Tasodifiy hikoya: KIMNING AYIBI BU?
By UNDISPUTED... 7-Qisim
Yetimlikda Hokisor Aka-Singil Qismati... Voqealarni kuzatib boring. 7- Qisim....davomi
Yetimlikda Hokisor Aka-Singil Qismati... Voqealarni kuzatib boring. 7- Qisim....davomi
Seni Hohlayman 03
Добавил: | EroMaster (26.03.2014 / 22:22) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 32481 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Bu hikoya 18 yoshdan kattalar uchun mo'ljallangan. Agar voyaga yetmagan bo'lsangiz, hikoyani tark eting.
"Ushbu hikoya sizlarga manzur bo'lyapti deb umid qilaman"
Agar hikoyaning avvalgi qismlarini o'qimagan bo'lsangiz, oldingi qismlarini o'qing:
Seni Hohlayman
Seni Hohlayman 02
Muallif: EroMaster
III Bob
Mustaqillik kuni kechga yaqin hammamiz ko'chaga aylanishga chiqdik. Uyga ancha kech qaytdik. Hamma qatori men ham tezda uxlashga yotdim.
Ertasiga ertalab, 2-sentabr tongida o'qishga otlandim. Yangi o'qish joyimga bir-ikki borganligim uchun yo'lni sal-pal bilardim. Dilnoza ham chiroyli bo'lib kiyinib olgandi: oppoq kofta, tizzadan bir qarich yuqori yubka. Koftasiga yaxshilab tikilgan odam old tarafdan gullari bo'rtib chiqib turgan, orqa tarafdan iplari bilinib turgan ichki kiyimini ko'rishi mumkin edi. Men Dilnozaga yeb qo'ygudek qarayotgan bo'lsamda, o'ziga sezdirmaslikka harakat qilardim.
Dilnoza ikkimiz bitta taksi ushladik. Neksiyaning orqa tarafiga ikkimiz o'tirib oldik. Yo'l-yo'lakay u bilan gaplashib, ochiq turgan sonlariga tez-tez ko'z tashlab qo'yardim. Avval Dilnoza o'qiydigan maktabga borib, Dilnozani tashlab, undan keyin yangi kollejimga yo'l oldim.
Men borgan kollej naq jannatni o'zi edi. Hammayoqda ochiq-sochiq kiyingan qizlar hammani ko'zini o'ynatardi. Men tushgan guruxda 7-8ta o'g'il bola, 10-15ta qizlar bor edi. Ular bilan yuzaki tanishib oldim. O'qituvchilar nazoratni qattiq ushlashiga qaraganda, buyerda o'qish qattiq nazorat qilinardi.
Darslardan chiqib, uyga kelganimda soat 2lar atrofida edi. Uyda Dilnoza yolg'iz o'zi edi. Men kiyimlarimni alishtirdimu, ovqatlanishga ham o'zimni holsiz his etib, krovatga cho'zilib oldim.
Yigirma daqiqalardan so'ng xonam eshigi ochildi:
-Aka? Uxlayapsizmi? -dedi Dilnoza past ovozda.
-Yo'q, -dedim g'udranganga o'xshab.
-Ovqatlanmaysizmi? -so'radi Dilnoza ovozini ko'tarmay.
-Yo'q, qimirlashga ham holim yo'q.
-Charchadingizmi? -Dilnoza shunday deb ichkariga kirdi va menga yaqinlashdi.
-Rosa charchadim.
Dilnoza men yotgan krovat yoniga kelib, polga cho'kkalab o'tirdi. Men qornimni pastga qilib yotardim. U qo'llari bilan yelkamni uqalay boshladi:
-O'qish qiyin ekanmi?
Men indamadim. Uning qo'llari mening yelkalarmga tegishi bilan asbobim uyg'ongandi. Yaxshiki, yuztuban yotibman, aks holda Dilnozani oldida hijolat bo'lib qolarmidim. Bir tomondan Dilnoza ko'rib qolishi yaxshi deb ham o'yladim. Ana o'shanda Dilnoza bilan erotik mavzularga o'tarmidik. Lekin bunday qilishga ochig'i qo'rqardim. Chunki Dilnoza begona emas, hafa bo'lib qolsa "Ajab bo'pti, menga nima?" deb keta olmayman.
