Seni Hohlayman. . . 8-qism!
Добавил: | EroMaster (04.09.2014 / 11:23) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 50020 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
"Hikoyaning davomini kutgan barcha-barchangizdan cheksiz minnatdorman, sizlarsiz hechkim bo'lmasdim"
Diqqat! ! ! Odnoklassnikidagi guruxiga bu hikoyani ko'chirishni rejalashtirganlar! Iltimos, hikoya muallifini va qaysi saytdan olganingizni yozib qo'yinglar!
Avval asarning avvalgi boblarini o'qing:
I bob II bob III bob
IV bob V bob VI bob VII bob
EroMaster
Seni Hohlayman. . .
"Xayrli kech!"
"Ha, qalaysan, nega yo'qolib ketding?"
"Voy, bir kungina kirmadim xolosku?"
"Seni sog'inyapmanda"
"Hmm, qachon qaytasiz?"
"Menga qolsa bugunoq, hoziroq qaytardim seni yoninga"
"Nega?"
"Chunki. . . Seni hohlayapman"
"Jinnivoy"
"Sensiz bo'shangim ham kelmayapti"
"Nega?"
"Bilmasam, negadir yoqmayapti"
"Agar qaytsangiz, o'zim boplab bo'shantirib qo'yaman"
"Qanday qilib? Og'zinga olasanmi yo qildirasanmi?"
"Ey boringe, qo'limda deyapman"
"Men 2 hafta qiynalib, zo'rg'a chidasamu, sen qo'lingda qilib qutulib qolmoqchimisan?"
"Unda nima qil deysiz?"
"Shu vaqtgacha amingni ko'rsatmadinga"
"Hali erta, jinnivoy"
"Nega endi erta ekan? Seni sikaman demayapmanku, shunchaki aminga ishqalab yotardik"
"E boringe, gapiz qursin"
"Meni sog'indingmi o'zi?"
"Juda ham"
"Borgan kunim rosa o'pishamanda sen bilan"
"Mayli. . ."
-Sardoor! -tashqaridan oyimning ovozi keldi. Feysbuk orqali Dilnozaga so'ngi xabarimni yozib, tashqariga chiqdim:
"Mayli, hayrli tun, meni chaqirishyapti"
Tashqariga chiqib, oyimga qaradim:
-Ha, oyi?
-Uxlashingdan avval pechkalarga qarab qo'ygin, o'tin solib.
-Hozirgina ko'mir soldimku, ertalabgacha yetadida?!
-Ha mayli unda, kechasi xushyor bo'lib yotgin.
-Ho'p, yaxshi uxlab turing, oyi!
Shunday deb, qaytib xonamga kirdim va krovatimga cho'zildim. Internetni qarasam, Dilnoza saytdan chiqib ketib bo'lgan ekan. Noiloj, uxlashga yotdim.
* * * *
Ertasiga soat 8larda uyg'ondim. Akam, dadam ishga ketib bo'lishgan ekan. Bobo-buvilarim bilan nonushta qildim. Ehh, bugun 8-yanvar! O'qishim 11-yanvardan boshlanadi. Bu degani 10-yanvar kuni, ya'ni indinga Toshkentga qaytishim kerak! Bir tarafdan bu ikki kun menga ikki yildek tuyulgan bo'lsa, ikkinchi tarafdan, shu ikki kundan keyin Dilnozani yonida bo'laman deb ichimga sig'masdim. [EroMasterdan Uzbxxx.Com uchun maxsus!] Aksiga olib, telefonimda pulim qolmabdi. Sekin oyimni telefonini oldim, dadam ham, akam ham oyimni raqamiga pul tushirib turardi. "Qo'shiq eshitib yuraman" deb bahona qilib, kuni bilan internetda Dilnoza bilan yozishardim. Chiroq o'chib qolganida afsuslanmaslik uchun telefonni zaryadkaga qo'yib olib ishlatardim. Dilnoza nimalar qilayotgani, qanday uy ishlari qilgani, qanday ovqat o'rgangani, qanday kino ko'rganlarini yozardi. U bilan turli mavzularda uzundan-uzoq suhbatlar qurardik. Vaqt ham o'tgani bilinmasdi.
