Tasodifiy hikoya: odamlar orasida (ahamiyat)
Katta yo'lda yengil avtomobil yuqori tezlikda harakatlanib ketyapti tezlik 90km/s haydovchi tezlikni...davomi
Katta yo'lda yengil avtomobil yuqori tezlikda harakatlanib ketyapti tezlik 90km/s haydovchi tezlikni...davomi
MUHABBAT JIG`ALARI: Hayot davom etadi...
Добавил: | -MAJNUN- (26.08.2017 / 09:12) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 42759 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
MUHABBAT JILG`ALARI: Hayot davom etadi...
MARUF:
- Uning og`riqdan, ingrab aytgan har bir so`zlari haligacha quog`im ostida jaranglaydi....
* * * * *
Dilnoza bilan tinishishimiz juda ajoyib bo`lgandi. Avvaliga bir ahmoqlik tufayli, meni yomon ko`rib qolgandik. Keyin yana bir baxtsiz tasoduf tufayli oramida muhabbat uchqunlagan edi...
Narigi mahalladagi Zokir otani, katta o`g`li Mansur aka elchixonda ishlar edi. Bir necha yillar, hizmat burchi tufayli yurtimizdan tashqarida bo`ldi. O`sha yerlarda oylasi bilan yashadi.
Nihoyat hizmat vazifasi tugab qishloqqa qaytib keldi. Mansur akani uch o`g`li va bir qizi bor edi.
O`g`illari ham chet elda o`qib, o`sha yerlarda uylanib qolib ketishdi. Mansur aka qishloqqa faqat ayoli va en kenja qizi bilan qaytishdi.
Men ham ayni shu kunlarda yigitlik burchimni o`tab qaytgandim. Shunga yarasha yurish, turishimda harbiylar hos, odatlarni yaqqol ko`rish mumkun edi. Kelganimga bir hafta bo`lgan bo`lsa, shu hafta davomida ko`pgina bollardan qishloqqa yengi kelgan ketvorgan qiz haqida juda ko`p eshitdim. Ammo o`zini ko`rish haligacha narib etmagandi.
Uydagilarga inistitutda o`qimoqchi ekanligimni, buni uchun avval ripititirda tayorgarlik ko`rmog`im kerakligini aytdim. Ular rozi bo`lishdi. Shu masalada yaqin do`stim Sarvar bilan, u tayorlanayotgan muallimni yoniga borib qaytayotgan edik.
Sarvar turtdi:
- O`rtog` orqaga qara-qara! -dedi.
Ortimga o`grildim. Naqt olov, otashini yuzlab metrlar naridan sezish mumkun.
Sochlar silliq yozilgan, egniga qizil sivitir, shim, balnt poshnili tufli kiygan qiz, qo`lida ikkita sumka ko`targancha nozlanib qadam bosib kelardi.
- Yomon ketvorgan ekan. Oyog`larni qara uzun, ko`kraklar bo`liq, qomatga ummmm! -dedi Sarvar qizga o`zicha baxo berarkan.
- Rost juda chiroyli ekan... Lekin bunday qizlar osmodagi yulduz, qo`limiz yetmaydi jo`ra! -dedim.
- Bir quchish uchun jonimni berardim... -dedi Sarvar.
Harbiy hizmatda bo`lib, ko`pgina yomon illatlarimdan qutilganim uchunmi! Do`stimni og`zidan chiqayotgan bachkana so`zlari g`ashimni keltirdi.
- Do`st sal og`zinga qarab gapir, yaqinlashib qoldi, eshitsa hafa bo`ladi... -dedim.
- Ha endi o`zizcha...
Gaplarim do`stimga uncha hush yoqmadi. ``Siz armiya ko`rgan, biz beybosh...`` degan monoga oborib bir g`ijinib qo`ydi...
Ikkita mahallani tutashtiradigan yo`llardan bo`lak, yana bir yo`lakcha bor edi. Ikki kishi yurishiga mo`ljallanga. Shu yo`lakchadan yurilsa ancha vaqtni tejash mumkun edi.
