Привет, Гость!
Chat (0) | Вход | Регистрация
Tasodifiy hikoya: Балиқ ови (якун)
Бўлиб ўтган воқеадан сўнг Настяни хаёли негадир доим Николай Петровичда бўлиб қолди. Хатто тунлари э...davomi
Библиотека | Boshqalar
1 2 >>

MUHABBAT JILG`ALARI: Bir juft oqqushlar...

Добавил:SaLoMcHa (14.11.2023 / 08:57)
Рейтинг:rating 251002 article (0)
Прочтений:2033
Комментарии:0
MUHABBAT JILG`ALARI: Bir juft oqqushlar...

7 - Qism...

Xonim sumkachasidan telefonini olib, bir necha sonya ekraniga termulib turdi:

- Akbar bir daqiqa, to`xtay olasizmi? -dedi ovozi qaltirab.
- Albatta...

Mashinani asta yo`l chetiga oldim.

Xonim telefonda allaqanday yaqin kishisi bilan gaplashardi. Suhbat avvalidanoq rangi, biroz o`chib ketti. Uni so`zlariga quloq solishni istamasdim, ammo...

Suhbat jarayonida; ahvoli qanday, birinchi guruh qoni yana shunga o`xshash bemor, shifoxona oyid so`zlar ishlatilganidan sezdim gap qandaydur og`ir bemor haqida ketyabdi. Suhbat uzoqqa cho`zilmadi, xonim telefonni qo`ygach, mening borligimni unutib, pastroq ovozda Ollohga shukronalik keltirdi. Shu asnoda peshonasida paydo bo`lgan terlarni, ko`zlarida miltiragan yoshni rumolchasiga artib oldi.
Ayni damda, qarshimda hodimlarini titratib turadigan qattiqqo`l rahbar emas, ojiza ayol turganiga guvoh bo`ldim.

- Tinchlikmi opa?
- Ha, yo`q... - sir boy bermaslik uchun, soxtakor jilmaydi, - Kettikmi?

Mashinani o`t oldirdim, biroq yurishga shoshmadim.

- Kechirasiz opa, istamagandim biroq gaplarizni eshitib qodim... Birinchi guruh qoni kerakligi haqida gap ketti! - ortimga o`gririb opaga qaradim, - Meniyam qonim birinchi, agar kimgadur zarur bo`lsa, beraman!

Birdan yuziga qizillik yugurdi.

- Haa zarur. Jiyanimga qon kerak. Bir yildan buyon, og`ir betob... Qon bersayz minnador bo`lardik!
- Behijolat, yordamim teksa hursand bo`laman... Qachon qayerga borishim kerakligini aytsayz bo`ldi?

Xonim yana telefoni olib, o`sha yaqin kishisi bilan suhbatlashib oldi.

- Akbar, ertaga o`zimizni paliknikaga borib, Feruza Otamurodovani so`raysiz. Nima qilishni, qayerga borishni o`zi tushuntiradi...
- Feruza... Feruzaaa mallasoch o`rta yoshdagi ayolaaa?
- Huddi o`zi!
- Taniman. Bo`ldi ertagayoq uchrashaman...

Mashinani yurg`azdim. Chamasi besh daqiqalar yurib, manzilga yetdik. Shu vaqt davomida, xonim faqat o`ychan qiyofada jim keldi, mashinadan tushishga ham shoshmadilar.

- Akbar, bir omonat bor, shuni ertaga Feruzaga topshirib qo`yasizmi?
- Ha, albatta...
- Unday bo`lsa, hozir olib chiqaman, biroz kutib turing!

Xonim kirib ketganlaridan 5, 6 daqiqa o`tib eshik ochildi. Chamasi 18, 19 yoshlardagi bir qiz darvoza oldida turib qoldi. Omonatni olib chiqdi degan hayolda, tezda mashinadan tushib yoniga bordim.

- Assalom alaykum!

Bu muloyim ovozli, husin-chiroyda onasidan andoza olgan qiz, xonimni o`rtancha qizi! Bir necha yil avval bu honadonda kelgan vaqtimizda guvoh bo`lganmiz, xonimning uch qiz ham hayo-odobda benazir qizlar edilar. Hozirham hayodan ko`zlarini yashirib turgan bu qizni darov tanidim. Qiyofasi o`sha-o`sha, o`zgarmagan biroq ulg`ayib, husniga-husn qo`shilibdi.

``Ismi nima ediya!``

Xonimning har uchala qizlarining ham, noyob go`zal ismlar bor edi. Turmushga chiqqan katta qiziniki Achaniso, eng kenja qiziniki Olamoy. Biroq mana shu o`rtancha qizini ismi yodimdan faromush bo`libdi!

- Vaalaykum assalom! - salomiga alik oldim, - Yaxshimisiz?

Hayo bilan ko`zini yashirib turgan qizga, tik qarashga o`zimda jurat topolmay, zamdan uning qo`liga qaradim. Qo`llari bo`sh; aytilgan omonat nima ekan degan o`yda qizga jilmayib qarab qo`ydim.

- Yaxshi... - uyaldi chog`i ovoziga titroq kirdi, - Haligi... dadamlar, iltimos qilib ichkariga kirishizni so`rayotgan edilar...