* * * *
He onangni senlarni! Kecha oyimga aytgandima, "Toshkentga ertaroq qayta qolay" deb! "Hech bo'lmasa o'ninchida ketarsan" deb qo'ymagandilar! Endi nima bo'ldi? Mana, o'ninchi yanvar kuni ertalab uyg'onsam hovlimizda bir metr qor! Ustiga akam ham gap topib kelibdi:
-Toshkentga qatnaydigan Abdulaziz degan do'stim bilan gaplashdim, dovon yopiq ekan.
Bu gaplardan shunaqangi tutab ketdimki. . . Nima qilishniyam bilmayman, boshimni qaysi devorga uray? Ota-onamga nega Toshkentga shoshayotganimni ayta olmasam. . . Dilnozaga bu haqida yozib yuborgandim, u ham hafa bo'ldi. Kollejdagi ba'zi do'stlarimga telefon qilib, dovon ochilmagunicha bora olmasligimni tushuntirib qo'ydim. Lekin meni yuragimni siqayotgan narsa uyda qolib ketganim emas, balki yana qancha qolib ketishim. . .
IKKI HAFTA!!! Bu muddat qanchalik uzoq ekanini tasavvur ham qilolmaysiz. Endigina ikki haftalik ta'tilni tugatganimda, yana bir marta ikki haftalik "ta'til" chiqib turibdiya?! Hay mayli, harqalay, bu muddatlar tugab bo'ldiku, 25-yanvar kuni dovon ochilibdi! Yana yopilib qolmasin deb ertalabdan yo'lga tushdim. Odatdagi vaqtdan 3-4 soat ko'p yo'l yurdik va kechga yaqin amakimning uyiga yetib keldim. [EroMasterdan Uzbxxx.Com uchun maxsus!] Eshikni taqillatdim. Birozdan keyin kelinoyim ochdi. Ular bilan salomlashib ichkariga kirayotganimda xonasidan Dilnoza ham chiqib qoldi. Yonimizda kelinoyim borligi uchun ham o'zimni majburan bosdim va u bilan shunchaki qo'l berib ko'rishish bilan kifoyalanishga majbur bo'ldim.
-Yaxshi keldizmi, Sardorbek? -so'radi kelinoyim.
-Ha rahmat, kelvoldimku harqalay. O'zizlarda nima gaplar?
-Tinchlik. Maktab, bog'chalarga ta'til berdi, yana katta qor kelish havfi bor ekan.
Bu gapdan sovuqdan muzlab qolgan yuragim erib, yonib ketay dedi. Chehram yorishib, Dilnozaga qaradim. U ham bilintirmay ko'zini qisib qo'ydi. Haaa, ta'til bo'lsa, ta'tilda. O'zi 28 kunlik "ta'til"dagi "charchoq"larimni chiqarib olishim kerak edi.
-Qancha vaqtga berishibdi? -so'radim kelinoyimdan.
-Aniq emas, menimcha 10 kun atrofida edi shekilli.
Bu gaplardan keyin kayfiyatim tog'dek ko'tarilib, yo'l charchoqlari ham yo'qolib, ular bilan yana bir soatga yaqin suhbatlashib o'tirdim. Keyin charchaganimni aytib, uxlab olish uchun xonamga kirdim. Men yo'q ekanimda Dilnoza hammayoqni chinnidek qilib qo'yibdi.
Krovatga yotib, endi ko'zimni yumgan ham edimki, eshik ochilib, Dilnoza kirib qoldi. Uning qo'lida esa mening kiyimlarim solingan sumka. U eshikni yopdi va sumkani chetroqqa qo'yib, ichini ochdi. Kiyimlarim orasidan o'z ichkiyimlarini topib, cho'ntagiga soldi va yonimga keldi. Men uni shartta o'zimga tortib oldim:
-Sog'indim. . . -shunday deya sochlaridan silay boshladim.
-Men ham. . . -dedi uyalibgina.
-Bir xursand qilmaysanmi?
-Hozirmi?
-Ha.
-Ey boringe, oyim uydaku. Ertagacha sabr qiling, jonim.
U shunday deb labimdan o'pib oldi va o'rnidan turib chiqib ketdi.
"Jonim"? Meni shunday atadimi? Tushimmi yoki o'ngim? Keyingi safar yolg'iz ekanimizda men ham uni shunday atashni dilimga tugib, uyquga ketdim. . .
