Tasodifiy hikoya: Xiyonat yohud ehtirosli ayol 3
Hayotida ilk bor haqiqiy lazzatni his etgan Umida avvallari o'zini erkalab olgan lazzatidan ming cha...davomi
Hayotida ilk bor haqiqiy lazzatni his etgan Umida avvallari o'zini erkalab olgan lazzatidan ming cha...davomi
HaYoT gO*zAl--2
Добавил: | HarrY_PotteR (16.09.2017 / 22:12) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 7579 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Yigit ösha yoqimli tabassumida jilmaydi va baland ovozda baqirdi: - Hayot gözal! Qizning yuragi juda- juda tez va baland urardi. Qiz ayni damda baland musiqa eshitayotgandek öz yuragining dukurini eshitib turardi. U hayajonlanganidan yomg'irni ham ilg'amasdi. U tanish yoqimli musiqani xushtak qilib chalib ketayotgan yigitning ortidan qarab qoldi... Ertasi kundan boshlab qizga negadir gul kelmay qöydi. Qiz endi juda ham öychan bölib qoldi. U yigit haqida kun-u tun öylardi. Xuddi hozir balki yordamim kerakdir, deb paydo böladigandek tuyulardi. Lekin yigitdan ham atirgullardan ham darak bölmasdi. Shu bir- necha kun ichida qiz özi bilmagan holda yig'lab ham yuborardi. Ha, qiz sevib qolgandi. Lekin buni hali özi bilmasdi. Nihoyat bir kuni ösha kutilgan ovozni eshitdi: - Salom! - Salom, - javob berdi qiz. - Biroz aylanib kelmaymizmi? - Bahor oylarida yomg'irsiz havoda piyoda yurish ham zavqlimi? - Albatta. Ular birinchi marta körishishgan xiyobonni sayr qilishdi. Qiziq mavzularda suhbatlashishdi. Nihoyat yigit qizga bir dona qip-qizil atirgul tutdi. Qiz gulni oldiyu uning bandiga köz yugurtirdi. Qog'ozcha yöq edi. Savol nazdida yigitga qaradi. Yigit har doimgidek kulib turardi. - Mana u, - yigit qöllarini yozdi. Uning kaftiga böyoq bilan ösha dastxat yozilgandi: "Hayot gözal..." Keyingi kunlar xuddi shirin tush kabi tez ötardi. Qiz yigit sevgi izhor qilganidan keyin özi ham uni sevishini anglab yetdi. Chindan ular u-n hayot judayam chiroyli va zavqli körinardi. Qiz qachonlardir kutgan hayoliy röyo haqiqatga aylanganidan baxtiyor edi. Juda ham chiroyli muhabbat edi bu... Yigit rassom edi. Qizga juda chiroyli tabiat manzaralarini körsatardi. Qiz xuddi ertaklar olamiga tushib qolgandek baxt va sevgidan sarmast yashardi. Yigit qizga portret sovg'a qildi. Qiz öz suratiga qaradi. Judayam nafis va chiroyli chizilgandi. - Nega meni bulutlar orasida turibman? Söradi qiz. - Chunki sen mening farishtamsan,- javob berdi yigit. Har bir kuni gözal edi bu sevgining... Lekin öshanda qiz hali özini oldinda nimalar kutayotganini bilmasdi... Kuz kelgach, bir kuni ular odatiy uchrashadigan xiyobonga yigit kelmadi. Qiz ancha vaqt kutdi, xavotir oldi. Ertasiga yigit bilan körishganida yigitning nimadandir xafaligini payqadi. Yigit odatdagidek jilmayardi, lekin bu tabassum ortida juda ham özgacha mahzunlik sezilardi. - Nima böldi? - Hech narsa. Kecha unutibman, kechir azizam. Shuncha vaqtdan beri atiga yarim daqiqaga kechikmagan yigitning uchrashishlarini unutib qöyishi mumkinligiga qiz ishonmasdi. Lekin ösha kuni u hech narsa demadi. Keyingi kunlarda ular yana odatdagidek vaqtlarini xushchaqchaqlik bilan ötkazishardi. Lekin qiz negadir yigitning közlariga boqqanida yashirin bir ma'noni sezardi. Yigitning doimgi tabassumi bu sirni qiz bilib olishiga imkon bermasdi. Yigit qiz bilan köproq vaqt birga bölishga urinardi. Soatlab yonma-yon ötirardilar... Bir kuni qiz yana uzoq vaqt xiyobonda yigitni kutib qoldi. Yigitdan xabar bölavermagach ketmoqchi böldi. Lekin shu vaqtda uzoqdan yigit körindi. - Salom, - dedi yaqin kelgach. - Nega bunaqa yuryapsiz, oyog'ingiz og'riyaptimi? - Ha, jin ursin, velosipeddan yiqildim. Ular odatdagidek örindiqqa ötirgan köyi, quyosh botishini tomosha qildilar... Ösha ondayoq qizning yuragi nimadandir öta g'ash edi. Balki, ösha kuni qizning yuragi yigit bilan shunday sönggi bor yonma- yon ötirganliklarini sezgandir... Ertasiga yigit bilan körishganida yigitning nimadandir xafaligini payqadi. Yigit odatdagidek jilmayardi, lekin bu tabassum ortida juda ham özgacha mahzunlik sezilardi. - Nima böldi? - Hech narsa. Kecha unutibman, kechir azizam. Shuncha vaqtdan beri atiga yarim daqiqaga kechikmagan yigitning uchrashishlarini unutib qöyishi mumkinligiga qiz ishonmasdi. Lekin ösha kuni u hech narsa demadi. Keyingi kunlarda ular yana odatdagidek vaqtlarini xushchaqchaqlik bilan ötkazishardi. Lekin qiz negadir yigitning közlariga boqqanida yashirin bir ma'noni sezardi. Yigitning doimgi tabassumi bu sirni qiz bilib olishiga imkon bermasdi. Yigit qiz bilan köproq vaqt birga bölishga urinardi. Soatlab yonma-yon ötirardilar... Bir kuni qiz yana uzoq vaqt xiyobonda yigitni kutib qoldi. Yigitdan xabar bölavermagach ketmoqchi böldi. Lekin shu vaqtda uzoqdan yigit körindi. -