Qizdan avval biz yo`lakchaga kirgan edik. O`n metillar ichkariga yetganda Sarvar to`xtab qoldim. Ortimizdan keayotgan qiz ham deyar uch metrlar yaqinimizga kelib qoldi.
Muloyim jilmayib dedi:
- Akalar o`tqazib yuborilar!
- O`tqazmasak nima qilasiz? -dedi Sarvar shilqimlik qilishga shaylanib.
- Iltimos!
Qiz yana muloyim jilmaydi.
- Balki sumlariz o`g`irlik qilayotgandur. Ho`p desay ko`tarishib yuboray?
- Rahmat... O`zim eplayman, yo`lni bo`shatsayz katta yordam bergan bo`lardiz!
Yaqinlashib qolgan qiz qadamini sekinlatdi.
- Sarvar yur... -dedim.
- Men shetta turaman... -dedi.
- O`tqazvor o`rtoq...
Sarvarni devor tomon tortdim.
Qiz minnadorona qosh qoqib, mayda qadamlar bilan yonimizda o`tarkan. Sonyaning qanchalardir ulushida higohlarimiz to`qnashdi.
Muakammal sanat asari go`yo, beyqiyos go`zallik. Rangpar xushbichim chexra, nozik dahan, tik qomat, shahlo ko`zlar... Huddi bu olamda o`zidan boshqa hurliqo yashamaydigandek chaqnab boquvchi nigohlar...
Bu hislarni hech qachon unuta olmasam kerak!
Hali a`qlim yig`ib ulgurmay, qizni quchog`imda ko`rdim. Yuzimga tushgan tarsakidan, hayollarim bulut barchalaridek har tomonga tarqab ketdi.
Qiz nafrat bilan boqib, allanima deb haqoratlagancha tez-tez orqasiga qab jadallagancha ketdi. Tarsakidan lovvillab ketgan yuzimni silagancha, do`stimga baqirdim.
- Esing joyidami? Nega itardim?
- Bitta tarsaki yeb o`lib qolmading-ku! Zato quchoqlab olding... -dedi yelka qisib, tirshayib.
- Yaxshi ish qimading Sarvar...
Ichimga go`yo do`zah olovi tushganday, lov-lov yonardi. Do`stimni ahmoqlarcha qilgan ishidan rosa afsuslanar edim. Men qiz muloyim ovozda gapirganini eshitdim. Kulib qaraganini ko`rdim. Lekin birgina qaltis hazil sabab, uning nafratli nigohiga ham guvoh bo`ldim. Menga shunisi alam qilardi...
Shu voqea sabab, u qizda yomon tasurot qoldirdim. Endi har to`qnash kelganimda, ko`zlarida shavqatsiz nafratni ko`rganday bo`lardim. Shu tariqa kunlar, haftar, oylar o`tdi. Bu qizni nafratli boqishigayu, ortimdan pichirlab qarg`ab qo`yishiga, ko`nikib ulgurgandim...
Yoz oqshoqlaridan biri, qishloqda to`y bor edi. Bir nechta o`rtoqlarim bilan, to`yga ketayotgan edik. Do`kondan pista olish maqsadida to`xtab, o`rtoqlarimdan bir necha metrlar ortda qolib ketayotgan edim. Pistani cho`ntagimga solayotgan paytim teifonim qo`limdan tushib ketdi. Telifonim uncha qimmatbaxo emas-ku, baribir pulimga ichim achishib telifonimni olmoq uchun engashdim. Bir qarich narida, telifon ekranining shulasida allanima yarqiradi. Telifonimni olarkanman, o`sha narsani ham oldim. Ayollarning bir poy sirg`asi. Yo`lda yotganidan o`yladim: sohta arzon bo`lsa kerak!
Tashlab yuborishga ko`zim qiymadi. Chiroyli ekan, cho`ntagimga solib qo`ydim...