* * * * *
-Akaa!
Diyorbekning ovozidan uyg'onib ketdim. Tavba,
Diqqat! ! ! Odnoklassnikidagi guruxiga bu hikoyani ko'chirishni rejalashtirganlar! Iltimos, hikoya muallifini va qaysi saytdan olganingizni yozib qo'yinglar!
Avval asarning avvalgi boblarini o'qing:
I bob II bob III bob
IV bob V bob VI bob VII bob
EroMaster
Seni Hohlayman. . .
"Xayrli kech!"
"Ha, qalaysan, nega yo'qolib ketding?"
"Voy, bir kungina kirmadim xolosku?"
"Seni sog'inyapmanda"
"Hmm, qachon qaytasiz?"
"Menga qolsa bugunoq, hoziroq qaytardim seni yoninga"
"Nega?"
"Chunki. . . Seni hohlayapman"
"Jinnivoy"
"Sensiz bo'shangim ham kelmayapti"
"Nega?"
"Bilmasam, negadir yoqmayapti"
"Agar qaytsangiz, o'zim boplab bo'shantirib qo'yaman"
"Qanday qilib? Og'zinga olasanmi yo qildirasanmi?"
"Ey boringe, qo'limda deyapman"
"Men 2 hafta qiynalib, zo'rg'a chidasamu, sen qo'lingda qilib qutulib qolmoqchimisan?"
"Unda nima qil deysiz?"
"Shu vaqtgacha amingni ko'rsatmadinga"
"Hali erta, jinnivoy"
"Nega endi erta ekan? Seni sikaman demayapmanku, shunchaki aminga ishqalab yotardik"
"E boringe, gapiz qursin"
"Meni sog'indingmi o'zi?"
"Juda ham"
"Borgan kunim rosa o'pishamanda sen bilan"
"Mayli. . ."
-Sardoor! -tashqaridan oyimning ovozi keldi. Feysbuk orqali Dilnozaga so'ngi xabarimni yozib, tashqariga chiqdim:
"Mayli, hayrli tun, meni chaqirishyapti"
Tashqariga chiqib, oyimga qaradim:
-Ha, oyi?
-Uxlashingdan avval pechkalarga qarab qo'ygin, o'tin solib.
-Hozirgina ko'mir soldimku, ertalabgacha yetadida?!
-Ha mayli unda, kechasi xushyor bo'lib yotgin.
-Ho'p, yaxshi uxlab turing, oyi!
Shunday deb, qaytib xonamga kirdim va krovatimga cho'zildim. Internetni qarasam, Dilnoza saytdan chiqib ketib bo'lgan ekan. Noiloj, uxlashga yotdim.
* * * *
Ertasiga soat 8larda uyg'ondim. Akam, dadam ishga ketib bo'lishgan ekan. Bobo-buvilarim bilan nonushta qildim. Ehh, bugun 8-yanvar! O'qishim 11-yanvardan boshlanadi. Bu degani 10-yanvar kuni, ya'ni indinga Toshkentga qaytishim kerak! Bir tarafdan bu ikki kun menga ikki yildek tuyulgan bo'lsa, ikkinchi tarafdan, shu ikki kundan keyin Dilnozani yonida bo'laman deb ichimga sig'masdim. [EroMasterdan Uzbxxx.Com uchun maxsus!] Aksiga olib, telefonimda pulim qolmabdi. Sekin oyimni telefonini oldim, dadam ham, akam ham oyimni raqamiga pul tushirib turardi. "Qo'shiq eshitib yuraman" deb bahona qilib, kuni bilan internetda Dilnoza bilan yozishardim. Chiroq o'chib qolganida afsuslanmaslik uchun telefonni zaryadkaga qo'yib olib ishlatardim. Dilnoza nimalar qilayotgani, qanday uy ishlari qilgani, qanday ovqat o'rgangani, qanday kino ko'rganlarini yozardi. U bilan turli mavzularda uzundan-uzoq suhbatlar qurardik. Vaqt ham o'tgani bilinmasdi.