Dilnoza o'n daqiqacha yelkamni uqalagach, o'rnidan turib, xonani tark etdi. Men esa ichimda o'zimni "Tayyor oldimda o'tirgandi, uyda hech kim yo'q edi. Shartta quchoqlab olsam bo'lmasmidi?" kabi gaplar bilan so'kardim. Madorim yanada kamayib, ko'zlarim yumilayotganini his etdim.
Ko'zimni ochganimda vaqt shomga yaqinlashib qolgan ekan. O'zimga kelish uchun biroz ko'zimni ochib yotdim. Besh daqiqalardan keyin xonadan chiqib, hammomga kirdim va yuz-qo'limni yuvib, mexmonxonaga o'tdim. Kelinoyim kechki ovqat mahali uchun salat tayyorlardi, Dilnoza Diyorbek bilan televizor tomosha qilardi.
-Ha, Sardorbek, o'qishga borib charchab qolibsizmi? -hazil aralash gapirdi kelinoyim.
-Shunaqa shekilli, negadir holsizlandim.
-Hali buyerga o'rganmagansizda!
Dilnoza yonimga surilib, shortigining cho'ntagidan telefonini oldi. Telefon menyusidan galereyaga kirib, rasmlarni ochdi va menga bir rasmni ko'rsatdi. Men yaxshiroq qarash uchun telefonni qo'limga oldim. Rasmda 5ta qiz yonma-yon turardi. Ularni orasida Dilnoza borligidan va boshqa qizlar ham oq rangli kiyim kiyganidan ularni Dilnozaning sinfdoshlari deb o'yladim. Rasmdagi qizlarni hammasi kalta yubkada edi, faqat bittasidan tashqari. U kiygan narsani ham kalta yubkadan farqi yo'q: chiqsa bir qarich chiqadigan jinsi shortik (menga qolsa jinsi trusik deb atagan bo'lardim).
-Xo'sh? -dedim Dilnozaga qarab.
-Qarang, oramizda eng chiroylisi kim ekan? -deb so'radi Dilnoza yosh bolalardek harakat bilan.
Men yana qaytib rasmga qaradim. Tavba, boya etibor bermagan ekanman, boshqa bir qiz kiyib olgan ustki kiyimining bir tarafi deyarli yo'q. Agar o'sha joydan chiqib turgan lifchikning bir tarafi bo'lmaganda edi, ko'kraklari deyarli to'liq ko'rinardi. Qizlarni yuziga qararkanman, aytarli chiroy ko'rmadim. Nimasiga bunaqa ochiq kiyinib olishgan? Yo ochiq kiyim ularni yuzini to'sadimi? (menimcha bunaqa yarim-yalang'och yurganda boshqalar ularni ko'kraklariga, sonlariga, yelkalariga qarash bilan band bo'lib, ularni yuziga qarashmasa kerak).
-Mmmm, -dedim o'ylanib, -To'g'risini aytsam hafa bo'lmaysanmi?
-Aytavering, -dedi Dilnoza, hafa bo'lishga tayyorlanib.
-Sendan boshqa hamma o'rtog'ing xunuk ekan.
Dilnoza muzqaymoq olgan boladek sevinib, chap qo'limni (Dilnoza chap tarafimda o'tirgandi) quchoqlab oldi va boshini yelkamga qo'ydi. Men o'zimni biroz noqulay his qildim, chunki qo'lim uning o'ng ko'kragining chetiga tegib turar, o'zim huddi uni ikkala ko'kragini ushlab olgandek ichimda hursand edim. Asbobim ham joyida uyg'ondi. Ishni beliga tepmasin dedimda, oyog'imni chalishtirib oldim.
-Ahmoqlar, yana bo'lsa bular meni xunuk deb hisoblarkan, -dedi Dilnoza, soxta hafa bo'lib.
