Tasodifiy hikoya: Домбок киз
Кунгил ёриб гох туркманга, гох к,иргизга, Килпиллама жанон насиб этди бизга, Эй, буйдоклар маслаха...davomi
Кунгил ёриб гох туркманга, гох к,иргизга, Килпиллама жанон насиб этди бизга, Эй, буйдоклар маслаха...davomi
Mening qismatim 3 (muallif : kamolov)
Добавил: | kamolov (05.10.2014 / 06:08) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 9710 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Ulardan biri menga o`qrayib:
- Kimsan?
- Odamman.
- Buni aytmasang ham ko`rib turibman. Barnoni qayoqqa olib ketyabsan?
- Menimcha, o`zingga mutlaqo aloqasi yo`q narsani so`rayabsan.
- Barnoga men uylanaman! Kecha sovchilar ishni pishirib ketishgan. Seni Abdukarim akaning mashinasini haydayotganing uchun ularning qarindoshi bo`lsang kerak deb o`ylagandim. Lekin qarindoshi bo`lsang ham Barnoning bir o`zini mashinaga mindirishga xaqqing yo`q. U meniki bo`lgan tamom - vassalom. Mening tuxsatimsiz hech qayerga bormaydi. Xozir joning omonligida mashinadan tushir.
- Shunaqa de, og`ayni, Mening bunaqa gaplardan umuman xabarim yo`q. Hozir o`zidan so`rayman, agar sening aytganing...
- Men senga so`ra deyotganim yo`q. Mashinadan tushir deyabman o`lmasingdan burun.
- Oshna birinchidan, men shoshib turibman. Ikkinchidan, sening aytganingni bajarolmayman. Agar gaplaring rost bo`lsa o`zing tushir. Lekin gaplaring yolg`on bo`lsa mening vaqtimni olma va yo`lni bo`shatib qo`y.
- Nim-ma? Sen hali mening kimligimni bilmaysanmi? Men shu qishloqning "Koroliman"
- Xov korol. Tez yo`lni bo`shat shoshib turibman.
U "mana" deb bir qadam yoniga o`tdida, qo`lidagi zanjirini ishga soldi. Osonlik bilan uning zarbasiga chap berdimda, qo`lidan ushlab qayirdim. Endi xujumga o`tmoqchi bo`lgan sheriklari joyida qotib qolishdi. Men baqirib:
- Agar xozir xammang tuyog`ingni shiqillatmasang, korolni mayib qilaman.
Korolning esa qulog`iga shivirlab:
- Men senga faqt ismimni aytaman, qolganini o`zing surishtirib bilib olasan. Agar yana bir marta yo`limni to`sib chiqadigan bo`lsang o`zingdan ko`r. Ismim Sobir, ikki qulog`inggayam quyib ol.
Ortiga bir tepki yegan "korol" orqasiga qaramay qo`lini uqalab qochishga tushdi.
Asabiy holda mashinaga gaz berdim. Katta yo`lga chiqgunimizcha Barno bir og`iz ham churq etmadi. Uning ko`zidan tinmay yosh oqardi.
Sal o`zimga kelganimdan keyin, yig`layotgan Barnoga qarab:
- Senga uylanmoqchi ekan... Kecha sovchilar kelib dadang bilan ishni pishitib kethanmish.
- Yolg`on!!! 3 yildan beri ortimdan yuguradi. O`lay agar menga umuman yoqmaydi. Necha marta qarg`ab yubordim. Baribir tasir qilmaydi. Kecha yuborgan sovchilariga dadam: "bermayman, egasi bor" deb uzil kesil qaytarib yuborgandi... Sizga bir duch kelsin deb xudodan so`rab yurgandim.
- Egasi bor? kim ekan seni egang?
-Jinnisiz.
Birpasda kayfiyatim ko`tarildi. bir sho`xlik qilgim kelib qoldi
- Ayt qani kim ekan egang?