Elektiraset to`kni ko`p o`chavergani sabab, to`y doyimgidan ancha vaxtli tugadi. Bir pasta to`yxona bo`shab qoldi. O`rtog`larim bilan ortga qaytayotgan edik. Ikkitasi Qodir banginikida qumor bo`layotgani eshitib o`sha tomon yo`l burdi. Yana bira sevgan qizini uyiga kuzatib qo`yish uchun ketdi.
Yolg`iz o`zim uyga qaytkanman, Durbekni do`koni ochiqligini ko`rib, bir stakan o`riksharbat ichib olish uchun to`xtadim. Sharbat ho`plab gaplashib turganimizda, ikki kishi cho`ntak fanar yoqib o`tib ketdi. Ularni ortidan o`ychan kuzatib qolarkanmiz. Durbek hursingancha so`kindi.
- Qarang aka! -stalba chirog`iga ishora qildi, - Odamlaga nima bo`lyabdi-aaa?! Ularni yo`lini yotish uchun chiroq qo`ysak, sindirib ketib! O... ...eylar!
- Bolarni ishidurda!
- Qayoqda manabu! -qo`shni xovliga ishora qilib, - Go`rsuhtani ishi alkash... - Qo`shnisi doyim ichib shundoq shikal chiqarib yurishidan achchiqlanib dedi: Ichavergan odamni tomi ham ketib qolarkan!
Gapini tugatib ulgurmay yna to`k uzib qoldi. Endi Eelektirasetning qilayotgan ishidan noliy boshladi.
Elektirasetda ishlaydiganlar ohirgi yillarda shunday odat chiqarib olgandi. To`y kuni albatta to`kni uzishadi, agar to`y boshlagan odam bitta qiyiqda tugun ko`tarib, osh, aroq, mayda-chuda olib bormasa...
Shu masalani Durbek bilan ozroq muhokama qildik. To`k ha degan ulayvermagach, men uyga qaytishim kerakligini, u do`konni berkitishini aytib xayrlashdik.
Qovun tilimidek oyning shulasi, sal bo`lsada yo`lni yoritgan. Yulduzli kecha, ko`chada go`yo mendan boshqa hechzoh yo`qdek. Hoyol surib, tungi go`zallikdan baxra olib uyga qaytayotgan edim. Orqadan visir-visir ovozlar kelgandek bo`ldi. Yana o`sha fanar ko`targan ikkisi, bu safar ularni ayollar ekanligini ko`rdim.
MARUF:
- Uning og`riqdan, ingrab aytgan har bir so`zlari haligacha quog`im ostida jaranglaydi....
* * * * *
Dilnoza bilan tinishishimiz juda ajoyib bo`lgandi. Avvaliga bir ahmoqlik tufayli, meni yomon ko`rib qolgandik. Keyin yana bir baxtsiz tasoduf tufayli oramida muhabbat uchqunlagan edi...
Narigi mahalladagi Zokir otani, katta o`g`li Mansur aka elchixonda ishlar edi. Bir necha yillar, hizmat burchi tufayli yurtimizdan tashqarida bo`ldi. O`sha yerlarda oylasi bilan yashadi.
Nihoyat hizmat vazifasi tugab qishloqqa qaytib keldi. Mansur akani uch o`g`li va bir qizi bor edi.
O`g`illari ham chet elda o`qib, o`sha yerlarda uylanib qolib ketishdi. Mansur aka qishloqqa faqat ayoli va en kenja qizi bilan qaytishdi.
Men ham ayni shu kunlarda yigitlik burchimni o`tab qaytgandim. Shunga yarasha yurish, turishimda harbiylar hos, odatlarni yaqqol ko`rish mumkun edi. Kelganimga bir hafta bo`lgan bo`lsa, shu hafta davomida ko`pgina bollardan qishloqqa yengi kelgan ketvorgan qiz haqida juda ko`p eshitdim. Ammo o`zini ko`rish haligacha narib etmagandi.
Uydagilarga inistitutda o`qimoqchi ekanligimni, buni uchun avval ripititirda tayorgarlik ko`rmog`im kerakligini aytdim. Ular rozi bo`lishdi. Shu masalada yaqin do`stim Sarvar bilan, u tayorlanayotgan muallimni yoniga borib qaytayotgan edik.