-Qayoqdan bilding?
-Bir o'rtog'im aytdida.
-Sen qayoqdan bilasan, balki u aldagandir? Ataylab senlarni urushtirish uchun?
-E yo'q, aytgan o'rtog'im eng yaqin dugonam. Bular bilan esa, unchalik ham yaqin emasmiz.
-Bular bilan yaqin emassanu, quchoqlashib rasmga tushasanmi?
-Rasmga tushayotganda bo'laveradida.
-Ha, ho'p, seni xunuk deyishgan bo'lsa nima bo'libdi? Shu bilan xunuk bo'lib qoldingmi?
-Voy, aytgan gapini qarang, shunaqa ham deydimi? Yana bo'lsa sinfimizdagi yigitlarni hammasi ularni yaxshi ko'rishadi.
-Nima bo'libdi? Kimni yaxshi ko'rishsin unda?
-Bitta ham yigit yaxshi ko'rmaydi meni, hammasi ularni yaxshi ko'rishadi.
-Yaxshiku. . . Shoshma, bu deyman, yoqtirganing bormi?
-Eee, jinnivoy, -u shunday deb huddi silagandek, yuzimga ohista urib qo'ydi. -Yigitim yo'q.
-Yigiting bormi deb so'ramadim, yoqtirganing bormi dedim. Biror sinfdoshingni yoqtirasanmi?
-Yo'-o'q
-Unda senga nima g'am? Kimni yaxshi ko'rsa yaxshi ko'raverishmaydimi? Sen shunday ham chiroylisan, -shunday dedimu, yurak yutib o'ng qo'limni uni yuziga qo'ydim. U chap qo'lini qo'limni ustiga qo'yganida, qo'limni siltab yuboradi deb o'ylagandim, u qo'li bilan meni qo'limni siladi.
Agar shu damda shu xonada kelinoyim va Diyorbek bo'lmaganidami, Dilnozani bag'rimga bosib, undan bo'sa olishdan o'zimni tiya olmas edim. Lekin afsuski ular shuyerda. Shuni his etgan holda, qo'limni asta uning yuzidan tushirdim. U esa meni bir qo'ltig'imdan quchib, boshini yelkamga qo'yib o'tirishda davom etdi. Shu holatda ortiq gaplashmay televizor ko'rib o'tiraverdik.
"Ushbu hikoya sizlarga manzur bo'lyapti deb umid qilaman"
Agar hikoyaning avvalgi qismlarini o'qimagan bo'lsangiz, oldingi qismlarini o'qing:
Seni Hohlayman
Seni Hohlayman 02
Muallif: EroMaster
III Bob
Mustaqillik kuni kechga yaqin hammamiz ko'chaga aylanishga chiqdik. Uyga ancha kech qaytdik. Hamma qatori men ham tezda uxlashga yotdim.
Ertasiga ertalab, 2-sentabr tongida o'qishga otlandim. Yangi o'qish joyimga bir-ikki borganligim uchun yo'lni sal-pal bilardim. Dilnoza ham chiroyli bo'lib kiyinib olgandi: oppoq kofta, tizzadan bir qarich yuqori yubka. Koftasiga yaxshilab tikilgan odam old tarafdan gullari bo'rtib chiqib turgan, orqa tarafdan iplari bilinib turgan ichki kiyimini ko'rishi mumkin edi. Men Dilnozaga yeb qo'ygudek qarayotgan bo'lsamda, o'ziga sezdirmaslikka harakat qilardim.
Dilnoza ikkimiz bitta taksi ushladik. Neksiyaning orqa tarafiga ikkimiz o'tirib oldik. Yo'l-yo'lakay u bilan gaplashib, ochiq turgan sonlariga tez-tez ko'z tashlab qo'yardim. Avval Dilnoza o'qiydigan maktabga borib, Dilnozani tashlab, undan keyin yangi kollejimga yo'l oldim.
