkadan oshrib yerga urdim va tumshug`iga yaxshilab musht tushurdim.
So`ng meni aldagan, sevib qolgan qizaloq tomoshasi qo`ygan (Yulduzcha) tomon yurdim.
U mendan qo`rqib o`tina boshladi.
Niyatim uni jazolash yoki zarar yetqazish emasdi. Unga faqat bor gapni kattalarga o`zi aytib, unashtiruvimizni bekor qilishini talab qilmoqchi edim.
Ortimdan Marconing bo`g`iq ovozda aytgan haqorati eshitildi.
- Yaramas Farruhhhh...
Ortimga o`grildim, biroz vahima bosdi. Marconi qo`lida to`pponcha, lekin u ham nimadandur qo`rqar qo`li qaltirar edi.
- Marco qo`lindagi o`yinchoq emas... Senlarni munosabatinga qarshi emasman... Qurolni tushir, ikkoving birga bo`lishinga men halal bermayman. Ammo borib, hammasini o`zlaring tan olasanlar... -deb ularga talab qo`ydim.
- Yo`q, barchasi o`z holicha qoladi... -Marco qurolni ikki qo`llab ushladi, biroq shunda ham hansirab hayajonda gapirar va qo`li qaltirardi, - Hech narsa o`zgarmaydi... -dedi.
- Nima! Meni kim deb o`ylayabsan? Toshingni ter ablah...
Uni bu talabidan keyin orim keldi, jahlim chiqdi, u tomon bir qadam tashlaganimni bilaman, o`q ovozi eshitildi.
Marco qattiq hayajonda, qurolni tushib yubordi va sarosimaga tushub qochib keta boshladi...