* * * *
He onangni senlarni! Kecha oyimga aytgandima, "Toshkentga ertaroq qayta qolay" deb! "Hech bo'lmasa o'ninchida ketarsan" deb qo'ymagandilar! Endi nima bo'ldi? Mana, o'ninchi yanvar kuni ertalab uyg'onsam hovlimizda bir metr qor! Ustiga akam ham gap topib kelibdi:
-Toshkentga qatnaydigan Abdulaziz degan do'stim bilan gaplashdim, dovon yopiq ekan.
Bu gaplardan shunaqangi tutab ketdimki. . . Nima qilishniyam bilmayman, boshimni qaysi devorga uray? Ota-onamga nega Toshkentga shoshayotganimni ayta olmasam. . . Dilnozaga bu haqida yozib yuborgandim, u ham hafa bo'ldi. Kollejdagi ba'zi do'stlarimga telefon qilib, dovon ochilmagunicha bora olmasligimni tushuntirib qo'ydim. Lekin meni yuragimni siqayotgan narsa uyda qolib ketganim emas, balki yana qancha qolib ketishim. . .
IKKI HAFTA!!! Bu muddat qanchalik uzoq ekanini tasavvur ham qilolmaysiz. Endigina ikki haftalik ta'tilni tugatganimda, yana bir marta ikki haftalik "ta'til" chiqib turibdiya?! Hay mayli, harqalay, bu muddatlar tugab bo'ldiku, 25-yanvar kuni dovon ochilibdi! Yana yopilib qolmasin deb ertalabdan yo'lga tushdim. Odatdagi vaqtdan 3-4 soat ko'p yo'l yurdik va kechga yaqin amakimning uyiga yetib keldim. [EroMasterdan Uzbxxx.Com uchun maxsus!] Eshikni taqillatdim. Birozdan keyin kelinoyim ochdi. Ular bilan salomlashib ichkariga kirayotganimda xonasidan Dilnoza ham chiqib qoldi. Yonimizda kelinoyim borligi uchun ham o'zimni majburan bosdim va u bilan shunchaki qo'l berib ko'rishish bilan kifoyalanishga majbur bo'ldim.
-Yaxshi keldizmi, Sardorbek? -so'radi kelinoyim.
-Ha rahmat, kelvoldimku harqalay. O'zizlarda nima gaplar?
-Tinchlik. Maktab, bog'chalarga ta'til berdi, yana katta qor kelish havfi bor ekan.
Bu gapdan sovuqdan muzlab qolgan yuragim erib, yonib ketay dedi. Chehram yorishib, Dilnozaga qaradim. U ham bilintirmay ko'zini qisib qo'ydi. Haaa, ta'til bo'lsa, ta'tilda. O'zi 28 kunlik "ta'til"dagi "charchoq"larimni chiqarib olishim kerak edi.
-Qancha vaqtga berishibdi? -so'radim kelinoyimdan.
-Aniq emas, menimcha 10 kun atrofida edi shekilli.
Bu gaplardan keyin kayfiyatim tog'dek ko'tarilib, yo'l charchoqlari ham yo'qolib, ular bilan yana bir soatga yaqin suhbatlashib o'tirdim. Keyin charchaganimni aytib, uxlab olish uchun xonamga kirdim. Men yo'q ekanimda Dilnoza hammayoqni chinnidek qilib qo'yibdi.
Krovatga yotib, endi ko'zimni yumgan ham edimki, eshik ochilib, Dilnoza kirib qoldi. Uning qo'lida esa mening kiyimlarim solingan sumka. U eshikni yopdi va sumkani chetroqqa qo'yib, ichini ochdi. Kiyimlarim orasidan o'z ichkiyimlarini topib, cho'ntagiga soldi va yonimga keldi. Men uni shartta o'zimga tortib oldim:
-Sog'indim. . . -shunday deya sochlaridan silay boshladim.
-Men ham. . . -dedi uyalibgina.
-Bir xursand qilmaysanmi?
-Hozirmi?
-Ha.
-Ey boringe, oyim uydaku. Ertagacha sabr qiling, jonim.
U shunday deb labimdan o'pib oldi va o'rnidan turib chiqib ketdi.
"Jonim"? Meni shunday atadimi? Tushimmi yoki o'ngim? Keyingi safar yolg'iz ekanimizda men ham uni shunday atashni dilimga tugib, uyquga ketdim. . .
* * * * *
-Akaa!
Diyorbekning ovozidan uyg'onib ketdim. Tavba,