Men borgan kollej naq jannatni o'zi edi. Hammayoqda ochiq-sochiq kiyingan qizlar hammani ko'zini o'ynatardi. Men tushgan guruxda 7-8ta o'g'il bola, 10-15ta qizlar bor edi. Ular bilan yuzaki tanishib oldim. O'qituvchilar nazoratni qattiq ushlashiga qaraganda, buyerda o'qish qattiq nazorat qilinardi.
Darslardan chiqib, uyga kelganimda soat 2lar atrofida edi. Uyda Dilnoza yolg'iz o'zi edi. Men kiyimlarimni alishtirdimu, ovqatlanishga ham o'zimni holsiz his etib, krovatga cho'zilib oldim.
Yigirma daqiqalardan so'ng xonam eshigi ochildi:
-Aka? Uxlayapsizmi? -dedi Dilnoza past ovozda.
-Yo'q, -dedim g'udranganga o'xshab.
-Ovqatlanmaysizmi? -so'radi Dilnoza ovozini ko'tarmay.
-Yo'q, qimirlashga ham holim yo'q.
-Charchadingizmi? -Dilnoza shunday deb ichkariga kirdi va menga yaqinlashdi.
-Rosa charchadim.
Dilnoza men yotgan krovat yoniga kelib, polga cho'kkalab o'tirdi. Men qornimni pastga qilib yotardim. U qo'llari bilan yelkamni uqalay boshladi:
-O'qish qiyin ekanmi?
Men indamadim. Uning qo'llari mening yelkalarmga tegishi bilan asbobim uyg'ongandi. Yaxshiki, yuztuban yotibman, aks holda Dilnozani oldida hijolat bo'lib qolarmidim. Bir tomondan Dilnoza ko'rib qolishi yaxshi deb ham o'yladim. Ana o'shanda Dilnoza bilan erotik mavzularga o'tarmidik. Lekin bunday qilishga ochig'i qo'rqardim. Chunki Dilnoza begona emas, hafa bo'lib qolsa "Ajab bo'pti, menga nima?" deb keta olmayman.
Dilnoza o'n daqiqacha yelkamni uqalagach, o'rnidan turib, xonani tark etdi. Men esa ichimda o'zimni "Tayyor oldimda o'tirgandi, uyda hech kim yo'q edi. Shartta quchoqlab olsam bo'lmasmidi?" kabi gaplar bilan so'kardim. Madorim yanada kamayib, ko'zlarim yumilayotganini his etdim.
Ko'zimni ochganimda vaqt shomga yaqinlashib qolgan ekan. O'zimga kelish uchun biroz ko'zimni ochib yotdim. Besh daqiqalardan keyin xonadan chiqib, hammomga kirdim va yuz-qo'limni yuvib, mexmonxonaga o'tdim. Kelinoyim kechki ovqat mahali uchun salat tayyorlardi, Dilnoza Diyorbek bilan televizor tomosha qilardi.
-Ha, Sardorbek, o'qishga borib charchab qolibsizmi? -hazil aralash gapirdi kelinoyim.
-Shunaqa shekilli, negadir holsizlandim.
-Hali buyerga o'rganmagansizda!
Dilnoza yonimga surilib, shortigining cho'ntagidan telefonini oldi. Telefon menyusidan galereyaga kirib, rasmlarni ochdi va menga bir rasmni ko'rsatdi. Men yaxshiroq qarash uchun telefonni qo'limga oldim. Rasmda 5ta qiz yonma-yon turardi. Ularni orasida Dilnoza borligidan va boshqa qizlar ham oq rangli kiyim kiyganidan ularni Dilnozaning sinfdoshlari deb o'yladim. Rasmdagi qizlarni hammasi kalta yubkada edi, faqat bittasidan tashqari. U kiygan narsani ham kalta yubkadan farqi yo'q: chiqsa bir qarich chiqadigan jinsi shortik (menga qolsa jinsi trusik deb atagan bo'lardim).
-Xo'sh? -dedim Dilnozaga qarab.
-Qarang, oramizda eng chiroylisi kim ekan? -deb so'radi Dilnoza yosh bolalardek harakat bilan.
