Tasodifiy hikoya: Telda kayf qildirdim
Hammaya salom. Xullas mani yowim 18 da. Ismim Êlmûrøð Qiwloq mahallamizdan bir qizzi nomerini topdim...davomi
Hammaya salom. Xullas mani yowim 18 da. Ismim Êlmûrøð Qiwloq mahallamizdan bir qizzi nomerini topdim...davomi
Men va Sen ( by Блекстар)
Добавил: | Блекстар (28.10.2014 / 16:04) |
Рейтинг: | ![]() |
Прочтений: | 9769 |
Комментарии: | Комментарии закрыты |
Bu hikoya hech kimdan ko'chirilmagan o'zimi ijod maxsulim balki kimikiadir o'xshagan bo'lishi mumkin.
Kuz o’z o’rnini qish asta sekin o’z kuchini ko’rsatib sovuq shamoli ufurib turardi. Bugun mana qor yog’di. 76 – avtobusdagi yo’lovchilari orasida ko’pchiligini o’quvchilar tashkil etardi. Mana Oloy bozori hamma kollej o’quvchilari avtobusga shoshmoqda. Tabiatan sho’x Jamol avtobusga chiqishga oshiqardi oxirgi bo’lib chiqdi avtobusga eshikga suykalib turibdi. Uni orqasidan afsus nadomatlarga to’la “ Ex” degan ovoz eshitildi. Ortiga qarasa bir oddiygina ko’zoynak taqqan qiz turardi. U jentelmenlik qilib avtobusdan tushib o’rniga u qizi chiqardi. Dilnoza va Jamol bu narsalarni oddiyligicha qabul qilishdi. Avtobus M.S.Tursunxo’jayeva kolleji yonida to’xtadiyu deyarli avtobusni yarmi bo’shadi. Ikki yosh bir kollejda o’qishardi lekin bir birini avval uchratishmagan yoki bunga ahamiyat berishmagan edilar. Qor bir kun yog’diyu lekin kollej talabalari ularni kurashidan go’yo bir hafta yoqqandek edi. Bir payt bir qizni bolalar rosa qorbo’ron qilishardi ahamiyat berib qarasa kechagi qiz yig’lamoqdan beri bo’lib turardi. Jamol uni yonini oldi. Kollejdan tashqariga kuzatguncha suxbat boshlandi.
Dilnoza : - “ Assalomaleykum. “ – na kulishni va na yig’lashni bilardi.
Jamol: - “ Voleykum assalom. Toba qildim” – deb kulvordi.
Dilnoza: - “ Kim toba qilishi kereyu kim toba qivotti? “
Jamol: - “ “Men va Sen” digan hind filmini ko’rganmisiz? Saif ali xon etadiyu Nuqul biza uchrashse nimadir bo’ladi dib mana bizani taqdirga o’xshamasmikin kecha qor yog’di bugun qorbo’ron !” – yelka qisarkan
Dilnoza : “ Bilmadim”
Jamol: “ Mana mani nomerim xonadan chiqishizdami kimdandir tel qisez chiqib himoya qilaman qo’ldan kegancha.. Mayli xayr ” – deb ortiga o’girilib ketti.
Dilnoza: - “ Bu g’alati yigit kimakan na ismimi na nomerimi so’radi so’rasa yo’q dimoqchidim rahmatam etishga ulgurmadima?” – degancha uyga yo’l oldi.
Oradan kunlar va oylar o’tardi ayovli qish kunlari tugab bahorning kelganini daraxtlarning gullashidan bilsa ham bo’lardi naqadar go’zal manzara. Bu paytga kelib Dilnoza o’ziga narmalni qaridigan go’zal hurliqo qizga aylanib ulgurgandi ko’zlarini davolatgan edi. Kollej tartibida darvoza yonida navbatchi tayinlashadigan bo’lishdi bir hafta davomida. Juma 6 – mart kuni Dilnoza va kursdosh qizi turadigan bo’lishdi. Ularning vazifasi kollejga kalpachok, halat da kelishi kerak edi. Jamol juma namozidan chiqib darsga kelayotganda yomg’ir sharros quyib yubordi. Kollej darvozasiga yaqinlasharkan Dilnozani tanimadi va so’z boshladi:
Jamol : - “ Qizla darsga o’tib keti jumadan qaytvotudim darslilani omaganidim?
Dilnoza : - “ Mayli . Lekin…”
Jamol Dilnozani yonidan o’tib ketarkan uning gapi quloqqa chalingan edi : - “ Uzr nima bo’ldi nima leki” – dedi.
Dilnoza : - “ Hech ahamiyat berganmisiz? “ u Jamolni tanimaganini sezdi.
Jamol: - “ Ochig’ini gapirsam yo’q nimani etvos eturin otkrovenniy ! “
Dilnoza : - “ Biza uchrashganimizada har doim nimadir bo’ladi” – dedi.
Jamolga haliyam yetib kelmaganadi u esdan chiqargandi o’tmishni : “ Nima bo’ladi?” – dedi shoshilib
Dilnoza: - “ Bir bolani tanirdim u o’zgaribdi ancha u o’zi avtobusdan tushib qolib mani chiqarvorgandi, kollejda qorbo’randan asragan va yaxshiligi evaziga esa hech narsa talab qilmagan hatto ismimniyam so’ramagan sizmasmidiz o’sha yoki adashdimmi? “ – dedi.
Jamol yarq etib qaradi shu bo’yi ular tanishishdi uchrashishi boshlashdi. Kollejni tamomlagach Jamol Dilnozaga sovchi qo’ydi. Ota onalarni roziligini olib turmush qurishdi. Shu bilan hikoyamiz yaxshilik bilan Tugadi.