Sarvar turtdi:
- O`rtog` orqaga qara-qara! -dedi.
Ortimga o`grildim. Naqt olov, otashini yuzlab metrlar naridan sezish mumkun.
Sochlar silliq yozilgan, egniga qizil sivitir, shim, balnt poshnili tufli kiygan qiz, qo`lida ikkita sumka ko`targancha nozlanib qadam bosib kelardi.
- Yomon ketvorgan ekan. Oyog`larni qara uzun, ko`kraklar bo`liq, qomatga ummmm! -dedi Sarvar qizga o`zicha baxo berarkan.
- Rost juda chiroyli ekan... Lekin bunday qizlar osmodagi yulduz, qo`limiz yetmaydi jo`ra! -dedim.
- Bir quchish uchun jonimni berardim... -dedi Sarvar.
Harbiy hizmatda bo`lib, ko`pgina yomon illatlarimdan qutilganim uchunmi! Do`stimni og`zidan chiqayotgan bachkana so`zlari g`ashimni keltirdi.
- Do`st sal og`zinga qarab gapir, yaqinlashib qoldi, eshitsa hafa bo`ladi... -dedim.
- Ha endi o`zizcha...
Gaplarim do`stimga uncha hush yoqmadi. ``Siz armiya ko`rgan, biz beybosh...`` degan monoga oborib bir g`ijinib qo`ydi...
Ikkita mahallani tutashtiradigan yo`llardan bo`lak, yana bir yo`lakcha bor edi. Ikki kishi yurishiga mo`ljallanga. Shu yo`lakchadan yurilsa ancha vaqtni tejash mumkun edi.
Qizdan avval biz yo`lakchaga kirgan edik. O`n metillar ichkariga yetganda Sarvar to`xtab qoldim. Ortimizdan keayotgan qiz ham deyar uch metrlar yaqinimizga kelib qoldi.
Muloyim jilmayib dedi:
- Akalar o`tqazib yuborilar!
- O`tqazmasak nima qilasiz? -dedi Sarvar shilqimlik qilishga shaylanib.
- Iltimos!
Qiz yana muloyim jilmaydi.
- Balki sumlariz o`g`irlik qilayotgandur. Ho`p desay ko`tarishib yuboray?
- Rahmat... O`zim eplayman, yo`lni bo`shatsayz katta yordam bergan bo`lardiz!
Yaqinlashib qolgan qiz qadamini sekinlatdi.
- Sarvar yur... -dedim.
- Men shetta turaman... -dedi.
- O`tqazvor o`rtoq...
Sarvarni devor tomon tortdim.
Qiz minnadorona qosh qoqib, mayda qadamlar bilan yonimizda o`tarkan. Sonyaning qanchalardir ulushida higohlarimiz to`qnashdi.
Muakammal sanat asari go`yo, beyqiyos go`zallik. Rangpar xushbichim chexra, nozik dahan, tik qomat, shahlo ko`zlar... Huddi bu olamda o`zidan boshqa hurliqo yashamaydigandek chaqnab boquvchi nigohlar...
Bu hislarni hech qachon unuta olmasam kerak!
Hali a`qlim yig`ib ulgurmay, qizni quchog`imda ko`rdim. Yuzimga tushgan tarsakidan, hayollarim bulut barchalaridek har tomonga tarqab ketdi.
Qiz nafrat bilan boqib, allanima deb haqoratlagancha tez-tez orqasiga qab jadallagancha ketdi. Tarsakidan lovvillab ketgan yuzimni silagancha, do`stimga baqirdim.
- Esing joyidami? Nega itardim?
- Bitta tarsaki yeb o`lib qolmading-ku! Zato quchoqlab olding... -dedi yelka qisib, tirshayib.
- Yaxshi ish qimading Sarvar...