Men yana qaytib rasmga qaradim. Tavba, boya etibor bermagan ekanman, boshqa bir qiz kiyib olgan ustki kiyimining bir tarafi deyarli yo'q. Agar o'sha joydan chiqib turgan lifchikning bir tarafi bo'lmaganda edi, ko'kraklari deyarli to'liq ko'rinardi. Qizlarni yuziga qararkanman, aytarli chiroy ko'rmadim. Nimasiga bunaqa ochiq kiyinib olishgan? Yo ochiq kiyim ularni yuzini to'sadimi? (menimcha bunaqa yarim-yalang'och yurganda boshqalar ularni ko'kraklariga, sonlariga, yelkalariga qarash bilan band bo'lib, ularni yuziga qarashmasa kerak).
-Mmmm, -dedim o'ylanib, -To'g'risini aytsam hafa bo'lmaysanmi?
-Aytavering, -dedi Dilnoza, hafa bo'lishga tayyorlanib.
-Sendan boshqa hamma o'rtog'ing xunuk ekan.
Dilnoza muzqaymoq olgan boladek sevinib, chap qo'limni (Dilnoza chap tarafimda o'tirgandi) quchoqlab oldi va boshini yelkamga qo'ydi. Men o'zimni biroz noqulay his qildim, chunki qo'lim uning o'ng ko'kragining chetiga tegib turar, o'zim huddi uni ikkala ko'kragini ushlab olgandek ichimda hursand edim. Asbobim ham joyida uyg'ondi. Ishni beliga tepmasin dedimda, oyog'imni chalishtirib oldim.
-Ahmoqlar, yana bo'lsa bular meni xunuk deb hisoblarkan, -dedi Dilnoza, soxta hafa bo'lib.
-Qayoqdan bilding?
-Bir o'rtog'im aytdida.
-Sen qayoqdan bilasan, balki u aldagandir? Ataylab senlarni urushtirish uchun?
-E yo'q, aytgan o'rtog'im eng yaqin dugonam. Bular bilan esa, unchalik ham yaqin emasmiz.
-Bular bilan yaqin emassanu, quchoqlashib rasmga tushasanmi?
-Rasmga tushayotganda bo'laveradida.
-Ha, ho'p, seni xunuk deyishgan bo'lsa nima bo'libdi? Shu bilan xunuk bo'lib qoldingmi?
-Voy, aytgan gapini qarang, shunaqa ham deydimi? Yana bo'lsa sinfimizdagi yigitlarni hammasi ularni yaxshi ko'rishadi.
-Nima bo'libdi? Kimni yaxshi ko'rishsin unda?
-Bitta ham yigit yaxshi ko'rmaydi meni, hammasi ularni yaxshi ko'rishadi.
-Yaxshiku. . . Shoshma, bu deyman, yoqtirganing bormi?
-Eee, jinnivoy, -u shunday deb huddi silagandek, yuzimga ohista urib qo'ydi. -Yigitim yo'q.
-Yigiting bormi deb so'ramadim, yoqtirganing bormi dedim. Biror sinfdoshingni yoqtirasanmi?
-Yo'-o'q
-Unda senga nima g'am? Kimni yaxshi ko'rsa yaxshi ko'raverishmaydimi? Sen shunday ham chiroylisan, -shunday dedimu, yurak yutib o'ng qo'limni uni yuziga qo'ydim. U chap qo'lini qo'limni ustiga qo'yganida, qo'limni siltab yuboradi deb o'ylagandim, u qo'li bilan meni qo'limni siladi.
Agar shu damda shu xonada kelinoyim va Diyorbek bo'lmaganidami, Dilnozani bag'rimga bosib, undan bo'sa olishdan o'zimni tiya olmas edim. Lekin afsuski ular shuyerda. Shuni his etgan holda, qo'limni asta uning yuzidan tushirdim. U esa meni bir qo'ltig'imdan quchib, boshini yelkamga qo'yib o'tirishda davom etdi. Shu holatda ortiq gaplashmay televizor ko'rib o'tiraverdik.