Barno javob bermadi, oyna orqali unga qarasam yo`lni tomosha qilib ketyabdi. Yuzi qizargani shundoqqina ko`rinib turibdi. Birdan mashinani to`xtatgim, quchoqlagim, yuzidan, ko`zidan, lablaridan o`pgim keldi. Lekin bunday qilolmadim.
Barno yo`lni yaxshi bilarkan. Egamqul akaning uyini adashmay topib bordik.
Men mashinadan tushib biroz uy tomon yurdimda Egamqul akani chaqirdim. Hechkim javob bermadi. Ortimga qaytib mashinaning yoniga keldimda derazadan Barnoga qarab:
- Hechkim yo`qqa o`xshaydi uyida.
- Balkim qo`shnilardan so`rab ko`rarmiz.
- To`g`ri, dedimda ortimga qaytib o`ng tarafidagi qo`shnisikiga ketayotgan mahal ortimdan Egamqul akaning ovozi eshitildi. Uni ko`rib quvonib ketdim. Salom aligu so`rashishlardan keyin menga yuzlanib:
- Qanday shamol uchirdi?
- Saidaning ozgina mazasi bo`lmayabdi. Borsak, anavi giyohdan yana keltirsak, degan umidda kelgandim.
- Borish shartmas, har ehtimolga qarshi uygayam olib kelib qo`yuvdim. Sizlar biroz kutib turinglar, men tezda kiyinib chiqaman.
Egamqul aka tez tez yurib uyiga kirib ketdi. Singlingga uylanish niyati bor odamdan yordam so`rash noqulay bo`larkan.
Biz yetib borganimizdan Saida uyg`onib bo`lgan ekan. Taxmin qilganimdek dardi yana xuruj qilibdi. Buni ko`rgan otam bechora qo`rqib ketibdi. Hovlida nima qilarini bilmay u yoqda bu yoqqa yugurib yuribdi. U bizni ko`rishi bilan yig`lab yuborishiga sal qoldi. Egamqul aka otam bilan ko`rishganda yerga qarab turdi. Aftidan Saidaning qaysi xonada yotganini so`ramoqchi bo`ldi. Men vaziyatni tushunib "Yuring" deb Saida yotgan xonaga boshladim. Ortimizdan Barno ham ergashdi. Men tashqariga chiqdim va supada yuziga ikki qo`lini qo`yib o`tirgan otamning yoniga borib o`tirdim. Oradan bir choynak choy qaynagulik vaqt o`tganidan keyin Egamqul chiqib keldi. Otam sakrab o`rnidan turib Saidaning axvolini so`radi. Egamqul aka biroz yuzi yorishib:
- Doridan ichirdim, yaxshi bo`lib ketadi.
- Yaxshiyam siz bor ekansiz, Shu doringizdan bersangiz. Keyin yana kerak bo`lib qoladimi?.. Esim qursin uyga kiring. Sobir sen choy poyingga qara.
Men oshxonaga kirib choy qo`ydimda, likopchalarga shirinliklarni sola boshladim. Ortimdan Barno kirib keldi, va kulib:
- Bunaqa ishlarni ham boplar ekansizku.
- Endi sen shu uyga beka bo`lib kelguningcha qilib turay. Keyin xammasini qo`shqollab o`zingga topshiraman.
- Siz borib o`tira turing qolganini o`zim qilaman.
- Saida qalay?
- Yaxshi. Egamqul aka tayyorlab bergan dorini ichgandan keyin uxlab qoldi. Ishqilib tuzalib ketsinda...
- Barno !
- Nima?
- Haligi... Nima desamikin... Sen juda yaxshisan...
Boshqa gapirolmadim. Shartta bag`rimga bosdimu labidan bo`sa oldim. U meni bunday qilishimni kutmagandi shekilli, dovdirab qoldi. To`g`risi uni o`pish niyatim yo`q edi. Nazarimda Barnoni yaxshi ko`rishimdan ko`ra unga nisbatan mehrim jo`shib ketganidan shunday qildim. Bir zumdan keyin Barno:
- Birontasi kelib qolishi mumkin,
- Mayli kelaversin
- Men uyalaman
- Qo`yib yuboraymi?