Ichimga go`yo do`zah olovi tushganday, lov-lov yonardi. Do`stimni ahmoqlarcha qilgan ishidan rosa afsuslanar edim. Men qiz muloyim ovozda gapirganini eshitdim. Kulib qaraganini ko`rdim. Lekin birgina qaltis hazil sabab, uning nafratli nigohiga ham guvoh bo`ldim. Menga shunisi alam qilardi...
Shu voqea sabab, u qizda yomon tasurot qoldirdim. Endi har to`qnash kelganimda, ko`zlarida shavqatsiz nafratni ko`rganday bo`lardim. Shu tariqa kunlar, haftar, oylar o`tdi. Bu qizni nafratli boqishigayu, ortimdan pichirlab qarg`ab qo`yishiga, ko`nikib ulgurgandim...
Yoz oqshoqlaridan biri, qishloqda to`y bor edi. Bir nechta o`rtoqlarim bilan, to`yga ketayotgan edik. Do`kondan pista olish maqsadida to`xtab, o`rtoqlarimdan bir necha metrlar ortda qolib ketayotgan edim. Pistani cho`ntagimga solayotgan paytim teifonim qo`limdan tushib ketdi. Telifonim uncha qimmatbaxo emas-ku, baribir pulimga ichim achishib telifonimni olmoq uchun engashdim. Bir qarich narida, telifon ekranining shulasida allanima yarqiradi. Telifonimni olarkanman, o`sha narsani ham oldim. Ayollarning bir poy sirg`asi. Yo`lda yotganidan o`yladim: sohta arzon bo`lsa kerak!
Tashlab yuborishga ko`zim qiymadi. Chiroyli ekan, cho`ntagimga solib qo`ydim...
Elektiraset to`kni ko`p o`chavergani sabab, to`y doyimgidan ancha vaxtli tugadi. Bir pasta to`yxona bo`shab qoldi. O`rtog`larim bilan ortga qaytayotgan edik. Ikkitasi Qodir banginikida qumor bo`layotgani eshitib o`sha tomon yo`l burdi. Yana bira sevgan qizini uyiga kuzatib qo`yish uchun ketdi.
Yolg`iz o`zim uyga qaytkanman, Durbekni do`koni ochiqligini ko`rib, bir stakan o`riksharbat ichib olish uchun to`xtadim. Sharbat ho`plab gaplashib turganimizda, ikki kishi cho`ntak fanar yoqib o`tib ketdi. Ularni ortidan o`ychan kuzatib qolarkanmiz. Durbek hursingancha so`kindi.
- Qarang aka! -stalba chirog`iga ishora qildi, - Odamlaga nima bo`lyabdi-aaa?! Ularni yo`lini yotish uchun chiroq qo`ysak, sindirib ketib! O... ...eylar!
- Bolarni ishidurda!
- Qayoqda manabu! -qo`shni xovliga ishora qilib, - Go`rsuhtani ishi alkash... - Qo`shnisi doyim ichib shundoq shikal chiqarib yurishidan achchiqlanib dedi: Ichavergan odamni tomi ham ketib qolarkan!
Gapini tugatib ulgurmay yna to`k uzib qoldi. Endi Eelektirasetning qilayotgan ishidan noliy boshladi.
Elektirasetda ishlaydiganlar ohirgi yillarda shunday odat chiqarib olgandi. To`y kuni albatta to`kni uzishadi, agar to`y boshlagan odam bitta qiyiqda tugun ko`tarib, osh, aroq, mayda-chuda olib bormasa...
Shu masalani Durbek bilan ozroq muhokama qildik. To`k ha degan ulayvermagach, men uyga qaytishim kerakligini, u do`konni berkitishini aytib xayrlashdik.
Qovun tilimidek oyning shulasi, sal bo`lsada yo`lni yoritgan. Yulduzli kecha, ko`chada go`yo mendan boshqa hechzoh yo`qdek. Hoyol surib, tungi go`zallikdan baxra olib uyga qaytayotgan edim. Orqadan visir-visir ovozlar kelgandek bo`ldi. Yana o`sha fanar ko`targan ikkisi, bu safar ularni ayollar ekanligini ko`rdim.