Hurmatli aziz saytdoshla man shunchaki havaskor hikoyachiman o’xshamagan va hato yozilgan joylarini to’g’ri qbul qilasizlar degan umiddaman.
Xurmat bilan Блекстар.
Kuz o’z o’rnini qish asta sekin o’z kuchini ko’rsatib sovuq shamoli ufurib turardi. Bugun mana qor yog’di. 76 – avtobusdagi yo’lovchilari orasida ko’pchiligini o’quvchilar tashkil etardi. Mana Oloy bozori hamma kollej o’quvchilari avtobusga shoshmoqda. Tabiatan sho’x Jamol avtobusga chiqishga oshiqardi oxirgi bo’lib chiqdi avtobusga eshikga suykalib turibdi. Uni orqasidan afsus nadomatlarga to’la “ Ex” degan ovoz eshitildi. Ortiga qarasa bir oddiygina ko’zoynak taqqan qiz turardi. U jentelmenlik qilib avtobusdan tushib o’rniga u qizi chiqardi. Dilnoza va Jamol bu narsalarni oddiyligicha qabul qilishdi. Avtobus M.S.Tursunxo’jayeva kolleji yonida to’xtadiyu deyarli avtobusni yarmi bo’shadi. Ikki yosh bir kollejda o’qishardi lekin bir birini avval uchratishmagan yoki bunga ahamiyat berishmagan edilar. Qor bir kun yog’diyu lekin kollej talabalari ularni kurashidan go’yo bir hafta yoqqandek edi. Bir payt bir qizni bolalar rosa qorbo’ron qilishardi ahamiyat berib qarasa kechagi qiz yig’lamoqdan beri bo’lib turardi. Jamol uni yonini oldi. Kollejdan tashqariga kuzatguncha suxbat boshlandi.
Dilnoza : - “ Assalomaleykum. “ – na kulishni va na yig’lashni bilardi.
Jamol: - “ Voleykum assalom. Toba qildim” – deb kulvordi.
Dilnoza: - “ Kim toba qilishi kereyu kim toba qivotti? “
Jamol: - “ “Men va Sen” digan hind filmini ko’rganmisiz? Saif ali xon etadiyu Nuqul biza uchrashse nimadir bo’ladi dib mana bizani taqdirga o’xshamasmikin kecha qor yog’di bugun qorbo’ron !” – yelka qisarkan
Dilnoza : “ Bilmadim”
Jamol: “ Mana mani nomerim xonadan chiqishizdami kimdandir tel qisez chiqib himoya qilaman qo’ldan kegancha.. Mayli xayr ” – deb ortiga o’girilib ketti.
Dilnoza: - “ Bu g’alati yigit kimakan na ismimi na nomerimi so’radi so’rasa yo’q dimoqchidim rahmatam etishga ulgurmadima?” – degancha uyga yo’l oldi.
Oradan kunlar va oylar o’tardi ayovli qish kunlari tugab bahorning kelganini daraxtlarning gullashidan bilsa ham bo’lardi naqadar go’zal manzara. Bu paytga kelib Dilnoza o’ziga narmalni qaridigan go’zal hurliqo qizga aylanib ulgurgandi ko’zlarini davolatgan edi. Kollej tartibida darvoza yonida navbatchi tayinlashadigan bo’lishdi bir hafta davomida. Juma 6 – mart kuni Dilnoza va kursdosh qizi turadigan bo’lishdi. Ularning vazifasi kollejga kalpachok, halat da kelishi kerak edi. Jamol juma namozidan chiqib darsga kelayotganda yomg’ir sharros quyib yubordi. Kollej darvozasiga yaqinlasharkan Dilnozani tanimadi va so’z boshladi:
Jamol : - “ Qizla darsga o’tib keti jumadan qaytvotudim darslilani omaganidim?
Dilnoza : - “ Mayli . Lekin…”
Jamol Dilnozani yonidan o’tib ketarkan uning gapi quloqqa chalingan edi : - “ Uzr nima bo’ldi nima leki” – dedi.
Dilnoza : - “ Hech ahamiyat berganmisiz? “ u Jamolni tanimaganini sezdi.
Jamol: - “ Ochig’ini gapirsam yo’q nimani etvos eturin otkrovenniy ! “
Dilnoza : - “ Biza uchrashganimizada har doim nimadir bo’ladi” – dedi.
Jamolga haliyam yetib kelmaganadi u esdan chiqargandi o’tmishni : “ Nima bo’ladi?” – dedi shoshilib
Dilnoza: - “ Bir bolani tanirdim u o’zgaribdi ancha u o’zi avtobusdan tushib qolib mani chiqarvorgandi, kollejda qorbo’randan asragan va yaxshiligi evaziga esa hech narsa talab qilmagan hatto ismimniyam so’ramagan sizmasmidiz o’sha yoki adashdimmi? “ – dedi.
Jamol yarq etib qaradi shu bo’yi ular tanishishdi uchrashishi boshlashdi. Kollejni tamomlagach Jamol Dilnozaga sovchi qo’ydi. Ota onalarni roziligini olib turmush qurishdi. Shu bilan hikoyamiz yaxshilik bilan Tugadi.
Hurmatli aziz saytdoshla man shunchaki havaskor hikoyachiman o’xshamagan va hato yozilgan joylarini to’g’ri qbul qilasizlar degan umiddaman.
Xurmat bilan Блекстар.