- hm
- Unda "Sizni yaxshi ko`raman deb ayt" (davomi bor)
- Kimsan?
- Odamman.
- Buni aytmasang ham ko`rib turibman. Barnoni qayoqqa olib ketyabsan?
- Menimcha, o`zingga mutlaqo aloqasi yo`q narsani so`rayabsan.
- Barnoga men uylanaman! Kecha sovchilar ishni pishirib ketishgan. Seni Abdukarim akaning mashinasini haydayotganing uchun ularning qarindoshi bo`lsang kerak deb o`ylagandim. Lekin qarindoshi bo`lsang ham Barnoning bir o`zini mashinaga mindirishga xaqqing yo`q. U meniki bo`lgan tamom - vassalom. Mening tuxsatimsiz hech qayerga bormaydi. Xozir joning omonligida mashinadan tushir.
- Shunaqa de, og`ayni, Mening bunaqa gaplardan umuman xabarim yo`q. Hozir o`zidan so`rayman, agar sening aytganing...
- Men senga so`ra deyotganim yo`q. Mashinadan tushir deyabman o`lmasingdan burun.
- Oshna birinchidan, men shoshib turibman. Ikkinchidan, sening aytganingni bajarolmayman. Agar gaplaring rost bo`lsa o`zing tushir. Lekin gaplaring yolg`on bo`lsa mening vaqtimni olma va yo`lni bo`shatib qo`y.
- Nim-ma? Sen hali mening kimligimni bilmaysanmi? Men shu qishloqning "Koroliman"
- Xov korol. Tez yo`lni bo`shat shoshib turibman.
U "mana" deb bir qadam yoniga o`tdida, qo`lidagi zanjirini ishga soldi. Osonlik bilan uning zarbasiga chap berdimda, qo`lidan ushlab qayirdim. Endi xujumga o`tmoqchi bo`lgan sheriklari joyida qotib qolishdi. Men baqirib:
- Agar xozir xammang tuyog`ingni shiqillatmasang, korolni mayib qilaman.
Korolning esa qulog`iga shivirlab:
- Men senga faqt ismimni aytaman, qolganini o`zing surishtirib bilib olasan. Agar yana bir marta yo`limni to`sib chiqadigan bo`lsang o`zingdan ko`r. Ismim Sobir, ikki qulog`inggayam quyib ol.
Ortiga bir tepki yegan "korol" orqasiga qaramay qo`lini uqalab qochishga tushdi.
Asabiy holda mashinaga gaz berdim. Katta yo`lga chiqgunimizcha Barno bir og`iz ham churq etmadi. Uning ko`zidan tinmay yosh oqardi.
Sal o`zimga kelganimdan keyin, yig`layotgan Barnoga qarab:
- Senga uylanmoqchi ekan... Kecha sovchilar kelib dadang bilan ishni pishitib kethanmish.
- Yolg`on!!! 3 yildan beri ortimdan yuguradi. O`lay agar menga umuman yoqmaydi. Necha marta qarg`ab yubordim. Baribir tasir qilmaydi. Kecha yuborgan sovchilariga dadam: "bermayman, egasi bor" deb uzil kesil qaytarib yuborgandi... Sizga bir duch kelsin deb xudodan so`rab yurgandim.
- Egasi bor? kim ekan seni egang?
-Jinnisiz.
Birpasda kayfiyatim ko`tarildi. bir sho`xlik qilgim kelib qoldi
- Ayt qani kim ekan egang?
Barno javob bermadi, oyna orqali unga qarasam yo`lni tomosha qilib ketyabdi. Yuzi qizargani shundoqqina ko`rinib turibdi. Birdan mashinani to`xtatgim, quchoqlagim, yuzidan, ko`zidan, lablaridan o`pgim keldi. Lekin bunday qilolmadim.