``Ooo, yo`q!``

Bu kutilmagan taklifga qanday javob qaytarishga o`ylanib qoldim. Ko`nglimni bir g`ashlik tirnab o`tdi. Ahir qanchondurbu xonadondan yomon xotiralar bilan chiqib ketgandimda, qayta kirishni hecham istamagandim. Biroq qizning hamon javob kutib turishi, noiloj oldinga undadi.

- Dadangiz yaxshimilar?

O`zimni hotirjam tutushga urunib, qizni savolga tutdim.

- Biroz mazalari qochgandi, shukur hozir yaxshilar! - qiz qo`llarini oldinga cho`zib, meni dadasini xonasi tomonga yo`naltirdi, - Akaa, siz tortinmay ichkari kiravering, dadamlar shu yerdalar... Men...

Qizni ohirgi so`zlari eshitilmadi, u oshxona tomonga shoshib ketti. Bir lahza unging ortidan qarab qoldim. Yana nohush xotiralar qurshab oldi. Shu kayfiyatda asta zinadan ko`tarilb, eshikni chertib, ruhsat so`rab ichkariga kirdim. Domla kresloda kitob o`qib o`tirardi. Men kirganim hamoni, qo`lidagi hajmi katta kitobni yopib chetga oldi. O`rnidan turmay o`tirganidan hayron bo`lib salomlasharkanman, ko`zim avval stol chetidagi dorilarga, devrga suyalgan bir juft qo`ltiq tayoqqa, so`ng domlani gipslangan oyog`iga tushdi. Quyuq salom-alikdan so`ng gipsga ishora qilib so`radim:

- Tinchlikmi, domla?
- Shu deng Akbarjon, parashut ochilmay qoldi...

O`z hazilidan o`ziyam zavqlanib kuldi. Shu bilan suhbatimiz yuqori kayfida davom etti. Domla men bilan avvalgi Alijon domlaga sira o`xshamas edilar. Nihotda hazl-mutoyibaga usta bo`lib ketibdi, hatto meni ham kuldirardi.

``Ha, anchadan buyon uyda o`tirib, suhbatdoshga muhtoj bo`lib qolibdilar!``

Devordagi soatga qarab qo`yaman, o`n daqiqadan oshdi. Domla tinmay gapirayotgani uchun so`zini bo`lib, ketishga ruhsat so`rashga istihola qildim.

Shu payt eshik ochilib, boyagi qiz qo`lyuvgich ko`tarib kirdi.

- Dadajon qo`lizni chayib olasizmi?
- Ha, keling ona qizim, - domlar bir chiroyli duolar qilganch qo`lini chayib olarkan, yumshoqlik bilan so`radi; - Ovqatingiz tayyormi qizim?
- Tayyor dadajon.
- Barakalla ona qizim, - domla men tomonga imladi, - Qizim mehmonni qo`llariga ham suv quyvoring!
- Yo`g`eee, shartmas... - noqulay holatga tushdim, - Uzur domla. Odina opa; omonatim bor, bir kishiga berib qo`yasiz degan edilar, shuni olamanu qaytaman. Ko`p qololmayman vaqtim tig`izroq! -dedim o`rnimdan qo`zg`alib.
- Shoshmang Akbarjon... - domla shashtimdan qaytarib, qo`limdan tutib oldi, - O`tiring... O`tiring...
- Domla ahir...
- Qayoqqa shoshasiz, ozib-yozib keibsiz... Mana Oybohor, qo`ling o`rgulsin manti pishirgan. Birga-birga tanovl qilamizda!

``Yodimga tushdi, qizning ismi Oybahor edi!``

Bir domlaga, bir qiziga qarab oldim. Domlani shashtini zo`r, taklifi beyg`arazligini ko`rib, ko`nishdan o`zga ilojim qolmadi.

- Akaa qo`lizni tuting?

Boyadan berib yonida qo`lyuvg`ich tutib turgan Oybahorga havasmand nigohda bir qarab olib yengimni shimardim.

- Rahmat...

Qo`limni sochuqqa artib, qo`liga tutqazar ekanman, behos qo`limdan uslab oldiyu, o`zi hayajondan titrab ketdi. Nigohim unga tushi. Hiyol jilmaygan chog`ida, yuzida kulguch paydo bo`lishini endi ko`rishim edi. U ham kiprik ostidan, bir lahza botinib ko`z tashlab qo`ydi.

``Oybahor, ismi jismiga monand qiz bo`libdi! Qaysi baxtiyor yigitning, xonadoniga beka bo`lar ekan-a?``

Hayolimdan shu so`zlar o`tdi. Lekin qalbimda bu qizga nisbatan akaning, singlisiga bo`lgani kabi tuyg`ulardan ortig`i yo`q edi.

Oybahor bir zumda dasturxon tuzadi. Laganda manti kelganda, Odina opayam kelib erini yoniga o`tirdi, biroq qizlari o`tirmay chiqib ketdi. Oling-olingdan so`z, bitta-ikkita manti
Bu ma'qolani do'slaringa yubor:
Скачать txt | fb2
1 2 >>

Сообщение: (Max. 5000)

b i u s s spoiler quote url Code color bg color


Комментарии
Всего: 0
На главную
KatStat.ru - Топ рейтинг сайтовstatok.top