Barno yo`lni yaxshi bilarkan. Egamqul akaning uyini adashmay topib bordik.
Men mashinadan tushib biroz uy tomon yurdimda Egamqul akani chaqirdim. Hechkim javob bermadi. Ortimga qaytib mashinaning yoniga keldimda derazadan Barnoga qarab:
- Hechkim yo`qqa o`xshaydi uyida.
- Balkim qo`shnilardan so`rab ko`rarmiz.
- To`g`ri, dedimda ortimga qaytib o`ng tarafidagi qo`shnisikiga ketayotgan mahal ortimdan Egamqul akaning ovozi eshitildi. Uni ko`rib quvonib ketdim. Salom aligu so`rashishlardan keyin menga yuzlanib:
- Qanday shamol uchirdi?
- Saidaning ozgina mazasi bo`lmayabdi. Borsak, anavi giyohdan yana keltirsak, degan umidda kelgandim.
- Borish shartmas, har ehtimolga qarshi uygayam olib kelib qo`yuvdim. Sizlar biroz kutib turinglar, men tezda kiyinib chiqaman.
Egamqul aka tez tez yurib uyiga kirib ketdi. Singlingga uylanish niyati bor odamdan yordam so`rash noqulay bo`larkan.
Biz yetib borganimizdan Saida uyg`onib bo`lgan ekan. Taxmin qilganimdek dardi yana xuruj qilibdi. Buni ko`rgan otam bechora qo`rqib ketibdi. Hovlida nima qilarini bilmay u yoqda bu yoqqa yugurib yuribdi. U bizni ko`rishi bilan yig`lab yuborishiga sal qoldi. Egamqul aka otam bilan ko`rishganda yerga qarab turdi. Aftidan Saidaning qaysi xonada yotganini so`ramoqchi bo`ldi. Men vaziyatni tushunib "Yuring" deb Saida yotgan xonaga boshladim. Ortimizdan Barno ham ergashdi. Men tashqariga chiqdim va supada yuziga ikki qo`lini qo`yib o`tirgan otamning yoniga borib o`tirdim. Oradan bir choynak choy qaynagulik vaqt o`tganidan keyin Egamqul chiqib keldi. Otam sakrab o`rnidan turib Saidaning axvolini so`radi. Egamqul aka biroz yuzi yorishib:
- Doridan ichirdim, yaxshi bo`lib ketadi.
- Yaxshiyam siz bor ekansiz, Shu doringizdan bersangiz. Keyin yana kerak bo`lib qoladimi?.. Esim qursin uyga kiring. Sobir sen choy poyingga qara.
Men oshxonaga kirib choy qo`ydimda, likopchalarga shirinliklarni sola boshladim. Ortimdan Barno kirib keldi, va kulib:
- Bunaqa ishlarni ham boplar ekansizku.
- Endi sen shu uyga beka bo`lib kelguningcha qilib turay. Keyin xammasini qo`shqollab o`zingga topshiraman.
- Siz borib o`tira turing qolganini o`zim qilaman.
- Saida qalay?
- Yaxshi. Egamqul aka tayyorlab bergan dorini ichgandan keyin uxlab qoldi. Ishqilib tuzalib ketsinda...
- Barno !
- Nima?
- Haligi... Nima desamikin... Sen juda yaxshisan...
Boshqa gapirolmadim. Shartta bag`rimga bosdimu labidan bo`sa oldim. U meni bunday qilishimni kutmagandi shekilli, dovdirab qoldi. To`g`risi uni o`pish niyatim yo`q edi. Nazarimda Barnoni yaxshi ko`rishimdan ko`ra unga nisbatan mehrim jo`shib ketganidan shunday qildim. Bir zumdan keyin Barno:
- Birontasi kelib qolishi mumkin,
- Mayli kelaversin
- Men uyalaman
- Qo`yib yuboraymi?
- hm
- Unda "Sizni yaxshi ko`raman deb ayt" (davomi bor)